Wyrok V ACa 410/12

--- STRONA 1 --- Sygn. akt V ACa 410/12 ' ' wit: .&%»*fi¢% .§2®4H@@@ ' f G3 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ_4 ’ ~ ' Dnia 27 kwietnia 2012 r. Sad Apelacyjny w Gdafisku — Wydzial V Cywilny w skkadzie: Przewodniczacy: SSA Irma Kul (spr.} Sedziowiez SA Maria Sokolowska SO del. “Dor0ta Curzydlo Prbtokolant: Magdalena Tobiasz — Ignatowicz po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2012 r. w Gdafisku na rozprawie _ sprawy z powédztwa A J przeciwko Skarbowi Pafistwa — Aresztowi §ledczemu' w Bydgoszdzy " ‘ 0 zapiate i nakazanie na skutek apelacji powoda od wyroku SQdu Okrggowego w Bydgoszczy z dnia 28 grudnia 2011 r. sygn. akt I C 658/10 I. oddala apelacje; II. zasadza od powoda na rzecz Skarbu Pafistwa— Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa kwote 390 (trzysta dziewieédziesiat) ziotych tytuiem ’ zwrotu koszzéw procesu za instancje odwolawcza; III. oddala wnicsek pelnomocnika powoda o zasadzenie kosztéw nieopiaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi 2Aurzgdu w postgpoyaniu apelacyjnym. 1 Sygn. akt V ACa 410/12 " ' wś: :®§¬tāa% .ańafiweœa ` f G; WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ_4 " ~ ' Dnia 27 kwietnia 2012 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku - Wydział V Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Irma Kul (spr.} Sędziowie: SA Maria Sokołowska SO del. “Dorota Curzydło Protokolant: Magdalena Tobiasz - Ígnatowicz po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2012 r. w Gdańsku na rozprawie _ sprawy z powództwa A- J- przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Ŝledczemu` w Bydgoszczy ' ` o zapłatę i nakazanie na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 28 grudnia 2011 r. sygn. akt I C 658/10 I. oddala apelację; II. zasadza od powoda na rzecz Skarbu Państwa- Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 390 (trzysta dziewięćdziesiąt) złotych tytułem ' zwrotu kosztów procesu za instancję odwoławczą; III. oddala wniosek pełnomocnika powoda o zasądzenie kosztow nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z -urzędu w postępowaniu apelacyjnym. ` --- STRONA 2 --- 2 U Z A S A D N I E N I E ZaskarZonym wyrokiem z dnia 28 grudniaI2Oll r. Sad Okregowy w Bydgoszczy oddalil powédztwo A_ J skierowane przeciwko Skarloowi Paflstwa Aresztowi Sledczemu w Bydgoszczy w ktérym powéd domagal sie nakazania pozwanemu opublikowania w prasie oéwiadczenia o okreélonej treéci, przepraszajqcego powoda za naruszenie débr osobistych oraz L_| (D LO O zasadzenia od pczwanego na jego rzecz odszkodowania w wysokoéci 1 zlotego. ' ' Zdarzenia naruszajqce dobra osobiste powoda miaiy — jego zdaniem — miejsce w okresie od stycznia do.marca 2610 r. i polegaly na dopuszczaniu sig przez jednego z funkcjcnariuszy sluzby wieziennej wobec powoda na notorycznym. i nieslusznym karaniu oraz znecaniu si@ psychicznym. Pozwany wnosii 0 oddalenie powédztwa. Sad Okrggowy po przeprowadzeniu postepowania dowodowego ustalil, Ze powéd podczas pobytu w Areszcie éledczym w Eydgoszczy prezentowal postawg naganna i byl wielokrotnie karany dyscyplinarnie za nieregulaminowe zachowanie, niedozwolcne kontakty z innymi osadzcnymi. Wnioski 0 wymierzenie kary dyscyplinarnej skladane byly przez réznych funkcjonariuszy i dotycza dluzszego okresu odbywania kary pozbawienia wolnoéci nit wskazany przez powoda tj. od stycznia do marca 2010 r. ,Pow6d miai zapewniona mozliwoéé wypowiedzenia sie, 'co do przyczyny ziozonego wniosku zaréwno |_|. ()\ wychowawcy, jak réwniez mégi przedstaw swoje wnioski i twierdzenia DyrektorowiAAreszfiu Sledczego, do ktérego byl kazdorazowo doprowadzony} \ l 2 U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym wyrokiem Z dnia 28 grudnia 2011 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy oddalił powództwo A- J- skierowane przeciwko Skarloowi Państwa Aresztowi Śledczemu w Bydgoszczy w którym powód domagał się nakazania pozwanemu opublikowania w prasie oświadczenia o określonej treści, przepraszającego powoda za naruszenie dóbr osobistych oraz L_|- (D LQ O zasądzenia od pozwanego na jego rzecz odszkodowania w wysokości l złotego. ' ' Zdarzenia naruszające dobra osobiste powoda miały - jego zdaniem - miejsce w okresie od stycznia do.marca 2610 r. i polegały na dopuszozaniu sie przez jednego z funkcjonariuszy służby więziennej wobec powoda na notorycznym_ i niesłusznym karaniu oraz znęcaniu sie psychicznym. Pozwany wnosił o oddalenie powództwa. Sąd Okręgowy po przeprowadzeniu postępowania dowodowego ustalił, że powód podczas pobytu w Areszcie Śledczym w šydgoszczy prezentował postawę naganna i był wielokrotnie karany dyscyplinarnie za nieregulaminowe zachowanie, niedozwolone kontakty z innymi osadzonymi. Wnioski o wymierzenia kary dyscyplinarnej składane były przez różnych funkcjonariuszy i dotyczą dłuższego okresu odbywania kary pozbawienia wolności niż wskazany przez powoda tj. od stycznia do marca 2010 r. »Powód miał zapewnioną możliwość wypowiedzenia się, 'co do przyczyny złożonego wniosku zarówno |_|. O\ wychowawcy, jak również mógł przedstaw swoje wnioski i twierdzenia Dyrektorowi Aresztu Śledczego, do którego był każdorazowo doprowadzony. \ I --- STRONA 3 --- 3 Powéd nie zgiaszai skarg na zachowanie funkcjonariusza 0 rzr sluzbowyzn 108162 K: Zj» 8 Powyiszy stan faktyczny Sad Okrégowy ustalil na podstawie dokumentéw zawartych w aktach osobowych powoda czeéé B, albowian ich prawdziwoéé nie zostala zaprzeczona przez strony j. nie wzbudzila watpliwoéci Sadu. Sad uznal za wiarygodne zeznania swiadkéw J B i ll oraz K qdyi powyisi éwiadkowie peinili funkcje wychowawcéw powoda w Areszcie Sledczym w Bydgoszczy ich zeznania sq zgodne, spéjne i logiczne oraz wzajémnie korespondujgce. Wszyscy wskazuja na naganne zachowania powoda p0legajac§\ a nielegalnych kontaktach 2 innymi osadzonymi przebywajqcymi w innych celach. Ponadto_éwiadkowie potwierdzili, 2e powéd miai moiliwoéé wypowiedzenia sie co do zasadnoéci wniosku 0 ukaranie, a takie wysluchiwany byi przez dyrektora jednostki; Ponadto Sad dal wiarg zeznaniom éwiadkéw Di 9 1 J“ 9:, ktérzy byli oddziaiowymi na oddziale, w ktérym. przebywai powéd albowiem ich zeznania sq zgodne, spéjne zaréwno z zeznaniami séwiadkéw J 21;, ' M Si, T@—g Bi oraz Ri K_ jak rciwniefz maja_ oparcie w _treéci dokumentéw znajdujacych sig w aktach osobowych. 8wiadkowie ci potwierdzili, ii powéd ‘zachowywai sis negatywnie, jednoczeénie nie zglaszal skarg na funkcjonariuszai Sad nie dal wiary zeznaniona éwiadka B albowiem 'e"0 zeznania' sa ‘:9 niespéjne i ogélnikowe.8 Swiadek nie byl naecznym éwiadkiem incydentu i nie pedal Zadnych szczegéiéw. Sad réwniez nie uznai za wiarygodne zeznania éwiadka \ 3 Powód nie zgłaszał skarg na zachowanie funkcjonariusza o nr służbowym 108-162 K: Zí- 1 Powyższy stan faktyczny Sad Okręgowy ustalił na podstawie dokumentów zawartych w aktach osobowych powoda cześć B, ałbowian ich prawdziwość nie została zaprzeczona przez strony j. nie wzbudziła wątpliwości Sądu. Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków J B Í ll oraz K gdyż powyżsi świadkowie pełnili funkcje wychowawców powoda w Areszcie Ŝledczym w Bydgoszczy ich zeznania są zgodne, spójne i logiczne oraz wzajemnie korespondujace. Wszyscy wskazują na naganne zachowania powoda polegajace\ a nielegalnych kontaktach z innymi osadzonymi przebywajacymi w innych celach. Ponadto świadkowie potwierdzili, że powód miał możliwość wypowiedzenia się co do zasadności wniosku o ukaranie, a także wysłuchiwany był przez dyrektora jednostki. Ponadto Sąd dał wiarę zeznaniom świadków D? P- 1 ;fi 8:, którzy byli oddziałowymi na oddziale, w którym. przebywał powód albowiem ich zeznania są zgodne, spójne zarówno z zeznaniami świadków J- 21;, ' M- Sí, Tç_ş Em oraz Rí I<_ jak również mają oparcie w _treści dokumentów znajdujących się w aktach osobowych. Świadkowie ci potwierdzili, iż powód `zachowywał się negatywnie, jednocześnie nie zgłaszał skarg na funkcjonariusza„ Sad nie dał wiary zeznanion: świadka B albowiem 'ego zeznania' sa `:9 niespójne i ogólnikowe.8 Świadek nie był naocznym świadkiem incydentu i nie podał żadnych szczegółów. Sad również nie uznał za wiarygodne zeznania świadka \ --- STRONA 4 --- 4 £i¥»1—, albowiem w kwestii pobicia sq one sprzeczne z zeznaniami samego powoda. Ponadto Sad nie da}. wiary zeznaniom éwiadkow A— E3: i Lukasza Wiesioiowskiego oraz powoda, Ze funkcjonariusz pisal wnioski o ukaranie powoda wymyélajac sobie przekroczenia, albowiem. 2 obszernej dokumentacji zawartej w aktach osobowych powoda, dolaczonych do akt niniejszej sprawy, wynika} ii wnioski 0 ukaranie byly wypisywane wobec powoda bardzo czesto i, to przez roinych funkcjonariuszy, a nie tylko przez tego jednego wskazywanego przez powoda (Th Ponadto byiy one pisane i kierowane do rozpatrzenie ha przestrzeni kilkudziesieciu miesiecy, a wiec nie tylko w czasie powolywania przez powoda. ?rzy tym istotne jest — co wynika tez 2 powoianej dokumentacji akt osobowych,' ii powod przyznawai sie do popeinienia niektorych przewinie {j\ Zgromadzony w niniejszej sprawie material dowodowy jednoznacznie wskazuje na wielokrotne, nieregulaminowe zachowania powoda polegajace na niedozwolonych kontaktach z innymi osadzonymi. Wskazany przez powoda funkcjonariusz SW: K: Z—— jako oddzialowy — wobec naganfiego zachowania powoda sporzqdzai wnioski o jego ukaranie, zgodnie z obowiqzujacymi przepisami. Funkcjonariusz ten nie wnioskowal o deny rodzaj kary ani jej nie wymierzai. Zgodnie z treécie art. 144 § 1 k.k.w. kary dyscyplinarne wymierza dyrektor zakladu karnego. Ponadto powod mial mozliwoéé przedstawienia swoich racji i iwierdzefi w rozmowie z Awychowawca ioraz Dyrektorem, do ktorego byl kazdorazowo doprowadzany, a takie na podstawie art. 144 § 5 k.k.w. na decyzje o wymierzeniu kary przysluguje skarga. Zdaniem Sadu \ 4 ŁrW_, albowiem w kwestii pobicia są one sprzeczne z zeznaniami samego powoda. Ponadto Sąd nie dał wiary zeznaniom świadków A- E5: i Łukasza Wiesiołowskiego oraz powoda, że funkcjonariusz pisał wnioski o ukaranie powoda wymyślając sobie przekroczenia, albowiem. z obszernej dokumentacji zawartej w aktach osobowych powoda, dołączonych do akt niniejszej sprawy, wynika, iż wnioski o ukaranie były wypisywane wobec powoda bardzo często i, to przez różnych funkcjonariuszy, a nie tylko przez tego jednego wskazywanego przez powoda W Ponadto były one pisane i kierowane do rozpatrzenia na przestrzeni kilkudziesięciu miesięcy, a wiec nie tylko w czasie powoływania przez powoda. Przy tym istotne jest - co wynika też z powołanej dokumentacji akt osobowych,' iż powód przyznawał się do popełnienia niektórych przewinie ¦j× Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje na wielokrotne, nieregulaminowe zachowania powoda polegające na niedozwolonych kontaktach z innymi osadzonymi. wskazany przez powoda funkcjonariusz SW: Ka Z_-- jako oddziałowy - wobec nagannego zachowania powoda sporządzał wnioski o jego ukaranie, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Funkcjonariusz ten nie wnioskował o dany rodzaj kary ani jej nie wymierzał. Zgodnie z treścią art. 144 § 1 k.k.w. kary dyscyplinarne wymierza dyrektor zakładu karnego. Ponadto powód miał możliwość przedstawienia swoich racji i twierdzeń w rozmowie z ,wychowawcą Íoraz Dyrektorem, do którego był każdorazowo doprowadzany, a także na podstawie art. 144 § 5 k.k.w. na decyzję o wymierzeniu kary przysługuje skarga. Zdaniem Sądu \ --- STRONA 5 --- 5 zgromadzony material dowodowy nie uzasadnia twierdzenia, ze akurat ten wskazany 'przez powoda funkcjonariusz nieslusznie wypisywal wnioski o wymierzenie kary dyscyplinarnej. Zdaniem Sadu powod nie udowodnil rowniei, Ze jeden z funkcjonariuszy sluzby wieziennej odzywal sie do powoda w sposob wulgarny i obraéliwy, ani 2e pobii powoda. Sad w uzasadnieniu wskazal dlaczego uznai zeznania éwiadka P>_ B_ i in W: za niewiarygodne. Nadto zaznaczyl, fie powod nigdy nie zglaszal pobicia ani tei uzywania wobep niego slow obelzywych. Nie zgkaszal te2 lekarzowi skutkow rzekomego pobicia.  Reasumujac uznal Sad, Ze powod nie udowodnii Zadnego z zarzutow a tym samym, i2 jego dobra osobiste zostaly naruszone. Powod od wyroku Sadu Okregowego wniosl apelacje, skarzac ten wyrok w czeéci dotyczacej oddalenia powodztwa i zasadzeaie od niego na rzecz Prokuratorii Generalnej zwrot kosztéw procesu. Zarzucii naruszenie_prawa materialnego (art. 24 w zw. 2 art. 448 kc i art. 417 kc) przez przyjecie, Ze nie doszio do naruszenia débr osobistych powoda (godnoéé osobista i zdrowiei a nadto naruszenie prawa procesowego poprzez poczynienie ustalefi sprzecznych z treécia Inateriaiu dowodowego zwiaszcza, 2e powod nie wykazai okolicznoéci éwiadczacych o znecaniu sie nad nim przez funkcjonariusza sluzby wieziennej jak tez, 2e powod nie zglaszal skarg na owego funkcjonariusza. Zdaniem skarzacego Sad przekroczyl granice swobodnej oceny dowodow czego efektem byio ustalenie, fie do naruszenia dobr osobistych Apowoda nie doszlo. Powod jest zdania, 2e postepowanie dowodowe wykazaio w sposdb \ 5 zgromadzony materiał dowodowy nie uzasadnia twierdzenia, ze akurat ten wskazany "przez powoda funkcjonariusz niesłusznie wypisywał wnioski o wymierzenia kary dyscyplinarnej. Zdaniem Sądu powód nie udowodnił również, że jeden z funkcjonariuszy służby więziennej odzywał się do powoda w sposób wulgarny i obraźliwy, ani że pobił powoda. Sąd w uzasadnieniu wskazał dlaczego uznał zeznania świadka Ä- B_ i Ł; W_ za niewiarygodne. Nadto zaznaczył, że powód nigdy nie zgłaszał pobicia ani też używania wobec niego słów obelżywych. Nie zgłaszał też lekarzowi skutków rzekomego pobicia. ' Reasumując uznał Sąd, że powód nie udowodnił żadnego z zarzutów a tym samym, iż jego dobra osobiste zostały naruszone. Powód od wyroku Sądu Okręgowego wniósł apelację, skarżąc ten wyrok w części dotyczącej oddalenia powództwa i zasądzenie od niego na rzecz Prokuratorii Generalnej zwrot kosztów procesu. Zarzucił naruszenie prawa materialnego (art. 24 w zw. z art. 448 kc i art. 41? kc) przez przyjęcie, że nie doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda (godność osobista i zdrowiei a nadto naruszenie prawa procesowego poprzez poczynienie ustaleń sprzecznych z treścią 1nateriału dowodowego zwłaszcza, że powód nie wykazał okoliczności świadczących o znecaniu się nad nim przez funkcjonariusza służby więziennej jak też, że powód nie zgłaszał skarg na owego funkcjonariusza. Zdaniem skarżącego Sąd przekroczył granice swobodnej oceny dowodów czego efektem było ustalenie, że do naruszenia dóbr osobistych ,powoda nie doszło. Powód jest zdania, że postępowanie dowodowe wykazało w sposób \ --- STRONA 6 --- 6 nie budzacy watpliwosci, Ze w stosunku do powoda w okresie od stycznia do marca 2010 r. doszlo w Areszcie Sledczyni W Bydgoszczy gdzie powod odbywal kare pozbawienia wolnosoi, do naruszenia prawem chronionych dobr osobistych powoda a w szczegolnosci jego godnoéci osobistej. Jeden z funkcjonariuszy wielokrotnie naiywal powoda cwelem co w gwarze i subkulturze wieziennej jest najbardziej obraéliwym ' i degradujacym pojeciem. Funkojonariusz ten mécii sie na powodzie za skladane przez powoda skargi. Wskazujac na powyisze zarzuty skariacy wniosi o zmiane wyroku i uwzglednienie powodztwa. Sad Apelacyjny zwazyl co nastepuje: Powod w procesie twierdzil, 2e do naruszenia jego dobr‘ osobistych doszlo w trojaki sposob. Po _pierwsze jeden z funkcjonariusz sluzby wieziennej w okresie od stycznia do nmrca 2010 r. permanentnie przypisywal mu nieregulaminowe zachowanie typujac do ukarania dyscyplinarnego, po drugie ten sam funkojonariusz wulgarnie wyzywai powoda od flcweli” nawet wtedy' gdy powod zachowywal sie spokojnie, po trzecie w koficu ow funkcjonariusz dopuécil sie pobicia powoda. C. (T) [j']\ 1' |_.|. ' ' chodzi o pierwszy z zarzutow (wnioski o kary dyscyplinarne) to nalezy powiedzieo wyrainie, Ze nie podlegaja ocenie przez sad cywilny kwestie dotyczace kar dyscyplinarnych osob odbywajacych kare pozbawienia wolnosci. Kwestie te reguluja w sposobo kompieksowy przepisy kodeksu karnego wykonawczego {art. 142 i nast.) oraz przepisy wykonawczek Przepisy te okreslaja zarowno katalog kar_ dyscyplinarnych jak i procedure wedle ktorej przebiega~postepowanie dyscyplinarne wobec \ 6 nie budzący wątpliwości, że w stosunku do powoda w okresie od stycznia do marca 2010 r. doszło w Areszcie Śledczyni w Bydgoszczy gdzie powód odbywał karę pozbawienia wolności, do naruszenia prawem chronionych dóbr osobistych powoda a w szczególności jego godności osobistej. Jeden z funkcjonariuszy wielokrotnie nazywał powoda cwelem co w gwarze i subkulturze więziennej jest najbardziej obraźliwym ° i degradujacym pojęciem. Funkcjonariusz ten mścił się na powodzie za składane przez powoda skargi. wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o zmianę wyroku i uwzględnienie powództwa. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Powód w procesie twierdził, że do naruszenia jego dóbr` osobistych doszło w trojaki sposób. Po _pierwsze jeden z funkcjonariusz służby więziennej w okresie od stycznia do nmrca 2010 r. permanentnie przypisywał mu nieregulaminowe zachowanie typujac do ukarania dyscyplinarnego, po drugie ten sam funkcjonariusz wulgarnie wyzywał powoda od „cweli” nawet wtedy' gdy powód zachowywał się spokojnie, po trzecie w koncu ów funkcjonariusz dopuścił się pobicia powoda. C. Ű) Ulx ł"' |_.|. ` ` chodzi o pierwszy z zarzutów (wnioski o kary dyscyplinarne) to należy powiedziec wyraźnie, że nie podlegają ocenie przez sąd cywilny kwestie dotyczące kar dyscyplinarnych osób odbywających kare pozbawienia wolności. Kwestie te regulują w sposób. kompleksowy przepisy kodeksu karnego wykonawczego {art. 142 i nast.) oraz przepisy wykonawcze¿ Przepisy te określają zarówno katalog kar_ dyscyplinarnych jak i procedurę wedle której przebiega postępowanie dyscyplinarne wobec \ --- STRONA 7 --- 7 osob osadzonyoh, ktora uwzglednia rowniei prawo do obrony. Powod bezpodstawnie daiy do przeniesienia na plaszczyzne postepowania cywilnego zagadnieh z zakresu kodeksu karnego wykonawczego, podleqajaoych zupelnie odmiennym reguimn i procedurom. Nie jest rzecza sadu cywilnego badanie w orocesie cywilnym czy slusznie ozy tez nie byly kierowane przez przeiozonyoh powoda wnioski o ukaranie dyscyplifiarne. ‘ Odnoszac sie do dwoch pozostaiych zarzutow, to nalezy uznao, 2e apelacja pozwanego ma w tym zakresie czysto polemiczny charakter. Zarzuca skarzacy, Ze Sad Okregowy wadliwie ocenii dowody z zeznafi z dwoch swiadkow zawnioskowanych przez powoda. Twierdzi, 2e ich zeznania sa wiarygodne i. ie w sposob "nie budzacy watpliwosci”_dowodza, Ze doszio do naruszenia godnosci osobistej powoda. Tymczasem strona, ktora chce podwazyé sedziowska ocene dowodow, nie moze ograniczyo sie do przedstawienia wiasnej oceny. Nie wystarcza stwierdzenia,'Ze ustalenia faktyczne sa wadliwe ani tez wskazanie stanu ' faktycznego, ktory. — zdaniem skariacego — odpowiada rzeczywistosci. _ Choac skutecznie podwazyé dokonana przez Sad Okregowy ocene dowodow skarzacy winien wskazao. umiejscowione w realiach sprawy, przyczyny dla ktorych ~ jego zdaniem — ocena dowodow nie spelnia kryteriow okreslonyoh w art. 233 § 1 kpc. Ramy swobodnej oceny dowodow (art. 1 kpc} wyznaczone sa wymaganiami l\) (J0 (U W] prawa prooesowego, doswiadczenia Zyoiowego i regulami logioznego myélenia. Sad Okregowy dokonai oceny dowodow nie naruszajac tych kryteriow. Nalezy podzielio stanowisko Sadu, 2e_ zeznania swiadkow: ‘Adama Biniakowskiego i Lukasza Wiesioiowskiego _ nie sa wiarygodne. Sa one nadto sprzeczne nie tylko ze soba . \ 7 osób osadzonych, która uwzględnia również prawo do obrony. Powód bezpodstawnie dąży do przeniesienia na płaszczyznę postępowania cywilnego zagadnień z zakresu kodeksu karnego wykonawczego, podlegających zupełnie odmiennym regułœn i procedurom. Nie jest rzeczą sądu cywilnego badanie w procesie cywilnym czy słusznie czy też nie były kierowane przez przełożonych powoda wnioski o ukaranie dyscyplinarne. ' Odnosząc się do dwóch pozostałych zarzutów, to należy uznać, że apelacja pozwanego ma w tym zakresie czysto polemiczny charakter. Zarzuca skarżący, ze Sąd Okręgowy wadliwie ocenił dowody z zeznań z dwóch świadków zawnioskowanych przez powoda. Twierdzi, że ich zeznania są wiarygodne i. że w sposób „nie budzący wątpliwosci”_dowodza, że doszło do naruszenia godności osobistej powoda. Tymczasem strona, która chce pcdważyó sędziowska ocenę dowodów, nie może ograniczyć się do przedstawienia własnej oceny. Nie wystarczą stwierdzenia, że ustalenia faktyczne są wadliwe ani też wskazanie stanu ` faktycznego, który. - zdaniem skarżącego - odpowiada rzeczywistości. _ Chcąc skutecznie podwazyć dokonaną przez Sąd Okręgowy ocenę dowodów skarżący winien wskazać, umiejscowione w realiach sprawy, przyczyny dla których ~ jego zdaniem - ocena dowodów nie spełnia kryteriów określonych w art. 233 § 1 kpc. Ramy swobodnej oceny dowodów (art. 1 kpc} wyznaczone są wymaganiami l\) (10 (U WJ prawa procesowego, doświadczenia życiowego i regułami logicznego myślenia. Sąd Okręgowy dokonał oceny dowodów nie naruszajac tych kryteriów. Należy podzielic stanowisko Sądu, że_ zeznania świadków: “Adama Biniakowskiego i Łukasza Wiesiołowskiego _ nie są wiarygodne. Są one nadto sprzeczne nie tylko ze sobą _ \ --- STRONA 8 --- 8 ale nawet z twierdzeniami powoda. Powod w swoich zeznaniach twierdzil, fie jeden z funkcjonariuszy raz pObil go w czasie, gdy powod przebywal w Areszcie Sledczym w Bydgoszczy (styczefi ~ marzec 2010 r.) Bylo to vq dyzurce, a powod kilka razy uderzony zostai w brzuch, zeby nie byio sladow. Z zeznafi swiadka Lukasza Wiesiolowskiego 2 kolei wynika, 2e slyszal, 2e powod byl bity przez straznika. Swiadek zeznai, 2e widzial, 2e powod Hwrocil z holu z czerwona twarza”, i Hpoobijany po nerkach”, rozebrai sie i pokazywal zaczerwieniania. Takich przypadkow — wedle zeznafi swiadka — bylo wiecej. Wyrazénie widao, 2e dek 2... W_ konfabuiuje i stara sie przedstawié sytuacje powoda w bardziej U1‘ ..1< |._1' DJ [j]\ 2' l_|.. Q1 dramatycznym éwietle niZ san1 powod. Z kolei dek A— 5 nie widziai wprawdzie, jak funkcjonariusz pobil powoda, ale siyszal mimo, 2e rzecz rzekomo miala miejsce w dyiurce oddzialowego. Nic wiecej na ten temat: swiadek A. B; nie zeznal bo nie pamietak czy powod o tym zdarzeniu cos blizszego mu mowii czy nie. ' _ _  Jesli chodzi o wyzywanie powodau wulgarnymi i ponifiajacymi okreéleniami, to obaj swiadkowie L. Wai A. B— zgodnie zeznali, Ze powod byi nieustannie wyzywany w roznych sytuacjach i to bez powoda mimo, Ze jest wieéniem spokojnym. Rzecz jednak w tym, ze Zaden z tyoh swiadkéw nie byl w stanie opisao chociaz jednego konkretnego zdarzenia umiejsoowioneqo w czasie, podczas ktorego doszlo do ubliiania powodowi. Swiadek A. 13 w jednym miejscu zeznawai, Ze funkcjonariusze mscili sie na powodzie, bo jest osoba roszczeniowa, po to by w innym ndejscu swoich zeznafi \ 8 ale nawet z twierdzeniami powoda. Powód w swoich zeznaniach twierdził, że jeden z funkcjonariuszy raz pobił go w czasie, gdy powód przebywał w Areszcie Śłedczym w Bydgoszczy (styczeń ~ marzec 2010 r.) Było to iv dyżurce, a powód kilka razy uderzony został w brzuch, żeby nie było śladów. Z zeznań świadka Łukasza Niesiołowskiego 2 kolei wynika, że słyszał, że powód był bity przez strażnika. Świadek zeznał, że widział, że powód „wrócił z holu z czerwoną twarzą”, i „poobijany po nerkach”, rozebrał się i pokazywał zaczerwieniania. Takich przypadków - wedle zeznań świadka - było więcej. Wyraźnie widac, że dek Ł. W_ konfabuluje i stara się przedstawić sytuacje powoda w bardziej Uz\ ..-‹-<- ¦._1' ID U]\ E' l_|.. il! dramatycznym świetle niż. san1 powód. Z kolei dek A1 E- nie widział wprawdzie, jak funkcjonariusz pobił powoda, ale słyszał mimo, że rzecz rzekomo miała miejsce w dyżurce oddziałowego. Nic więcej na ten temat: świadek A. B; nie zeznał bo nie pamiętał czy powód o tym zdarzeniu cos bliższego mu mówił czy nie. ' _ _ - Jeśli chodzi o wyzywanie powoda" wulgarnymi i ponizającymi określeniami, to obaj świadkowie Ł. Wúi A. B- zgodnie zeznali, że powód był nieustannie wyzywany w róznych sytuacjach i to bez powoda mimo, że jest więźniem spokojnym. Rzecz jednak w tym, że żaden z tych świadków nie był w stanie opisać chociaż jednego konkretnego zdarzenia umiejscowionego w czasie, podczas którego doszło do ubliżania powodowi. Świadek A. B- w jednym miejscu zeznawał, że íunkcjonariusze mścili się na powodzie, bo jest osoba roszczeniowa, po to by w innym ndejscu swoich zeznań \ --- STRONA 9 --- 9 wyjasnic cos przeciwnego a 1nianowicie, 2e powod nie jest roszczeniowy i Ze jest osoba spokojna. W tej sytuacji Sad Okregowy miai peine podstawy do przyjecia, ze zeznania dwoch swiadkow wskazanych przez powoda (a sa to jedyne jego dowody} sa, ogolnikowe, niespojne, sprzeczne nawet z zeznaniami powoda i pozostajace w calkowitej topozycji w odniesieniu do pozostaiego materiaiu dowodowego. Sad Okregowy slusznie zatem uznal, ie powod nie wykazai, Ze jego dobra osobiste zostaly naruszone czego konsekwencja byio oddalenie powodztwa. _Majac na uwadze powyisze naleialo przyjac, ie zarzuty apelaoyjne dotyczace naruszenia prawa procesowego i_ prawa materialnego sa nieuzasadnione i dlatego orzeczono jak Q sentencji w oparciu o art. 385 kpc. Trafnie tei orzekl Sad Okregowy o obowiazku zwrotu kosztow procesu przeciwnikowi poniewai zwolnienie od kosztow sadowych nie zwalnia od tego obowiazku (art. 108 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztaoh sadowych w sprawach cywilnych — tekst jedn. 2 2010 r. Nr 90 poz. 594 ze zm. W oparciu o te sama zasade Sad Apelacyjny orzeki o kosztach procesu naleinych stronie przeciwnej, za postepowanie apelacyjne. Wniosek pelnomocnika powoda o zasadzenie kosztow nieoplaconej pomocy prawej udzielonej powodowi z urzedu w postepowaniu apelacyjnym Sad II instancji oddalii poniewaz wniosek ten nie zawierai oswiadczenia, 2e opiaty nie zostaiy zapiacone w caiosci lub w czesci K 5 16 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci z dnia 28 wrzeénia 2002 r. w sprawie oplat za czynnosci radcow prawnych. oraz ponoszefiia_ przez Skarb Pafistwa kosztow 9 wyjaśnić cos przeciwnego a 1nianowicie, że powód nie jest roszczeniowy i że jest osobą spokojną. W tej sytuacji Sad Okręgowy miał pełne podstawy do przyjęcia, ze zeznania dwóch świadków wskazanych przez powoda (a są to jedyne jego dowody) sa, ogólnikowe, niespójne, sprzeczne nawet z zeznaniami powoda i pozostające w całkowitej 'opozycji w odniesieniu do pozostałego materiału dowodowego. Sąd Okręgowy słusznie zatem uznał, że powód nie wykazał, że jego dobra osobiste zostały naruszone czego konsekwencją było oddalenie powództwa. _Mając na uwadze powyższe należało przyjac, że zarzuty apełacyjne dotyczące naruszenia 'prawa procesowego i_ prawa materialnego są nieuzasadnione i dlatego orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 385 kpc. Trafnie też orzekł Sąd Okręgowy o obowiązku zwrotu kosztów procesu przeciwnikowi ponieważ zwolnienie od kosztów sądowych nie zwalnia od tego obowiązku (art. 108 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - tekst jedn. z 2010 r. Nr 90 poz. 594 ze zm. W oparciu o tę sama zasadę Sąd Apelacyjny orzekł o kosztach procesu należnych stronie przeciwnej, za postępowanie apelacyjne. Wniosek pełnomocnika powoda o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu apelacyjnym Sad II instancji oddalił ponieważ wniosek ten nie zawierał oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części Ľ Š 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. oraz ponoszenia_ przez Skarb Państwa kosztów --- STRONA 10 --- 10 1 ‘ rzez radce prawnego pomocy prawnej udzie one] p U NY 163 poi. 1349 ze ustanowionego z urzedu — Dz. . _ Z 10 l ` rzez radcę prawnego pomocy prawnej udzie onej p U Nr 163 poz. 1349 ze ustanowionego z urzędu - Dz. . __ Z