Postanowienie V Afia 258.5135 V AC2 246.113 15

--- STRONA 1 --- §1;_:;'\‘:5 Kfi a ‘iii E iii 5% farm! a\=°“1 rfi Sygn. akt V Afia 258.5135 V AC2 246.113 15+“? . MQ 4,5 <9, ._ _ VVYROK ‘N §N§§§*:»NiU RZ'£‘CZYPG§P@*LE“§E5 4P@L§K§E§%‘f v w. 3 J Dnia 18 czerwca 2 . C. U Sgd Apélacyjny W Gdaflsku — Wydziai V Cywilny W sldadzier Przew0d11icza£cy: SSA Katarzyna Przybylska (spr.) Sepdziowiez SA Maria S0k0%0ws1<a S0 del. Ewa Tomaszewska Protokolant: sekretarz. sqdowy Zaneta Dombrowska po rozpoznaniu W dnfu 4 czerwca 2013 r. w Gdafislcu na rozprawie sprawy 2 powédztwa T I przeciwko Skarbowi Pafistwa  W ojewodzie Kujawsko  Pomorskiemu 0 zap%at§: ' _ na skutek apelacji powoda od wyroku Sqdu Okrggowego w Bydgoszczy E dnia 21 g1"i1‘dnia 2012 r. sygn. akt I C 701.510 ' " oraz zazalenia pozwanego na postanowienie 0 késztach postgpowania zawarte W tym wyroku I. zmienia zaskarzony vvyrok w punkcie 3 (trzecim) W ten sposéb, ze zasgdza 0d powoda na‘ rzecz: pozwanego w miejsce kwoty 7.200 (siedem tysi@c"y dwieécie) z1A0t}"ch kwotg 7.564 (siedem t}"sigcy pigéset szeéédziesiqt cztery) z%0te; II. oddala apelacje; powodag §1;_:i;'»-“Š *Ń a Íläfł Ű Fāł Ü iexramł aim* ffi Sygn. akt V Afia 2585135 V ACZ 246.113 at . Wii 4,3 ,_§, __ _ VVYRÜK 'W ÊNEÍŠŠNÊU RZŠCZYPÜSFÜĹEÊŜÊĹJ ĄPÜLŠÊŚĹŠŠÊà v r. 3 J Dnia 18 czerwca 2 . C. U Sąd Apelacyjny W Gdańsku - Wydział V Cywi1ny w składzie: Przewodniczący: SSA Katarzyna Przybylska (spr.) Sędziowie: SA María Sokołowska SO del. Ewa Tomaszewska P1'oto1<o1ant: sekretarz. sądowy Żaneta Dombrowska po rozpoznaniu W dniu 4 czerwca 2013 r. w Gda1"1s1‹:u na rozprawie sprawy z powództwa T ł przeciwko Skarbowi Państwa - W ojewodzíe Kujawsko - Pomorskíemu o zapłatę ' _ na skutek; apeiacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego W Bydgoszczy z dnia 21 griidnía 2012 r. sygn. akt I C 7011"' 10 ` ' oraz zażalenia pozwanego na postanowienie o kosztach postepowania zawarte w tym wyroku 1. zmienia zaskarżony vvyrok W punkcie 3 (trzecim) W ten sposób, ze zasadza od powoda na rzecz: pozwanego w miejsce kwoty 7.200 (siedem tysiecy dwieście) złotych kwote 7.564 (siedem tysiecy pięćset sześćdziesiąt cztery) złote; II. oddala apelację powoda; --- STRONA 2 ---  2 IE? zasqdza 0d powoda na rzecz pozwanevca kwote 5.590 ' ' C ,_., ‘ ~ (pm? Iysi<;c3 piqéset ClW8C1Zi€.§CiEl} z1'0tyc}1't)Tu%e1n 7.'W'I‘O'[1.l l<0szt.c'>w 2ast¢g.>smE procesowego w pC)SIE;pOWEmiu apeEacyjny'n"i. Na oryginale whaéciwe podpisy. a \ - 2 111. zasądza od pow-oda na rzecz pozwanefro kwote 5.520 " ' c ,_.„ i ~ (pre tysåecr pięć-set dWadzieścía} zł'ot}"c11't3-Tułern zwrotu kosztow zastepstwg procesowego W postępowaniu apešac}"jny'n'i„ Na oişfgiiiale właściwe podpisy. a \. --- STRONA 3 --- Sygn. akt V AC:=1 258/15 i V AC2 246/13 Uzasadnienie ' Powéd Lrwniésl pozew przeciwko Skarbowi Pafistwa  _Wojew0dzie Kujawsko  Pomorskiemu ostatecznie domagajsgc sic; zasgdzenia od pozwanego nzrswojq rzecz kwoty 937.5402] z dstawowymi o_dsetkami od dnia wnicsicnia pozwu do dnia zaplaty. .k W" uz21sa'dnieniu powéd wskazal, 2e swojc roszczenie wiqie 2 dccyzjq Wojewody Bydgoskiego 2 dnia Z? maja 199%. stwierdzajqcq niewaznoéé dccyzji Kierownika Urzagdu Rejonowego xv 2 dnia 13 maja 1991r. 0 pozwoleniu na budowzg przcz niego warsztatu stolarskicgo, poniewaz decyzja ta okazala sh; sprzeczna 2 miejsccixwm planem zagospodarowania przestrzcznncgo. Powéd podniésl, 26 na mocy wyroku S§.1du Olmggowego w Byclgoszczy" 2 dnia 25 maja 2003r., sygn. akt I C 1395/00 uzyskal" odszkodowarlie od pozwanego xv Wysokoéci 300.0002}, zaé W niniejszcj sprawie domaga siq odszkodowania uzupelnigjqccgo w zakresic utraconych korzyéci w wysokoéci ?68.0002:1 wt zwiqzku 2 Lym, ze musial zaprzestaé prowadzenia dzialalnoéci w Z.i przenieéé zaklad do G.oraz kwoty 169.540z% t§:tu1e1'n kosztéw przemieszczenia maszyn i urzgdzefi do G. oraz aclaptacji’ wydzierzaxvionego pomieszczcnia ma potrzleby Zakladu oraz czynszu dzieréawczego za dwa lam W W3*so1<0§ci 30.00021. = Pozwany w odpowicdzi na pozcw Wniési 0 jego odrzuccnie, ewentualnie oddalcnie powédztwa oraz zasqdzenie 0d powoda na jego rzccz zwrotu kosztéw procesu. Pozwany argumentoxvzl, is roszczenie powoda bylo przednliotem rozpoznania W’ sprawie zakoficzonej prawomocnym wyrokiem Sgdu Okrrggowcgo w B}'c1g0szcz_\_* 2 dnia 25 maja 2003r., sygn. akt— Nadto pozwany podniéslc zarzut przcclawnienia roszczcnia oraz wskazal, 2:: roszczenie mic zostaio wykazane co do zasady jaki co do wysokoécif Sad Okr@gQxvy W Bydgoszczj; wyrcflziexn z dtjia 21 grudnia 2012r. odrzucil pozcw w zakresi»:: roszczenia 0 zaplaug kwoty 169.5402}, oddah1 powédztwo W pozostalej czgéci, zasegdzi1 od powoda na rzscz Skarbu Pafistwa ~ Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa zwrot kosztéw zastcgpstwa procesowegowv kwocie 7.2002I, zaé kosztami, od kt<:’1'r}‘ch zwolniony by! powéd, obciqzyl Skarb Paflstwa.  1 Sygn. akt V ACa 258/13 i V f`iCz 246/13' Uzasadnienie ' Powód Lœwniósł pozew przeciwko Skarbowi Państwa - _Wojewodzie Kujawsko - Pomorskiemu ostatecznie domagając się zasadzenia od pozwanego naswoją rzecz kwoty 937.540z-1 z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. .p W' uzasadnieniu powód wskazał, że swoje roszczenie wiąże z decyzją Wojewody Bj-'dgoskiego z dnia 2? maja 199?r. stwierdzajacą nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w z dnia 13 maja 1991r. o pozwoleniu na budowę przez niego warsztatu stolarskiego, ponieważ decyzja ta okazała się sprzeczna z miejscoxxwm planem zagospodarowania przestrzennego. Powód podniósł, że na mocy wyroku Sadu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia _25 maja 2003r., sygn. akt I C 1395/ 00 uzyskał' odszkodowanie od pozwanego w wysokości 30000021, zaś w niniejszej sprawie domaga się odszkodowania uzupełniającego w zakresie -utraconych korzyści w wqrsolrości ?68.000zl w związku z tym, ze musiał zaprzestać prowadzenia działalności w Ż.i przenieść zakład do G.oraz kwoty 169.540zl tj,-tniłern kosztów przemieszczenia maszyn i urządzeń do G- oraz adaptacji' wjfdzierżawionego pomieszczenia na potrzeby zakładu oraz czynszu dzierżawczego za dwa lata w wysokości 3000021. 1 Pozwanjf w odpowiedzi na pozew wniósł o jego odrzucenie, ewentualnie oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na jego rzecz zwrotu kosztów procesu. Pozwanjr argumentowal, że roszczenie powoda bylo przediniotem rozpoznania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 25 maja 2003r., sygn. akt- Naclto pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia oraz wskazał, ze roszczenie nie zostało wykazane co do zasady jaki co do wşfsokości Sąd Okręgowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 21 grudnia 2012r. odrzucił pozew w zakresie roszczenia o zapłatę kwoty 16954021, oddalił powództwo w pozostałej cześci, zasądzi-ł od powoda na rzecz Skarbu Państwa ~ Prokurarorii Generalnej Skarbu Państwa zwrot kosztów zastępstwa procesowegow kwocie 7.2002-l, zaś kosztami, od którj-ich zwolniony był powód, obciążyl Skarb Państwa. - 1 --- STRONA 4 --- L ' _. Powgiszy \V§1ff_Ok Sgd I instancji oparl na nastqpofggych ustalenia fal§ty;:znyc11 _i to2wz12211i1i_a§Q43ra\vn}TQ1;1; Decyzjg z dnia 13 rnaja 19911". Kierownik Urzgdu Rejonowego w Zudzielii poxvodowi pozwolcnia na budowcg warsztatu stolarsldego n21 dziaIce przj; ul. Ev»' 2 zgodnie 2 przedlozonzg przcz niego dokumentacjq techmcznz; oraz planem zagospodarowania dzialki. Na jej podstaxvie powod xvzqiosi na powjvészej clzialce budynek warsztzuu stolarskiego i podjqi dzialalnoéé gospodarczq W zakresie produkcji rnebfi st}'Lizowa11ycl1. 0 Wojewoda B5Ydgoski decyzjat z dnia 2? maja 199T/r. stxvicrdzi1' z urzqdu niewaznoéé powyiszcj dccyzji 2 powodu jej niczgodnoéci 2 ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzenncgo. Decyzja ta jest ostatcczna. Na skutek odwolania Glowny Inspektor Nadzotu Budowlanego dccyzjq 2 dnia 22 Hpca 1997:. uttzymal powyzszq decyzjag z rnocy. " Z uwagi na wyeliminowanie z obrotu prawncgo decyzji 2 dnia 13 maja 1991r. powod zaniechal prowadzenia, dzialalnoéci produkcyjnej w wyéej wskazanym budynku. Swojq dzialalnoéé wraz 2 nlasz}*nami i urzqdzenianui przenios1 do obiektu polozonego xv G ktorj' zostal przez nicgo wydzicriawiony, a nastgpnie przystosoxvany do tego celu. Produkcjc; W nowcj siedzibic powéd rozpoczq1 na poczqtku 2000r. Na skutck braku poroznumionia z Wojcwodzt Kujawsko  Pomorskjm W kwestii wypkacenia naleznego odszkodowania powod wystahpiI przeciwko Skarbowi Pafistwa 2 pozwem 0 zapizmg kwoty 57102021 tytuhzm odszkodowania. jego roszczenie obejmowalo talcic koszty przenicfsicnia dzialalnoéci do S2155 _Ok.t<ggowy W Bydgoszczy w'yro1<ie1n clnia 26 maja 2003r.I’zasqdzil' od pozwanego Skarbu Pafistwa na rzecz powoda kwoto 300.0002} xvraz z oclsetlquni, w pozostaiym zakresie oddalajqc powodztwo. W uzasadnicniu Sgd ten wskazak, is zgodnie z treéciq art. 160 kpo\_powod rnogl izgdaé naprawienia jedynie rzeczywistej szkody. Pojocie "rzoczywistej. szkody" zawartc xv powyiszjzm przepisie nic obejrnujc szkod, ktore mieszczz:t sig w ramach utraconych korz}léci. Sad zaLiczy1' do tej katcgorii takze koszty adaptacji hali W (3., gdzie powod przcniosl swojq dzialalnoéé gospoclarczq. Z tego wzglgdu Szgd ten nie uwzgkgdnil roszczenia powoda W caloéoi. Sgd Apelacyjny W Gdafisku wyrolzuiem z dnia 28 maja 2004r. oddalil apelacjg pozwanego Skarbu Pafistwa vmiesionq od powyzszego orzeczenia. W uzasadnieniu S251 Apelacyjny Wskaza1 jednak, Ze szkoda 2 Ĺ ` __ Bowyższy wyrok Sad I instancji oparł na następeujacych ustalenia faktycznych _i rozważani_acb¿3rawnyçl;1; Decyzja, z dnia 13 maja 19911: Kierownik Urzędu Rejonowego w Ż-udziełił powodowi pozwolenia na budowę warsztatu stolarskíego na działce przy uł. Jew Ż- zgodnie z przedłożona przez niego dokumentacją techniczną oraz planem zagospodarowania działki. Na jej podstawie powód wzn_iósł na powyższej działce budynek warsztatu stolarskiego i podjął działalność gospodarczą w zakresie produkcji mebli stylizowaiiych. Ą Wojewoda Bydgoski decyzja z dnia 2? maja 1997r. stwierdził z urzędu niewazność powyższej decyzji z powodu jej niezgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Decyzja ta jest ostateczna. Na skutek odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 22 lipca 1997:. utrzymał powyższą decyzję z mocy. ' Z uwagi na wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji z dnia 13 maja 1991r. powód zaniechał prowadzenia, działalności produkcyjnej w wyżej wskazanym budynku. Swoją działałność wraz z maszynami i urządzeniami przeniós-ł do obiektu położonego w G- który został przez niego wydzierżawiony, a następnie przystosowany do tego celu. Produkcje w nowej siedzibie powód rozpoczął na początku 2000r. Na skutek braku porozumienia z Wojewoda Kujawsko - Pomorskim w kwestii wypłacenia należnego odszkodowania powód" wystąpił przeciwko Skarbowi Panstwa z pozwem o zapłatę kwoty 5T'.OŹ0zł tytułem odszkodowania. jego roszczenie obejmowało także koszty przeniesienia działalności do Sąd _Okręgowy W Bydgoszczy wyrokiem dnia 26 maja 2003r.izasadził' od pozwanego Skarbu Państwa na rzecz powoda kwotę 3Ü0.00Uzł wraz z odsetkami, w pozostałym zakresie oddaiajac powództwo. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że zgodnie z treścią art. 160 kpcąpowód mógł żądać naprawienia jedynie rzeczywistej szkody. Pojęcie "rzeczywistej szkody" zawarte w powyższym przepisie nie obejmuje szkód, które mieszczą- się w ramach utraconych korzyści. Sad zaliczył do tej kategorii także koszty adaptacji bali w G., gdzie powód przeniósł swoja działalność gospodarcza. Z tego względu Sad ten nie uwzględnił roszczenia powoda W całości. Sad Apelacyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 28 maja 2004r. oddalił apelację pozwanego Skarbu Państwa wniesiona od powyższego orzeczenia. W uzasadnieniu Sąd Apelacyjny wskazał jednak, że szkoda 2 --- STRONA 5 --- rzeczywista ponicsionzi przez powoda winna obejmowaé 'E211~I2€ wydatki zwiztzane z __ przeniesienicm warsztatu w inns rnieisce. Powéd Zakoiiczy1' dziidalnoéé gospodarczzt zc wzglqdu 1121 utrzito _plynnoéci _ finansowejW200'lr. TL'YbL11'l2lI Konstytucyjny Wyrokiein 2 dnia 23 Wtzeénia 2003r. orzek1, Zr: art. 160 1 k cmv czgéci o ranicza'qce' odszkodowanie za niez odnc 2 rziwem dzizdanizi or anu " 4 In Wiadzy publiczncj do szkody rzcczy'\vistej jest niczgodny z art. 77 ust. 1 Konstytucji R2::c2§*pospoIitej Polskiej. W uzasadnieniu Trybunal wskaza1, 2c wydany wyrok zmijduje swoje zastosowanic do szkod poxvstaii=ch od deity wcjécia W Zycie Konstytucji, czyli od 17 ' paizdziernika 1991i. Artykui art. 0160 kpc utracii moc obowiqztijqczt z dniem 1 wrzcériia 2004p  ' Said Iinstancji wskazal, is powyzszych ustalcri faktycznych dokonal mt podstawie doiqczonych do ztkt dokuinentow, zcznafi éxviadkow i strony powodowej. Said Okrqgowy wskazal, 21: oddaliI wniosek dowodowy powoda o dopuszczenie dowodow 2 opinii bieg‘rego 2 zaktcsu ekonomi, fmansow i ksiggowoéci, albowiem Z£F.SEI.df1}’ okaza1 sic; zarzut przedawnienia. . Odnoszzic sio do roszczenia o zapIatg kwoty 16954021‘ Szid Oltrggoxvy wskaza1, 2»: jest ono objote powagzi rzeczy osetdzonej, poniewai o roszczeniu tym praxvomocnie orzek1 Said O1<r§gow_i_»' w Bydgoszczj.' wyrokicm 2 dnizi 26 maja 20031, sygn. ztkt 0 l Said I instanoi odniosi, 2e dla faktu wvstg ienia owa i rzeczv ossidzoné nie 1 P , P P g . 1 ma znaczenia okolicznoéé, Ze w uzasadnieniu wyroku z dnia 28 maja 2004r. Sztd Apeiacyjny wskazaI, 2e do "rzecziwvistej szkody" vdnny zostaé zaliczone takie koszty adaptacji hali, jednak skoro powod nic zaskafizyl Wyroku Sztdu I instztncji, to S2151 A elactfn nie mo I zmicnié te 0 orzeczcnia. Z to o W2 lgdu Sad Okra; ovi* I121 P ,1 Y 1% 5 g S 3 podstawic art. 199 plat Zikpc 0c11'zuci1 pozcw W zakrcsie dotyczsgcym wyzej wymienioncgo roszczenia. . Co sio tyczy roszczenia xv xwsokoéci 768.0002} 2 tytulu utraconych korzyéci Sad I instancji uzna1 zarzut przcdawnienia podnicsiony przez pozwanego za zasadny. Zdaniem Szidu Okrggowego majqc na uxvzidze tteéé uzasadnienia wyroku Sagdu Olmggowego w Bydgoszczy 2 dnia 26 maja 200313 sygn. akt j termin przodawiiieilia roszczenia okreélony art. 442 § 1 kc W brzmicniu poprzednio oboudqzujzicytn rozpoczql swoj bieg w dniu ogioszcnia wyiej wskazanego wyroku TrybunaIu Konstytucyjnego. 3 rzeczywista poniesiona przez powoda winna obejmować takze wydatki związane z __ przeniesieniem warsztatu w inne miejsce. Powód zakończy-l' działalność gospodarczą ze względu na utratę _płynności _ finansowejw200'lr. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 23 września 2003r. orzekł, że art. l6Ü 1 k czw części o ranicza`ące` odszkodowanie za niez odne z rawem działania or anu L' J In władzy publicznej do szkody rzeczywistej jest niezgodny z art. 77 ust. 'i Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu Trybunał wskazał, ze wydany wyrok znajduje swoje zastosowanie do szkód powstałych od daty wejścia w zycie Konstytucji, czyli od 17 ' października l9"9rr. Artykuł art. 160 kpc utracił moc obowiązującą z dniem 1 września 2004r - ' Sąd łinstancji wskazał, że powyższych ustaleń faktycznych dokonał na podstawie dołączonych do akt dokumentów, zeznań świadków i strony powodowej. Sąd Okręgowy wskazał, ze oddalił wniosek dowodowy powoda o dopuszczenie dowodów z opinii biegłego z zakresu ekonomi, finansów i księgowości, albowiem zasadny okazał się zarzut przedawnienia. . Odnosząc się do roszczenia o zapłatę kwoty 169.540zł Sąd Okręgowy wskazał, ze jest ono objęte powagą rzeczy osądzonej, ponieważ o roszczeniu tym prawomocnie orzekł Sąd Okręgowy w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 26 maja 2003r., sygn. akt O I Sąd I instanci odniósł, że dla faktu wvstą ienia owa i rzeczy osądzone nie l P „ P P 8 . 1 ma znaczenia okoliczność, że w uzasadnieniu wyroku z dnia 28 maja 2004r. Sąd Apelacyjny wskazał, że do "rzeczy¬wistej szkody" udnny zostać zaliczone także koszty adaptacji hali, jednak skoro powód nie zaskarżył wyroku Sądu I instancji, to Sąd A elacy`n nie rnó ł zmienić te 0 orzeczenia. Z te o wz ledu Sąd Okrę ow-' na P ,ł Y Š 8 Š 8 3 podstawie art. 199 pkt 2.kpc odrzucił pozew W zakresie dotyczącym wyzej wymienionego roszczenia. . Co się tyczy roszczenia w wysokości 768.000zł z tytułu utraconych korzyści Sąd I instancji uznał zarzut przedawnienia podniesiony przez pozwanego za zasadny. Zdaniem Sądu Okręgowego mając na uwadze treść uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 26 maja 200?›r.,, sygn. akt Ê termin przedawnienia roszczenia określony art. 442 § 1 kc w brzmieniu poprzednio oboudązującym rozpoczął swój bieg w dniu ogłoszenia wyżej -wskazanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego. 3 --- STRONA 6 --- i____;T' "' ""1 ZgtznaczyI takie Said I instancji, Zc xvyrok Tr},'buna1'unie upEynztl na sytuacjo p1fB.\V112i_ powoda, poniewzifz jego s1<ut1<i odnosiiy sig tylko do szkéd powstalych od dnia 1'.5" paédzicrnika 199T’r., czyli od daty Wejécia W iycie Konstytucji, tymczascm szkoda zostz11'21 powodowi xvyrmgdzona xv chwih, gdy clecyzja Wojewod_v Bydgoskiego z dnia 23 rnziia 1992:. stzda sio ostatccznzi. Majetc powyiszc Sqd Okrggowy uznal, 2:: przediniotowe roszczenia xv czzgéci nieobjgtej powagq rzeczy osqdzonej p_rzedawni1o sir; z dniem 23 wrzeénia 20061: Niezalcznie od powyzszego Sqd I instancji wskztzai, Ze zgodnie z art. 160 § 6 kpa, xv brzinieniu poprzednio obowiqzujqcym, roszczcnie o OCISZkOdO\V£I1'l.16 przcdztwnia sig 2 upiywem trzech lat od dnia, w ktorym st21I21 sio ostateczna decyzja stwierdzajztca niewainoéé decyzji xvydanej 2 naruszcnicm art. 156 kpo;,.Zgodni<: 2 tym przepisem roszczenic powoda przedawniio sig 22 Iipca 2000r., albowiem w dniu 22 lipca 199%. przedmiotowa dccyzja Wojcwody ‘Bydgoskicgo staia sir; ostatcczna. Z tych wzglgdow Szid I instancji na podstawicart. 442 § 1 kc oddztiiI powodztwo. O kosztach zastqpstwa procesowego Said I instancji orzekI na podstawic art. 98 Itpc, 2215 0 kosztach sqdowjtch na podstawie art. 113 Llstawy 0 kosztach sztdowych W sprawach cywilnycli. Pozwany reprczentowany przez Prokuratorig Gencralnzi Slmrbu Pafistwa wniosi zaialenic na zawarte W Wyicj wskazanym wyroku postaiiowionic 0 kosztach procesu domagajqc sit; dodatkowo zasetdzcnia kwoty 36421 tytuiem poniesionych wydatkoxv na koszty podré2}* radcy na IOZPIZV/"Y. Powod zaskariy1 powyzszy wyrok w cz:géci oddzilajztcej powodztwo zarzuczijqc Sgdowi I instancji: 1} niewIaéciwe zastosowanie prawa inaterialnego prowadzzicc do bhgdnego przyjgcia, éze roszczcnie powodsi ulegio przedawnieniu, ewcntualnie nic powstalo; 2) w konsekwencji niewiaécixvego zastosoxvania ‘]_31T2.'\"~)‘21 materialnego w zzilmesie \VS1{2lZ211‘1Y1I1 povqnzej niewyjaénienie wszystkich istotnych okolicznoéci sprawy inajzicych wplyw na wyclztnie xv sprawic rozstrzygiiiqcia, a W szczegolnoéci nieprzeprowadzenie dowodu 2 opinii bicgiego 2 zakxesie ekonomii oraz finansowi ksitggowoéci celem okteélenia wysokoéci dochodow, ktore powod moglbj,' W okresic, za lstory domaga sit; odszkodowania osiqgnagi tj. 2.a okrcs 8 liat bionic pod 4 Í____;Í' "' ""`Í Zaznaczył także Sąd I instancji, że wyrok Trybunałunie wpłynął na sytuację prawną powoda, ponieważ jego skutki odnosily się tylko do szkód powstałych od dnia 1".-5' pażdziernika 199?r., czyli od daty wejścia W życie Konstytucji, tymczasem szkoda została powodowi wyrządzona w chwili, gdy decyzja Wojewody Bydgoskiego z dnia 23 maja 199?r. stała się ostateczna. Mając powyższe Sąd Okręgowy uznał, że przedmiotowe roszczenia w części nieobjętej powagą rzeczy osądzonej przedawniło się z dniem 23 września 200612 Niezależnie od powyższego Sąd I instancji wskazał, ze zgodnie z art. ÍÓO § 6 kpev w brzmieniu poprzednio obowiązującym, roszczenie o odszkodowanie przedawnia się z upływem trzech lat od dnia, w którym stała się ostateczna decyzja stwierdzająca nieważność decyzji wydanej z naruszeniem art. 156 kpop, Zgodnie z tym przepisem roszczenie powoda przedawniło się 22 lipca 2000r., albowiem w 'dniu 22 lipca Í99Tr. przedmiotowa decyzja Wojewody “Byclgoskiego stala się ostateczna. Z tych względów Sąd I instancji na podstawieart. 442 § 1 kc oddalił powództwo. O kosztach zastępstwa procesowego Sąd I instancji orzekł na podstawie art. 98 kpc, zaś O kosztach sądowych na podstawie art. 113 ustawy 0 kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Pozwany reprezentowany przez Prokuratorię Generalna Skarbu Państwa wniósł zażalenie na zawarte w wyżej wskazanym wyroku postanowienie 0 kosztach procesu domagając się dodatkowo zasądzenia kwoty 3642-ł tytułem poniesionych wydatków na koszty podróży radcy na rozprawy. Powód zaskarżył powyższy wyrok W części oddalającej powództwo zarzucając Sądowi I instancji: 1) niewłaściwe zastosowanie prawa materialnego prowadzące do błędnego przyjęcia, że roszczenie powoda uległo przedawnieniu, ewentualnie nie powstało; 2) w konsekwencji niewłaściwego zastosowania ,prawa materialnego w załüesie wskazanym powyżej niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy mających wpływ na wydanie w sprawie rozstrzygnięcia, a w szczególności nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z zakresie ekonomii oraz finansówi księgowości celem określenia wysokości dochodów, które powód mógłby w okresie, za który domaga się odszkodowania osiągnąć tj. z-a okres 8 lat biorąc pod 4 --- STRONA 7 --- T27" ' _ uwagag czynniki mikto i maktockonomiczne na ryolzu using, ktore éwisidczyl pOWod.  W oparciu 0 tak sformuioxvanc zarzuty skarzqcfs Wnios1 o zmiang Wyroku i uxvzglgdnicnie poWédztWa, ewentualnie 0 uchylcnie i przeltazanie spiaWy do ponoWnego rozpoznania przcz Said I instancji, a I1ZtdfO domagzi1 sie; zasztdzenia kosztow zastopstwa procesowego W postop owaniu apelacyjnyrn, ktérc nie zostzdjy oplacone. Pozwany reprezentowany przez Prolturatorig Gencralnzi Skzirbu P?1f1SEW8. Wnios1 o oddalenie apelacji W caIoéci i zasqdzenie od powoda :12 rzecz Skarbu Pzuistwa ~ Prokuratorii Generainej Skarbu Pafistwa 2Wrotu kosztow zzistqpstwst procesoWego 2a drugzi instancjg Wediug norm prawem przepiszmych. 1 _ Said Apclacgngzwaiyi, C0___I1_21StQpIJi.€I Aptzlacja powoda jest riiezasadna. Said _*'ipe1a.cyjn§r podziela ustalenia faktyczne dokonane przez Said I instancji bez naruszenia art. 233 § 1 kpc i przyjmujc je za podstziwcg W1":isnego l'O_2S1IZYg1'l1QC1£1 b_e2 potrzeby ponownego ich przytaczania. ' Przechodzqc do zarzutow naruszenia prawa materiainego W pierwszej koicjnoéci naleiy Wskazaé, 2e Snztd Aizielzicyjntr podzicla stanowisko Wyraéone przcz Said I\IzijWy2s2y W pelnym skladzie W uchwale 2 dnia 31 marca 20111 [HI CZP 112/i‘0,O5l\TC Z017/78/75, LEX 21" 751460, me/2/..1'2e.p/, Bz'zz£§i\1 2017/3/ 72, Pa!e.r»‘m 201"?/5/754), zgodnic 2 ktorym jezeli ostatcczna Wadliwa decyzja administracyjna zostaia Wydana przed dniem Wcjécia W 2ycie Konstytucji, odszkodowanic przyslugujqce na podstawie art. 160 § 1 kpa nie obejmuje korzyéci utraconych Wskutek jej Wydania, choéby ich utrata nastgpiia po Wejéciu W Zycie Konstytucji. P12:zciwne zarzutjz skar2qcego W tyrn Wzgkgdzic stanowiIy W istocie polemikc; 2 1'}*IT1 stanowiskiem, a nadto nic zostaiy popartc przekonujqcq i logicznzi argumentacjzi, W konsekwencji czego nie zasiugiwaiy na uwzglgdnicnie. _ Niezaieinie od powyzszcgo nawetgdyby p1'2_vj2é_22 skarzzicym, 2:: moizc on dochodzié roszczenia 2 tytuiu umlconych korzyéci, to W dacie Wniesienia pozwu tj. 29 grudnia 2010r. (14.2) byio ju2 ono przedawnione. D12 oceny fOSZCZCI1_1E=1 powoda miai 5 ŸĹ _ _ uwagę czynniki mikro i makroekonomiczne na rynku usług, które świadczył powód. - W oparciu 0 tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o zmianę wyroku i uwzględnienie powództwa, ewentualnie o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, a nadto domagał się zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnyrn, które nie zostaly opłacone. Pozwany reprezentowany przez Prokuratorię Generalna Skarbu Państwa wniósł o oddalenie apelacji w całości i zasąclzenie od powoda na rzecz Skarbu Państwa ~ Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za drugą instancję według norm prawem przepisanych. l _ Sąd Ąpelacyjnjązważył, co,_,n_astę¬puj,e: Apelacja powoda jest niezasadna. Sąd _-*apelacyjny podziela ustalenia faktyczne dokonane przez Sąd I instancji bez naruszenia art. 233 § 1 kpc i przyjmuje je za podstawę własnego rozstrzygnięcia bez potrzeby ponownego ich przytaczania. " Przechodząc do zarzutów naruszenia prawa materialnego w pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd Apelacyjny podziela stanowisko wyrażone przez Sąd Najwyższy w pełnym składzie w uchwale z dnia 31 marca 2011r. [IH CZP 112/í"0,O5Ĺ\'TC 20??/7-8/75, LEX zi" 757460, mw:/.,1':r._D/, Bz'zzŧi\l 2017/3/72, Pa!e„t.ćr".a 20}"?/5/ U4), zgodnie z którym jeżeli ostateczna waclliwa decyzja administracyjna została wydana przed dniem wejścia w życie Konstytucji, odszkodowanie przysługujące na podstawie art. 160 § 1 kpa nie obejmuje korzyści utraconych wskutek jej wydania, choćby ich utrata nastąpiła po wejściu w życie Konstytucji. Przeciwne zarzuty skarżącego w tym względzie stanowiły w istocie polemikę z tym stanowiskiem, a nadto nie zostały poparte przekonującą i logiczną argumentacj ą, w konsekwencji czego nie zasługiwały na uwzględnienie. _ Niezależnie od powyższego nawetgdyby przyjąć _za skarżącym, że może on dochodzić roszczenia z tytułu uüaconych korzyści, to w dacie wniesienia pozwu tj. 29 grudnia 2010r. (k.2) było już ono przedawnione. Dla oceny roszczenia powoda miał 5 --- STRONA 8 --- %p'_'__+_ "' bowicm zastosowanie art. 160 kpzi, zaé na gruncic art. 160 6 1{pa poczzitek biegu terminu przedawnitznia trzeba Wia_zaé zc éciélc okreélonym W nim zdarzeniem Wydaniem decyzji stwierdzajaplj nieWa2no§é aibo decyzji stwicrdzajztcoj, 2e z2isk:ar2or1a decyzja zosta1'2 Wydana 2 naruszeniem art. 156 § 1 kpQ,,.,,3 zatein 2 nim tylko ustawodawca poiqczyi rozpoczegcie biegu terminu przedawnienia IfOSZCZ€I1 o OC1SZ1iOdO\VflI11€ na gruncie tego unormowania, bez Wzglzgdu na to, kiedy powstaia zwiaczana zpim szkoda, 21 poérednio, od N Ms E!}\ pi kiedy moglo powstaé roszczenic 0 zwrot utraconych kor tzeczonej Sprawy decyzja taka zostala wydzma 27 majzt 1997r., 21 zatem tormin przcdawnienia upijtnq1 2 dniem 27 maja 20001". Nawet gdfrby uznaé, talc; jzlk uczyni1' to Said I iristzincji, 2e termin przedawnicnia mozna Iiczyé od ogioszenia Wy2ej Wskazaricgo Wyroku Trybunaiu Konstytucy}1'1ego 2 dnia 23 Wr:ze:§1'1ia 200313., co nastqpiio 30 Wrzeénia 2003:. (D2. U. 2 30 Wrzeénia 2003r., nr 1.70, poz. 1660), to takze W tym przypaditu W C121C1€ XVQIQSICHIS. po2Wu roszczenic powoda byio przedaxvnione. I Nie sposob W tym kontekécic zgodzié sit; zc skarietcgtm, 2e art. ?7 ust. 1 Konstytucji zawiera W sobie gwoisty I'I1€C11E1t]_1Z1‘Il odpowiedziainoéci absoiutnej Wiadzy pubhcznej. Mechanizm przeciawnionia, jako instrument podstaWoWy 2 zakresu gwarsmcji pcwnoéci pt2tW21 i bezpicczefistwa Stosunkow prawnych, jest oczywiécie dopuszczalny 1‘oWr1ie2 W odniesieniu do roszczefi OC1SZ1§OC10'W'flW'C2}’C1'l 1~:icroW2n}»'ch przeciwko ‘\JVIE.lC1Z}' publicznej. Z togo Wzglrgdu zarzuty skaréstcego nic zas1ugiWa1'y na uW2gIgdnienie. Majztc rla uW:1dzr: poWy2sze rozwaiania przyjqé naleiy, 2e nie zachodzila W E1}\ (‘L okolicznoéciach niniejszej sprawy konieczno przeproxvadzenia doWodu 2 opinii biegiego 2 zakresu ekonomii, finansow i ksiggowoéci celcm okreélenizi Wysokoéci dochodéw, ktore powod mogiby osiqgnzté, gdyby szkody mu nit: Wyrzzidzono, Wobcc stwierdzenia, 2e roszczcnie to powodowi nic przysluguje. Kierujzic siq przedstawionytmi mot)»Warni Said Apeiacyjny na podstawie art. 385 kpc oddalii apclacjzg powoda (pkt II sentencji wyroku). O kosztach postgpowania odwolawczego Sqd Apelacyjny orzekl jak W punkcie III sentencji Wyroku na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc W ZW. 2 art. 108 § 1 kpc i W opsirciu 0 art. 99 kpc W 2W. .2 § 6 pkt I i §. 13 ust. 1 pkt 2 rozporzqdzenia Ministra Sprawicdliwoéci 2 dnia 28 Wrzeénia 2002:. W sprawie opiat za czynnoéci adwokacitie or22 ponoszenia przez Skarb Pzifistwzi kosztéw nieopiaconej pomocy prawnej udzielonej 2 urzgdu (D2. U. ' Ni 6 " W o1<o1icznoéc.ia1ch» Ÿ¿`_`__+_ "" bowiem zastosowanie art. 160 kpa, zaś na gruncie art. 160 6 kpa początek biegu terminu przedawnienia trzeba wiązać ze ściśle określonym w nim zdarzeniem wydaniem decyzji stwierdzającej nieważność albo decyzji stwierdzającej, że zaskarzona decyzja zosta-ia wydana z naruszeniem art. 156 § 1 kpo,.‹,,a zatem z nim tylko ustawodawca poiączyl rozpoczęcie biegu terminu przedawnienia roszczeń o odszkodowanie na gruncie tego unormowania, bez względu na to, kiedy powstała związana z_nim szkoda, a pośrednio, od N '¬f Ľhs ¿_"›„ kiedy moglo powstać roszczenie 0 zwrot utraconych kor rzeczonej sprawy decyzja taka zostala Wydana 27 maja 1997r., a zatem termin przedawnienia up-lyną-l z dniem 27 maja 200013. Nawet gdyby uznać, tak jak uczyni-1' to Sąd I instancji, ze termin przedawnienia można liczyć od ogłoszenia wyżej wskazanego wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 września 2003r., co nastąpiło 30 września 20031: (Dz. U. z 30 września 2003:., nr 1.70, poz. 1660), to także w tym przypadku w dacie wniesienia pozwu roszczenie powoda było przedawnione. I Nie sposób w tym kontekście zgodzić się ze skarzącyrn, ze art. ?? ust. 1 Konstytucji zawiera w sobie swoisty' rnechanizm odpowiedzialności absolutnej władzy publicznej. Mechanizm przedawnienia, jako instrument podstawowy z zakresu gwarancji pewności prawa i bezpieczeństwa Stosunków prawnych, jest oczywiście dopuszczalny równiez w odniesieniu do roszczeń odszkodowawczych kierowanych przeciwko władzy publicznej. Z tego względu zarzuty skarżącego nie zaslugiwaly na uwzględnienie. Mając na uwadze powyższe rozważania przyjąć należy, ze nie zachodziła w ĽA\ (`}~ okolicznościach niniejszej sprawy konieczno przeprowadzenia dowodu z opinii bieglego Z zakresu ekonomii, finansów i księgowości celem określenia wysokości dochodów, które powód mógłby osiągnąć, gdyby szkody mu nie wyrządzono, wobec stwierdzenia, że roszczenie to powodowi nie przysługuje. Kierując sie przedstawionymi motyyvaini Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 kpc oddalił apelację powoda (pkt H sentencji wyroku). O kosztach postępowania odwoławczego Sąd Apelacyjny orzekł jak w punkcie III sentencji wyroku na podstawie art. 98 § 1 i 3 kpc w zw. z art. 108 § 1 kpc i w oparciu o art. 99 kpc w zw. z § 6 pkt "F i §. 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiediiwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieop-łaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. " Nr 6 ' W okolicznościach' --- STRONA 9 --- | 1 _.......¢—i V4_. 1 1 4—;;.—.;;.2:‘—T~——9——W“4‘ 2;n_ 163, poz. 1348) obci22aj2,c nimi  zgodnie 2zasadq odpowiedziainoéci 22. Wynik pOS’E@pOW2I1121  powoda jako strong przegrywajqcq postcgpowanie ape1acy"jne. Zaialenie pozWanego jest zasadne. Siusznic podnosi skar2zicy', 2e Sqd I instancji O1(1'€§12Ij£{C Wysokoéé kosztow procesu naieinych Skztrbowi Pafistwa  Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa nic uwzglgdnii, 2e spisem kosztow, przedstawionym W piémie z dnia 9 grudnia 201212 (12.19?) i‘ 21o2on§rm na rozprawie W dniu 10 grudnia 2012r. (k.199v), objote zostaiy tak2e Wydatki W postaci koszt6W dojzizdu radcy tej Prokuratorii na rozprawy 2 Warszawy do B3/dgoszczy W kwocie 36421. Nie uiega Wgtpliwoéci, 26 Wydatki re stanowily celowc koszty obrony W rozumirzniu art. 98 kpc, Wobec" czego zaskarzone postanowienie podicgaio modyfikacji poprzcz potvigkszenie o tr; kwotg kosztow procesu, ktote powodwinicn zwrocié po2War1<:mu. Z tych W2g1@dc'>W Said Apeiacyjny na podstawic art. 386 § 1 kpc orzeld jak punkcie I sentcncji Wyroku. | l _.......=---'›--' V4__ l ł «4;;.4.¿-;-iżu'-'A-T‹---www* 4;'-'--:L 163, poz. 1348) obciązajac nimi - zgodnie z-zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania - powoda jako stronę przegrywającą postępowanie apelacyjne. Zażalenie pozwanego jest zasadne. Siusznie podnosi skarżący, że Sąd I instancji określając wysokość kosztów procesu należnych Skarbowi Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa nie uwzględnił", że spisem kosztów, przedstawionym w piśmie z dnia 9 grudnia 2012r. (k.19?) i' złożonym na rozprawie w dniu 1Ü grudnia 2012r. (k.199v), objęte zostały takze wydatki w postaci kosztów dojazdu radcy tej Prokuratorii na rozprawy z Warszawy do _Bydgoszczy w kwocie 364zł. Nie ulega wątpliwości, że wydatki te stanowiły celowe koszty obrony w rozumieniu art. 98 kpc, wobec' czego 'zaskarżone postanowienie podlegało modyfikacji poprzez powiększenie o tę kwotę kosztów procesu, które powódwinicn zwrócić pozwanemu. Z tych względów Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 1 kpc orzekł jak punkcie I sentencji wyroku.