Postanowienie ll C 1460/08

--- STRONA 1 --- Sygn. akt ll C 1460/08 \I\\' 'l"i\ =51“ /7 ‘.‘§?,.\,. _’,.‘ {1I\;'.5.':_5 ___..,..., H ._. .__€__._ '2//81l1~’??¢i:F1=“* =%»~'~"*"' WHY R 0 K w IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 5_ l. Dnia 20 kwietnia 2010 roku Sad Okregowy w Lodzi ll Wydziai Cywilny Przewodniczqcy SSO Adam Kmieciak Protokoiant Anna Jagusiak po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2010 roku w Lodzi sprawy z powédztwa R. S. przeciwko Skarbowi Parfistwa — Prokuraturze Rejonowej (...) 0 zapiate 1. 2. 3. oddala powédztwo. nie obciqza powédki nieuiszczonq op+atq sqdowq od pozwu. zasqdza od Skarbu Pafistwa  Sqdu Okregowego w Lodzi na rzecz adwokata K.M. kwote 8.784 (osiem tysiecy siedemset osiemdziesiqt cztery) z%ote w tym 1.584 (jeden tysiqc pigéset osiemdziesiqt cztery) ziote podatku VAT, tytuham zwrotu kosztéw nieop%aconego zastepstwa procesowego 2 urzedu za powédke. --- STRONA 2 --- 1 Sygn. akt 11 c 1460/0s UZASADNIENIE W pozwie 2 dnia 1 sierpnia 2008 r. R S  »wni0sla 0 zasqdzenie od Prokuratury Rejonowej ~ 4 kwoty 300.000 zi tytulem zadoééuczynienia i odszkodowania za doznane przez niat znaczne krzywdy i szkody. Uzasadniajqc swoje Zqdanie powédka wskazala, Ze Prokuratura w toczqcych sir; Z jej uclzialem réznych postqpowaniach przygotowawczych podejmowala szereg blQdnych i niekorzystnych dla niej dccyzji i rozstrzygniqé, co naraziio jq na wymierny uszczerbek w sferze osobisto — rodzinnej oraz zawodowej. W szczegélnoéci powédka wskazala, i2 Prokuratura dopuéciia siq licznych zaniechafi, Wykazywaia nienalezytq starannoéé W wykonywaniu czynnoéci éledczych oraz bagatelizowala i lekcewaiyia zglaszane przez niq wqtpliwoéci i zarzuty. /pozew k. 2  4/ W odpowiedzi na pozew Skarb Pafistwa — Prokuratura Rejonowa zastgpowana przez Prokuraturq Okrcggowac W L , nie uznaia powédztwa i wniosia 0 jego oddalenie, podnoszqc Ze brak jest podstawifaktycznych i prawnych odpowiedzialnoéci strony pozwanej. Prokuratura powolaia sic; na to, Ze wobec powédki podejmowanc byiy okreélone czynnoéci i decyzje procesowe zgodnie z przepisami prawa, przy czym organy procesowe kazéorazowo reagowaly na wysylane przcz powédkq sygnaly. Strona pozwana zaznaczyia 1"6VV£1iCZ, i2 zawsze dokonywaia rzetelnej i wnikliwej analizy zgromadzonego materiaiu, w oparciu 0 ktéry byiy nastqpnie wydawane stosowne rozstrzygniqcia merytoryczne. Poza tym zapadie decyzje byiy poddawane, takze z inicjatywy powédki, odpowiedniej kontroli instancyjnej lub nadzorowi ze strony Sqdu, ktéry wlasnymi orzeczeniami potwierdzai prawidlowoéé sprawdzanych rozstrzygniqé. Dodatkowo Prokuratura zwrécila siq 0 ustalenie wlaéciwej reprezentacji Skarbu Pafistwa, poprzez przyjgcic, Ze po stronie pozwanej winien jeszcze wystqpowaé Sqd Rejonowy dla w I jako pafistwowa jednostka organizacyjna, z ktérej dzialalnoéciq réwniez wiage sic; dochodzone roszczenie. /0dpowiedz' na pozew k. 154 — 161/ Na ostatniej rozprawie odbytej dnia 6 kwietnia 2010 r. pelnomocnicy stron W calej rozciqgioéci podtrzymali pierwotnie zajqte stanowiska, wywodzqc jak dotychczas. Doclatkowo p6h’10I1‘1OCI1ik powédki wniésl 0 zasqdzenie nieopiaconych koéztéw pomocy prawnej udzielonej z 1il‘ZQdl.1. /protokéi rozprawy k. 749  750 odw; glos do protokolu k. 792 — 803/ Sqd Okrggowy ustalil co nastgpuje : R S ~  pozostawala w zwiqzku malzefiskim z K Z V S . . Z tego zwiqzku pochodzq dwic cérki Z i A W 1997 r. malzonkowie przestali razem mieszkaé, a powédka prowadzila wsp6lne gospodarstwo dornowc z cérkami. Faktycznie istniejqca porniqdzy nimi separacja trwala, az do 2002 r., kiedy to doszio do rozwodu. W tym czasie K S  pozostawal juz w zwiqzku konkubenckim z A K pracuj Q04 W banku /zeznania powédki k. 750 — 751 odw/ --- STRONA 3 --- 2 W trakcie jcdnej Z rozpraw rozwodowych K _ S wykaza1 duia wiedzq odnoénie stanu majqtkowego Zony oraz zgromadzonych przez niq érodkow pieniqinych na rachunkach bankowych. Powodka doszla do przekonania, Ze to infonnacje wyciekly z banku, co sklonilo jq do interwencji. /zeznania powodki k. 750 — 751 odw/ W dniu 25 paidzicrnika 2001 r. Wplynqlo do Prokuratury Rejonowej . doniesienie R S , dotyczqce naruszenia tajemnicy bankowej przez bank W zakresie ujawnienia stanu konta powodki i przekazania tych informacji by1emu mqiowi K S Prokuratura, po zarejestrowaniu sprawy pod sygn. Ds. 8746/01, zlecila przeprowadzenie czynnoéci wyjaériiajzicych policji, ktéra dnia 29 listopada 2001 r. wyclala postanowicnic 0 odmowie wszczqcia dochodzenia. Powodka odebraia powyzsze postanowienie, po czym dnia 10 grudnia 2001 r. Z102)/la podanie z proébq o ponowne rozpatrzenie jej wczeéniejszego doniesienia. W toku sprawy powédka zeznawala w charakterze éwiadka, przy czym oéwiadozyla Wéwczas, iZ nie kwestionujc postanowicnia 0 odmowie wszczqcia dochodzenia. Miedzy innymi z tego wzglqdu wszystkie kolejnc pisrna powodki byly rozpoznawane negalywnie. Pismcm Z dnia 25 maja 2004 r. powédka zostala poinformowana przez Prokuraturq, ii nie ma vvystarczajapych podstaw do podjqcia postopowania na nowo. Poza tym uprzedzono ja, Ze kolejne pisma nie zauderajape nowych argumentow podwazaijqcych zasadnoéé prawomocnego postanowienia 0 odmowie wszczqcia dochodzenia mogq zostaé pozostawione bez dalszego biegu. Mimo tego powodlca wciag monitowala i ponaglala Prokuraturq. Dnia 17 kwietnia 2007 r. Prokuratura wystosowala do powédki pismo, W ktézym zaznaczyla, ii; nie ma mozliwoéoi podjqcia sprawy zakoficzonej prawomocnq decyzjq. Zwrocono tez uwagq, i2 nastqpilo przedawnienie karalnoéci, wobec czego czyn polegajqcy na naruszeniu tajemnicy bankowcj, nie moze byé juZ przedmiotem jakiegokolwiek postqpowania kamego. 1 ' /doniesienie k. 62; postanowienie o odmowie wszczocia k. 473; podanie k. 59; pisma powodki k. 60 — 61, 402, 414 — 416, 547 — 549; Wniosek k. 80; pisrna prokuratury k. 69, 70, 79, 408; zeznania powédki k. 750 — 751 odw/ W miqdzyczasie rozpoczqly siq dwie kolejne sprawy pomiqdzy bylymi malzonkami S 2 . Jedna z nich miala za przedmiot podzial majqtku wspolnego, zas' druga dotyczyla alimentéw dochodzonych przez powédkq od megza na rzecz maloletnich corek. Wyrokiem z dnia 4 marca 2003 r. wydanym W sprawie VIII RC 1541/01 Sqd Rejonowy d1a Lodzi — Srodmieécia W Lodzi naiozyl na Krzysztofa Sieradzkiego obowiqzek alimentacyjny, sprowadzajapy siq do lozenia na rzecz corek odpowiednich kwot (po 500 Z1 dla kazdego dziecka), shliapych zaspakaj aniu ich usprawiedliwionych potrzeb. , , /okolicznoéci znane Sqdowi z urzc;du/ Wobec tego, 12 K S ' ' A nie uiszcza1 zasqdzonych alimentow sprawa trafila do egzekucji komorniczcj. Wtoku egzekucji K . S przedstawil komornikowi oéwiadczenie byiej ma/lzonki, z ktérego wynikaio, iz na poczet aiimentow przyj <;1a ona kwoty 12.000 21 i 8.500 Z1. Jednoczeénie stwierdzala ona, Ze lapzna kwota 20.500 zl wyczerpujc jcj wszystkie roszczenia naturv alimentacyjnej. Na oéwiadczeniu figurowaly podpisy stron czyli byiych malzonkéw S .orazéwiad1<a, ktorym by1K  W " . Wezwana do z1o2enia wyjaéniefi wierzycielka podaia, it dostala od diuznika Zadnych naleznoéci, ani tot nie sporzqdzala jakiekolwiek oéwiadczenia, ktére najprawdopodobniej zostaio sfaiszowane. /Wniosek egzekucyjny k. 253; oéwiadozenie Wierzycicla k. 257; protokél k. 255 — 256; wyjaénienia wierzycielki k. 259/ --- STRONA 4 --- 1. | 5' 1 1 1 \ E l r 3 Dnia 27 sierpnia 2003 r. P  S‘ zlozyla W Prokuraturze Rejonowej ‘ . zawiadomionie o Hp_ope1nieni_u p;_z<?;$iQp§_1;\25g;1.__przez bylego moza K S , polégajqcego na sfa1égoW:_a;1ig,j§j_ podpisu na jednym 2 dokumentow. Powodka wskazaia, iz c’zuje silo“ “idgro'2oii§1,"2150niewa2 jej mqz posluguje siq przestopczymi metodami dzialania, celem unikniqcia realizacji obowiqzkéw na1o2':onych na niego przez sqdy cywilne, miqdzy innymi W sprawie 0 alimenty. , Postanowieniem z dnia 31 grudnia 2003 r. urnorzono dochodzenia o sygn. 2 Ds. 3521/03 W sprawie podrobienia pokwitowania otrzymania przez R S gotowki W kwocie 20.500 2.1 i uzycia go jako autentyczncgo. Prokuratura uznala 12, nie doszio do pope1nienia czynu 2 art. 270 § 1 k.k., bowiem zgodnie z opiniq bieglego grafologa figimljapy na pokwitowaniu podpis R  S jest jcj wlasnorqcznym i autentycznym podpisem. V Na skutek zazalenia ziozonego przez powédkcg sprawa trafiia do Sqdu Rej onowego dla Lodzi — Srodmieécia W Lodzi, ktory postanowieniem z dnia 17 wrzcénia 2004 r. utrzymal W mocy zaskarzone postanowienie. V Powodka zwrocila siq jeszcze do Prokuratury Okrqgowej W L , jako jednostki nadrzqdnej, z p1'OSbQ 0 zbadanie sprawy w trybie nadzoru sluzbowego. W odpowiedzi podano, i2 postanowienie o umorzeniu postqpowania, po kontroli instancyjnej, uzyskalo walor prawomocnoéci, Wobec czego brak jest podstaw do jego wzruszenia. /zawiadomienie k. 20; oéwiadczenie k. 21; postanowienie umorzeniu k. 18 — 19; zazalenie k. 27 + 32; postanowienie SR k. 34 — 35; Wniosek k. 36 — 39; odpowiedi k. 41; zeznania powédki k. 750 — 751 odw/ z kolei K 1 s . w dniu 27 sifilpnia 21103;. 1qzonie powodztwa przec1wég2é1¥i1"6§]"fié, Wdoniagajqc siq pozbawg;_1,g__1__.....iz\r.3zkonalno§ci tytu1éw Wykonawoi2§ii§1i z tych spraw za1a,czy1 pokwitowéiiié“6'd15'i6fiU§oiowki przez powodkq. Dodatkowo zwrocii siq on 0 udzielenie zabezpieczenia poprzez zawieszenie postqpowafi egzekucyjnych. POS1l&HOW16I11€II1hZ__d111§__2Z sierpnié.29951.5m/.d211yi11..w.,.§P£aWi@ II C 452/9i1..§a§ Bqiqnvwwdlfl L.@21z_L:..$.r@dmi<?i<=i@W~ Lvdii uwzglqdéiil @1989¥3x...wniq§E1fiiiii§;1mio:i¢_za_1.1@z11i_@2."é9I1.i@»._<;21¢gQm:az,§.I21fi§19.siQ zawieszenic$;11j_eMd,1g§j__ z egze1_<g5_:j___i. Ostatecznie wobec cofniqcia pozwu Sqd W dniu 2 czerwca 2006 rI1i'1i‘1iorzy1post<=,gpowanie W sprawie. /powodztwa przeciwegzckucyjne k. 251, 252; postanowienie 0 zabczpieczeniu k. 688 — 689; postanowienie 0 umorzeniu k. 250; zeznania powodki k. 750 — 751 odw/ Dnia 18 Z , égiaszajqc i2 jej niag Wyda1,_z1§go,nie; jej_zabojstWa. Cztery dni poiniej wszczote zostalo éIéZ1ETW6,”1€t?S'r6ii'1u nadano numer 2 Ds. 2109/04. Tego samego dnia wzglodem K S A 1 1 zastosowano érodek zapobiegawczy W postaci tymczasowego aresztowania.  Powyiszc okolicmqicldoproyqadzily giolg:hg_o,;ge Z _il1i(;j3t}§1ly__pO,W0(1k1,W 1_i_SIQp_&QZi§_ 20l@,,,\_>\_r;_'z1_:_<5_v~'13iT6”pYi§po1aanie_.)iv,sprandn22_Da23521L03,41wzg1§dmaj_a,g jcj wniosek o owo1 , Po wznowieniu sprawa toczyla sie pod numerern 2 Ds. 3479705. W charakterze bieglogo powolano Instytut .  . w K 1, ktory uznal, iz doszio do podrobicnia podpisu powodki na pokwitowaniu gotowkowym. K S zostai objoty aktem oskarzcnia, w ramach ktérego zarzucono mu przestqpstwo z art. 270 § 1 k.k. W zw. z art. 12 k.k., polegajqce na tym Ze dzia1aja,c w czynie ciqglym po uprzednim podrobieniu pokwitowania datowanego na dzicfi 16 sierpnia 2003 r., stwierdzajqcego odebranic przez R S; .1 Ikwoty 20.500 z1 tytulem naleznych --- STRONA 5 --- 4 dokumentow, przcdlozyi ten dokument jako autentyczny przed organami wymiaru sprawiedliwoéci. , Wyrokiern z dnia 21 grudnia 2005 r. SR LS stwicrdzii winq oskarzonego, Wymierzajqc mu karq 1 roku i 3 miesiqcy pozbawienia Wolnoéci, z warunkowym zawieszeniem jej Wykonania na okres 2 lat proby. /zaéwiadczenie k. 42; postanowienie o WSZCZQC111 k. 43; wniosek k. 46; pismo k. 47; opinia k. 52 — 5 8; akt oskarzenia k. 502 — 503; Wyrok karny SR Z uzasadnioniern k. 505 — 511; zeznania powodki k. 750 — 751 odw/ Z kolei sprawa 0 zlecenie zabojstwa powodki przez jej byiego mqza zostaia potraktowana jako podzeganie do popelnienia przestqpstwa. Postqpowanie przygotowawcze zosta1o zakoficzone sporzqdzeniem aktu oskarzenia, co miaio micjscc dnia 30 marca 2005 r. K S  1 zostai oskariony o to, Ze W okresic od listopada 2003 r. do paidziemika 2004 r. W G. , cheap aby K _ S. ba,d:2 inna namowiona przez niego osoba, clokonala zaboj stwa R S naktaniat go do tego, obiecujqc zapiatq 15.000 zl za wykonanic tcgo czynu. Sqd Okrogowy W Lodzi Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2005 r. skazal K S . na 8 lat pozbawienia wolnoéci za czyn Z art. 18 § 2 k.k. W zw. 2 art. 148 § 1 k.k. Na skutek apelacji oskarzonego sprawa trafila do Sa,du Apelacyjnego W Lodzi, ktory dnia 13 grudnia 2005 r. zmienii zaskarzone rozstrzygniqcie obnizajqc wymiar kary do 3 lat i 6 Iniesiqcy pozbawienia wolnoéci. /akt oskarzeniak. 422  433; Wyrok karny SO k. 465 — 466; wyrok kamy SA k. 467 — 468; zeznania powodki k. 750 — 751 odw/ . Dnia 6 grudnia 2005 r. R "S _ i K .1 ' S =, w obecnoéci notariusza, sporzqdzili ugodq, zmierzajapq do ostatecznego zakoficzenia istniejagzego sporu oraz rozliczcnia fmansowego byiych maizonkow. K 1 S " zobowiqzal sio do uiszczenia na rzecz R~ 1 S kwoty 3.600 Z1 W dniu podpisania ugody oraz przekazania jej kwoty 80.000 21 pochodzqcej ze sprzedazy mieszkania, stanowiapego jego wiasnoéé. Oprocz tego przyjaj na siebie obowiagsek uregulowania kosztow Wszystkich toczapych siq; postqpowafi egzekucyjnych. R» 1 S 1 ~ 1 V oéwiadczyla, iz z tytuiu zawarcia ugody rezygnuje z wszelkich roszczefi pod adresem moza zwiqzanych z podziaiem majaJ;ku wspolnego. Ponadto zobligowala sie; do zlozenia wnioskow u umorzenie postqpowari egzekucyjnych. Przedmiotowa ugoda zostaia potem zaprezentowana sqdom karnym przez obror'1cowK S , ». /ugoda k. 292 — 295; zeznania powodki k. 750 — 7 51 odw/ * ' W latach 2005 — 2006 r. powodka ziozyla szereg skarg na tryb dziaiania Prokuratury Rejonowcj 1 . Zgodnie Z hierarchicznym uksztaitowaniem struktury Prokuratury skargi powodki byiy badane przez Prokuraturq Okrqgowq W L lub przez Prokuraturq Apelacyjnq w L , ktore wdrazaiy odpowiednie postqpowania skargowe i nadzorcze. Powédka kazdorazowo dostawala pelnq informacjq o wynikach i rezultatach tych pOS1QpOW8I1. Ustalenia prokuratm nadrzqdnych sprowadzaiy siq zaé do tego, 2e podlcgle im jednostki nizszego rzv:gdu postqpowaly We wlaéciwy sposob, nie dopuszczajap sio Zadnych blqdéw, uchybiefi czy wadliwoéci. /skargi i pisma powodki k. 81, 82  83, 360 — 362, 373 — 374, 545 — 546, 628 — 629; pisma prokuratury k. 86, 87, 98 100, 163, 164, 363; 386 — 388, 639 — 641/ --- STRONA 6 --- 5 Dnia 12 lipca 2006 r. powédka z1oZy1a skargq W Prokuraturzo Okrqgowej W L wskazujqc i2 biegly grafolog analizujqcy jej podpis popelnil przestqpstwo polegajqce na przediozeniu falszywej opinii. Postanowieniem z dnia 29 wrzeénia 2006 r. sygn. 4 Ds. 1107/06 urnorzono éledztwo o czyn z art. 233 § 4 k.k., Wobec braku okolicznoéci uzasadniaj qcych popelnienie przestqpstwa. Wywicdzione przez powodkq zaialenie zostalo oddalone przez Sqd Rejonowy dla Lodzi — Srédrnieécia W Lodzi, czego Wyrazem bylo postanowienie z dnia 2 lipca 2007 r., moca, ktorego utrzymano W mocy zaskarione postanowienie. /postanowienie 0 umorzeniu k. 84; zazalenic k. 92 — 94; postanowicnie SR k. 106; zeznania powodki k. 750 — 751 odw/ We WTZCS1‘111.1 2007 r. ze spraw Ds. 8746 i 2 Ds. 3479/05 (poprzednio 2 Ds. 3521/03) Wy1a,czono do odrobnego postqpowania WBJIK1 dotyczape skiadania faiszywych zeznafi przez niektorych z powolanych W tych sprawach éwiadkow. Toczqce siq W tym zakresie postqpowanie 0 sygn. 2 Ds. 2794/07 zostalo umorzone na mocy postanowicnia z dnia 28 Wrzeénia 2007 r. Dokiadnie rzecz biorqc wspomniane umorzcnie wobec braku znamion czynu zabronionego oraz z uwagi na nie popeinienie czynu obj Q10:  zeznania A K i K S zlozone W 2001 r. W toku sprawy Ds. 8746/01;  zeznania A K i K W 3 , zloione W 2003 1'. W toku sprawy 2 Ds. 3521/03;  podzeganie przez K S , do skladania falszywych zeznafi przez wymienione osoby;  poéwiadczenie nieprawdy przez K 1 .W 1 . / postanowienie o Wszczqciu k. 517; postanowienie o umorzeniu k. 518 — 522; zcznania powodki k. 750 — 751 odw/ _ Dalsza wymiana korespondencji pomiqdzy R S » _ a jednostkami Prokuratury trwaia tez W 2007 r. /skargi i pisma powodki k. 101 — 104, 118 123, 124 — 126, 127 — 128, 129, 130 132, 133 — 138, 529 — 532, 537, 538 — 542, 543 — 544, 635; pisma prokuratury k. 105, 113 —116,117,16S  166, 644/ ' Prokuratura Rejonowa . A 1 A na Wniosek powodki (doniesienic z dnia 8 lipca 2007 r.) zajmowala siq rowniez groibami karalnymi kierowanymi pod jej adresem. Dnia 19 sierpnia 2007 r. W sprawie 2 Ds. 23 96/07 nastqpila odmowa WSZCZQC13, dochodzenia przez policjeg o czyn z art. 190 § 1 k.k., co nastqpnie zatwierdzil prokurator decyzja, z dnia 31 sierpnia 2007 r. Powodka po dorqczeoiu odpisu postanowienia, nie zakwestionowala go W toku instanoji. /postanowienic o odmowie WSZCZQC13. k." 111/ , Nastqpna sprawa z udzialem powodki miala sygn. 2 Ds. 2738/07, a jej granicc przedmiotowe dotyczyly czynu z aft. 300 § 2 k.k., polegajqcego na udaremnieniu zaspokojenia wierzyciela W osobie Z S . poprzez usuniqcie mienia ruchomego zajqtego przez komornika, na poczet egzekucji éwiadczenia alimentacyjnego. Po zbadaniu okolicznoéci Prokuratura Rejonowa ~ A ~ V nie dopatrzyla siq znamion czynu zabronionego, co znalazio swoje odzwierciedlenie W umorzeniu postqpowania, do ktérego doszio W dniu 30 czerwca 2008 r. --- STRONA 7 --- 6 Zazalcnie powodki uzyskalo aprobatq Sadu, ktory dnia 24 siexpnia 2009 r. uzna1, it nalezy uchylié wsponmiane postanowienie i przekazaé sprawq organom écigania do ponownego rozpoznania. Po ponownym zanalizowaniu sprawy dnia 26 lutego 2010 r. zapadio postanowienie 0 umorzeniu éledztwa. Odpis postanowienia dorqczono powodce, ktora korzystajqc z przyslugujqcych jej uprawniofi, Wniosia érodek zaskaxzenia. /postanowienia 0 umorzeniu k. 233 — 234, 741 — 742 ; postanowienie SR k. 236 — 238; zazalenie k. 743 — 748; zeznania powodki k. 750 — 751' odw/ Przez caiy ten czas powodka Zyia W duiym napiqciu oraz W strachu, obawiajac siq 0 zdrowie i Zycie. Dlugolctni konflikt z by1ym mqiem oraz szereg toczqcych sic; z ich udzialem spraw cywilnych i karnych niekorzystnie odbil siq na sytuacji powodki W sferze osobistej, rodzinnej, zawodowej oraz majatkowo — finansowej. Powodka, prowadzaca dotqd dziaialnoéé gospodarcza, nie byla dalej W stanie siq nia zajmowaé. Obnizeniu ulegly dochody powodki, na co Wplyw miaio rowniez nié Wywiazywanie siq przez K ‘ S. ' z nalozonego ona niego obowiazku alimentacyjnego. Oprocz tego powodka W 2005 r. musiala opuécié Wynajmowany lokal mieszkalny, gdyz Wynajmujacy Wystapit z pozwem 0 oproznienie lokalu, z uwagi na zalegloéci czynszowe. Strony umowy najmu doszly Wprawdzie do porozumienia, zawierajac ugodo, jednakze jednym z jej Warunkow bylo W1flSI116 oproznienie lokalu przez powodkq. Powodka stala siq osoba, znerwicowanai pojawily sio u niej objawy depresji. Z tego tez wzglqdu zostala ona zmuszona do podjqcia specj alistycznego leczenia W Poradni Zdrowia Psychicznego. Stan zdrowia powodki utrudnial jej normalne funkcjonowanie, dlatego tez korzystala ona ze zwolniefi lekarskich. Co W1QCC_i jej lekarz prowadzacy uznal, ii istnieja podstawy do hospitalizacji, Wobec czego Wystawit skierowanie do szpitala. /zeznania powodki k. 750 — 751 odw; zaéwiadczcnie z ewidencji dziatalnoéci gospodarczej k. 716; umowa najmu k. 208; pozew o oproznienie lokalu k. 207; ugoda k. 676; historia choroby z PZP k. 189  198; skierowanie do szpitala k. 680/ Dokonujac ustalefi faktycznych Sad opari sic; na zgromadzonym obszernym materiale dowodowym, W ktorym dominowaly dowody Z dokumentéw nie kwestionowane przez Zadna ze stron. W pelni przydatne byly takze zeznania powodki, ktore zasadniczo nosiiy Walor Wiarygodnoéci. Podkreélié przy tym nalezy, i2 stan faktyczny konieczny dla rozstrzygniqcia sprawy jest W istocie rzeczy bezspomy pomiqdzy stronami, aczkolwiek kazda z nich zupelnie inaczej go zinterpretowaia i oceniia, wywodzac z tego odmienne Wnioski i konkluzje. Te zagadnienia majajuz jednak charalcter merytoryczny, wobec czego zostana one omowione w ponizszych rozwazaniach prawnych. Sad zwaiyl co nastgpuje: Powodztwo podlegalo oddaleniu w caioéci jako bezzasadne. Twierdzenia pozwu sugerowaly, Ze powodka uwaza Prokuraturo Rejonowa 1 za sprawcq wiclu czynow niedozWo1onq'g$y polegajacych na niewlaéciwym Wykonywaniu obowiazkow oraz nicnalezytym prowadzeniu postqpowafi przygotowawczych, ktore byly dla niej Zrodlem szkody i krzywdy. Tym sarnym stanowisko powodki sprowadzalo siq do tego, Ze strona pozwana ponosi odpowicdzialnoéé na gruncie deliktowym. Jcdnoczeénie powodka nie Wyartykulowaia podstawy prawnej swojcgo roszczenia, dlatogo tei Sad samoclzielnie dokonal subsumpcji, podciqgajac dane zachowanie pod odpowiadajqcy mu swoja hipotezai dyspozycja przepis prawny, poniewaz kazdorazowo 0 kwalifikacji prawnej decyduja konkretne okolicznoéci faktyczne oraz twierdzenia --- STRONA 8 --- 7 przytoczone na ich poparcie. Biorac pod uwage czasokres (lata 2001 — 2010), z jakim powodka Wiazala Wadliwe dzialania prokuratury, Sad poruszal sie W granicach Wyznaczonych przez art. 417 14.0. i 4171 k.c. Od razu nalezy tez zastrzec, Ze odpowiedzialnosé strony pozwanej, zwiaszcza co do pierwszej z Wymienionych podstaw, byia rozwazana W oparciu o brzmienie przepisu obowiazujace od dnia 1 Wrzesnia 2004 r. Przepis art. 417 § 1 k.c. stanowi, ze za szkode Wyrzadzona przez niezgodne z prawem dzialanie Iub zaniechanie przy Wykonywaniu Wiadzy publicznej ponosi odpowicdzialnosé Skarb Pafistwa Iub jednostka samorzadu terytorialnego Iub inna osoba praWna1Wykonujqca to wladze z mocy prawa. Powoiana norma nalezy do grupy przepisow regulujacych kornpleksowo kwestie odpowiedzialnosci za szkody Wyrzadzone przy Wykonywaniu wladzy publicznej, a szerzej podmiotow Wykonujaeych Wiadze publiczna. Inaczej mowiac z treéci przepisu Wynika swoistego rodzaju definicja deliktu publicznego. Nowe brzmienie temu przepisowi nadaia ustawa z dnia 17 ozeiwca 2004 r. 0 zmianie ustawy kodeks cywilny oraz niektorych innych ustaw (Dz. U. Nr 162/04 poz.1692), ktora Weszla 2 zyciem z dniem 1 wrzeénia 2004 r. Nowelizacja kodeksu cywilnego W tym zakresie by1a zas realizacja zglaszanych postulatow przez judykature i doktryne. Juz Wczesniej pojawiiy sie mianowicie liczne giosy, ze Wina funkcjonariusza nie stanowi jednak przes1anki odpowiedzialnosci (tak tez SN W wyroku z dnia 8 stycznia 2002 r., I CKN 581/99, OSNC 2002 nr 10, poz. 128). Powszechnie zaczeto uwazaé, Ze odpowiedzialnosé oparta na art. 417 k.c. WC1'lOC1Z11B. W gre, gdy szkoda zostala Wyrzadzona w sposob bezprawny. Zdaniem zwolennikéw tego pogladu tylko przy takiej Wykiadni omawiany przepis nie naruszal Konstytueji. Dokonywana Wykiadnia przepisu i jego rozumienie bylo Wiasnie konsekwencja uchwalenia W 1997 r. Ustawy Konstytucyjnej. W konstytucji podniesiono do rangi konstytucyjnej zasade obowiazku naprawienia szkody Wynikiej z bezprawnego dziaiania wladzy publicznej (art. 77 ust. 1 1Konstytucji),eo z kolei postawiio  od dnia Wejécia jej W Zycie  przed organarni stosujacymi norrny k.c. dotyczace odpowiedzialnoéci SP i gminy za szkody WyrZa,dzone przez funkcjonariuszy publicznych koniecznosé odmiemej od dotychczas utrwalonej W Iiteraturze i orzecznictwie Wyldadni powolanych przepisow. Powolany przepis art. 77 ust. 1 Konstytucji Wprowadzil bowiem zasade, ze kazdy ma prawo do Wynagrodzenia szkody, jaka zostata mu Wyrzadzona przez niezgodne z prawem dziaianie organu W1adzy publicznej. Przeslanka odpowiedzialnosci Wedlug omawianej normy konstytucyjnej jest od tego momentu "niezgodne z prawem dziaianie organu Wiadzy publicznej", przez co nalezy rozurnieé nie tylko dziaianie stanowiace przejaw naruszenia prawa badz tez dziaianie bez podstawy prawnej, ale takze zaniechanie, 0 ile porzadek prawny naklada na Wiadze publiczna obowiazek dziatania. Tak Wiec przeslanka, odpowiedzialnosci odszkodowawczej wediug nonny konstytucyjnej jest bezprawnoéé zachowania sie organu Wladzy publicznej. Nie powinno takze budzié Wqtpliwosci, ze przez "dziaianie organow Wiadzy publicznej" nalezy rozumieé zachowanie sie osob wystepujacych W imieniu lub na rzecz tych organow, a Wiec Wszystkich, ktorych zachowania sa;  W ramach obowiazujacego porzadku prawnego  przypisywane Wladzy publicznej. Wszystkie te okolicznoéé dostrzegl Trybunai Konstytucyjny, ktorego wyrok z dnia 4 grudnia 2001 r., Sygn. akt SK 18/00, opubl. OTK 2001/8/256 dal impuis powyzszym zmianom. TK doszedt do przekonania, Ze art. 417 k.c., interprctowany zgodnie z art. 77 ust. 1 Konstytucji, jest podstawa odpoWiedzi'alnos§ci Skarbu Pafistwa Wowczas, gdy szkoda zostala wyrzadzona przez niezgodne 2 prawem dziaianie funkcjonariusza pafistwowego przy Wykonywaniu powierzonej mu czynnosci. Dzialanie niezgodne z prawem jest Wyrnaganiem konieeznym, ale zarazem Wystarczajacym W tym sensie, ze nie ma znaczenia czy owe dzialania byly subiektywnie zawinione. Eliminacja winy funkcjonariusza oznacza, Ze dla przypisania odpowiedzialnoéci Skarbu Pafistwa Wystarcza Wykazanie bezprawnosci --- STRONA 9 --- 8 1 rozumianej jako obiektywnie niezgodnej z prawem. Niezgodne z prawem jest dziaianie bedace zaprzeczeniem zachowania uwzgledniajacego nakazy i zakazy Wynikajace z normy prawnej na Wszystkich jej szczeblach. W ramach omawianej odpowiedzialnoéci odszkodowawczej niezgodnosé z prawem nalezy ujmowaé jako dzialania naruszajace przepisy prawa, normy moraine i obyczajowe, zasady Wspo1zycia spolecznego. /Gerard Bieniek Odpowiedzialnosé Skarbu Pafistwa za szkody Wyrzadzone przez funkcjonariuszy po Wyroku Trybunalu Konstytucyjnego z dnia 4 grudnia; 2001 roku — Prz. Sadowy z 2002 Nr 4 str. 13/ " " Odpowiedzialnosé Skarbu Paristwa na podstawie art. 417 § 1 k.o. uwarunkowana jest ponadto zaistnieniem szkody i zwiazku przyczynowego pomiedzy nia, a niezgodnym z prawem dziaianiem fimkcj onariusza (poprzednio dziaianiem zawinionym) Co sie tyczy pojecia szkody, nalezy przyjmowaé, ze chodzi tu zarowno 0 uszczerbek majattkowy, jak i o uszczerbek o charakterze niemajatkowym. Z kolei istnienie zwiazku przyczynowego oceniaé nalezy na zasadach Wynikajacych z art. 361 § 1 k.c. Oznacza to, ze Skarb Paristwa ponosi odpowiedzialnosé za normalne nastepstwa niezgodnego z prawem dzialania lub zaniechania przy Wykonywaniu Wiadzy publicznej. Zakres odpowiedziainosci odszkodowawczej Wynikajacej z przepisu art. 417 § 1 k.c. obejmuje Wszelkie zaohowania zWia_zane z wykonywaniem Wladzy publicznej z Wyjatkiem tych, ktore unormowane sa przepisami szczegoinymi art. 417 ' § 1 — 4 k. 0. oraz sytuacji uregulowanych odrebnymi przepisarni, do ktérych odsyia art. 421 k.c. Wprawdzie Prolcuratura prowadzila czeéé postepowafi przygotowawezych. W latach 2001 — 2004, dlatego tez teoretycznie mogl znalezé rownoczesne zastosowanie art. 417 § 1 k.c., W brzmieniu sprzed 1 Wrzeénia 2004 r. Niernniej jednak stosowne przepisy intertemporalne zostaiy zamieszczone W ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy kodeks oywilny oraz niektorych innych ustaw (Dz. U. Nr 162/04 poz.1692). Rozwiazanie zawarte W art. 5 ustawy Wyraznie przewiduje, ze do zdarzefi i stanow prawnych powstalych przed dniem Wejscia W Zycie niniejszej ustawy (czyli przed 1 VVl'Z6§I‘118. 2004 r.) stosuje sie przepisy art. 417, art. 419, art. 420, art. 4201, art. 4202 i art. 421 ustawy, 0 ktorej mowa W art. 1 (chodzi 0 kodeks eywilny) oraz art. 153, art. 160 i art. 161 § 5 ustawy, o ktorej mowa W art. 2 (chodzi o kodeks postepowania administracyjnego), W brzmieniu obowiazujacym do dnia Wejscia W Zycie niniejszej ustawy. Przed zmianami art. 417 §1 k.c. stanowil, Ze Skarb Pafistwa ponosi odpowiedzialnosé za szkode Wyrzadzona przez flmkcjonariusza paristwowego przy Wykonywaniu powierzonej mu czynnosci. Przypomnieé trzeba, Ze problematyka odpowiedzialnosci Skarbu Panstwa i jednostek smnorzadu terytorialnego za szkode Wyrzadzona, przez ich funkcjonariuszy na przestrzeni lat ulegala zmianie. Obecne uregulowanie W istotny i znaczacy sposob odbiega od uregulowania przyjetego W uprzednio obowiazujacych przepisach. Mimo to analizujac aktuainie art. 417 k.c. trudno jest oderwaé sie od uregulowari poprzednio obowiazujacych, zwlaszcza ze obecnie obowiazujace przepisy sa efelctem Wieloletniego procesu legislacyjnego, orzeczniczego i doktrynalnego rozwoju instytucji odpowiedzialnosci za szkody Wyrzadzane dzialaniem wladzy publicznej. Po Wprowadzeniu do k.c. odpowiedzialnosci Skarbu Paiistwa powszechnie uznano, ze przepis dawnego art. 417 § 1 stanowil (Wraz 2 przepisami d. art. 418 i 419) odrebnai samodzielna podstawe odpowiedzialnosci Skarbu Pafistwa za szkody Wyrzadzone przez funkcjonariuszy pafistwowych i nie Wymagal dla jej ustalenia stosowania innych przepisow dotyczaoych odpowiedzialnosci z tytulu czynow niedozwolonych. Powszechnie takze przyjeto, ze odpowiedzialnosé ta uksztahowana b}/1a jako odpowiedzialnosé za ezyn cudzy na zasadzie ryzyka, a ceche uzasadniajaca odpowiedzialnosé Skarbu Panstwa bylo zawinione zachowanie sie funkcjonariusza pafistwowego. PrzesiankaWiny mimo, Ze nie --- STRONA 10 --- 9 wymieniona wprost W przepisie, zostaia Wywiedziona z catoksztaltu przepisu 0 odpowiedzialnoéci SP, przy zastosowaniu Wykiadni logicznej i systemowej. Oprocz tego na gruncie art. 417 k.c. Wina byta rozumiana W sposob szczegolny. Zasada jest ze Wina ma charakter indywidualny i dotyczy konkretnego sprawcy. W odniesieniu do art. 417 k.c. pojawila sie konstrukcja "Winy bezimiennej". Nie bylo tu Wiec konieczne ustalenie konkretnego sprawcy szkody i zawinienia po jego stronie, co oznacza, Ze Skarb Panstwa odpowiadal za szkode takze Wtedy, gdy Wynikla ona Wskutek zawinionego zachowania nieustalonego cztonka zespoiu funkcjonariuszy. _ Zrniana sposobu zapatrywania na konstmkcje art. 417 k.c. nastapiia po uchwaleniu W 1997 r. konstytueji, co zostalo Wyzej szczegoiowo opisane. Tym samym mimo roznic stylistycznych W brzmieniu przepisu sprzed i po nowelizacji jego istota byla taka sama, gdyz w gruncie rzeczy chodzilo o bezprawne dzialanie Wiadzy publicznej. Biorac to pod uwage nie byio potrzeby odrebnego analizowania przeslanek dawnego art. 417 k.c., skoro ten przepis, co najmniej od grudnia 2001 r. — Wydanie Wyroku przez TK, zaczai byé rozumiany jednolicie, a normatywny Wyraz znalazio to W jego zmianie Wprowadzonej od dnia 1 Wrzesnia 2004 r. Powyzsze rozwazania teoretyczne byly konieczne po to, aby W1asciWie i prawidlowo ocenié Wszystkie zlozone okolicznoéci niniejszej sprawy. Zdarzenie szkodowe, ktore zdaniem powodki bylo zrodlem jej krzywdy, nie mialo bowiem charakteru jednostkowego i ineydentalnego lecz stanowilo pewien zbiorczy ciag Wydarzefi rozoiagnietych na przestrzeni kilku lat. Wskazanym staio sie Wiec globalne spojrzenie na cala sprawe, co oczywiscie Wymagaio na Wstepie przesadzenia ktore przepisy i W jakim brzmieniu nalezy zastosowaé. Powracajac na grunt niniejszej sprawy nie mozna mieé Watpliwosci, 2e realizacja spoozywajacych na Prokuraturze Rejonowej 1 1 ' 1 obowiazkow i zadan W zakresie prowadzenia postepowari przygotowawczych nalezy do dzialafi Wiadczych i miesei siew pojeciu Wykonywania zadari z zakresu Wladzy publicznej, zawartym W dyspozycji art. 417 § 1 k.c. Ocena, czy obowiazki te zostaly zrealizowane, Winna byé tez dokonana z uwzglednieniem uprawnien i powinnosci osob i podmiotow uczestniczacych i zaangazowanych W te postepowania. Powodce nie udaio sie Wykazaé przeslanek odpowiedzialnosci Warunkujacych odpowiedzialnosé Prokuratury. Przede Wszystkim powodka nie udowodinila, ze prokuratorzy jako funkcjonariusze publiczni zachowali sie W sposob bezprawny. Powodka ograniczyla sie jedynie do zakwestionowania okreslonych przejawow zachowania Prokuratury, okazujac po prostu tym samym swoje niezadowolenie i niecheé, ze zapadaiy Wzgledern niej niekorzystne decyzje i rozstrzygniecia. Prokuratura jest organem dzialajaoym W strukturaeh paristwowych i 2 woli ustawodawcy realizuje ona konkretne zadania. W duzym skrocie mozna powiedzieé, ze rola prokuratury jest sciganie sprawcow przestepstw i stawianie ich W stan oskarzenia, przez co nastepnie mozliwe jest ich pociagniecie do odpowiedzialnosci i osadzenie. Z punktu widzenia osob sciganych i majacych status podejrzanego zdecydowania Wiekszosé czynnosci prokuratury pociaga za soba niekorzystne dla nich skutki. Bez Watpienia prokuratura Wielokrotnie wkracza W sfere praw i Wolnosci tych osob, czego najjaskrawszym przykiadem jest tyrnczasowe pozbawienie Wolnosci, przybierajace zarowno postaé zatrzymania, jak i tymczasowego aresztowania. W toezacych sie postepowaniach przygotowawczych czesto bioia, tez udzial inne osoby i podmioty. Wsrod nich najistomiejsza role odgrywaja pokrzywdzeni, ktorzy 2 reguiy sami skladaja doniesienia i zawiadomienia o przestepstwie. Z uksztaitowanej W ten sposob konfiguracji podmiotowej nie mozna jednak Wysnué Wniosku, ze ktoras ze stron jest faworyzowana Iub uprzywilejowana. Wrecz przeciwnie ofiara przestepstwa, mimo ze jest chroniona, to rowniez podlega licznym rygorom i obowiazkom, przejawiajaca sie np. W koniecznosci poddania sie ogledzinom, badaniom czy tez udostepnieniom pewnych rzeczy. Z cala stanowczoscia podkreslié jednak nalezy, Ze na takie --- STRONA 11 --- 10 postepowanie zezwalaja przepisy obowiazujacego prawa, a W szozegolnosci przepisy proceduralne zawarte W k.p.k., co Wiecej W niektorych przypadkach prokuratura jest wrecz zobligowana do okreslonego dzialania. Wykonywanie przez prokurature i zatmdnionych W niej prokuratorow sW0ich ustawowych zadafi nie moze sarno przez sie oznaczaé bezprawnosci ich dzialania. Prokuratura W sprawach z udziaiem R S . opierata sie na obowiazujacym prawie i W ramach posiadanych przez siebie uprawniefi jako organ stosujacy prawo, siegala do srodkow, ktore uznala za Wiasciwe. Prokuratura dysponujac bogatyrn materialem dowodowym, dokonywala jego skrupulatnej oceny zgodnie z Wszelkimi regulami procesowymi, dochodzac niekiedy do przekonania, ze nie ma Wystarczajacych podstaw do jej daiszego prowadzenia, czego odbiciem byly postanowienia o umorzeniu dochodzenia lub sledztwa. Takie dziaianie prokuratury bylo W pelni dopuszczalne i caikowicie Iegalne. W toku prowadzonych postepowari przygotowawczych prokuratura nie dopusciia sie zadnych uchybiefi ani nieprawidiowosci. Sprawa byla prowadzona W nalezyty sposob, W oparciu 0 obowiazujace przepisy prawa. Kazda z podejmowanych decyzji znajdowala Wtasciwe odzwierciedlenie W aktach sprawy, z punktu widzenia formy tychze czynnosci. Zapadajace rozstrzygniecia mialy swoje uzasadnienie faktyczne i prawne, a uprawnienie do ich podejmowania Wprost Wynikaly z przepisow obowiazujaeej procedury. Tego rodzaju zachowanie sie organow procesowych nie moze bye Wiec analizowane W kategoriach dzialafi bezprawnych, skoro organy te realizowaiy swoje uprawnienia, jak i obowiqzki, W zaden sposob nie Wykraczajac poza zakres swoich kompetencji. Niezwykle istotne jest rowniez i to, Ze prokuratura nie ma pelnej swobody dziaiania. W interesie podejrzanych i pokrzywdzonych ustanowione bowiem zostaiy okreslone mechanizmy, ktore maja zabezpieczaé ich prawa. Po pierwsze zastosowanie ma caly tryb Wewnetrznej kontroli instancyjnej. Dziaialnosé prokuratury opiera sie na hierarchicznosei, dlatego tez co do zasady decyzje i rozstrzygniecia podejmowane przez najnizszy szczebel W postaci prokuratury rejonowej sa nastepnie sprawdzane przez prokurature okregowa, a ta z kolei musi sie liczyé z ewentualna Weryfikacja dokonywana przez prokurature apelacyjna. We Wczesniej szym stanie prawnym Wszystkie czynnosei podlegaly Wylacznie temu trybowi, co niekiedy moglo prowadzié do pewnych naduzyé, polegajacych na zbyt pochopnym zastosowaniu okreslonego srodka przymusu lub Wydaniu zbyt szybkiej decyzji koficzacej postepowanie z przyczyn proceduralnych Iub rnerytoryeznych. Obecnie pewne aspekty dziaiania prokuratury sa rowniez weryfikowane przez Sad. Jako przykiad moze poshszyé instytucja tymczasowego aresztowania, o ktérym orzeka Sad na Wniosek prokuratury. Poza tym takze inne elementy i fragmenty postepowania przygotowawczego podlegaja kontroli sadowej. Miedzy innyrni do kognicji sadow nalezy rozpoznawanie zazalefi na postanowienia W przedmiocie umorzenia postepowania przygotowawczego. R S przewaznie Wystepowaia przed prokuratura W charakterze pokrzywdzonej, W zwiazku z czyrn przyslugiwaiy jej okreslone uprawnienia. Powodka korzystala ze Wszelkich dostepriych instrumentow prawnych. Wielokrotnie skladala ona zazalenia, skargi, Wnioski oraz roznego rodzaju pisma, o czym swiadczy obszernosé korespondencji jaka prowadziia z Wieloma jednostkarni prokuratury. Z inicjatywy powodki co chwila by1y Wszozynane postepowania nadzorcze i skargowe. Powodka kazdorazowo dostawata pelna informacje 0 Wynikach i rezultatach tych postepowari. Ustalenia prokuratur nadrzednych sprowadzaty sie zas do tego, ze podlegte im jednostki nizszego rzedu postepowaly We Wlaéciwy sposob, nie dopuszczajac sie Zadnych bledow, uchybiefi czy Wadliwosci. Aktywnoéé powodki doprowadzita tez do zaangazowania Sadu, bowiem ten organ zajmowai sie skladanymi przez powédke zazaleniami na umorzenie postepowania. Sad po zapoznaniu sie ze sprawami i zgromadzonymi dowodami przewaznie nie uwzgledniai zazalefi powodki. Kontroli podlegala przy tym zarowno sama prawidlowoéé postanowiefi, pod katem istnienia przeslanek merytorycznych, jak rowniez ich strona formalno  proceduralna. Sad dochodzil do przekonania, Ze Wydane postanowienia byly --- STRONA 12 --- 11 stuszne i nie zawieraly biedow, co znajdowalo swoje odzwierciedlenie W podtrzyrnaniu Wczesniej szych postanowiefi prokuratury. Warto trzeba tez zaznaczyé, ze prokuratura W odpowiedni sposob respektowaia prawa powodki. Wbrew jej twierdzeniom zglaszane przez nia zarzuty i Watpliwosei nie byly bagatelizowane i lekcewazone Oczywisoie W odniesieniu do powodki zapadaiy niekorzystne decyzje W postaci odrnowy Wszczecia postepowania oraz jego umorzenia. Powodka Winna sie jednak z tym liczyé i rnieé swiadomosé, ze cos takiego moze mieé miejsce. Mianowicie prokuratura zgodnie z zasadami legalizmu i oficjalnosci jest zwiazana zawiadomieniem 0 zlozeniu przestepstwa W tym znaczeniu, Ze musi zweryfikowaé podane W nim informacje, dane i okolicznosci pod katem istnienia przesianek czynu zabronionego. Tym samym zawsze odbywa sie Wstepna analiza zawiadomienia W ramach czynnosci przygotowawczo  sprawdzajacych. Wplyniecie zawiadomienia nie oznacza automatycznie tego, ze W danej sprawie zostanie Wszczete postepowanie przygotowawcze, gdyz spora liczba doniesieri skiadanych do prokuratury nie znajduje swojego odzwierciedlenia W rzeczywistosci. Wtedy przy braku Wzgledow uzasadniajacych kontynuacje postepowania zapada postanowienie o odmowie jego Wszczecia. Podobnie dzieje sie na dalszym etapie, bowiem juz po Wszczeciu postepowania moze sie okazaé, iz zawiadomienie jest niewiarygodne, czego odbiciem staje sie decyzja o umorzeniu. Prokuratura porusza sie przeciez W granicach prawa, Wobec czego nie moze postepowaé Wbrew okreslonym unormowaniom i regulacjom, po to tylko aby uczynié zadosé zyczeniom i oczekiwaniom osoby donoszacej o przestepstwie, ktéra zawsze chce zeby ukaraé sprawce. Z teoretycznego punktu Widzenia Wydaje sie Wiec, ze interesy osoby pokrzywdzonej i prokuratury sa zbiezne, gdyz oboje majana celu pociagniecie sprawcy czynu zabronionego do odpowiedzialnosci karnej. W pewnych jednak sytuacjach dochodzi do Wytworzenia sie odmiemiych stanowisk, zwlaszcza gdy prokuratura stwierdza brakznamion czynu zabronionego lub nie popetnienie przestepstwa. Osoba pokrzywdzona moze Wowczas odczuwaé zawiedzenie i rozgoryczenie, co jednak nie podwaza samo przez sie trafnosci i slusznosci decyzji prokuratury, ktora jako Wyspecjalizowany i fachowy organ jest W stanie obiektywnie zanalizowaé sprawe oraz ocenié ja, bez emocjonalnego zaangazowania, ktore cechuje Wlasnie pokrzywdzonego. Wydanie negatywnych dla powodki postanowiefi nie moze byé potraktowane jako brak dbalosci o osobe powodki czy tez nie udzielenie jej poszukiwanej ochrony prawnej. Tak naprawde pracownicy prokuratury zawsze podchodzili do powodki W nalezyty i odpowiedni sposob, aczkolwiek swiadczona przez nich ochrona prawna miala zroznicowany zakres. W przypadku nie Wszczetych lub umorzonych postepowari biorace W nich udzial osoby dostaly sygnai ostrzegawczy, ze znajduja, sie W kregu zainteresowania organow scigania, co mogio je sklonié do ostroznosci i zmiany trybu zycia. Natomiast W dwoch sprawach powodka uzyskaia peina i kompleksowa ochrone. Przede Wszystkim prokuratura od razu zareagowaia na informacje powodki, Ze jej byly maz K S Wydal zlecenie zabojstwa zony. Niezwlocznie Wszozeto W tej sprawie sledztwo i bardzo szybko je przeprowadzono W nieco ponad poi roku (Wszczecie 18 pazdziernik 2004 r. — Wyrok skazujacy 24 ozerwca 2005 r.). Sad Okregowy uznal oskarzonego za winnego popelnienia zarzucanego mu czynu z czyn 2 art. 18 § 2 k.k. W zw. z art. 148 § 1 k.k., Wymierzajac mu kare 8 lat pozbawienia Wolnosci. Wprawdzie Wymiar Wyroku zostai potem obnizony przez Sad odwolawczy do 3 lat i 6 rniesiecy, ale tak czy inaczej oskarzony zostat dotkniety dotkliwa sankcja karna W postaci bezwzglednej kary pozbawienia Wolnosoi. Druga ze spraw dotyczyla sfalszowania podpisu powodki na pokwitowaniu otrzymania gotowki. Poczatkowo ta sprawa takze zostala umorzona, lecz po pewnym ezasie na skutek dazed i starafi powodki doszto do jej Wznowienia. Inaczej mowiac prokuratura uznala raeje powodki i niejako sama przyznala sie do popelnionego uprzednio bledu, ktory zostal W pelni sanowany. Ponowna ekspertyza grafologiczna ujawnila, ze doszlo do podrobienia podpisu powodki przez jej meza, co nastepnie zostalo ujete W akcie --- STRONA 13 --- 12 oskarzenia. K S 3 zarzucono przestepstwo z art. 270 § 1 k._k. W zw. z art. 12 k.k., polegajace na tym ze dzialajac W czynie ciaglyrn po uprzednim podrobieniu pokwitowania datowanego na dziefi 16 sierpnia 2003 r., stwierdzajacego odebranie przez R A S kwoty 20.500 zl tytutem naleznych dokumentéw, przedlozyl ten dokument jako autentyczny przed organami Wymiaru sprawiedliwosci. Wyrokiem z dnia 21 grudnia 2005 r. SR LS stwierdzit Wine oskarzonego, Wymierzajac mu kare 1 roku i 3 miesiecy pozbawienia wolnosci, z Warunkowym zawieszeniem jej Wykonania na okres 2 lat proby. Biorac Wszystko powyzsze pod uwage nie sposob powiedzieé, aby prokuratura dziaiala z zamiarem lub checia zaszkodzenia powodce, ani tez ze Wyrzadzila jej szkode nieumyslnie na skutek Wlasnych bledow, uchybieii, pomylek, Wadliwosci i zaniedban. W ocenie sadu nie byio takze potrzeby szczegoiowego badania czy po stronie powodki nastapila szkoda majatkowa oraz czy pojawii sie uszczerbek niernajatkowy. Ta konkluzja Wynika z tego, iz nawet gdyby zaistniaia u powodki szkoda i krzywda, to nie da sie z tym powiazaé prokuratury na p1aszczyznie przyczynowo — skutkowej. 4 1 Zgodnie z art. 361 § 1 k.c. zobowiazany do odszkodowania ponosi odpowiedzialnosé tylko za normaine nastepstwa dzialania lub zaniechania, z ktorego szkoda Wynikla. Ustawodawca przyja,1 Wiec teorie przyczynowosci adekwatnej. Zwiazek przyczynowy zachodzi tylko wtedy, gdy W laricuchu Wszystkich przyczyn i skutkow mamy do czynienia jedynie z takimi przyczynami, ktore normalnie powoduja okreslone skutki. W pierwszej kolejnosci bada sie, czy W ogole pomiedzy kolejnymi faktami istnieja obiektywne powiazania, co oznacza ustalenie, czy dany fakt bedacy przyczyna byl konieeznym Warunkiem Wystapienia innego faktu okreslanego jako skutek. Nastepnie Wyjasnia sie, czy to powiazanie mozna traktowaé jako normalne, typowe Iub oczekiwane W zwykiej kolejnosci rzeczy, a Wiec nie bedace rezultatem jakiegos zupeinie Wyjatkowego zbiegu okolicznosci. Ocena czy skutek jest norrnalny, powirma byé oparta na caioksztaicie okolicznosci sprawy oraz Wynikaé z zasad doswiadczenia zyciowego 1 zasad Wiedzy naukowej, specjalnej (tak SN W orzeczeniu z 2 czerwca 1956 r., 3 CR 515/56, opubl. OSN 1/57 poz. 24). Zgodnie z pogladaini orzecznictwa, istnieje normalny zwiazek przyczynowy pomiedzy zawiniona bezezyrmoscia a szkodliwym skutkiem, jezeli czynnosé, ktora nie nastapila zrninimalizowalaby niebezpieczefistwo zaistnienia zdarzenia z ktorego Wynikia szkoda. . 9 A W niniejszej sprawie Sad nie dopatrzyi sie zadnych bezposrednich powiazan _i zaleznosci pomiedzy rezultatami i Wynikami postepowan przygotowawczych prowadzonych przez Prokurature Rejonowa . .  a sytuacja powodki W sferze osobistej rodzinnej i zawodowej oraz na plaszczyznie majatkowo — finansowej. Przyznaé nalezy, ze W zyciu R  . A S »1 . _ Wystapily powazne perypetie, ale byiy one konsekwencja, rozwodu z rnezem K 1 S‘ oraz poklosiem ich obopolnego konfliktu na tle podzialu majatku Wspolnego i nieporozumiefi zwiazanych z oboWia,z1<iem alimentacji dzieci. Z kolei toczace sie z ich udzialem dochodzenia, sledztwa i sprawy karne Wynikaly z tego, Ze kazdy z bylych maizonkow probowal. uwiklaé W ten spor po swojej stronie organy Wymiaru sprawiedliwosci, celem zaspokojenia swoich partykularnych interesow oraz zdobycia przewagi nad Wspoimalzonkiem. Sad doskonale zdaje sobie sprawe z tego, ze obecnosé przecietnej osoby w prokuraturze Iub sadzie niezaleznie od charakteru W jakim ona Wystepuj e, Wia,2e sie z okreslonymi emocjami. W zaleznosci od indywidualnych predyspozyeji organizrnu i cech charakteru, reakcje poszczegolnych osob sa bardzo zroznicowane. PoWodka jako podmiot inicjujaey postepowania przygotowawcze bez Watpienia byla zainteresowana korzystnym dla siebie rozstrzygnieciem i mocna przezywaia caly przebieg spraw. Sytuacje zwiazane 2 narazeniem powodki na ewentualny stres, negatywne emocje czy odczucia mialy miejsce okresowo, tylko W czasie pobytu W prokuraturze. Trudno sobie Wyobrazié zeby powodka przez caly czas trwania postepowari przygotowawczych pozostawaia W jednym stanie emocjonalnym --- STRONA 14 --- I 1 § i 13 i ciagtym napieeiu, a jezeli nawet tak sie dziaio to trzeba to iaczyé z atmosfera panujaca pomiedzy bylymi rnaizonkami S . . Wpiyw na odbior spraw przez powodke mialo takze i to, ze nie przebiegaly one W takim kiewnku, jak by to sobie zyczyta powodka. Ogolnie rzecz biorac powodka byla niezadowolona z Wydawanych rozstrzygnieé i decyzji, czego zreszta nie omieszkala Wykazywaé i podnosié przy kazdej sposobnosci. Reasumujac rozstrzygniecia prokuratury nie ingerowaiy i nie oddziaiywaiy Wprost na zycie powodki, nie rodzac po jej stronie zadnych Wymiernych reperkusji. Z tych tez przyczyn nie mozna przyj ad, iz miai miej sce adekwatny zwiazek przyczynowy. Powodztwo nie rnoglo sie rowniez staé W kontekseie art. 4171 § 2 k.c., dodanego do kodeksu cywilnego ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. (Dz. U. Nr 162 z 2004 r. poz. 1692 ), ktora weszla W zycie z dniem 1 wrzesnia 2004 r. Przepis ten stanowi, ze jezeli szkoda zostata Wyrzadzona przez Wydanie prawomocnego orzeczenia Iub ostatecznej decyzji, jej naprawienia mozna zadaé po stwierdzeniu we Wiasciwym postepowaniu ich niezgodnosci z prawem. Z kodeksowej systematyki Wyraznie Wynika, ze zasadniczo zakres unormowania art. 4171 k.c. pokrywa sie z regulacja, zawarta W art. 417 k.c., W tym znaczeniu, ze znajduja do niego zastosowanie ogolne reguiy i przeslanki odpowiedzialnosci Skarbu Paristwa. Mimo Wystepujacego podobiefistwa granice przedmiotowe obu przepisow nie sq caikowicie tozsame. Podstawowa, modyfikacja W zakresie konstrukcji art. 4171 k.c. jest to, ze dla powstania odpowiedzialnosci odszkodowawczej Skarbu Paristwa lub jednostki samorzadu terytoiialnego, konieczne staje sie uzyskanie stosownego prejudykatu, stwierdzajacego niezgodnosé z prawem dzialania lub zaniechania W zakresie tych przejawow Wykonywania wladzy publicznej. Regulacje zawarte W art. 4171 § 13 prowadza Wiec do ograniczenia zakresu stosowania art. 417 W ten sposob, ze nie kazda niezgodnosé z prawem aktu normatywnego, orzeezenia lub decyzji stanowié moze podstawe odpowiedzialnosci odszkodowawczej, leez jedynie ta niezgodnosé, ktora " zostala uprzednio ustalona We wlasciwym postepowaniu. Tym samym oznacza, to ze W procesie odszkodowawczym Sad nie bada, poszczegolnych przesianek odpowiedzialnosci, W szczegolnosci przesianki bezprawnosci, gdyz to zagadnienie zostalo przeniesione na etap Wczesniejszy, to znaczy odbywa sie to W ramach Wlasciwego postepowania, W ktorym orzeka sie o niezgodnosci konkretnego orzeczenia z prawem. Kwestia niezgodnosci z prawem zostala Wiec W hipotezach art. 4171 § 1 — 3 k.c. Wyjeta z zakresu kognicji sadu odszkodowawczego. Wynika to oczywiscie z koniecznosci zapewnienia pewnosci prawa, jak rowniez z potrzeby zapobiezenia tworzenia rownoleglych rezimow kontroli zgodnosci z prawem rozstrzygnieé sadowyeh. Okreslajac stosunek art. 4171 k.c. do art. 417 k.c. nalezy zauwazyé, ze § 13 art. 417' k.c. poddaja odpowiedzialnosé za szkody Wyrzadzone tymi aktarni Wiadczymi ograniczeniu W porownaniu do ogolnej formuly art. 417 k.c., Wymagajac uprzednjego stwierdzenia niezgodnosci z prawem. Trzeba tez zwrocié uwage na to, ze bezprawnosé na potrzeby odpowiedzialnosci W sytuaejach objetych hipoteza art. 4171 § 13 k.c. musi byé traktowana formalnie, zatem odmiennie i Weziej niz na gruncie art. 417 k.c. Odpowiedzialnosé przewidziana W art. 4171 § 2 k.c. dotyczy tylko i Wylacznie sytuacji, gdy szkoda Wyrzadzona zostaje bezprawnym Wydaniem decyzji lub orzeczenia, natomiast nie obejmuje przypadkow, gdy przyczyna szkody stalo sie Wadliwe (bezprawne) Wykonywanie decyzji lub orzeczenia. W tym ostatnim przypadku podstawe odpowiedzialnosci stanowi bowiem art. 417 k.c. V Stwierdzenie niezgodnosci z prawem prawomocnego Wyroku lub ostatecznej decyzji nastepuje Wediug przepisow tego postepowania, W ktorym rozstrzygniecie zostalo Wydane. Nalezy podkreslié, ze odpowiedzialnosé odszkodowawcza przewidziana W art. 417' § 2 k.c. Wiazaé sie rnoze jedynie decyzjami ostateeznyrni i orzeczeniami prawomocnymi. Moze ona --- STRONA 15 --- 14 Wiec powstaé dopiero Wowczas, gdy podmiot zainteresowany uzyskaniem kompensacji WyCZ€I'}'J8.1101( instancji, a nadto uzyskal prejudykat stwierdzajacy Wydanie ostatecznej decyzji lub prawomocnego orzeczenia z naruszeniem prawa. Regulacja ta nie moze bowiem Wprowadzaé réwnolegiego trybu kontroli decyzji i orzeczeri, alternatywnego Wzgledem Wtasciwego toku instancji, dlatego tez Wymaganie prejudykatu uznaé nalezy za konieczne i zasadne. Zarazem nalezy podkreslié, ze odpowiedzialnosé regulowana W art. 4171 § 2 k.c. moze powstaé takze W‘ sytuacji, gdy indywidualne rozstrzygniecie, ktore stalo sie przyczyna szkody, pozostaje W obrocie prawnym. Przepis art. 417 § 2 k.c. nie Wymaga bowiem uchylenia ani innej formy eliminacji bezprawnej decyzji lub orzeczenia, lecz jedynie stwierdzenia ich "niezgodnosci z prawem". Ustawa przewiduje Wiec sytuacje, gdy Wadliwe orzeczenie pozostawaé bedzie W obrocie prawnym (ze Wzgledu na pewnosé prawa lub potrzebe ochrony praw nabytych osob trzecich), natomiast stwierdzenie jego niezgodnoéci z prawem otworzy droge do uzyskania kompensacji przez osobe, ktora Wskutek jego Wydania ponios1a_ szkode. Zauwazyé trzeba, ze rodzaj prejudykatu niezbednego do uzyskania odszkodowania determinowany jest zawsze charakterern orzeczenia lub decyzji, ktorego Wydanie stalo sie przyczyna szkody. Art. 4171 § 2 k.c. mowi bowiem wyraznie o "wiasciwyrn postepowaniu", przez co nalezy rozumieé procedure, ktora ustawa przewiduje jako srodek kontroli zgodnosci z prawem decyzji lub orzeczen okreslonego rodzaju. W stosunku do powédki W toku licznych postepowari przygotowawczych zapadio Wiele roznych postanowien i decyzji, z ktorych Wiekszosé uzyskala Walor prawomoenosci. Wydane rozstrzygniecia Z reguly utrzymywaly sie bowiem W toku instancji, jak i podczas Weryfikacji ze strony Sadu, co dotyczylo tych negowanych i skarzonych przez powodke. W kilku przypadkach doszlo do zmiany lub uchylenia wczesniejszych postanowiefi. Pozosta1e uprawomocnily sie, poniewaz powodka ich nie kwestionowala. Natomiast zadne z tych postanowien, decyzji i rozstrzygnieé nie byio przedrniotem szczegolnego i nadzwyczajnego postepowania zmierzajacego do ich Wzruszenia. Tym samym zadne z nich nie zostalo zdyskwalifikowane i Wyelirninowane z obrotu prawnego, poprzez nalozenie pietna niezgodnoéci z prawem. 1Konk1uduja,c powodztwo tak czy inaczej, z braku przeslanek Warunkujacych odpowiedzialnosé Skarbu Paristwa  Prokuratury Rejonowej 3 3 nie zasiugiwaio na uwzglednienie, Wobec czego koniecznym byio jego oddalenie. Rozstrzygniecie W przedrniocie kosztow procesu zapadlo W oparciu o art. 102 k.p.c. Powodka W caiosci przegraia sprafwe, co W norrnalnyrn toku rzeczy oznaezaloby, ze powinna ona poniesé Wszelkie zwiazane z tym koszty. Ustawodawca przyznaje jednak sadowi pewna swobode W zasadzaniu kosztow procesu, gdy stosowaniu zasady odpowiedziainosci za Wynik sporu (art. 98 k.p.c.) sprzeciwiaja sie Wzgledy slusznosci, co Wiasnie Wyraza sie stwierdzeniem, ze W przypadkach szczegolnie uzasadnionych Sad moze nie obciazaé strony kosztami prooesu W calosci lub W czesci, do czego uprawnia go tresé art. 102 k.p.c. Zdaniem Sadu W niniej szej sprawie zaistnialy te warunki. Sad miat na uwadze glownie trudna sytuacje zyciowai majatkowa powodki, W zwiazku z czyrn doszedi do przekonania, ze po jej stronie zachodza okolicznosci pozwalajace na Wyjatkowe odstapienie od ogolnych regui rzadzacych problernatyka kosztow procesu. Przeciwne zas rozstrzygniecie stanowiioby dla niej nadrnierna dolegliwosé, dlatego tez Sad nie obciazyi powodki nie uiszczona opiata od pozwu. Z uwagi na to, ze R S byla reprezentowana przez peinomocnika z urzedu, a koszty z tym zwiazane nie zostaly przez powodke uiszczone, Sad nakazat Wyplacié ze Skarbu Paristwa — Sadu Okregowego W Lodzi na rzecz adw. K  --- STRONA 16 --- 15 M . ' kwote 8.784 z1 tytulem swiadczonej z urzedu pomocy prawnej. Rozstrzygniecie W przedmiocie Wysokosci kosztow zastepstwa adwokackiego zapadio W oparciu 0 § 6 pkt 7 W zw. z art. § 2 ust 3, § 19 pkt 1 i § 20 rozporzadzenia Ministra Sprawiedliwosci z dnia 28 Wrzesnia 2002 r. W sprawie oplat za ezynnosci adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Pafistwa kosztow nieoplaconej pomocy prawnej udzielonej 2 urzedu (Dz. U. Nr 163 z 2002 r., poz. 1348 z pozn. zrn.).