Postanowienie V ACa 632/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2013 r. Sąd Apelacyjny w Gda

--- STRONA 1 --- Sygn. akt V ACa 632/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 listopada 2013 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku – Wydział V Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Teresa Sobolewska Sędziowie: SA Katarzyna Przybylska SO del. Anna Daniszewska (spr.) Protokolant: stażysta Aleksandra Ćwiek po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2013 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa (...) przeciwko Skarbowi Państwa –(...) o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego we W. z dnia 5 czerwca 2013 r. sygn. akt I C 108/12 I. oddala apelację; II. obciąża Skarb Państwa kosztami sądowymi od uiszczenia których zwolniony był powód; III. zasądza od powoda (...) na rzecz Skarbu Państwa – (...) kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą; IV. zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego we W. na rzecz adwokata (...) kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, powiększoną o należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu apelacyjnym. --- STRONA 2 --- Na oryginale właściwe podpisy. Sygn. akt V ACa 632/13 UZASADNIENIE Powód K. K. wniósł o zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa - Zakładu Karnego we W. kwoty 1.000.000 zł. tytułem zadośćuczynienia za naruszenie jego dóbr osobistych w postaci zdrowia oraz wolności wyznania. W uzasadnieniu powód wskazał, (...) W (...), gdzie odbywa karę pozbawienia wolności, złożył wniosek o (...) (...) w związku z czym odmówił przyjmowania jakichkolwiek posiłków. Z tej przyczyny był napiętnowany przez funkcjonariuszy pozwanego (...), którzy nie interesowali się przyczyną jego protestu. W rozmowie z wychowawcą pawilonu i psychologiem wyjaśnił, że w ten sposób domaga się odpowiedniego (...). Z uwagi na bezskuteczność protestu, wystąpił o(...), którą stosuje do chwili obecnej, jednak nie dostarcza mu ona odpowiednich(...), co wpływa na jego nienajlepsze samopoczucie. Naruszenia zdrowia powód upatrywał w uniemożliwieniu mu korzystania z własnej (...) oraz skorzystania z pomocy (...) (...)Ma przez to trudności z zasypianiem, jest osłabiony i ma problemy z nauką. Z tego powodu zgłosił się do (...) lecz ten bez wysłuchania wyrzucił go z gabinetu. Dodał, (...)nie miał problemów z użytkowaniem własnych rzeczy. Wysokość dochodzonego roszczenia powód motywował rozmiarem doznanej krzywdy. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa , kwestionując je zarówno co do zasady , jak i wysokości oraz żądając zasądzenia od powoda kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany wskazał , że w trakcie pobytu w (...) powód miał zapewnione warunki odbywania kary zgodnie z obowiązującymi przepisami. Otrzymywał także (...)zgodnie z wnioskiem. Zdaniem pozwanego, powód nie wykazał zasadności roszczenia o naprawienie szkody niemajątkowej wywodzonego z art. 23 i 24 k.c. w z w. z art. 448 k.c., bowiem nie udowodnił, że doszło do naruszenia jego dóbr osobistych. Dalsza argumentacja odnosiła się do okoliczności związanych z (...), co w przedmiotowej sprawie nie stanowiło podstawy sporu. Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2013r. Sąd Okręgowy we W. oddalił powództwo, obciążył Skarb Państwa kosztami sądowymi, od uiszczenia których zwolniony był powód, zasądził od powoda (...) na rzecz Skarbu Państwa - (...) kwotę 7.200 zł oraz zasądził od Skarbu Państwa- Sądu Okręgowego we W. na rzecz adwokata M. P. kwotę 7.200zł wraz z należnym podatkiem VAT tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu. Rozpoznając sprawę Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny Powód (...) Od (...)powód odbywa (...) Powód otrzymywał(...) Z tego powodu był kilkakrotnie karany dyscyplinarnie. Ostatecznie powód wystąpił o zmianę (...) (...) W dniach (...). Otrzymał wtedy(...) W dniu (...)(...) --- STRONA 3 --- Powyższych ustaleń Sąd Okręgowy dokonał w oparciu o dołączone do akt dokumenty zawarte (...)powoda i w jego aktach osobowych dotyczących pobytu w pozwanym(...), których wartość dowodowa nie była przez nikogo kwestionowana. Sąd Okręgowy uwzględnił w swoich ustaleniach dowód z etykiety (...) ponieważ została ona rozpoznana przez pracowników (...) pozwanego, w przeciwieństwie do drugiej etykiety(...), która nie była im znana. Byli oni w swych twierdzeniach przekonujący dlatego, że z okazanych im dwóch etykiet bez wahania rozpoznawali tylko tę pierwszą i to bez wczytywania się w składy produktów. Sąd Okręgowy wskazał, iż nikt nie zakwestionował także opinii biegłej z dziedziny (...) dlatego Sąd uznał jej wnioski za w pełni miarodajne. Sąd Okręgowy podniósł , iż zeznania świadków J. J., D. O., E. M., A. C., E. I., M. B., R. Ś. nie wniosły nic istotnego do sprawy, gdyż w zasadzie dotyczyły okoliczności niespornych między stronami, tj. faktu przyznania powodowi na jego wniosek(...) oraz protestu powoda z powodu niewłaściwego (...). Świadkowie ci nie posiadali wiedzy ani na temat (...) Sąd Okręgowy dał wiarę zeznaniom świadków - pracowników działu (...) - M. L. i R. N. (...)oraz P. S. i M. C. (...)na okoliczność składu (...), gdyż w tym zakresie były one spójne i korespondujące z sobą. Częściowo znalazły potwierdzenie w przedłożonej do akt etykiecie(...) Sąd Okręgowy dał również wiarę zeznaniom (...) Natomiast świadkowie R. K. i P. W. nie mieli wiedzy o okolicznościach istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Sąd Okręgowy zważył, iż powód (...) w przedmiotowej sprawie dochodzi wyłącznie majątkowej ochrony dóbr osobistych. Podstawę prawną jego roszczenia stanowią przepisy art. 24 i 448 k.c. W myśl art. 24 § 1 k.c. ten, czyje dobro osobiste zostaje zagrożone cudzym działaniem, może żądać zaniechania tego działania, chyba że nie jest ono bezprawne. Przesłankami ochrony dóbr osobistych, które muszą być spełnione łącznie, są: 1) istnienie dobra osobistego, 2) zagrożenie lub naruszenie tego dobra, 3) bezprawność zagrożenia lub naruszenia. Sąd Okręgowy zaznaczył , iż ciężar wykazania dwóch pierwszych przesłanek spoczywa na powodzie dochodzącym ochrony dóbr osobistych (art. 6 k.c., 3 i 232 k.p.c.). Pozwany natomiast powinien wykazać, że jego działanie nie było bezprawne, a tym samym obalić domniemanie bezprawności naruszenia, które wypływa z treści powołanego wyżej przepisu. Sąd Okręgowy podkreślił, iż katalog dóbr osobistych, ujętych w art. 23 k.c. ma charakter otwarty, a doktryna i judykatura wskazują kolejne dobra osobiste w miarę rozwoju stosunków społecznych. Z uwagi na kryterium źródła, z którego wynikają omawiane dobra, wskazać należy dobra osobiste naturalne, czyli przyrodzone osobie fizycznej, których istnienie nie jest zależne od woli ustawodawcy. Prawo pozytywne jedynie dookreśla ich ramy i sposób ochrony, natomiast nie może odmówić istnienia i konieczności ochrony tych dóbr. Co więcej, najważniejszą przyczyną samego bytu państwa i całego porządku prawnego jest właśnie ochrona naturalnych dóbr osobistych, a normy prawne mają w odniesieniu do tych dóbr charakter deklaratywny, stwierdzający tylko ich istnienie. Sąd Okręgowy zważył , iż naturalny charakter mają dobra osobiste takie jak np. zdrowie, nietykalność cielesna, wolność oraz wyrażona w polskiej wielowiekowej tradycji prawniczej także swoboda myśli, wyznania oraz sumienia. Sąd Okręgowy wskazał, iż przedmiotowym pozwem powód dochodzi zadośćuczynienia w związku z naruszeniem przez pozwanego jego dóbr osobistych w postaci zdrowia i wolności wyznania. Została zatem spełniona pierwsza ze wskazanych wyżej przesłanek. W dalszej kolejności, na powodzie spoczywał ciężar udowodnienia, iż doszło do naruszenia wyżej wymienionych jego dóbr osobistych. W ocenie Sądu Okręgowego, powód obowiązkowi temu nie sprostał. Z opinii biegłego z dziedziny (...)wynika, że powód(...). Do jej powstania nie przyczyniły się zatem (...) Nie zostało też potwierdzone (przynajmniej takiego wniosku --- STRONA 4 --- brak w opinii biegłej), aby(...) wpływała na zaostrzenie się objawów choroby (we wnioskach jest tylko mowa ogólnie o „warunkach przebywania"). Zdaniem Sądu I instancji, nie sposób w tej sytuacji przyjąć, aby zarzucane pozwanemu działania w postaci odmowy udzielenia zgody na używanie (...) naruszały zdrowie powoda. Z opinii biegłego (...) wynika, że jedynym występującym (...)tym samym - zdaniem Sądu Okręgowego - upadł zarzut odmowy udzielenia mu pomocy specjalistycznej. Niezależnie od powyższego,(...) jest ona wykonana ze sztucznego tworzywa(...) co potwierdza notatka z dnia 2 kwietnia 2012 r. Sąd Okręgowy podkreślił, iż zgromadzony materiał dowodowy nie potwierdził także naruszenia przez pozwanego wolności wyznania powoda. W przedmiotowej sprawie bezsporne było, że wniosek (...) gdyż powód nie wykazał, aby pochodziła ona z produktu,(...) Sąd Okręgowy wskazał, iż w składzie(...) Innych dowodów powód nie przedstawił. W tych okolicznościach - zdaniem Sądu Okręgowego - nie sposób przyjąć, aby powód udowodnił naruszenie przez pozwanego wolności wyznania. Sąd Okręgowy podniósł, iż wobec niewykazania przez powoda naruszenia wskazanych w pozwie dóbr osobistych, pozwany nie musiał udowadniać, że jego działanie nie było bezprawne. W związku z powyższym Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do uwzględnienia powództwa i powództwo oddalił a całości działając na podstawie art. 24 k. w zw. z 448 k.c. a contrario. Onieuiszczonych kosztach sądowych, od których zwolniony był powód, Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 113 ust. 1 a contrario ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Sąd Okręgowy zasądził od powoda na rzecz (...) kwotę 7.200 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa oraz zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego we W. na rzecz reprezentującego powoda adwokata kwotę 7.200 zł wraz z należnym podatkiem VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu. Apelację od powyższego wyroku wywiódł powód, zarzucając mu: 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy - art. 217 § 2 k.p.c. w związku z art. 240 § 1 k.p.c. poprzez pominięcie dowodu z dokumentów w postaci notatek służbowych znajdujących się (...) pominęli istotne dla sprawy okoliczności pomimo posiadania wiedzy na ich temat, 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy - art. 299 k.p.c. poprzez nieprzesłuchanie powoda, pomimo zgłoszenia przez pełnomocnika powoda takiego dowodu, w sytuacji gdy to właśnie powód jest osobą, która dysponuje w sprawie najistotniejszymi informacjami, 3. naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy tj. art. 233 §1 i 2 k.p.c. w związku z art. 328 § 2 k.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów przeprowadzonych w sprawie, dokonanej wybiórczo wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego polegającym między innymi na daniu wiary świadkom pomimo, iż przeczyły temu notatki służbowe sporządzone przez te osoby znajdujące się w (...) W oparciu o tak sformułowane zarzuty, skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa - (...)na jego rzecz kwoty 1.000.000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenie na rzecz adw. (...) kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu odwoławczym, albowiem koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. --- STRONA 5 --- W uzasadnieniu apelacji powód wskazał, że w niniejszej sprawie istotną okolicznością jest fakt, iż powód jest osobą pozbawioną wolności i całe postępowanie toczyło się bez jego obecności, co nie powinno mieć miejsca. Skarżący podniósł, że jego pełnomocnik wprawdzie spotykał się z nim kilka razy, jednakże nie miał możliwości bieżącej konsultacji z nim w trakcie procesu, a w konsekwencji powód nie miał również możliwości zadawania pytań świadkom. Skarżący podkreślił, iż nawet najbardziej zaangażowany pełnomocnik nigdy nie zdobędzie wiedzy na temat stanu faktycznego na tym poziomie, co osoba uczestnicząca w nim. Skarżący podkreślił również, iż posiadanie pełnomocnika nie wyłącza możliwości jego osobistego działania, a w niniejszej sprawie został pozbawiony możliwości takiego działania. Postępowanie w sprawie zostało przeprowadzone bez jego obecności pomimo, iż pełnomocnik wielokrotnie wskazywał na konieczność udziału powoda. Skarżący podniósł, że Sąd I instancji nie przesłuchał go w charakterze strony mimo, iż taka potrzeba była w pełni uzasadniona. Miało to niewątpliwie wpływ na wynik procesu. Skarżący wskazał, że w uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji pominął notatki znajdujące się w jego teczce osobowej pochodzącej z (...), a obrazujące jego pobyt w tym zakładzie. Zdaniem apelującego, notatki te ewidentnie dowodziły, że wielokrotnie informował (...)o swoich wątpliwościach odnośnie składu(...). Zupełnie inny obraz sytuacji przedstawili natomiast zeznający w sprawie (...), którzy zaprzeczyli takiemu stanowi rzeczy. Podobnie sytuacja wygląda z (...)co również narusza jego dobra osobiste. Zdaniem skarżącego, konfrontacja zeznań świadków ze sporządzonymi przez nich (...) ewidentnie dowodzi, iż są oni co najmniej niewiarygodni, czego Sąd I instancji nie dostrzegł. W odpowiedzi na apelację reprezentująca pozwanego (...) wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja powoda nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż Sąd drugiej instancji w systemie apelacyjnym jest instancją merytoryczną, co oznacza, że Sąd ten ma obowiązek poczynić własne ustalenia faktyczne i ocenić je samodzielnie z punktu widzenia prawa materialnego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 2000 r., sygn. akt III CKN 812/98, OSNC z 2000 r. , Nr 10, poz. 193). Sąd drugiej instancji może ponownie przeprowadzić dowody przeprowadzone w pierwszej instancji, może również podzielić ustalenia sądu pierwszej instancji i przyjąć je za podstawę własnego orzeczenia. Może także przeprowadzić nowe dowody (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 lutego 2000 r., II UKN 385/99, OSNP z 2001 r., nr 15, poz. 493). Sąd Apelacyjny podziela dokonane przez Sąd Okręgowy ustalenia faktyczne i przyjmuje je za podstawę także własnego rozstrzygnięcia. Ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego oraz dokonana przez ten Sąd ocena prawna tych okoliczności, w ocenie Sądu Apelacyjnego, nie wykraczają poza granice swobodnej oceny dowodów, wyznaczone dyspozycją art. 233 § 1 k.p.c. W ocenie Sądu Apelacyjnego, za niezasadny uznać należy zarzut naruszenia przepisu art. 233 §1 i 2 k.p.c. w związku z art. 328 § 2 k.p.c. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie jej wybiórczo, wbrew zasadom logiki i doświadczenia życiowego, w szczególności poprzez danie wiary świadkom , pomimo, iż przeczyły temu notatki służbowe sporządzone przez te osoby, znajdujące się w teczce osobowej powoda. --- STRONA 6 --- Wskazać należy , iż do naruszenia przepisu art. 233 §1 k.p.c. mogłoby dojść tylko wówczas, gdyby skarżący wykazał uchybienie podstawowym regułom służącym ocenie wiarygodności i mocy poszczególnych dowodów, tj. regułom logicznego myślenia, zasadzie doświadczenia życiowego i właściwego kojarzenia faktów (tak m. in. SN w wyroku z 16.12.2005r. III CK 314/05, LEX nr 172176). Ustalenia faktyczne Sądu Okręgowego oraz dokonana przez ten Sąd ocena prawna tych okoliczności, w ocenie Sądu Apelacyjnego, nie wykraczają poza granice swobodnej oceny dowodów, wyznaczonych dyspozycją art. 233 § 1 k.p.c. Wbrew twierdzeniom skarżącego, Sąd I instancji poddał wszechstronnej ocenie zebrany w sprawie materiał dowodowy i trafnie ocenił zarówno dowody osobowe, jak i dowody z dokumentów, o przeprowadzenie których wnioskował skarżący. Sąd Okręgowy ocenił zgromadzony materiał dowodowy zgodnie z zasadami logicznego rozumowania, dokonując jego wszechstronnego rozważenia. Skarżący nie sformułował żadnego zarzutu odnoszącego się bezpośrednio do naruszenia przepisu art. 328 § 2 k.p.c. Wbrew twierdzeniom apelującego, przy wydaniu zaskarżonego wyroku nie doszło też do naruszenia przepisów art. 217 § 2 k.p.c. w związku z art. 240 § 1 k.p.c. poprzez pominięcie dowodu z dokumentów w postaci notatek służbowych znajdujących się (...)obrazujących jakoby, iż zeznający(...) pominęli istotne dla sprawy okoliczności pomimo posiadania wiedzy na ich temat. Przepis art. 240 § 1 k.p.c. stanowi, iż sąd nie jest związany swym postanowieniem dowodowym i może je stosownie do okoliczności uchylić lub zmienić. W myśl przepisu art. 217§ 2 k.p.c. (w brzmieniu uwzględniającym datę wszczęcia postępowania w sprawie tj. przed 3.05.2012r.) sąd pominie środki dowodowe, jeżeli okoliczności sporne zostały już dostatecznie wyjaśnione lub jeżeli strona powołuje dowody jedynie dla zwłoki. Skarżący w żaden sposób nie sprecyzował , w jaki sposób jego zdaniem, Sąd I instancji naruszył cytowane przepisy. Niezależnie od tego stwierdzić należy, iż w rozpoznawanej sprawie zgromadzony materiał dowodowy pozwolił na wnikliwą ocenę zasadności zgłoszonego żądania i Sąd Okręgowy wyjaśnił wszechstronnie wszystkie fakty istotne dla rozstrzygnięcia, przeprowadzając wszystkie dowody zaoferowane przez skarżącego. Sąd I instancji przeprowadził dowody z dokumentów, o przeprowadzenie których wnioskował w postępowaniu dowodowym skarżący. Choć teczka osobowa skarżącego jest obszerna, to jednak jego profesjonalny pełnomocnik ograniczył wnioski dowodowe jedynie do kilkunastu zawartych tam dokumentów, a Sąd Okręgowy ten wniosek dowodowy w całości uwzględnił i nie było podstaw, by rozstrzygając o zasadności powództwa Sąd I instancji analizował całą jej zawartość. O przeprowadzenie innych dowodów z dokumentów skarżący nie wnioskował, a po jego stronie leżała inicjatywa dowodowa. W związku z powyższym Sąd Okręgowy nie naruszył art. 217 § 2 k.p.c., ponieważ nie pominął żadnych wniosków dowodowych zgłoszonych przez skarżącego. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skarżącego, iż w rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia art. 299 k.p.c. , które miało wpływ na wynik sprawy poprzez nieprzesłuchanie skarżącego, pomimo zgłoszenia przez jego pełnomocnika takiego wniosku dowodowego. Mimo zarzutu zgłoszonego w apelacji, pełnomocnik powoda nigdy nie złożył wniosku o przesłuchanie powoda w charakterze strony. Zgodnie z art. 299 k.p.c. jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub w ich braku pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, sąd może dopuścić dowód z przesłuchania stron. W niniejszej sprawie nie było żadnego uzasadnionego powodu, dla którego Sąd I instancji winien z urzędu dopuścić dowód z przesłuchania powoda w charakterze strony. Powód sam nie widział takiej potrzeby, a postępowanie dowodowe pozwoliło wyjaśnić wszystkie fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Wbrew twierdzeniom skarżącego, postępowanie nie toczyło się bez jego udziału. Skarżący był reprezentowany przez ustanowionego dla niego pełnomocnika, którego zastępca był obecny na każdej rozprawie i nigdy nie zgłaszał wniosku --- STRONA 7 --- o doprowadzenie powoda na rozprawę. Zastępca pełnomocnika nie zgłaszał też, że powód chciałby zadawać świadkom pytania osobiście. Podnoszona w apelacji kwestia(...), do czego ostatecznie nie doszło, nie stanowiła podstawy faktycznej wytoczonego powództwa i jest po raz pierwszy zgłoszona w apelacji. Wprawdzie pełnomocnik skarżącego zadawał pytania świadkom dotyczące tej kwestii, ale nie sprecyzował ani nie rozwinął tego wątku i nie włączył go do podstawy faktycznej wytoczonego powództwa. Powództwo oparte było li tylko na nieprawidłowej zawartości (...) W sprawie w charakterze świadków zostali przesłuchani pracownicy (...) Świadkowie, którzy byli zorientowani w przedmiocie (...)- zgodnie podali, że na skutek zarzutów podniesionych przez skarżącego dotyczących (...), przy czym nie potwierdziły się zarzuty skarżącego jakoby były (...)(...) (...) W grupie (...) skarżący był tylko jeden dzień i nie pamiętała ona szczegółów dotyczących skarżącego. (...)nie przypominała sobie, żeby powód zgłaszał jakieś skargi (...) (...)(...) Zeznania świadków, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie pozostawały w sprzeczności z dowodami z dokumentów znajdujących się w jego teczce osobowej, z których Sąd Okręgowy przeprowadził dowód. Podkreślić należy , iż skarżący w apelacji nie wskazuje, które to notatki lub dokumenty zawarte w jego teczce osobowej pozostają w sprzeczności z zeznaniami świadków. Sąd Okręgowy przeprowadził wszystkie dowody zaoferowane i zawnioskowane przez skarżącego, lecz prawidłowo przeprowadzone postępowanie dowodowe nie potwierdziło żadnego z jego twierdzeń. Odnośnie zarzutu skarżącego odnoszącego się do pominięcia przez Sąd I instancji notatek znajdujących się (...)wskazać należy, iż notatki te faktycznie odnoszą się między innymi do zgłoszonej przez skarżącego skargi , że (...) lecz wobec nie wykazania w toku niniejszego procesu, aby tak faktycznie było, notatki te nie mają żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy i nie mogą stanowić dowodu naruszenia przez pozwanego dóbr osobistych powoda. W świetle dokumentów znajdujących się w(...)z których został przeprowadzony dowód w toku postępowania, nie mogą być - jak żąda tego apelujący, uznane za niewiarygodne zeznania świadków - pracowników pozwanego (...). Podkreślić należy , iż świadkowie nie zeznali , jak twierdzi apelujący , że nie prowadził on(...)lecz że nie przypominają sobie takiego zdarzenia. Z przytoczonych względów, nie znajdując podstaw do uwzględnienia apelacji powoda, Sąd Apelacyjny zasadzie art. 385 k.p.c. oddalił ją orzekając jak w punkcie I wyroku. Kosztami sądowymi , od których zwolniony był powód ,w punkcie II wyroku , Sąd Apelacyjny na podstawie art. 113 ust. 1 a contrario ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, obciążył Skarb Państwa. Wobec nieuwzględnienia apelacji pozwanego Sąd Apelacyjny na postawie art. 98 k.p.c. i art. 99 k.p.c. w zw. z art. 108 k.p.c. i § 11 ust. 1 pkt.25 w zw. z § 13 ust.l pkt. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził w punkcie III wyroku od powoda na rzecz Skarbu Państwa - (...) kwotę 120 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za instancję odwoławczą. Z uwagi na fakt ,iż powód był reprezentowany przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu , w punkcie IV wyroku Sąd Apelacyjny na zasadzie § 11 ust. 1 pkt. 25 w zw. z § 13 ust.l pkt. 2 i § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów --- STRONA 8 --- nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego we W. na rzecz adwokata (...) kwotę 120 zł powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem kosztów pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu apelacyjnym.