Postanowienie ll Ka 133196

--- STRONA 1 --- _ __ __ __ ___' IV KKN 88,='98 qtekst Postanowienie _ Sadu Najwyzszego z dnia 6 sierpnia 1998 r. IV KKN 88198 1. W przepisie art. 357 k.p.k. mowa jest tylko 0 "wyroku" i 0 tej fazie postapowania karnego, ktéra poprzedza jego wydante, a wiac "0 rozprawie gtbwnej" (w tym takZe rozprawie odwotawczej wedle art. 407 k.p.k. w zw. z art. 357 l<.p.k.). Juz tytko z tego powodu omawiany przepis moze byé naruszony, w sytuacji gdy zaskarione orzeczenie ma forma postanowienia i wydane zostaje na posiedzeniu sqdu odwotawczego, rozpoznajacego zazalenie obroficy skazanego. Poctstawa faktyczna tego rodzaju orzeczefi (a nawet i wyroku wydanego w trybie art. 481 § 3 l<.p.k.), wydanych na posieclzeniach okreéta przepis art. 85 k.p.k., zawierajacy bardziej ogélna i mniej restryktywna formuta, a mianowicie, 2e podstawa orzeczenia moze stanowié tylko catoksztatt okolicznoéci ujawnionych w postapowaniu majacych znaczenie dla rozstrzygniacia. Przepis ten dotyczy wiac catego postapowania karnego i wszelkich zapadtych w nim orzeczefi, wydawanych w oparclu 0 materiat dowodowy zebrany w sprawie i odpowiednio udokumentowany w aktach tej sprawy przez kazdy uprawniony organ procesowy. ‘ .2. Procesowym warunkiem podjrgcia decyzji o zarzadzeniu wykonania kary pozbawienia wolnoéci warunkowo zawieszonej na podstawie art. 78 § 1 k.k. jest miadzy innymi dowodowo potwierdzone ustatenie, i2 skazany uchyla sis; od obowiqzku naprawienia szkody wyrzqdzonej przestapstwem w terminie zakreélonym przez sqd, przy czym przez uchylanie 51¢ rozumieé natezy powstrzymywanie sia od wypetnienia obowiazku mimo posiaclanych mozliwoéci w tym wzgladzie,a wiac zawinione nierespektowanie natozonej przez sad powinnoéci. LEX nr 512146 512146 . : ar:Ll& Dz.LL_'i963.J_3,._9,6_: a£I._65; a£t._35Z;  Przepis art. 85 k.p.k., zawierajqcy bardziej ogdlnai mniej restryktywna forrnuta, a mianowicte, ze podstawa orzeczenia mozfce atanowié tylko catoksztatt okqlicznoéci ujawnionych w pogtapowaniu _majac_ych znaczenie dla r0zstrzyg_niacia. Przepis ten dotyczy wiac catego postapowania karnego i wszelkichzapadtych w ntm orzeczefi, wydawanych w oparciu 0 materiat dowodowy zebrany w sprawie i odpowiednio udokumentowany w aktach tej sprawy, przez kazdy uprawniony organ procesowy. . Procesowym warunkiem podjecia decyzji 0 zarzadzeniu wykonania kary pozbawienia wolnoéci warunkowo zawieszonej na podstawie art. 78 § 1 k.k. jest miadzy innymi dowodowo potwierdzone ustalenie, i2 skazany uchyla sia od obowiazku naprawienia szkody wyrzqdzonej przestapstwem w terminie zakreélonym przez sad. przy czym przez uchylanie sia rozumteé nalezy powstrzymywanie sia od wypelnienia obowiazku mimo posiadanych mozliwoéci w tym wzgiadzie, a wiac zawinione nierespektowanie natozonej przez sad powinnoéci.  Prokj Pr.wkf. 1999/2/7 35096 . : atitlfi :mj5 Sktad orzekajqcy Przewodniczqcy: Sadzia SN Lech Gardocki. Sadziowie SN: Anclrzej Deptuta, Mieczystaw Mtodzik (spr.). Prokurator Prokuratury Krajowej: Grazyna Szrotka. Protokolantz Ewa Sokotowska. Sentencja Sad Najwyzszy w Warszawie  lzba Karna na rozprawte po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 1998 r. sprawy Zdzistawa S. skazanego na podstawie fi k.k. 2 powodu kasacji, wniesionej przez obrortca skazanego od postanowienia Sadu Rejonowego w Sanoku z dnia 9 pazdziernika 1997 r., utrzymujacego w mocy postanowienie Sqdu Rejonowego w Sanoku z dnia 5 wrzeénia 1997 r.. A 1) uchyla zaskarzone postanowienia,  2) nakazuje zwrécié skazanemu optata od kasacji. Uzasadnienie faktyczne System informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 2612013 Stan prawny programu: 20130?15 _ _Ż __ __ "_" IV KKN 88,"98 ętekst Postanowienie _ Sądu Najwyższego z dnia 6 sierpnia 1998 r. IV KKN 88198 1. W przepisie art. 357 k.p.k. mowa jest tylko o "wyroku" i o tej fazie postępowania karnego, która poprzedza jego wydanie, a więc "o rozprawie głównej" (w tym także rozprawie odwoławcze] wedle art. 407 k.p.k. w zw. 2 art. 357 k.p.k.). Już tyiko z tego powodu omawiany przepis może być naruszony, w sytuacji gdy zaskarżone orzeczenie ma formę postanowienia i wydane zostaje na posiedzeniu sądu odwoławczego, rozpoznającego zażalenie obrońcy skazanego. Podstawę faktyczną tego rodzaju orzeczeń (a nawet i wyroku wydanego w trybie art. 481 § 3 k.p.k.), wydanych na posiedzeniach okresia przepis art. 85 k.p.k., zawierający bardziej ogólną i mniej restryktyvvną formułę, a mianowicie, że podstawę orzeczenia może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w postępowaniu mających znaczenie dla rozstrzygnięcia. Przepis ten dotyczy więc całego postępowania karnego i wszelkich zapadłych w nim orzeczeń, wydawanych w oparciu o materiał dowodowy zebrany w sprawie i odpowiednio udokumentowany w aktach tej sprawy przez każdy uprawniony organ procesowy. “ 2. Procesowym warunkiem podjęcia decyzji o zarządzaniu wykonania kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszone] na podstawie art. 78 § 1 k.k. jest między innymi dowodowo potwierdzone ustalenie, iż skazany uchyla się od obowiązku naprawienia szkody wyrządzone] przestępstwem w terminie zakreslonym przez sąd, przy czym przez uchylaníe się rozumieć naieży powstrzymywanie się od wypełnienia obowiązku mimo posiadanych możliwości w tym względzie,-a więc zawinione nierespektowanie nałożonej przez sąd powinności. LEX nr 512146 512146 _ : aiżizlä Dz.LL_'iĘ6B_J_3_._9_6_: artzčåă; aLt._35Z; - Przepis art. 85 k.p.k., zawierający bardziej ogólnąi mniej restryktywną formułę, a mianowicie, że podstawę orzeczenia może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w postępowaniu _mających znaczenie dla rozstrzygnięcia. Przepis ten dotyczy więc całego postępowania karnego i wszelkich- zapadłych w nim orzeczeń, wydawanych w oparciu o materiał dowodowy zebrany w sprawie i odpowiednio udokumentowany w aktach tej sprawy, przez każdy uprawniony organ procesowy. _ Procesowym warunkiem podjęcia decyzji o zarządzaniu wykonania kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszone] na podstawie art. 78 § 1 k.k. jest między innymi dowodowo potwierdzone ustalenie, iż skazany uchyla się od obowiązku naprawienia szkody wyrządzone] przestępstwem w terminie zakreślonym przez sąd, przy czym przez uchylanie się rozumieć należy powstrzymywanie się od wypełnienia obowiązku mimo posiadanych możliwości wtym wzgiędżie, a więc zawinione nierespektowanie nałożonej przez sąd powinności. - Prok.i Pr.-wkł. 1999/2/7 35096 , : arllfi :mjfi Skład orzekający Przewodniczący: Sędzia SN Lech Gardocki. Sędziowie SN: Andrzej Deptuła, Mieczysław Młodzik (spr.). Prokurator Prokuratury Krajowej: Grażyna Szrotka. Protokolant: Ewa Sokołowska. Sentencja Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na rozprawie po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 1998 r. sprawy Zdzisława S. skazanego na podstawie artJ_99_§_'L k.k. 2 powodu kasacji, wniesione] przez obrońcę skazanego od postanowienia Sądu Rejonowego w Sanoku z dnia 9 pażdziernika 1997 r., utrzymującego W mocy postanowienie Sądu Rejonowego w Sanoku z dnia 5 września 1997 r., “ 1) uchyla zaskarzone postanowienia, . 2) nakazuje zwrócić skazanemu opłatę od kasacji. Uzasadnienie faktyczne System informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 2612013 Stan prawny programu: 2013-0?-15 --- STRONA 2 --- ____ _7  _ _ IV KKN 88188 _tekSt Wyrokiem Sadu Rejonowego w Sanoku 2 dnia 22 kwietnia 1996 r. zmienionym czeéciowo wyrokiern Sadu Wojewédzkiego w Kroénie z dnia 30 iipca 1996 r., sygn. ll Ka 133196, skazano Zdzisiawa S. na podstawie .a_1;t.J99_§_‘L k.k., rniedzy innymi na kare roku pozbawienia wolnoéci z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres proby 2 lat i na podstawie a[t._Z5_.§w3 k.k. zobowiazano go do pokrycia szkody wyrzejdzonej przestepstwem Okregowemu Przedsiebiorstwu Przemysiu Miesnego  Ocidziai Rejonowy w S. przez uiszczenie kwoty 9547,20 zi w terminie 6 miesiecy od daty uprawomocnienia sie wyroku, co nastapiio dnia 30 iipca 1996 r. W wyniku przeprowadzonego postepowania wykonawczego przyjeto ustalenie 0 uchylaniu sie skazanego od wykonania obowiazku naprawienia szkody i postanowieniem Sadu Rejonowego w Sanoku z dnia 5 wrzeénia 1997 r., utrzymanym nastepnie w mocy postanowieniem tegoz SE[dU (dziatajacego w charakteize Sadu odwoiawczego) z dnia 9 paidziernika 1997 r., zarzadzono  na podstawie att._Z8_§_’L k.k.  wykonanie zawieszonej kanj pozbawienia wolnoéci. Od postanowienia Sadu Rejonowego w Sanoku z dnia 9 paidziernika 1997 r. wydanego w postepowaniu odwotawczym wniosi kasacje obrorfica skazanego, zarzucajajc temu postanowieniu: 1) razace naruszenie przepisu prawa materialnego, tj. a.Lt._7.8..§..1 k.k., 2) raiqce naruszenie przepisow prawa procesowego, mogace mieo wpiyw na treéé orzeczenia w postaci a£t.A“§_l, ELL 3.52 i m k.p.k., poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodow, wyrazajqce sie stwierdzeniern, i2 “skazany ignoruje naiozone na niego obowiazki, 2e w sposob niepowazny traktuje dziaialnoéo gospodarcza, Ze trudno uznao warunki bytowe skazanego za ciezkie oraz ze z peina éwiadomoécia zaniechai respektowania treéci prawomocnego wyroku skazujacego". Na podstawie tych zarzutow skartacy obrofica wniost o uchylenie postanowienia Sadu Rejonowego w Sanoku z dnia 9 paidziernika 1997 r. i utrzymanego nim w mocy postanowienia tegoz Sadu z dnia 5 wrzeénia 1997 r. Uzasadnienie prawne Sad Najwyzszy zwazyi, co nastepuje: Konstrukcja skargi kasacyjnej wymaga porzadkujacego komentarza. Przede wszystkim podnieéé naleiy, ze zarzuty kasacyjne, jakkolwiek speiniaja formalne wymagania Z a£t.A_6.3.a_§_1 k.p.k., to jednak kwestionuja zaskaxione orzeczenie w rozmijajacych sie kierunkach. Nie mozna przeciez utrzymywao, ze wydajac zaskarzone postanowienie, sad odwotawczy dopuécit sie jednoczeénie razacego naruszenia prawa materialnego, polegajqcego na biednym zastosowaniu a.Lt_Z8_§_1 k.k. i prawa procesowego, tj. at:t.A_§JL, aI:L_2L51 i 3.Z2_§_J._p.l&L1 k.p.k. poprzez wadiiwe ustaienie co do uchylania sie skazanego od obowiazku pokrycia szkody. __+....._..J.est_przecie2 .oczywistyrn, 2e__problem. mawidiowoéci zastosowania prawa materialnego do .ustaionego...stanu faktycznego mozliwy jest do rozstrzygnieoia wowczas, gdy stan faktyczny jest bezsporny, a nie gdy ustalony zostai w sposob zgodny z zasadami i reguiami prawa procesowego. Diatego tez w pierwszym rzecizie naleiy sie ustosunkowao do zarzutu kasacji, w ktorym jej autor twierdzi, iz ustalenia faktyczne, bedace p0dStEWEj zaskarionego rozstrzygniecia, byty wynikiem wadliwego sposobu procedowania, naruszajaoego przepisy wymienione w zarzucie. Komentarza objaéniajejcego wymaga takze podniesiony w kasacji zarzut obrazy §3£L.._3_51 k.p.k. Rozwazajac poprawnoéo tego zarzutu w aspekcie formalnym, trzeba odwoiaé sie do treéci fi[1._3.51 k.p.k., a stanowi on, Ze podstawe wyroku moze stanowio tylko oatoksztait okolicznoéoi ujawnionych w toku rozprawy giownej. Jak tatwo dostrzec w przepisie tym mowa jest tylko 0 "wyroku" i o tej fazie postepowania karnego, ktora poprzedza jego wydanie, a wiec 0 "rozprawie giownej" (w tym takze rozprawie odwoiawczej wedle ai;t._A01 k.p.k. w zw. z a.tt__&5Z k.p.k.). Juz tylko z tego powodu omawiany przepis nie mogi byé naruszony, jako ze zaskarzone orzeczenie miaio forme postanowienia i wydane zostaio na posiedzeniu sadu odwoiawczego, rozpoznajacego zazalenie obroflcy skazanego. Podstawe faktyczna tego rodzaju orzeczeri (a nawet i wyroku wydanego w trybie a£t.A.81L_§_3 k.p.k.), wydanych na posiedzeniach okreéia przepis a1:L__8_5 k.p.k., zawierajapy bardziej ogélna i mniej restryktywnq formuie, a mianowicie, ze podstawe orzeczenia moze stanowié tylko caioksztait okolicznoéci ujawnionych w postepowaniu majqcych znaczenie dla rozstrzygniecia. Przepis ten dotyczy wiec caiego postepowania karnego i wszelkich zapadtych w nim orzeczerfi, wydawanych w oparciu 0 materiat dowodowy zebrany w sprawie i odpowiednio udokumentowany w aktach tej sprawy przez kazdy uprawniony organ procesowy. Rzecz prosta, ze zasadnoéo rozwazanego zarzutu kasacji niepodobna skwitowaé tyiko w ten sposéb. Mimo bowiem biednego wskazania naruszonego przepisu prawa procesowego (a£t_351 k.p.k., zamiast aLt_1I3.5 k.p.k.), autor kasacji vwmienit rodzaj uchybienia procesowego, jak tez okreéiii na czym ono polegaio, a w zwiqzku z tym zarzut ten podlega rozpoznaniu merytorycznemu {arg. 2 a_Lt_’|_Qfi_1 k.p.k.}. Sad Najwyzszy potwierdza zasadnoéé podniesionego w kasacji zarzutu obrazy prawa procesowego w wyzej opisanym rozumieniu (ujeciu). ' Procesowym warunkiem podjecia decyzji o zarzadzeniu wykonania kary pozbawienia wolnoéci warunkowo zawieszonej na podstawie flLL_Z5_§J_ k.k. jest miedzy innymi dowodowo potwierdzone ustalenie, 12 skazany uchyla sie od obowiazku naprawienia szkody vwrzadzonej przestepstwem w terminie zakreélonym przez sad, przy czym przez uchylanie sie rozumieo naiezy powstrzymywanie sie od wypeinienia obowiazku mimo posiadanych moziiwoéci w tym wzgiedzie, a wiec zawinione nierespektowanie naiozonej pszez sad powinnoéci. Warunku tego nie spetniiy oba Sady: ani bowiem Sad I instancji w rarnach obowiqzku wynikajacego z a.tt._85 k.p.k., ani tez Sad ll instancji w ramach obowiazku wynikajacego z a.|:t._4Q6_.§_2 k.p.k. (a to ze wzgledu na zarzuty podniesione w System lnformacji Prawnej Lex (Lex Omega} 2612013 Stan prawny programu: 20130715 W _ł - 7 _ [V KKN 88188 -_tekst Wyrokiem Sądu Rejonowego w Sanoku 2 dnia 22 kwietnia 1996 r. zmienionym częściowo wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Krośnie z dnia 30 iipca 1996 r., sygn. łl Ka 133196, skazano Zdzisława S. na podstawie .a_r:t.J99_§_'L k.k., między innymi na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat i na podstawie ar:t._Ĺ5_„§_„.3 k.k. zobowiązano go do pokrycia szkody wyrządzone] przestępstwem Okręgowemu Przedsiębiorstwu Przemysłu Mięsnego - Oddział Rejonowy w S. przez uiszczenie kwoty 9.547,20 zł w terminie 6 miesięcy od daty uprawomocnienia się wyroku, co nastąpiło dnia 30 lipca 1996 r. W wyniku przeprowadzonego postępowania wykonawczego przyjęto ustalenie o uchylaniu się skazanego od wykonania obowiązku naprawienia szkody i postanowieniem Sądu Rejonowego w Sanoku z dnia 5 września 1997 r., utrzymanym następnie w mocy postanowieniem tegoż Sądu (działającego w charakterze Sądu odwoławczego) z dnia 9 października 1997 r., zarządzono - na podstawie art._Z8¬§_'Ł k.k. - wykonanie zawieszone] kary pozbawienia wolności. Od postanowienia Sądu Rejonowego W Sanoku z dnia 9 pażdziernika 1997 r. wydanego w postępowaniu "odwoławczym wniósł kasację obrońca skazanego, zarzucając temu postanowieniu: 1) rażące naruszenie przepisu prawa materialnego, tj, ai:t._7_8„§„„1 k.k., 2) rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, mogące mieć wpływ na treść orzeczenia w postaci a[tLA„§_l, ad.. 3.52 i m k.p.k., poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, wyrażające się stwierdzeniem. iż “skazany ignoruje nałożone na niego obowiązki, że w sposób niepoważny traktuje działalność. gospodarczą, że trudno uznać warunki bytowe skazanego za ciężkie oraz że z pełną świadomością zaniechał respektowania treści prawomocnego wyroku skazującego". Na podstawie tych zarzutów skarżący obrońca wniósł o uchylenie postanowienia Sądu Rejonowego w Sanoku z dnia 9 pażdziernika 1997 r. i utrzymanego nim w mocy postanowienia tegoż Sądu z dnia 5 września 1997 r. Uzasadnienie prawne Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Konstrukcja skargi kasacyjnej wymaga porządkującego komentarza. Przede wszystkim podnieść należy, że zarzuty kasacyjne, jakkolwiek spełniają formalne wymagania Z aLt.A_6„3„a¬§_1 k.p.k., to jednak kwestionują zaskarzone orzeczenie w rozmijających się kierunkach. Nie można przecież utrzymywać, że wydając zaskarżone postanowienie, sąd odwoławczy dopuścił się jednocześnie rażącego naruszenia prawa materialnego, polegającego na błędnym zastosowaniu aLt_Ĺ8¬§_1 k.k. i prawa procesowego, tj. ai:t.A_§JL, aĽL_2L51i 312_§_J._p.kŁl k.p.k. poprzez wadliwe ustalenie co do uchylenia się skazanego od obowiązku pokrycia szkody. __¬_..._._..J.est_przecież oczywistym, żeL_problem. .prawidłowości zastosowania- prawa materialnego .do .ustaionego...stanu faktycznego możliwy jest do rozstrzygnięcia wówczas, gdy stan faktyczny jest bezsporny, a nie gdy ustalony został w sposób zgodny z zasadami i regułami prawa procesowego. Dłatego też w pierwszym rzędzie należy się ustosunkować do zarzutu kasacji, w którym jej autor twierdzi, iz ustalenia faktyczne, będące podstawą zaskarzonego rozstrzygnięcia, były wynikiem wadliwego sposobu procedowania, naruszającego przepisy wymienione w zarzucie. Komentarze objaśniającego wymaga także podniesiony w kasacji zarzut obrazy aLt,„_351 k.p.k. Rozważając poprawność tego zarzutu w aspekcie formalnym, trzeba odwołać się do treści aLt._3.51 k.p.k., a stanowi on, że podstawę wyroku może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej. Jak łatwo dostrzec w przepisie tym mowa jest tylko o "wyroku" i o tej fazie postępowania karnego, która poprzedza jego wydanie, a więc o "rozprawie głównej" (w tym także rozprawie odwoławcze] wedle ai;t._.4„01 k.p.k. w zw. z a.Ľt__3¿åZ k.p.k.). Już tylko z tego powodu omawiany przepis nie mógł być naruszony, jako że zaskarżone orzeczenie miało formę postanowienia i wydane zostało na posiedzeniu sądu odwoławczego, rozpoznającego zażalenie obrońcy skazanego. Podstawę faktyczną tego rodzaju orzeczeń (a nawet i wyroku wydanego w trybie aĽt.A.81L¬§_3 k.p.k.), wydanych na posiedzeniach okreśia przepis a1:l;„__8_fi k.p.k., zawierający bardziej ogólną i mniej restryktywną formułę, a mianowicie, że podstawę orzeczenia może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych W postępowaniu mających znaczenie dla rozstrzygnięcia. Przepis ten dotyczy więc całego postępowania karnego i wszelkich zapadłych w nim orzeczeń, wydawanych w oparciu o materiał dowodowy zebrany w sprawie i odpowiednio udokumentowany w aktach tej sprawy przez każdy uprawniony organ procesowy. Rzecz prosta, że zasadność rozwazanego zarzutu kasacji níepodobna skwitowac tyiko w ten sposób. Mimo bowiem błędnego wskazania naruszonego przepisu prawa procesowego (att_3„51 k.p.k., zamiast ar1t_‹I'ł.5 k.p.k.), autor kasacji wymienił rodzaj uchybienia procesowego, jak też okreśiił na czym ono polegało, a w związku z tym zarzut ten podlega rozpoznaniu merytorycznemu (arg. 2 aLt_'l_QĘ_i k.p.k.). Sąd Najwyższy potwierdza zasadność podniesionego w kasacji zarzutu obrazy prawa procesowego w wyżej opisanym rozumieniu (ujęciu). " Procesowym warunkiem podjęcia decyzji o zarządzeniu wykonania kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszone] na podstawie aLL_ÍZ_S_§J. k.k. jest między innymi dowodowo potwierdzone ustalenie, iż skazany uchyla się od obowiązku naprawienia szkody wyrządzone] przestępstwem w terminie zakreślonym przez sąd, przy czym przez uchylanie się rozumieć należy powstrzymywanie się od wypełnienia obowiązku mimo posiadanych możłiwości w tym względzie, a więc zawinione nierespektowanie nałożonej przez sąd powinności. Warunku tego nie spełniły oba Sądy: ani bowiem Sąd I instancji w ramach obowiązku wynikającego Z a.Ľt._8fi k.p.k., ani też Sąd II instancji w ramach obowiązku wynikającego z a_r:t._4Ĺl6_.§_2 k.p.k. (a to ze względu na zarzuty podniesione w System Informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 26r'2013 Stan prawny programu: 2013-07-15 --- STRONA 3 --- __ N _ IV _i§(_N_ B8398  tekst zazaleniu} nie odniosiy sie do okolicznoéci charakteryzujqcych sytuacje rodzinna i materialna w aspekcie mozliwoéci pokrycia szkody przedstawiona przez skazanego. Sad I instancji uchyiit sie od analizy faktowi informacji wynikajejcych z przediozonych zaéwiadczerfi przez skazanego, a takze z orzeczeri sadomrch potwierdzajacych wyjaénienia skazanego, ii ma na utrzymaniu choral Zone i troje dzieci i ciazy na nim zadtuzenie wobec jeclnego z bankow w kwocie 75.000 2%, zaé prowadzone przez niego gospodarstwo roine (okoio 6 ha) oraz zapoczqtkowana hodowla indykow moie clopiero stwarzaé nadzieje na uzyskiwanie doohodow w przysztoéci, a w istocie od ustalenia, czy skazany miai mozliwoéo sfinansowania przedmiotowego obowiazku. Nie jest przeciez ustaleniem ani takze komentarzern do tego ustalenia twierdzenie zawarte w uzasadnieniu decyzji zarzadzajacej wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia woinoéci, iz "zasianianie sie przez skazanego trudnoéciami natury obiektywnej w kontekécie tak dtugiego okresu, jak i faktu oatkowitego poniechania obowiqzku wyrownania szkody, czyni wyjaénienia skazanego niewiarygodnymi". O razajcyrn naruszeniu a.t1...é_0_6_§_2 k.p.k. stanowi to, Ze Sad ll instancji nie rozwazyi zarzutow podniesionych w zazaleniu i nie wskazat dlaczego uznai je za nietrafne, ograntczajao sie do pozbawionego merytowcznej treéci stwierdzenia, i2 ".., trudno uznaé, aby nawet ciezkie warunki bytowe uniemozliwiaiy skazanemu chooby pocijecia z pokrzywdzona instytucja pertraktacji majqcych na celu ustalenie sposobu sp1aty...". W podsumowaniu stwierdzié nalezy, iz oba sady z naruszeniem przepisow prawa i z pominieciem zaoferowanych przez skazanego dowodéw poczyniiy wadliwe ustalenia co do mozliwoéci finansowych skazanego, a w konsekwencji co do uohylania sie od obowiazku naprawienia szkody. Uzasadnia to uchyienie obu zaskarzonych postanowieh. Syatemiififormacji Prawne] Lex (Lex Omega) 26?2o1s”s'1an prawny programu: 20150?715 i 77 _ł Ń _ IV łĹ(_N_ 88.198 -tekst zażaleniu) nie odniosły się do okoliczności charakteryzujących sytuację rodzinną i materialną w aspekcie możliwości pokrycia szkody przedstawioną przez skazanego. Sąd I instancji uchylił się od analizy faktówi informacji wynikających z przedłozonych zaświadczeń przez skazanego, a także z orzeczeń sądowych potwierdzających wyjaśnienia skazanego, iż ma na utrzymaniu chorą żonę i troje dzieci i ciąży na nim zadłużenie wobec jednego z banków w kwocie 75.000 zł, zaś prowadzone przez niego gospodarstwo rolne (około 6 ha) oraz zapoczątkowana hodowla indyków może dopiero stwarzać nadzieje na uzyskiwanie dochodów w przyszłości, a w istocie od ustalenia, czy skazany miał możliwość sfinansowania przedmiotowego obowiązku. Nie jest przecież ustaleniem ani także komentarzem do tego ustalenia twierdzenie zawarte w uzasadnieniu decyzji zarządzającej wykonanie warunkowo zawieszone] kary pozbawienia wolności, iż "zasłanianie się przez skazanego trudnościami natury obiektywnej w kontekście tak długiego okresu, jak i faktu całkowitego poniechania obowiązku wyrównania szkody, czyni wyjaśnienia skazanego niewialygodnymi". O rażącym naruszeniu a.i1.„.4_0_6_§_2 k.p.k. stanowi to, że Sąd ll instancji nie rozważył zarzutów podniesionych w zażalenlu i nie wskazał dlaczego uznał je za nietrafne, ograniczając się do pozbawionego merytorycznej treści stwierdzenia, iż "... trudno uznać, aby nawet ciężkie warunki bytowe uniemożliwiały skazanemu choćby podjęcia z pokrzywdzoną instytucją pertraktacji mających na celu ustalenie sposobu spłaty...". W podsumowaniu stwierdzić należy, iż oba sądy z naruszeniem przepisów prawa i z pominięciem zaoferowanych przez skazanego dowodów poczyniły wadliwe ustalenia co do mozliwości finansowych skazanego, a w konsekwencji co do uchylania się od obowiązku naprawienia szkody. Uzasadnía to uchylenie obu zaskarżonych postanowień. syšremiiíiiurmacji Prawnej Lex (Lex omega) 26í2c1s's'ian prawny pmgramu;2o1š-07115 Z "S