Wyrok V ACa 920/12

--- STRONA 1 --- Üdpis wyroku Sygn. akt V ACa 920/12 ”ßf»"'-'í›'""?"-';`Ê"`¬\›*'*\“ "0%ł;‹~$:~2ř`\1\\ 0' ëýltä-E9 1 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 grudnia 2012 Sąd Apelacyjny W Gdańsku -~ W r ydział V Cywilny W składzie: Przewodnicz c ą y: SSA Artur Lesiak Sędziowie: (spf-) SA Włodzimierz Gawrylczyk ę Å _ SA* Tere:sa×SoboleWska Protokołantz stażysta Joanna Trociewicz po rozpoznaniu W dniu 5 grudnia 2012 r. W Gdańsku na sprawy z powództwa rozprawie przeciwko o uznanie czynności prawnych za bezskuteczne i o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgow ego W Bydgoszczy z dnia 6 czerwca 2012 r. sygn. aktI C 1480/11 I. prostuje oznaczenie przedmiotu sprawy W zaskarżonym wyroku W ten sposób, ze po słowach: „o uznanie czynności prawnych za bezskuteczne”, dodaje słowa: „ i o zapłatę” ; i II. .oddała apelację; 4 III. zasądza od poWo da na rzecz pozwanej kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułern zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego: 1 --- STRONA 2 --- Sygn. akt V ACa 920/12 Uzasadnienie Powód Z wytoczył powództwo przeciwko o uznanie zarsbezskuteczne czynności prawnych: dokonanych przez dłużnika JK2 iee0 Ż0"ąr>0|e9aią<=Y<=h na zawarciu umów sprzedaży, na mocy których: J':„sjświadczył ‹= pieniężnie na rzecz pozwanej: - W dniu 03 września 2009 r. kwotę - 2000,00 zł - w dniu 09 września 2009 r. kwotę- 95.000,00 zł - W dniu 18 Września s2O09'ír.*.ÍkWjOtę .24.ÜO0,00 Zł W - w dniu 29 września 2009ir.kwotę62.000,00 zł - w dniu 8 października 2009r.kwotę 25.700,00 zł -w dniu 12 pażdziernika:2009*r.:ykwotę 18.000,00 zł. -w dniu 12 pażdziernika 2i009:r'.*kpwotę 12.300,00 zł. -w dniu 12 październikai20094.500,00 zł. - W ‹zimu14 pażdziernikazoosr. kwotę184.000,00 zł. _.W dniu so pażdziernika 2009 r.kw0±ę25.ooo,oozł. czyniąc to z pokrzywdzeniem powoda, któremu przysługuje wierzytelność wobec JP wysokości 254.688,77 zł., na którą to kwotę składają się wierzytelności wynikające z wystawionych przez powoda faktur VAT: Nr 11309/09/O9ZK z dnia 17 września 2009 r. na kwotę 48.366;36 zł Nr 11889/09/09/ZK z :dnia 30 września 2009 r. na kwotę 41 792,95 zł. Nr 11943/10/09/ZKNNZ dnia 01 pażdziernika 2009 r. na kwotę s70.469,64 zł Nr 12064/10/09/ZK sz dnia 05 października 2009 r. nakwotę94.059,82 zł Ponadto powódiswniósł o zasądzenie od pozwanejJ na rzecz powoda kwoty 254.688,77 zł. wraz z ustawowmi odsetkami od dnia vvytoczenia powództwa oraz o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania W tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na pozew pełnomocnik pozwanej J 1 [wniósł o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie od powoda na jej rzecz kosztów procesu, wtym kosztów zastępstwa-procesowego według norm przepisanych. l _ z ` - 1 --- STRONA 3 --- Wyrokiem z dnia 6 :czerwca 2012 r. Sąd Okręgowy W Bydgoszczy oddalił powództwo oraz zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 7.217 zł tytułem kosztów procesu. « Podstawą tego rozstrzygnięcia były następujące ustailenia i rozważania Sądu l instancji: Dłużnik Jiąiiprowadzi od 2004 r. działailność gospodarczą o nazwie która .zajmowała się handlem telefonami komórkowymi i akcesoriami do telefonów komórkowych, ajego żona prowadziła firmę o podobnym zakresie o nazwie K",która również;zajmowała :ysię handlem podobnymi akcesoriami. Pozwana współpracowała z firmą:mężai.Dtej istnieje. Firmaałuznii‹a.i Dwspółpracowałarjzifirmąrpowodard=1Yi"na mocy zwartej pomiędzy nimi umowy shandflowej. 1 nie uregulował płatności z tytułu wystawionych faktur VAT na kwotę 254.688,77 zł. Do 31 grudnia 2009r. małżonkowie prowadzili działalność gospodarczą W formie spółki cywilnej o -nazwie .Małżonkowiewmowęmałżeńską. Dłużnik “r. pozostaje zrżoną separacji ale z nią .razem zamieszkuje, jednakże prowadzą odrębne gospodarstwa domowe. Dłużnik Ksprzedawał firmie swojej żony towar jak i"firmia*¬iJ:ŸK' dokonywała W jego firmie zakupów towaru. Dokonywaneprzez dłużnika przelewy na konto firmy jego żony związaneibyły z nawiązaną przeziflobiefirmy współpracą handlową. Dłużnik nie sprzedawałżonie towaru zakupionego odipowoda, ponieważ ona miaławłasnych dostawców i od nich kupowałaitowar. Dłużnik J .wobec swojej żony regulował swierzytelności z tytułu .zakupionego towaru częściowo.:gotówką, a częściowo W formie bezgotówkowej. -Kiedy dokonywał przelewów na :konto swoich kontrahentów, w tym firmy żony, to oznaczał tytuł przelewu ale nie zawsze nr faktury, ponieważ z uwagi na częściową regulację zobowiązańgotówką dochodziło do sytuacji, że część faktur była nadpłacona, a część nie rozliczona. _ Pozwana dowiedziała się o» zadłużeniu męża W momencie zajęcia jej ruchomości przez komornika sądowegow związku ze wszczętym postępowaniem egzekucyjnym. Pozwana i jej mąż prowadzili swoje działalności gospodarcze pod --- STRONA 4 --- adresem swojego zameldowania, a także założona przez .nich spółka cywilna była zarejestrowana pod tym adresem. Dochodziło do sytuacji, że pozwana dokonywała W firmie swojego męża zakupu towaru, gdy miała duże zamówienia W zakresie telefonów komórkowych, a nie mogła ich otrzymać od swoich dostawców. Zakupiony w firmie męża towar sprzedawała swoim klientom. 1 Sąd Okręgowy W wyrokiem z dnia O9 czerwca 2010 r. sygn. Akt X GC 49/10 zasądził na rzecz powoda kwotę 203.688,77 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 13 pażdziernika 2009 r. oraz nakazem zapłaty Sądu Rejonowego W B wydanym w postępowaniu nakazowym w dniu 08 kwietnia 2010 r. utrzymanym wi mocy wyrokiem Sądu Rejonowego W dnia 05 maja 2011 r. sygn. Akt :Vl GC 155/10 zasądzono na rzecz powoda kwotę 49.000,00 zł. Wobec:dłużnikazostało wszczęte postępowanierzabezpieczające przez Komornika sądowego, któiydokonał _ 1 zajęcia ruchomości sznajddującychssię W domu zajmowanym przez dłużnika i jego małżonkę- pozwanrąridiiłš. Powyższy stanfaktycznyfSąd ustalił w oparciu o przedstawione przez strony dokumenty, a także na podstawie zeznań świadka i pozwanej. Sąd uznał za wiarygodnerjdowody zrdokumentów zebrane w sprawie. Sąd dał wiarę zeznaniormlświad *łęijakori przejrzyste i konsekwentne.iglegoi:twierdzenia pozostawały w zgodzie ze złożonymi zeznaniami przez pozwaną. Jako prawdziwe Sąd ocenił zeznania pozwanej, które korespondowały z zeznaniami którym Sąd dał wiarę. , pp Następnie SądiOkręgowyomówił przesłanki skargi paulińskiej określone W art. 527 k.c. i nast. W ocenie Sądu w ininiejsizejsprawie nie wystąpiły iwskazanieprzesłanki skargi paulińskiej warunkujące:uznanieczynności prawnej za ibezskuteczną. Dłużnik J współpracował zfirmą swojej żony i dokonywane przez niego wpłaty na rac firmy jego żony związane były z zawartymi transakcjami handlowymi. Dalej Sąd wskazał, ;żedo dokonanych przezdłużnika wpłat kwot pieniężnych na konto firmy pozwanej doszłow okresie od 03 września 2009 rr. do 30 pażdziernika 2009 r., czyli przed prawomocnym zasądzeniem przysługujące] powodowi wierzytelności oraz wszczęciem egzekucji komorniczej wobecdłużnika. W rrfomencie dokonywania wpłat przez dłużnika na konto firmy jegożonynie istniała jeszcze prawomocnie zasądzona wierzytelność wymagająca ochrony i istniał spór sądowy, --- STRONA 5 --- cosdo zasadności przedmiotowej wierzytelności. Niemożna zatem jednoznacznie przyjąć, że dłużnik już W 2009 r. wyzbywał się swojego majątku W celu pokrzywdzenia wierzyciela. popadając tym samym wstan większej niewypłacalności. Zobowiązanie dłużnika powstało W związku z prowadzonąprzez niego działalnością gospodarczą i nie sposób jest uznać, że pozwana miała wiedzęro sytuacji majątkowej firmy swojego męża, z którym już od 2006 roku pozostawała W separacji. Ponadto dokonane we wskazanymprzez .powoda okresie transakcje niesmają charakteru incydentalnego, ponieważ firmy pozwanej i dłużnika współpracowały ze sobą. Sąd l instancji wyjaśnił, że pozwana wykazała, iż nie miała rozeznania co do kondycji finansowej firmy męża, nie interesowała się zakresem jego działalności, poświęcała się swojej działalności gospodarczej,wobec czego przekonujące jest jej twierdzenie, że nie musiaławykazywać szczególnego zainteresowania działalnością firmy męża, a takżeígkioliczność, iż od 2006 r. pozwana i jej mąż pozostają W separacji pozwala przyjąć,żepozwana nie mogła się dowiedzieć o złej kondycji prowadzonej przez jejmfęża sfirmyş Sąd uznał, że pozwana nie mogła Wiedzieć, że jej mąż dokonując wpłat snajejirachunekbankowy działa W celu pokrzywdzenia swojego wierzyciela. Nie możnaisjej stakże'izarzucić, iż nie dochowała należytej staranności w celu „uzys/klanirarr/;pełnej jwiedzytoi :sytuacji majątkowej -męża. ' Powód nie'podjąłirrżadnych9:czynjnościi celu wykazania innych faktów niż wskazane W zeznaniach pozwanej i zeznaniach jej męża, mimo że W tym zakresie spoczywał na nim ciężar dowodu. W konkluzji przedstawionych wyżej rozważań Sąd Okręgowy stwierdził, że skarga pauliańska nie znalazłasiizastosowania w tym stanie rzeczy; Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawieart. 527 § 1 kc a contrarío oddalił powództwo. j O kosztach Sądl instancjiorzekł zgodnie z art. 98 § 1 kpc. Powód wniósłapelacjęod powyższego wyroku zarzucając naruszenie: - art. 527 § 1 W związku z § 3 W związku z § 4 W związku z art. 6 k.c. poprzez dokonanie błędnej subsumcji ustalonego stanu faktycznego pod normę prawa materialnego i przyjęcie, iż pozwana Jdokonała obalenia domniemania wynikającego z art. 527 § 3 i § 4 i wykazała brak swojej świadomości co do czynności prawnych dokçnanych z pokrzywdzeniem powoda, podczas gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego ewidentnie wynika, że stale współpracując z Joraz działając W tej samej branży, a także I .. 4 --- STRONA 6 --- zamieszkując W tym samym miejscu musiała doskonaleizdawać sobie sprawęz faktu zaciągnięcia zobowiązań Wobec powoda na znaczną kwotę, - art. 530 k.c. poprzez przyjęcie, iż W niniejszej sprawie mieliśmy do czynienia z wierzytelnością przyszłą, podczas gdy fakt istnienia/,wierzytelności nie jest determinowany wydaniem stosownego orzeczenia sądu jązasądzającego, a Wynika z rzeczywistej wymagalności która W tym wypadku określona została W fakturach sprzedaży, - art. 233 § 1 k.p.c. poprzez przyznanie wiarygodności dowodom z zeznań J oraz z zeznań pozwanej jakoby pozwana nie miała świadomości faktu, iz otrzymane przezniąprzelewy zmierzają do pokrzywdzenia wierzycieli, podczas gdy z opisu tych przelewów Wynika, iż stanowiły płatność za Wystawione przez pozwaną faktury (bez opisutych faktur), zaśsama pozwana W trakcie procesu nie była W stanie przedłożyć W sądzie dokumentów potwierdzających dokonanie sprzedaży, co W sposób dobitny świadczy o tym, iż owe przelewy miały jedynie na celu zasilenie jej konta. W oparciu o powyższeszarziuty ii wniósł o zmianę zaskarżonego Wyroku Sądu I instancji i orzecze1nie,::,.że* uznanie:,za bezskuteczne W stosunku do Powoda K czynnośzrpfawnyzhdokonan.J z jego żonąPozWanąŸi:i.,Jj"“ : i risivjpolegających na zawarciu umów sprzedaży na mocy których świadczył pieniężnie na rzecz pozwanej: W dn`u 3 września 2009 roku kwotę - 2000 złotych; W dniu 9 Września 2009 roku :kwotę - 95.000,00 złotych; W dniu 18 września 2009rokuikWotę - 24.000,00 złotych; W dniu 29 września 2009:roku* kWotęi-r62.000,00 złotych; W dniu 8 pażdziernika12009 frokuykwotę -125.7000,00 złotych; W dniu "2 października 2009 roku kwotę - 18.000,00 złotych; W dn`u '2 października 2009 rokukwotę - 12.300,00 złotych; W dn`u "2 pażdziernika 2009 rokukwotę - 4.500,00 złotych; W dniu 14 pażdziernika 2009 roku kwotę - 34.000,00 złotych; W dniu 30 pażdziernika 2009 roku kwotę - 25.000,00 złotych; czyniąc to z pokrzywdzeniem Powoda, :któremu ,przysługuje wierzytelność Wobec ÍJ Wwysokości254.688,77 złotych, na którą to kwotę składają się Wierzytelności wynikające z wystawionych przez Powoda faktur- VAT:~ nr N 5 --- STRONA 7 --- 11309/09/C9/ZK z dnia 17“Września 2009 rokurna kwotę 48_366,36*izł,3 nr 11889/09/C9/ZK z dnia 30 Września 2009 roku na kwotę 41.792,95 złotych, nr 11943/10/C9/ZK z dnia 1 pażdziernika 2009 roku na kwotę 70_469,64 zł, nr 12064/10/C9/ZK z dnia 5 października 2009 roku narkwotę 94_059,82 zł, które zasądzone zostały mocą Wyroku Sądu Okręgowego W Gz dnia 9 czerwca 2010 roku, sygn. akt X GC49/10 W kwocie 203.688,77 złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 13 pażdziernika 2009 roku, oraz Nakazem Zapłaty wydanym W postępowaniu nakazowym przez Sąd Rejonowy WB W dniu 8 kwietnia 2010 kwietnia W kwocie 51.000,00 złotych utrzymanym W mocy Wyrokiem Sądu Rejonowego W B rz dnia5*maja 2011 rokusygn. akt Vl GC 155/10. Wniósł także o zasřłdzeniiei łod Pozwanej rzecz Powoda Kkw0.ty254.688,77 złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia Wytoczenia powództwa do dnia zapłaty. Ewentualnie wniósł o .uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponoWnego rozpoznania. Nadto wniósł o zasądzenieod pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania z uwzględnieniiemkosztówzastępstwaprocesowego za obie instancje. Pozwanawniosła to oddalenie apelacji oraz o zasądzenle od powoda na rzecz pozwanej kosztów procesu. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny podzieladokonane przez Sąd Okręgowy ustalenia faktyczne i rozważania W zakresie N oceny materiału dowodowego oraz podstawy prawnej rozstrzygnięcia, przyjmując jeza .podstawę także własnego rozstrzygnięcia i odwołuje się do nich bez potrzeby ich powtarzania. W apelacji postawione zostały zarówno zarzutów naruszenia prawa materialnego, jak i procesowego. Zauważyć trzeba, że prawidłowość zastosowania lub wykładni prawa materialnego może być właściwie oceniona jedynie na kanwie niewadliwie ustalonej podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Skuteczne/ zatem ' 1 zgłoszenie zarzutu dotyczącego naruszenia prawa materialnego wchodzi zasadniczo - »r ' _ W rachubę tylko wtedy, gdy ustalony przez sąd pierwszej instancji stan faktyczny, 6 --- STRONA 8 --- będący podstawą zaskarżonego wyroku, nie budzi zastrzeżeń 1 (wyrok “A Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1997 r., ll CKN 60/97). W świetle ugruntowanej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego postawienie zarzutu naruszenia art. 233 § 1 k_p.c. nie może polegaćina zaprezentowaniu przez skarżącego stanu faktycznego przyjętego przez niego na podstawie własnej oceny dowodów; skarżący może tylko wykazywać, posługując się wyłącznie argumentami jurydycznymi, że sąd rażąco naruszył ustanowione W wymienionym przepisie zasady oceny wiarygodności i mocy dowodów i że naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy. Jest to szczególnie istotne tw sprawach, W których ocena dowodów W istocie sprowadza się do tego, którejisizesstron procesu dać wiarę (por. np. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia3Ÿ2000 r., l CKN 1169/99 iz dnia 10 kwietnia 2000 r., V CKN 17/00). Okoliczność,:zezprzeprowadzonych dowodów można wyciągnąć także Wnioski odmienne,@nie uzaisadnla zarzutu naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów. Ocena dowodówdokonanaprzez Sąd l instancji spełnia vvymogi art. 233 § 1 k.p_c. Skarżący ocenie dowodów dokonanej przez Sąd I instancji przeciwstawił WłaSflą Oßeflę, W Którejsškoincentrujei;się.nabraku oznaczenia, przelewów oraz nieprzedstawieniafaktur"Ĺ/ipótwiierdzajiąrciycih1riiidokonanriieji"sprzedaży, co w ocenie powoda świadczy o tym, żeiprzelewy te miały jedynie na celu zasilenie konta pozwanej. Ta argumentacja powoda nie jest jednak trafna. Przede Wszystkim trzeba stwierdzić, iż szczegółowość opisu tytułu transakcji ma znaczenie dla samych stron przelewu, gdyż pozwala im zindywidualizować zobowiązanie, W wykonaniu którego nastąpiło spełnienie danego świadczenia. Zaskarżone przelewy dokonywane były między małżonkami, a jednocześnie wspólnikami spółkircywilnej. W tego typu relacjach można przyjąć istnienie wiedzy co do wzajemnych należności, co czyniło zbędnym precyzyjne oznaczanie tytułu przelewu. Nieprzedstawienie faktur dokumentujących dokonane przelewy takze nie przemawia za przyjęciem tezy powoda, że miały one na celu jedynie zasilenie konta pozwanej. Z załączonego przez powoda zestawienia ;operacji finansowych na rachunku bankowym pozwanej Wynika, że istotnie K “dokonał W okresie od 3 Września do 30 października 2009 r. na konto zaskarżonych przelewów W łącznej kwocie 302.500 zł. Nie można jednak przeoczyć tego, żefJ dokonała W okresiedo 7”września do 9 listopada 2009 r. przelewów na konto KW łącznej kwocie 41 8.000 zł. Warto też zauważyć, że W 7 --- STRONA 9 --- W okresie od 10 listopada do 30 grudnia 2009 r. JP dokonała na konto dalszych przelewów W łącznej wysokości 497.500 zł, zaś od 10 listopada do 30 grudnia 2009 r dokonał na konto dalszych przelewów W łącznej kwocie 378.000 zł. Nadto od 30 pażdziernika do 30 grudnia 2009 r. na rachunek spółkirecywilnej prowadzonej przez przelała kwotę 655.789 zł, zaś ze spółki cywilnej na konto JP od 9 listopada do 30 grudnia 2009 r. została przelana kwota 600.400 zł. Świadczy to o tym, że aktywa JKjakoWspólnika spółki cywilnej także W ten sposób zostały zwiększone. Nie można zatemprzyjąć, aby transfer środków został dokonany na rachunek pośrednictwem Spółki Cywilnej. Powyższe przemawia za tym, że nie było zamiarem dłużnika doprowadzenie do wyzbycia się majątku poprzez transfer na konto swojej żony środków finansowych uzyskanych za towar pobranygd powoda. Dłużnik ,dokonał bowiem na konto przelewów W mniejszej kwocie niż kwota, którą otrzymał od 9 Przechodząc do zarzutównaruszenia prawamaterialnego stwierdzić należy, że warunkiem f/islkulteczjnośćij /rpiauilitńlskiejiriijest;wykaza/nie przez wierzyciela wszystkich jej iprzesłanek. Samo [istnienie domniemania przewiedzianego W art. 527 § 3 i § 4 k_c_ jest niewystarczające, gdyż ciężar istnienia tych przesłanek obciąża wierzyciela (art. 6 k.c_)_ Podstawową przesłanką skargi paulińskiej jestpokrzywdzenie wierzyciela, przy czym nie ulega wątpliwości, że musi zachodzić zwiiązekmlędzy czynnością prawną dłużnika a pokrzywdzeniem wierzyciela. W niniejszej sprawie nie sposób zaś przyjąć, aby zachodziłasrtaka zależność między dokonanymi przez dłużnika przelewaml a pokrzywdzeniem powoda. Dłużnik bowiem otrzymał W okresie, W którym Wymagalne stały sięwierzytelności powodaświadczenia pieniężne znacznie przekraczające zasądzoną na -rzecz powoda kwotę 254.688,77 zł, przy czym saldo jego obrotów z Jiiíribyło dodatnie. W okresie tym nie doszło zatem do zmniejszenia majątku dłużnika powodującego pokrzywdzenie wierzyciela. Rację ma skarżący, że fakt istnienia wierzytelności nie jest determinowany 31 I wydaniem orzeczenia sądu. Błędnie jednak skarżący zinterpretował treść uzasadnienia Sądu l instancji, albowiem Sąd ten nie przyjął za podstawę prawną art. 530 k_c_, jak również nie stwierdził, że przesłanką skargi paulińskiej jest istnienie __ 8 --- STRONA 10 --- tytułu wykonawczego obejmującego wierzytelność podlegającą ochronie.j`UWagi Sądu I instancji dotyczące tego, że nie istniała jeszcze prawomocnie zasądzone wierzytelność wymagająca ochrony zostały zamieszczone W kontekście braku świadomości dłużnika pokrzywdzenia wierzyciela oraz wiedzy pozwanej o działaniu dłużnika ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela. Sam fakt istnienia wierzytelności stwierdzonej fakturą nie pozbawia dłużnika prawa łkwestionowania W konkretnych okolicznościach faktycznych zasadności świadczenia wynikającego z tej faktury. Nadto oceniając świadomość dłużnika oraz wiedzę pozwanej nie można abstrahować od tego, że W obrocie gospodarczym naturalną rzeczą jest wielość czynności prawnych dokonywanych W tym* samym czasie, będących źródłem zobowiązania do spełnienia*świadczenia. Dłużnik ma co do zasady prawo wyboru wierzyciela, którego chcesiiřspłacić, ;gdyż przy wielości wierzycieli przepisy nie przewidują szczególnej kolejności ich spłacania i sam fakt wyboru jednego z nich i spłacenie jego wierzytelności nie może być przedmiotem zarzutu z art. 527,§ 1 k_c_ Zwrócić należy uwagę, sżeispowódw istocie zaskarżył nie konkretne umowy, lecz spełnienie świadczeń pieniężnych-W doktrynie i orzecznictwie niezaskarżalność spełnienia świadczenia;straktuje:się:jakoizasadę(por. M. Pyziak -- Szafnicka w: 32009).ska z art. 527§ 1 r<_‹;_ nie może mieć zastosowania doiijczl/nrności Prawnej dłużnika p0le9āją0ęj na spełnieniu świadczenia wobec wierzyciela, nawet ;gdybyta czynność prowadziła do pokrzywdzenia pozostałych wierzycieli. Dłużnik ma bowiem obowiązek spełnić świadczenie i, W sytuacjiwielości wierzycieli,maprawo dokonać swobodnego Wyboru wierzyciela,któregoispłaci i z tego tytułu nie można czynić mu zarzutu, że pokrzywdził W ten sposóbiipozostałych wierzycieli (por. fwyrokSądu Najwyższego z dnia 23 lipca 2003r.,¬llCKN 299/01). Słuszniejednak zwraca się uwagę W judykaturze, że W niektórych sytuacjach przepisitenibędzie miał zastosowanie. Będzie tak między innymi wtedy, gdy dłużnikdokonałwyboru wierzyciela W sposób arbitralny, prowadzący do uprzywilejowania go kosztem pozostałych, W okolicznościach, które wskazują na rychłą możliwość ogłoszenia upadłości dłużnika i wyprowadzanie z jego majątku istotnych składników, co może prowadzić do niemożności zaspokojenia się wierzycieli z przyszłej masy upadłości. (por.~ między innymi wyroki Sądu Najwyższegoz dni-aj 23 listopada 2005 r., llCK 225/05 i z dnia 22 marca 2001 r., V CKN 280/00). W okolicznościach niniejszej sprawy z sytuacją taką niemamy jednak do czynienia. Powód nie wykazał, aby W datach dokonywania 9 --- STRONA 11 --- zaskarżonychiiprzelewów stosunku do dłużnika zachodzily podstawy ogłoszenia upadłości, a także aby celem dłużnika było wyprowadzenie majątku w celu pokrzywdzenia powoda. Wiedza o wzajemnych zobowiązaniach, która uzasadniała brak konieczności precyzyjnego oznaczania tytułów przelewów, nie jest równoznaczna z wiedzą o zobowiązaniach małżonka i jednocześnie wspólnika spółki cywilnej o jego zobowiązaniach W stosunku do innych osób, wynikających z odrębnie prowadzonej działalności gospodarczej. W ustalonym stanie faktycznym W pełni zasadne jest więc uznanie, że pozwana obaliładomniemanie wynikające z art. 527 § z 3 i 4 k.c. Inaczej bowiem należy ocenić stan wiedzy osoby trzeciej 0 transakcji jego współmałżonka powodującej istotne zmniejszenie należącego do małżonków majątku wspólnego, inaczej natoimiaistyoywiedzę o jego zobowiązaniach wobec jednego W wielu kontrahentów w prowadizioiniejyisiidziałalności gospodarczej. Saldoobrotów za kilka tylko miesięcy 2009 r. na ,J,;K"pokazuje, że kwestia zaciągnięcia í w wysokości 254.688,77 zł z uwagi na swojąsswysokośćis ,niebyła na tyle istotna, aby pozwana miała się interesować umową zawartąis: przez"Sjej męża z powodem., W obr0cie gospodarczym zaciąganie zobowiązań sęytakiejwysokości niejest niczym nadzwyczajnym, a przy tym ,prrzedsiiębiioiirciaii*izakuirpujiąc*ięriiiiitowairfriřdziiała”*zlarniafreimiirosiiiągnięcia zysku z jego dalszej odsprzedaży.i Nabywanie'ki sprzedażtowarów jest istotąsrdziałalności handlowej i małżonkowie osób prowadzących działalność gospodarczą z reguły nie interesują się poszczególnymi transakcjami tego rodzaju, o ile nie pociągają za sobą obciążenia ich majątkuwspólnego.W przypadku pozwanejnie można przeoczyć, że prowadziła działalność giospodarcząstakże w branży khandlowej, a więc jej uwaga musiała się koncentrować nawłasnych kontrahentach.<Wsokolicznościach niniejszej sprawy pozostawanie sw stałych stosunkach sgosipodarczych między pozwaną a jej mężem nie wskazujeynaistnienie domniemaniaz art. 527 §o3 *i 4 k.c. Dla obalenia tego domniemaniaistotnajest bowiem okoliczność, że zaskarżone czynności stanowiły spełnienie świadczenia, nie zostało wykazane,iabyzostały dokonane w czasie, gdy istniały podstawy ogłoszenia upadłości dłużnika, nie zostało także wykazane, aby były to czynności fikcyjne. Skoro pozwana dokonała na konto oraz na konto spółki cywilnej przelewów przekraczających wielkość kwot przekazanych zkolei na jej konto, to okoliczność ta świadczyfo braku istnienia pomiędzy ma porozumienia 1 __ 10 --- STRONA 12 --- mającego na celu wyprowadzenie środków finansowych z majątku .J K W celu pokrzwfdzenia W tym stanie rzeczy nie podzielając wskazanych wyżej zarzutów apelacji ani argumentacji zgłoszonej na jej poparcie, na podstawie"ai't. 385 k.p.c. oddalono apelację. O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 'l i 3 k.p.c. w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z § 6 pkt 7 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 W sprawie opłat za. czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). W Í Ł ... .-..._ ,__.....-..-......| -.nnniuun-lllIllŚ"ll