Postanowienie ll C 161

--- STRONA 1 --- Sygn. akt ll C 161_4l11 "“. 5”?‘ .,_ 1* ,/. ..‘=:.~"» ' ij‘T317?’. — |'=,‘» *1/' ‘.,“,| ;:'.:¢ : , Aany_ .. . l '11,‘? \." ~,:11» .'°FM P1."/"'2 1 .{"__' ' 5,,,KT Elf '_. ~ 1% ga. WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 czerwca 2012 roku SAD OKREGOWY W LODZI II VVYDZIAL CYWILNY W skladziez Przewodniczqcy SSO Barbara Kubasik Protokolantz Sylwia Nowakowska  Birke po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2012 roku W Lodzi na rozprawic sprawy z powédztwa E. W. przeciwko Skarbowi Pafistwa  Sqdowi Rejonowemu dla (...) w L. zastcpowanernu przez Prokuratoriqe Generalnq Skarbu Pafistwa 0 zaplatmz 1. 2. 3. oddala powédztwo, przyznaje radcy prawnemu R.R. prowadzacemu Kancelaric Radcy Prawnego przy al. (...) w L. tytulern zwrotu kosztéw Swiadczonej pomocy prawnej powodowi z urzedu, wynagrodzenie w kwocie 8.856 zl ( osicrn tysiccy osicmset picédziesial szeéé zlotych) i nakazuje Wyplacié powyisze Wynagrodzcnie ze Skarbu Pafistwa — Sadu Okrcgowego w Lodzi, nie obciaza powoda kosztami procesu. --- STRONA 2 --- Sygn. akt IIC 1614/11 1 UZASADNIENIE Powéd E W W niniejszym postqpowanju dochodzfl od pozwanego Skarbu Pafistwa — Sqdu Rcjonowego dla W L zapiaty kwoty 324.000,00 zl, z czego kwoty: a) 150.000,00 zl tytulem zadoééuczynienia za krzywdq wyrzqdzonq mu W zwiqzku z nicslusznym skazaniem powoda na mocy prawomocnego wyroku Sqdu Rejonowego dla W L ' IV Wydzialu Karncgo W sprawie IV K 428/O6. 2 Podstawcg roszczefi powoda W tym zakresie stanowii art. 417 k.c. w zw. z art. 448 k.c. W zw. Z art. 23 i n. k.c. b) 174.000,00 zl tytulem odszkodowania obejmujqcego utraconc korzyéci W zwiaczku z pozbawieniem powoda mozliwoéci pracy W czasie pozbawienia powoda wolnoéci W zWia_zku z Wyrokiem Sqdu Rejonowego dla W L IV Wydziahl Karnego W sprawie IV K 428/O6. I Podstawq roszczefi powoda W tym zakresie stanowil art. 417 k.c. W zw. 2 w zw. z art. 23 i n. k.c. W zw. z art. 361 § 2 k.c. (pozcw k. 3 5 v akt , pismo procesowe powoda k. 6566 akt). W zakresie wnioskéw dowodowych powéd Wniési 0 dopuszczcnie i przeprowadzenie dowodu z przesluchania powoda W charakterze strony, a dodatkowo 0: 1. zaiqozenie do akt niniejszej sprawy akt sprawy toczqcej siq przed Sqdem Rejonowym dla‘ I I W L IV Wydzialcrn Karnym pod sygn. akt IV K 428/06 podnoszqc, Zc po ich zalqczeniu wskazc, dokumenty 0 dopuszczenie dowodu z ktérych W niniejszej sprawie wnic'>sl., zobowiqzanie Aresztu §ledczego w L 1 (ul. , L ) do ziozenia akt osobowo pdznawczych powoda i przeprowadzenie dowodu z dokumentéw W nich sic; znajdujapych na okolicznoéé czasu osadzenia powoda w zwiqzku z postqgpowaniem karnym zakoficzonym prawomocnym wyrokiem Sqdu Rejonowego dla 1 W L ' IV Wydzialu Kamego w sprawie IV --- STRONA 3 --- 2 K 428/O6 (pozew k. 3 5 v akt , pismo procesowe powoda k. 65_66 akt). Pozwany Skarb Pafistwa reprezentowahy przez Sqd Rejonowy dla W L zastqpowany Prokuratoriq Generalnq Skarbu Pafistwa wniésl to oddalenie powédztwa i zasatdzenie od powoda kosztéw postqpowania (odpowicdi na pozew k. 5154 akt). Sqd Okrggowy ustalil nastgpujqcy stan faktyczny: Akt oskaricniaprzcciwko E W1 ' wplynaj do Sqdu Rejonowego dla i W L ' W dniu 12 czerwca 2006 roku. Sprawq zarejestrowano pod sygnaturq akt VI K 428/O6. . §rodek zapobiegawczy W postaci tymczasowego émresztowania stosowany by} wobec powoda od dnia 20 marca 2006 roku. _ Termin picrwszcj rozprawy zostai Wyznaczony na dziefi 25 sierpnia 2006 roku. Kolejne terminy mialy miejsce W dniach: 19 Wrzeénia 2006 roku, 3 listopada 2006 r., 1 grudnia 2006 roku, 28 grudnia 2006 roku, 30 stycznia 2007 roku, 6 marca 2007 roku, 20 kwietnia 2007 r., 24 maja 2007 roku, 28 czerwca 2007 roku, 28 sierpnia 2007 roku. E W zaréwno W postqpowaniu przed Sqdem Rejonowym jak i Okrqgowym korzystal z obroficy z urzgdu. W zwiqzku 2 przedlu2a'niem siq postqpowania karnego wynikajapym z niemoznoéci ustalenia rniej sca pobytu pokrzywdzonego, ktéry byl podstawowym éwiadkviem w sprawie, na rozprawie w dniu 28 grudnia 2006 roku uchylono érodek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania stosowany wobec powoda od dnia 20 marca 2006 roku. W trakcic tzwania postqpowania setdowego Sqd uwzglqdnial wnioski dowodowe oskarzonego i jego obroricy, a slusznoéé tymczasowego aresztowania byia kilkakrotnie badana przez Sqd Okrqgowy. Wyrok skazujapy powoda za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art.280 § 1 k.k., na karq 2 lat i 6 miesiqcy pozbawienia Wolnoéci zapadl dnia 4 wrzeénia 2007 roku . Od wyroku apelacjq z10Zyl obrofica oskarzonego, zarzucaj qc Setdowi I instancji zaréwno na.ruszen_ie przepiséw postqpowania karnego jaki i bhgdy W ustaleniach faktycznych. Apclacja ta zostala uznana za oczywisicic bezzasadmg wyrokiem Sagiu Okrqgowcgo W Lodzi z dnia 18 listopada 2008 roku (sygn. V Ka 44/08). --- STRONA 4 --- 3 Qrodrnieécia W Lodzi dolapzone do przedmiotowej sprawy k. Pismem z dnia 9 stycznia 2009 roku Ob1‘Of1Cfl powoda stwierdzii, iz nie znalazl podstaw do sporzqdzenia skargi kasacyjnej do Sqdu Naj wyzzszego. Postanowienicm z dnia 15 wrzeénia 2010 roku Sad Okrqgowy pozostawii bez dalszego biegu proébq 0 ulaskawienie E W z uwagi na Wydanie przez sqdy obu instancji negatywnych opinii W przedmiocie ulaskawienia. Pismein z dnia 10 grudnia 2010 roku obrofica E W stwierdzii, ii nie znalazl takze podstaw do Wniesienia wniosku o wznowienic postqpowania. Przewodriiczqcy II Wydziaiu Karnego Sqdu Apelacyjncgo W L I zarzqdzeniem z dnia 18 stycznia 2011 roku odméwil przyjgcia Wniosku 0 wznowienie postegpowania ziozonego przez E W z uwagi na nie ustmiqcie przez niego brakéw formalnych Wniosku (przymus adwokacki). Postanowieniem Z dnia 22 marca 2011 roku (sygn. II KZ 6/ 11) S2151 Najwyzszy utrzymal W mocy zaskarzone zarzqdzenie. Postanowieniem 2 dnia 28 grudnia.2011 roku Sqd Okrqgowy W Lodzi pozostawil bez dalszego biegu kolejnq proébq 0 uiaskawienie E ' W ' T Z uwagi na Wydanie przez sqdy obu instancji negatywnych opinii W przedmiocie ulaskawienia. (dowodz akta VI K 428/06 SR dla  k. 153158 akt oskarzenia , postanowienie k. 161, postanowienie k. 164, postanowienie k. 194, postanowienie k. 204, postanowienie k. 238 akt, postanowienie k. 280, 298, protokél rozprawy 'k. 271 i nast., k. 312 i nast. , k. 340 i nast., . 352 i nast. , k. 365 i nast. , k. 389 i nast. , k. 411 i nast. , k.423 i nast. K. 429 i nast., k. 442 i nast. , k. 474 akt i nast., k. 567 i nast. , 615 i nast. , wyrok k. 486 SR, wyrok SO k. 618 akt, postanowienie k.. 721, oéwiadczenie 0 braku podstaw do wniesienia skargi 0 Wznowienie postqpowania k. 928, postanowienie S.A. k. 975 akt, postanowienie k. 1017 akt, postanowieni k. 1091 ).  Powyzszy stan faktyczny Sqd ustalil na podstawie powolanych dowodow. Przesiuchanie powoda W charakterze strony z uwagi na poczynione ustalenia faktyczne Sad uznai za bczprzedmiotowe i nie wnoszagse nic d sprawy. --- STRONA 5 --- 4 Sad Okrggowy zwaiyl, co nastgpuje: Powodztwo okazalo sia bezzasadne. W przedmiotowej sprawie powéd wywodzi swoje roszczenie odszkodowawcze ze wzglqdu na powstanie. W ocenie powoda, szkody W zwiazku z wydaniern Wyroku przez Sad Rejonowy dla W L prawomocnego wyroku skazujacego go na karq pozbawienia wolnoslci. Odnoszqc sic; do podstawy prawnej roszczenia powoda nalezaio je zakwalifikowaé jako dochodzonc na podstawie art. 417 k.c., nie zaé art. 4171 § 2 k.c., zgodnic z ktorym, jezeli szkoda zostaia Wyrzzrdzona przcz wydanie prawomocnego orzeczenia lub ostatecznej decyzji, jej naprawienia niozna Zadaé po stwicrdzeniu we W1as"ciWym postcgpowaniu ich niezgodnoéci z prawom, ohyba 2e przepisy odrobnc stanowia inaczej. Odnosi sit; to réwnioz do Wypadku, gdy prawomocne orzeczenie lub ostatteczna decyzja zostaly Wydane na podstawie aktu normatywnego niezgodnego z Konstytucja, ratyfilaowana, umowa miqdzynarodowa lub ustawa. Ustawa z 22.7.2010 r. o zmianie ustawy — Kodeks cywiiny, ustawy — Kodeks postqpowania cywilnego. oraz ustawy  Prawo upadioéciowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), ktora Weszla W Zycie 25.9.2010 r. ma (W zakresie nowelizacji art. 4171 KC) zastosowanie do orzcczefi sadowych, ktore uprawomocrrily siq od dnia 17.10.1997 r. i zmien.i1a "L W I 1 istotny sposéb zasady funkcjonowania "przedsadu" w_ _ sprawach odszkodowawczych. Najistotniejsza treécia nowelizacji z 22.7.2010 r. jest jednoznacznc stwierdzenie, ze W przypadkach prawomocnych orzeczefi, W ktérych skarga 0 stwierdzenie niezgodnoéci z prawem nie przysluguje, odszkodowania z tytulu szkody wyrzadzonej przez wydanie prawomocnego orzeczenia niezgodncgo z prawem rnozna domagaé » siq bez uprzedniego stwierdzenia niezgodnoéci orzeczenia z prawem W drodze oméwionej powyzei skargi, chyba Ze strona nie skorzystala z przyslugujacych jej érodkow prawnych (art. 424 k.p.c.). O naruszeniu prawa rozstrzyga zatem samodzielnie sad rozpoznajacy pozew o naprawienie szkody. Stosownie do tego znowelizowano komentowany tu art. 4171 k.c. W jogo § 2 stanovviac, Ze wymég stwierdzenia We wlaéciwym postopowaniu niezgodnozéci orzeczenia z prawem nie obovviazuje, jeieli przepisy odrqbne stanowia inaczej. Kodcks postqpowania kamcgo nie daje podstaw do wywiedzenia skargi 0 stwierdzenie niezgodnoéci z prawem postanowienia 0 odmowie Wszczqcia dochodzenia, czy éledztwa, a tryb okreélony W kodeksie postqpowania cywilnego dotyczy jedynie orzeczeri sadow powszechnych. Zatem , roszczenie powoda nalezy rozpatrywaé W kontekécie przesianek art. 417 k.c. Od 1.9.2004 r. obowiazuja nowe regulacje dotyczace odpowiedzialnoéci odszkodowawczej za ftmkcjonowanie w1adzy publiczncj, Wprowadzone ustawa z 17.6.2004 r. o zmianie ustawy  Kodcks cywilny oraz niektorych innych ustaw (Dz.U. Nr 162, poz. 1692). Przepisy te sa na gruncie prawa cywilnego konkretyzacja konstytucyjnej zasady obowiazku naprawienia szkody Wyrzadzonej niezgodnym z prawem dzialaniem organéw Wladzy publicznej (art. 77 ust. 1 Konstytucji RP) oraz  przyjotej przez Komitet Ministrow Rady Europy 18.9.1984 r. W rekomendacji Nr R/84/15 W sprawie odpowiedzialnoslci wiadzy publicznej . Zgodnie z art. 417 § 1 k.c. za szkode; wyrzadzona przez niezgodne z prawem dziaianie lub zaiiiechanie przy wykonywaniu W1adzy publicznej ponosi odpowiedzialnoéé Skarb --- STRONA 6 --- 1 1 1 F 5 Pafistwa lub jednostka samorzadu tcrytorialnego lub inna osoba prawna Wykonuj aca to wladzq z mocy prawa. Z art. 417 § 1 k.c. nietrudno Wyprowadzié Wniosek, Ze nie kazdy akt wladczy Wyrzadzajacy szkodq bqdzie kreowal po stronie sprawcy obowiazek jej naprawicnia. Generalna formula deliktu publicznego Wskazuje bowiem, Ze Wyiacznie "niezgodne z prawcm" dziaiania lub zaniechania moga prowadzié do powstania zobowiazaniowego stosunku odszkodowawczego. Kodcksowe okreélenie nawiazuje  podobnie do art. 77 ust. 1 Konstytucji RP  do ,,bezpraWnoéci”, jcdnakzc juz W tym mornencie pojawia siq problem jej rozumienia, na co wskazuje dotychczasowe piémiennictwo. Najogolniej rzecz biorac, z jednej strony mozna zauwazyé stanowisko ograniczajace ,,bezpraWnoéé” wladzy publicznej do dzia1ania lub zaniechania sprzecznego z konkretna norma prawna (Wynikajaca, ze irodla prawa przcwidziancgo przez Konstytucjq RP), z drugiej zaé postrzega siq ,,bczpraWn0éé” szeroko, na wzor cywilistycznych rozwiazafi, uznajac, iz jest nia zarowno akt przeciwny ustawie, jak i sprzeniewierzajacy sit; zasadom wspo1Zyoia spolecznego. Jeéli przyjaé istnienie Wieloéci mozliwych do zrekonstruowania na podstawie obowiazujqcych norm stosunkow prawnych miqdzy pafistwem (organami publicznymi) a jednostka, to kwestiq ,,niezgodnego z prawem dziaiania lub zaniechanja przy wykonywaniu Wladzy publicznej” nalezaloby oceniaé kazdorazowo na podstawie w1aénie owych norm, ktore dany stosunek publioznopravvny rcguluja, Wskazujac na prawa i obowiazki stron W takim stosunku publicznoprawnym. Aby W1QC postawié organom Wladzy publicznej zarzut ~rbezprawnego dzialania lfib zaniechania, nalezaloby Wskazaé norms; prawna, regulujacq dany stosunek, ktora ow organ naruszyi. "Bezprawno§<’:" musi byé W1QC kazdorazowo ustalana, czy tcz rekonstruowana, na podstawie norm reguluj acych dany stosunek publicznoprawny. Charakter norm regulujacych oznaczone stosunki publicznoprawne oraz nakiladajacych na organy wladzy publicznej obowiazki okreélonego dzialania lub zaniechania przesadzal bqdzie o istnieniu lub nieistnieniu bezprawnoéci W danym stosunku. Zasaclniczym krytcrium bezprawnoéci boda zatem konkretne normy prawne. V Generalnie to na poszkodowanym, jako Wierzycielu ciazyl bqdzie dowod naruszenia prawa przy Wykonywaniu Wladzy publicznej. Nalezy jednak zauwazyé, ze W stosunlcu do niemalej iiczby aktow W1adczych dowod bezprawnoéci przybierze prawnie sforrnalizowana postaé (orzeczenia, decyzji), co nie pozwoli W proccsie odszkodowawczym wykazywaé niezgodnoéci z prawcrn w sposdb dowolny i sarnodzielny. W wielu wypadkach taki wlaénie ,,przcdsad” bqdzic wiazacy dla sadu rozpoznaj qcego sprawq odszkodowawoza. Z art. 417 § 1 k.c. Wynika wprost, Ze Zrédlem szkody moie byé réwniez bezczyrmoéé Wladzy publicznej. Jednakze zaniechanie podjocia przez Wladzq publiczna dzia1ar'1 zapewniajacych uprawnionej osobie realizacjq jej praw podmiotowych jest bezprawne wéwczas, gdy narusza skonkretyzowany w przepisach prawa obowiagek, ktorego wykonanic Wylaczyloby powstanie szkody (Wyr. SN z 28.4.2005 r., III CK 367/04, Biul. SN 2005, Nr 7, poz. 14). Z treéci art. 77 ust. 1 Konstytucji RP i art. 417 § 1 k.c. Wynika niedwuznacznie, Ze ustawodawca odszedl od Winy funkcjonariusza (organu) Wladzy publicznej jako przeslanki odpowiedzialnoéci odszkodowawczej. W takim stanie prawnym na poszkodowanym nie ciazy powimméé udowodnienia Winy konkretnego funkcjonariusza, czy tez tzw. Winy anonimowcj (bezimiennej), tkwiacej w pewnym zespole funkcjonariuszy lub W organic kolegialnym. Zasadniczy dowod sprowadzaé sio bqdzie natomiast do wykazania niezgodnego z prawem, a --- STRONA 7 --- 6 wiec bezprawnego dzialania lub zaniechania przy Wykonywaniu wladzy publicznej, ktérego skutkiem sta1a sie szkoda. Jezeli pod pojeciem przesianek odpowiedzialnosici odszkodowawczej rozumieé okreélone W hipotezie normy prawnej zdarzenia, ktorych zaistnienie powoduje powstanje zobowiazaniowego stosuriku odszkodowawczego, to takirni przeslankami Wedlug art. 417 § 1 k.c. jawia sie: 1) niezgodne z prawem dzialanie lub zaniechanie przy Wykonywaniu wiadzy publicznej; 2) szkoda; 3) zwiazek przyczynowy miedzy bezprawnym dzialaniem lub zaniechaniern przy wykonywaniu Wladzy publicznej a zaistniala szkoda (art. 361 k.c.). W art, 417 § 1 k.c. poshizono sie sformulowzmiem ,,szkoda”, nie definiujac tego pojecia dla potrzeb przyjetej regulacji i nie wprowadzajac ograniczefi co do zakresu odszkodowania. Takie rozwiazanie legisiacyjne pozwala przy Wykladni art. 417 § 1 k.c. poslugiwaé sie szerokim pojeciem szkody, obejmujacym nie tylko Wszelki uszczerbek majatkowy Wynik1y z bezprawnego dzialania lub zaniechania przy Wykonywaniu w1adzy publieznej, lecz takze krzywde pozostajaca W normalnym zwiazku przyczynowym z takim zdarzeniem. Nie ma bowiem dostatecznych podstaw prawnych, by niezgodne Z prawem dzialanie lub zaniechanie Wiadzy publicznej Wiazaé wylacznie z maj atkowa postacia szkody. W myél art. 361§l k.c. zobowiazany do odszkodowania ponosi odpowiedzialnoéé tylko za normalne nastepstwa dzialania lub zaniechania, z ktérego szkoda Wynikla. Przepis ten Wyraza zasade przyczynowoéci, ograniczonej do przypadkow nonnalnego zwiazku przyczynowego (nonnalne nastepstwa). Przepis art. 361 § 1 k.c. ujmuje zwiazek przyczynowy pomiedzy dzialaniem lub zaniechaniem zobowiazanego a powstalym skutkiem W postaci szkody jako koriieczria przeslanke odpowiedzialnoéci odszkodowawczej. Unormowanie zawarte W tym przepisie opiera sie na zaiozeniach tzw. teorii przyczynowoéci adekwatnej, zgodnie z ktéra zwiazek przyczynowy zachodzi wtedy, gdy mamy do ezynienia ze skutkiem stanowiacym normalne nastepstwo okreélonej przyczyny, a przyczyna ta normalnie powoduje tenze skutek. Dla przyjecia istnienia zwiazku przyczynowego jako przeslanki odpowiedzialnoéci odszkodowawczej nie jest Wystarczajace stwierdzenie istnienia zwiazku przyczynowego jako takiego. Konieczne jest stwierdzenie, ze chodzi W danym przypadku 0 nastepstwa "normalne", czyli oczekiwane w zwyklej kolejnoéci rzeczy, typowe wedlug stanu wiedzy o zwiazkach przyezynowych towarzyszacych réznym zjawiskom, nie bedace rezultatem jakiegoé Wyjatkowego zbiegu okolicznoéci. Ocena, czy skutek jest normalny, czy tez wyjatkowy, powinna byé oparta na caloksztalcie okolicznoéci sprawy oraz wynikaé z zasad doéwiadczenia zyciowego i Wiedzy naukowej, specjalnej (por. Wyrok SN z dnia 18.04.2001 I PKN 361/00 , OSNP 2003/3/62). Istnienie zwiazku przyczynowego jako zjawiska obiektywnego determinowane jest okreélonymi okolicznoéciami faktycznymi konkretnej sprawy i dlatego istnienie zwiazku przyczynowego bada sie W okolicznoéciach faktycznych okreélonej sprawy. W pierwszej kolejnoéci nalezy przy pomocy testu "conditio sine qua non" zbadaé, czy pomiedzy okreélonymi elementami sytuacji faktycznej W ogole zachodzi jakakolwiek obiektywna zaleznoéé, a zatem, czy badany skutek stanowi obiektywne nastepstwo zdarzenia, ktére Wskazano jako jego przyczyne. Jesili odpowiedi jest negatywna, to znaczy, jeéli badany skutek nastapi1by rowniez, mimo nieobecnoéci tej "przyczyny", nalezy stwierdzié, ze nie --- STRONA 8 --- 7 wystepuje zaden obiektywny zwiazek przyczynowy i nie ma potrzeby dalszego badania, czy wystepuje zwiazek przyczynowy "adekwatny" W rozumieniu art. 361 § 1 k.c. Koniecznosé badania "normalnosci" zWia_zku przyczynowego, a wiec przeslanki odpowiedzialnosci z art. 361 § 1 k.c., Wystepuje bowiem tylko wowczas, gdy miedzy badanymi zjawiskami W ogole istnieje obiektywny zwiazek przyczynowy. Sad Najwyzszy przyjal, iz te same zasady nalezy odnieéé do badania tak zwanego poéredniego zwiazku przyczynowego. Takze W sytuacji, gdy pewne zdarzenie stworzylo Wamnki powstania innych zdarzeri , z ktorych dopiero ostatnie stalo sie bezposrednia przyczyna szkody, odpowiedzialnosé cywilna rnoze determinowaé tylko taki zwiazek Wieloczlonowy, W ktérym pomiedzy poszczegolnymi ogniwami zachodzi zaieznosé przyczynowa We Wskazanym rozumieniu i kazde ogniwo tego zwiazku z osobna podlega ocenie z punktu Widzenia kauzalnosci (por. Wyrok SN z 14 marca 2002r. , IV CKN 826/00 LEX nr 74400, Wyrok SN z 26 stycznia 2006 r. II CK 372/05, LEX nr 172186 ). A zatem zawarte W art. 361 § 1 k.c. ureguiowanie obejmuje tzw. adekwatny zwiazek przyczynowoskutkowy pomiedzy dzialaniem sprawcy a Wywolaniem szkody u poszkodowanego, co Wyraza sie tym, ze odpowiedzialnosé sprawcy dotyczy tylko skutkow typowych, nie zas Wszelkich skutkow, ktore W ciagu zdarzefi, jakie nastapily, daja sie z punktu Widzenia kauzalnosei poiaczyé W jeden lafiouch. » W swietle orzecznictwa Sadu Najwyzszego typowym jest skutek, jaki daje sie przewidzieé W zwyklym porzadku rzeczy, taki, 0 ktoryrn, na podstawie zasad doswiadczenia zyciowego, Wiadomo, 2e jest charakterystyezny dla danej przyczyny jako normalny rezultat okreslonego zjawiska. Nie miesci sie W plaszczyznie adekwatnego zwiazku przyczynowego skutek, ktory Wprawdzie daje sie laczyé z okreslonym zdarzeniem poczatkowym W sensie oddzialywania sprawczego, ale jest nastepstwem nietypowym, tj. nie Wystepujacym W kolejnosci zdarzeii, ktora charakterystyczna jest dla okreslonej przyczyny i przez to nie dajacym sie uwzglednié W ewentualnych przewidywaniach, a zarazem zalezny jest W istocie od innych zdarzefi, ktore w zbiegu z przyczyna wyjsciowa jawia sie jako przypadkowy zbieg okolicznoéci (Wyrok SN z 18 maja 2000 r., III CKN 810/98 , LEX nr51363 ). , Odnoszac powyzsze rozwazania do przedmiotowej sprawy, nalezy podnieéé, Ze powod W toku procesu nie wykazal zadnej inicjatywy dowodowej, ktora go zgodnie z art. 6 k.c. obciazala i poza ogolnymi twierdzeniami pozwu przytoczonymi na wstepie W ogole nie wykazal, jakie bezprawne dzialania lub zaniechania obciazajaca Sad Rejonowy, jakie normy, czy zasady zostaiy naruszone, bowiem trudno dopatrzyé sie takiego dzialania W samym Wydaniu wyroku, czy orzeczenia 0 stosowaniu srodka zapobiegawczego. Powod korzystal W toku postepowania karnego z obroficy, orzeczenie Sadu I instancji podlegalo kontroli Sadu II instancji, rozprawy byly Wyznaczane terminowo, Wszystkie wnioski i skargi powoda podlegaly terminowemu rozpoznaniu przez Sad I i II instancji, powod nie Wywiodi skutecznie kasacji , ani tez skargi 0 Wznowienie postepowania. Trudno zatem twierdzié o bezprawnym dzialaniu funkcjonariuszy panstwowych," namszeniu konkretnych norm prawa procesowego, czy materialnego i zWia_zku przyczynowym miedzy ewentualna szkoda powoda a tym bezprawnym dziataniem. Brak bezprawnosci dziaiania funkcjonariuszy przy Wydaniu orzeczen W postepowaniu karnym czyni bezprzedmiotowym rozwazania nad ewentualnym zastosowaniem w sprawie art. 23 k.c., art. 24 k.c. i art. 448 k.c. (naruszenie dobr osobistych i zadoséuczynienie). --- STRONA 9 --- 8 Na podstawie § 2 ust. 3 i § 6 pkt 7 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci z dnia 28 Wrzesnia 2002 r. W sprawie W sprawie opiat za czynnosci radcow prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow pomocy prawnej udzielonej przez radce prawnego ustanowionego z nrzedu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) przyznano radcy prawnemu tytukern zwrotu kosztéw nieopltaconej pomocy prawnej swiadczonej powodowi z urzedu wynagrodzenie W kwocie 885621 1acznie z podatkiem VAT i nakazano Wyplacié powyzsze Wynagrodzenie ze Skarbu PafistwaSadu Okregowego W Lodzi.