Wyrok ll CR 5271/85

--- STRONA 1 --- 7 7 7____7 _ _____7________'____ IV CKN 12Q{U1 __tekSt Teksi‘ orzeczenia pochodzi z bazy orzeczeri Sqdu Najwyzszego dostopnej pod adresem flttpgzflmmagsnpl ' Wyrok  Sqdu Najwyzszego z dnia 7 maja 2003 r. IV CKN 120101 1. Zastosowanie art. 5 k.c. wymaga wszechstronnej oceny caioksztaitu szczegolnych okolicznosci rozpatrywanego wypadku w Scisiym powiqzaniu z konkretnym stanem faktycznym. 2. Nie mozna powoiywaé sie ogolnie na  z natury lzeczy  nieokreélone zasady wspoizycia, lecz naieiy konkretnie wskazaé, jaka z przyjetych w spoieczefxstwie zasad wspéizycia spoiecznego doznaiaby naruszenia w konkretnej sytuacji. LEXnr141394 " ‘f 4 141394 : adj Sklad orzekajqcy Przewodniczegcy: Sedzia SN Filomena Barczewska (sprawozdawca). Sodziowie SN: iwona Koper, Tadeusz Zyznowski. Sentepcja  Sad Najwyzszy w sprawie z powodztwa Narcyzy B. przeciwko Spoidzieini Mieszkaniowej "O. " w G. 0 przyjocie do spoidzielni i przydziai lokalu, po rozpoznaniu na rozprawie w izbie.Cywi1nej w dniu 7 maja 2003 r. kasacji powodki od wyroku Sqdu Apelacyjnego w G. z dnia 29 czerwca 2000 r., uchyla zaskarzony wyrok i sprawe przekazuje Sqdowi Apelacyjnemu w G. do ponownego rozpoznania i rozstrzygniooia o kosztach postegpowania kasacyjnego.  Uzasaclnienie faktyczne ' \ Sad Apelacyjny wG. wyrokiem z dnia 19 iistopada 1997 r. oddaiii apelacjo powodki od wyroku Sqdu Wojewodzkiego w G. z dnia 18 lutego 1997 r., ktorym Sqd ten oddalii powodztwo o nakazanie pozwanej przyjocia w poczet czionkow Spoidzielni i przydzieienie powodce lokalu mieszkalnego typu M2 w budynku pozwanej poiozonym w G. przy ul. P. Za podstawo rozstrzygniocia Sqd przyjqi nastepujqce ustalenia faktyozne. Aieksandrowi K. przysiugiwaio lokatorskie prawo do przedmiotowego mieszkania. Wspolnie z Aleksandrem K. zamieszkiwala tez powodka jako osoba mu biiska. Powodka i Aleksander K. podjeli starania 0 uzyskanie wiekszego mieszkania. W dniu 14 iistopada 1994 r. powodka zostaia przyjeta w poczet czionkow Spoidzielni Mieszkaniowej "Z." w G., a nastepnie, w sierpniu 1995 r., uzyskaia przydziai wiasnoéciowego iokalu mieszkalnego w budynku tej Spoldzielni przy ul. P. Powodka nadal mieszkaia jednak z Aleksandrem K. przy ul. P. 1 mieszkanie to stanowiio jej centrum Zyciowe. Po émierci Aleksandra K., zmariego w dniu 17 kwietnia 1996r., powodka zamieszkiwaia przy ui. P., gdyz znalazia sir; w trudniejszej sytuacji finansowej i nie byia w stanie samodzielnie utrzymaé mieszkania przy ul. P. i chciaia je przekazaé corce. Majqc powyzsze na uwadze, Sad Apelacyjny podzielii ocene; Sadu I instancji, ktory powoiujqc sie na stanowisko Sqdu Najwyiszego wyratone W mLy£.QlS.L1 2 dnia 21 kwietnia 1986 r., ll CR 5271/85 (OSNCP 198?, nr 4, poz. 105), uznai, 2e jezeli osoba bliska zamieszkaia z byh/m czionkiem spoldzielni ma moznoéé zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych poza Iokalem byiego czionka, to roszczenie przewidziane wa|1._221l_§_l prawa spoidzieiozego w ogole nie powstaje. Na skutek kasacji powodki Sad Najwyzszy wyrokiem z dnia 25 stycznia 2000 r. uchylii zaskariony wyrok i przekazai sprawo Sadowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu podkreélii, ze po zmianach dokonanych us.t.aw.a z dnia 7 Iipca 1994 r. o zmianie ustawy prawo spoidzielcze oraz zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 90, poz. 419) nastqpiio odejécie od linii orzecznictwa przyjmujeqcych koncepcje tzw. przeslanek negatywnych wyiqczajqcych powstanie roszczenia pmewidzianego W an“..__2.2J__§_..1 prawa spoidzielczego. Za takq przesianke negatywna, uznawano we wczeéniejszym Oi'Z8CZfiiC'£WiE mozliwoéé zaspokojenia przez osobe biiskq swoich potrzeb mieszkaniowych, poza lokalem byiego czionka. Wniosek taki wyprowadzano wowczas z ceiu przepisu a£L2.2.iI_§_’L prawa spoidzielczego, co jest obecnie nieuzasadnione wobec skreélenia _a|:t.A k.c. przez u_siaw_<=;, 2 dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy  Kodeks oywilny (Dz. U. Nr 55, poz. 321). Sqd Najwyzszy podkreéiié. powoiujqc sie; tez na stanowisko wyrazone w Q[ZB§ZQEllli z dnia 21 paidziernika 1991 r., ii CR 84!91 (OSNC 1992, 2. 6, poz. 115), 2e powstanie roszozenia z an‘._22J_§;]. prawa spoidzielczego mogq wyiqczaé tylko okolicznoéci przewidziane w u.s.ta.w'Le lub opartym na nie} statucie, natomiast obrony przed tym roszczeniem mo2na poszukiwaé tylko w konstrukcji naduzycia prawa (ant..5 k.c.). Sqd Apelacyjny po ponownym rozpoznaniu sprawy wyrokiem z dnia 29 czerwca 2000 r. oddalii apelacjeg. Said ten uznai, ze w okolicznoéciach sprawy oddalenie powodztwa jest uzasadnione, gdyz jego uwzglodnienie pozostawaioby w System Informacji Prawriej Lex (Lax Omega) 3712014 Stan prawny programu: 20140922 7 7 7____7 _ ___,_,_,______"____ IV CKN 12Q¿'Ü1 _-_tekst Tekst orzeczenia pochodzi z bazy orzeczeń Sądu Najwyższego dostępnej pod adresem t1ttp;züfl¿|¿lfl¿i¿sn_,ol ` Wyrok - Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 2003 r. IV CKN 120i'O1 1. Zastosowanie art. 5 k.c. wymaga wszechstronne] oceny całokształtu szczególnych okoliczności rozpatrywanego wypadku w ścisłym powiązaniu z konkretnym stanem faktycznym. 2. Nie można powoływać się ogólnie na - z natury rzeczy - nieokreślone zasady współżycia, lecz nalezy konkretnie wskazać, jaka z przyjętych w społeczeństwie zasad współżycia społecznego doznałaby naruszenia w konkretnej sytuacji. ł_EXnr141394 ' `Ĺ , 141394 : ani Skład orzekający Przewodniczący: Sędzia SN Filomena Barczewska (sprawczdawca). Sędziowie SN: iwona Koper, Tadeusz Żyznowski. Sentencja - Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Narcyzy B. przeciwko Spółdziełni Mieszkaniowej "O. " w G. o przyjęcie do spółdzielni i przydział lokalu, po rozpoznaniu na rozprawie w izbie. Cywilnej w dniu 7 maja 2003 r. kasacji powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w G. z dnia 29 czerwca 2000 r., uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Apelacyjnemu w G. do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. . Uzasadnienie faktyczne " ~ Sąd Apelacyjny w.G. wyrokiem z dnia 19 listopada 1997 r. oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Wojewódzkiego w G. z dnia 18- lutego 1997 r., którym Sąd ten oddalił powództwo o nakazanie pozwanej przyjęcia w poczet członków Spółdzielni i przydzielenie powódce lokalu mieszkalnego typu M-2 w budynku pozwanej położonym w G. przy ul. P. Za podstawę rozstrzygnięcia Sąd przyjął następujące ustalenia faktyczne. Aleksandrowi K. przysługiwało lokatorskie prawo do przedmiotowego mieszkania. Wspólnie z Aleksandrem K. zamieszkiwała też powódka jako osoba mu bliska. Powódka i Aleksander K. podjęli starania o uzyskanie większego mieszkania". W dniu 14 iistopada 1994 r. powódka została przyjęta w poczet członków Spółdzielni Mieszkaniowej "Z." w G., a następnie, w sierpniu 1995 r., uzyskała przydział własnosciowego lokalu mieszkalnego w budynku tej Spółdzielni przy ul. P. Powódka nadal mieszkała jednak z Aleksandrem K. przy ul. P. i mieszkanie to stanowiło jej centrum życiowe. Po śmierci Aleksandra K., zmarłego w dniu 17 kwietnia 1996-r., powódka zamieszkiwała przy ul. P., gdyż znalazła się W trudniejsze] sytuacji finansowej i nie była w stanie samodzielnie utrzymać mieszkania przy ul. P. i chciała je przekazać córce. Mając powyższe na uwadze, Sąd Apelacyjny podzielił ocenę Sadu l instancji, który powołując się na stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone W wyroku z dnia 21 kwietnia 1986 r., ll CR 527r85 (OSNCP 1987, nr 4, poz; 105), uznał, że jeżeli osoba bliska zamieszkała z byłym członkiem spółdzielni ma możność zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych poza lokalem byłego członka, to roszczenie przewidziane wa|1._2.21L§_l prawa spółdzielczego w ogóle nie powstaje. Na skutek kasacji powódki Sąd' Najwyższy wyrokiem z dnia 25 stycznia 2000 r. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sadowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu podkreślił, ze po zmianach dokonanych ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. o zmianie ustawy prawo spółdzielcze oraz zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 90, poz. 419) nastąpiło odejście od linii orzecznictwa przyjmujących koncepcję tzw. przesłanek negatywnych wyłączających powstanie roszczenia przewidzianego W aLt.__22]„_§_„„1 prawa spółdzielczego. Za taką przesłankę negatywną uznawano we wcześniejszym orzecznictwie możliwość zaspokojenia przez osobę bliską swoich potrzeb mieszkaniowych, poza lokalem byłego członka. Wniosek taki wyprowadzano wówczas z celu przepisu aĽL2.2.Ęl_§_'l. prawa spółdzielczego, co jest obecnie nieuzasadnione wobec skreślenia _a|:t._4 k.c, przez ustawę z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 55, poz. 321). Sąd Najwyższy podkreślił, powołując się też na stanowisko wyrażone w otzeczentu z dnia 21 pażdziernika 1991 r., ll CR 84191 (OSNC 1992, z. 6, poz. 115), że powstanie roszczenia z aLL_22J_§„_']_ prawa spółdzielczego mogą wyłączać tylko okoliczności przewidziane W ustawie lub opartym na niej statucie, natomiast obrony przed tym roszczeniem można poszukiwać tylko w konstrukcji nadużycia prawa (art.-..5 k.c.). Sąd Apelacyjny po ponownym rozpoznaniu sprawy wyrokiem z dnia 29 czerwca 2000 r. oddalił apelację. Sąd ten uznał, że w okolicznościach sprawy oddalenie powództwa jest uzasadnione, gdyz jego uwzględnienie pozostawałoby w System informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 3712014 Stan prawny programu: 2014-09-22 --- STRONA 2 --- _ _ _ __Z [Y CKN 'I20:'01  tekst sprzecznoéci z zasadami wspoiiycia spoiecznego oraz funkcjq i ce|em_ prawa okreélonego w B£L._22J_§_'L prawa spoidzieiczego. W ocenie Sqdu, zasadniczym celem i funkcjq unormowania przewidzianego w aLt_.22J_§_'L prawa spoidzielczego jest ochrona osoby bliskiej byiego czionka spoidzielni, niemajqcej poza tq spo%dzie|nia1 mozliwoéci zaspokojenia swych potrzeb mieszkaniowych, przed utratq lokaiu, w ktérym zamieszkiwaia z byiym czionkiem. Cel ten nie moze byé reaiizowany w sytuacji, gdy osoba ta posiada uprawnienia do innego mieszkania. Sad Apelacyjny podniosi, 12 w warunkach ograniczonej dostepnoéci do Iokali mieszkalnych liberalne traktowanie uprawnieri osob bliskich najemcy (byiego czionka spoidzielni) nie powinno mieé miejsca, gdyz narusza mozliwoéo dystwbuowania lokalami na rzecz pozostajqcych w potrzebie potencjainych najemcow (oczekujqcych czionkow spéidzielni). Sqd powoiai sio przy tym na &@.QLl1Q|S. Sqdu Najwyzszego 2 dnia 8 lipca 1999 r., I CKN 1367198 (OSP 2000, nr 5, poz. 69). Majqc na uwadze, Ze powodka ma prawo do innego iokalu oraz ze w spoidzieini oczekuje kilkaset osob na mieszkanie, Sad uznai, 2e zqdanie powodki jest sprzeczne 2 @125 k.c. W ocenie Sqdu, nie ma znaczenia okoiicznoéo podnoszona przez powédkeg, i2 nie jest w stanie ponosié wysokich kosztow zwiazanych ze spiatq kredytu i utrzymaniem iokalu przy P., gdyz nie musi go przekazywaé corce, a moze sprzedaé badé zamienié na mniejsze mieszkanie. _ ‘ Powodka w kasacji, powoiujao sie na naruszenie a|1._22J_§_1 prawa spoidzielczego oraz a.|1_5 k.c., wnosiia o uchylenie zaskarzonego wyroku E przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarzqca podniosia, ze ustawodawca dokonujqc zmian w prawie spoidzielczym _LJ.Sla)AI_Q 2 dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. Nr 90, poz. 419), a w szczegélnoéci skreéiajqc ari_20fi i 225 oraz wprowadzajelc a££._2J_8.a dopuszczajqcy posiadanie przez czionka spoidzielni wigcej niz jednego mieszkania spoidzieiczego, dai jednoznacznie wyraz temu, 2e posiadanie kiiku mieszkafi nie narusza zasad z all 5 k.c. Ta sama zasada musi sig wioc odnosié i do osoby bliskiej byiego czionka spoldzieini mieszkaniowej. Uzasadnienie prawne A ' Sad Najwyzszy zwazyi, co nastgpuje: Przepis .ar_L_5 k.c. bedqc normq ogoinq nie precyzuje, co nalezy rozumieé przez zasady wspoizycia spoiecznego. W doktrynie i orzecznictwie zgodnie podkreéla sig, 2e przy przyjmowanku naduzycia prawa konieczne jest zachowanie szczegolnej osiroznoéci. W praktyce winno to nastgpowaé w sytuaciach wyjqtkowych. Nalezy przy tym mieo na wzglodzie dwie zasadnicze okolicznoéci, a mianowicie, 2e domniemywa sing, iz osoba korzystajqca ze swego prawa czyni to w sposob zgodny z zasadami wspoizycia spoiecznego oraz Ze odwoianie siq., zwiaszcza ogolnikowo, do klauzul generalnych przewidzianych w a1:t._5 k.c. nie moze podwazaé poérednio mocy obowiqzujqcych przepisow prawnych. Taka praktyka  jak podkreéla sio w doktrynie i orzecznictwie  mogiaby bowiem prowadzié do naruszenia zasady praworzqdnoéci w demokratycznym pafistwie prawnym (por. np. uzasadnienie wytolgu Sqdu Najwyzszego z dnia 27 czerwca 2001 r., II CKN 604.100, OSNC 2002, z. 3, poz. 32). Zastosowanie a£t._5 k.c.  jak podkreéiii Sad Najwyzszy w powoéanyrn orzeczeniu  wymaga wiec wszechétronnej oceny caioksztaitu szczegolnych okolicznoéci rozpatrywanego wypadku w écisiym powiqzaniu z konkretnym stanem faktycznym. W innym z orzeczeri Sad Najwyzszy podkreélii, Ze nie mozna powoiywaé sh; ogolnie na  z natury rzeczy  nieokreélone zasady wspolzycia, lecz nalezy konkretnie wskazao, jaka z przyjotych w spoieczeristwie zasad wspoizycia spoiecznego doznaiaby naruszenia w konkretnej sytuacji (wyrok z dnia 14 paidziernika 1998 r., I1 CKN 928197, OSN 1999, 2.4, poz. 75). Stanowisko to spotkaio siq z aprobatq w piémiennictwie. Said Apelacyjny odwoiai sis; do stanowiska Sqdu Najwyzszego wyrazonego w uzasadnieniu mzyzoku 2 dnia 8 lipca 1999 r., I CKN 1367198 (OSP 2000, z. 5, poz. 69) nie biorqc pod uwago, 2e zostaio ono wyrazone w sprawie o ustalenie wstapienia w stosunek najmu lokaiu mieszkalnego po zmariym najemcy na podstawie a::t._8 ustawy o naimie lokaii mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych. W orzeczeniu tym Sad Na}wy2szy podkreélii, ze zawezenie krggu osob uprawnionych w éwietle aLt._8 powoianej ustawy, w porownaniu ze skreéionym a_:t._£i9_1 k.c., do wstqpienia w stosunek najmu po zmariym najemcy, a w szczegélnoéci wyiqczenie z tego kregu osob majqcych tytui prawny do zajmowania innego lokalu mieszkalnego, wskazuja na wole ustawodawcy zwiokszenia uprawnienia wynajmujqcego, a nade wszystko daje wyraz tendencji do wzmocnienia zasady ochrony wiasnoéci. Przenoszenie mechaniczne zasad zwiqzanych z wstqpieniem w stosunek najmu na grunt niniejszej sprawy nie jest uzasadnione. Sad drugiej instancji nie uwzglednii, Ze w prawie spoidzielczym zmiany poszly w innym kierunku, na co zwrociijuz uwage Sad Najwyzszy w wyroku z dnia 25 stycznia 2000 r. uchylajacym poprzedni wyrok Sqdu Apeiacyjnego w G., jak réwniez w wypojgu z 22 sierpnia 2001 r., V CKN 411/00 (OSNC 2002, z. 4, poz. 52). Rowniez w u_s.t.awio z dnia 15 grudnia 2000 r. 0 spoidzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.) ustawodawca wprowadzajqc alt. 15, ktory zastqpié dotychczasowy .a;;t_2.2_L§_1 prawa spoidgielczego, nie wprowadziir wyiqczenia, jakie byio przewidziane w zdaniu drugim a_tt_8_LL&t_1 ustawy 0 najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych. Odejécie od konstrukcji tzw. negatywnych przeslanek przewiduje rowniez koniecznoéé odejécia odargumentéw powoiywanych na ich uzasadnienie. , Sad Apetacyjny rozstrzygajqc w niniejszej sprawie nie miai wskazanych wyzej regui na uwadze. Odwoiai siq do okoiicznoéci, ktore we wczeéniejszym orzecznictwie powoiywano na uzasadnienie przesianek negatywnych, ogoinikowo powoiai sie na sprzecznoéé roszczenia z ari._5 k.c., nie wskazal jednak konkretnie, jaka z przyjetych w spoieczefistwie zasada wspoizycia spoiecznego ulegiaby naruszeniu. Ocenie pod kqtem adj k.c. winny przy tym podlegaé przede wszystkim skutki, jakie pozostaiyby dla dotkniotego naduzyciem prawa  w tym wypadku pozwanej spoidzieini  w zwiqzku z zachowaniem sie nad uzywajqcego  strony powodowej. §ySEém lnformacji Prawnei Lex (Lox Onfiga) 3712014 Stan prawny programL'|:*20140922 _ _ 7 _H ły CKN 'l20r'0'l -tekst sprzeczności z zasadami współżycia społecznego oraz funkcją i celem prawa określonego w ar;t„„22J_§_'t prawa spółdzielczego. W ocenie Sądu, zasadniczym celem i funkcją unormowania przewidzianego w ar;t_.22J_§_'l prawa spółdzielczego jest ochrona osoby bliskiej byłego członka spółdzielni, niemającej poza tą spółdzielnią możliwości zaspokojenia swych potrzeb mieszkaniowych, przed utratą lokalu, w którym zamieszkiwała z byłym członkiem. Cel ten nie może być realizowany w sytuacji, gdy osoba ta posiada uprawnienia do innego mieszkania. Sąd Apelacyjny podniósł, iz w warunkach ograniczonej dostępności do lokali mieszkalnych liberalne traktowanie uprawnień osób bliskich najemcy (byłego członka spółdzielni) nie powinno mieć miejsca, gdyż narusza możliwość dystrybuowania lokalami na rzecz pozostających w potrzebie potencjalnych najemców (oczekujących członków spółdzielni). Sąd powołał się przy tym na wyrlols. Sądu Najwyższego 2 dnia 8 lipca 1999 r., I CKN 1367198 (OSP 2000, nr 5, poz. 69). Mając na uwadze, że powódka ma prawo do innego lokalu oraz że w spółdzielni oczekuje kilkaset osób na mieszkanie, Sąd uznał, że żądanie powódki jest sprzeczne 2 a1:t.„5 k.c. W ocenie Sądu, nie ma znaczenia okoliczność podnoszona przez powódkę, iż nie jest w stanie ponosić wysokich kosztów związanych ze spłatą kredytu i utrzymaniem lokalu przy P., gdyż nie musi go przekazywać córce, a może sprzedać bądź zamienić na mniejsze mieszkanie. ` , Powódka w kasacji, powołując się na naruszenie ad._22;l_§_t prawa spółdzielczego oraz a.d:_5 k.c., wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku 1 przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżąca podniosła, że ustawodawca dokonując zmian w prawie spółdzielczym .ustayrtą z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. Nr 90, poz. 419), a w szczególności skreślając a[L20fi i 225 oraz wprowadzając ar;t._2J_8.a dopuszczający posiadanie przez członka spółdzielni więcej niż jednego mieszkania spółdzielczego, dał jednoznacznie wyraz temu, że posiadanie kilku mieszkań nie narusza zasad z art. 5 k.c. Ta sama zasada musi się więc odnosić i do osoby bliskiej byłego członka spółdzielni mieszkaniowej. Uzasadnienie prawne A ' Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przepis _ar_t„_5 k.c. będąc normą ogólną nie precyzuje, co należy rozumieć przez zasady współżycia społecznego. W doktrynie i orzecznictwie zgodnie podkreśla się, że przy przyjmowaniu nadużycia prawa konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności. W praktyce winno to następować w sytuacjach wyjątkowych. Należy przy tym miec na względzie dwie zasadnicze okoliczności, a mianowicie, że domniemywa się, iż osoba korzystające ze swego prawa czyni to w sposób zgodny z zasadami współżycia społecznego oraz że odwołanie się, zwłaszcza ogóinikowo, do klauzul generalnych przewidzianych w ai:t._5 k.c. nie może podważać pośrednio mocy obowiązujących przepisów prawnych. Taka praktyka - jak podkreśla się w doktrynie i orzecznictwie - mogłaby bowiem prowadzić do naruszenia zasady praworządności w demokratycznym państwie prawnym (por. np. uzasadnienie wyrzoku Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2001 r., ll CKN 604i'00, OSNC 2002, z. 3, poz. 32). Zastosowanie ar:t._ä k.c. -jak podkreślił Sąd Najwyższy w powołanym orzeczeniu - wymaga więc wszechstronnej oceny całokształtu szczególnych okoliczności rozpatrywanego wypadku w ścisłym powiązaniu z konkretnym stanem faktycznym. W innym z orzeczeń Sąd Najwyższy podkreślił, że nie można powoływać się ogólnie na - z natury rzeczy - nieokreslone zasady współżycia, lecz należy konkretnie wskazać, jaka z przyjętych w społeczeństwie zasad współżycia społecznego doznałaby naruszenia w konkretnej sytuacji (wyrok z dnia 14 pażdziernika 1998 r., ll CKN 928197, OSN 1999, 2.4, poz. 75). Stanowisko to spotkało się z aprobatą w piśmiennictwie. Sąd Apelacyjny odwołał się do stanowiska Sądu Najwyższego wyrażonego w uzasadnieniu wyroku Z dnia 8 lipca 1999 r., I CKN 1367198 (OSP 2000, z. 5, poz. 69) nie biorąc pod uwagę, że zostało ono wyrażone w sprawie o ustalenie wstąpienia w stosunek najmu lokalu mieszkalnego po zmarłym najemcy na podstawie az:t._8 ustawy o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych. W orzeczeniu tym Sąd Najwyższy podkreślił, ze zawężenie kręgu osób uprawnionych w świetle aLt._8 powołanej ustawy, w porównaniu ze skreślonym a_:t._S9_t k.c., do wstąpienia w stosunek najmu po zmarłym najemcy, a W szczególności wyłączenie z tego kręgu osób mających tytuł prawny do zajmowania innego lokalu mieszkalnego, wskazują na wolę ustawodawcy zwiększenia uprawnienia wynajmującego, a nade wszystko daje wyraz tendencji do wzmocnienia zasady ochrony własności. Przenoszenie mechaniczne zasad związanych z wstąpieniem w stosunek najmu na grunt niniejszej sprawy nie jest uzasadnione. Sąd drugiej instancji nie uwzględnił, że w prawie spółdzielczym zmiany poszły w innym kierunku, na co zwróciłjuż uwagę Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 25 stycznia 2000 r. uchylającym poprzedni wyrok Sądu Apelacyjnego w G., jak równiez w wymku z 22 sierpnia 2001 r., V CKN 411/00 (OSNC 2002, z. 4, poz. 52). Również w u_s_tawi.e z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.) ustawodawca wprowadzając ad. 15, który zastąpił dotychczasowy ar:t_22.L§_í prawa spółdzielczego, nie wprowadził wyłączenia, jakie było przewidziane w zdaniu drugim a_tt_8_LLst_t ustawy o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych. Odejście od konstrukcji tzw. negatywnych przesłanek przewiduje również konieczność odejścia odargumentów powoływanych na ich uzasadnienie. j Sąd Apelacyjny rozstrzygając w niniejszej sprawie nie miał wskazanych wyżej reguł na uwadze. Odwołał się do okoliczności, które we wcześniejszym orzecznictwie powoływanc na uzasadnienie przesłanek negatywnych, ogóinikowo powołał się na sprzeczność roszczenia z art._5 k.c., nie wskazał jednak konkretnie, jaka z przyjętych w społeczeństwie zasada współżycia społecznego uległaby naruszeniu. Ocenie pod kątem adj k.c. winny przy tym podlegać przede wszystkim skutki, jakie pozostałyby dla dotkniętego nadużyciem prawa - wtym wypadku pozwanej spółdzielni - w związku z zachowaniem się nad używającego - strony powodowej. System Informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 37i2014 Stan prawny programu:ý2014-09-22 --- STRONA 3 --- _ __ |VCKN120!0,1_jekst Z przedstawionyoh powodow zaszia koniecznoéo orzeczenia jak w sentencji (atL_&93fi k.p.c.). Syéfiern Informacji Prawnej Lex (Lex Oméga) 3712014 Stan prawny programu: 7201440922 7 i W 1 _ _Ż |VCKN120r'0i__-_tekst Z przedstawionych powodów zaszła konieczność orzeczenia jak w sentencji (aritzâââfl k.p.c.). System Informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 37122014 Stan prawny programu: 201409-22 7 ý 'V Ź