Postanowienie ll C 1152110 1. I .1.

--- STRONA 1 --- Sygn. akt ll C 1152110 1. I .1.  ‘\ !“'~_qE \ 1 »'1' ", 9 I. ,_ ..§,1Hv’,:._': . *'r“',~_4:"=' U“ I/I "‘('. !;1, ‘ 1 Ill 3 ._ :49: 41 WYRO W IMIENIU SAD OKREGOWY w skiadzie: Pr Pr zewodnic K RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 kwietnia 2011 roku W LODZI II WYDZI AL CYWILNY za_cy SSO Barbara Kub asik otokolant'. S. Nowakowska.Birke po rozpoznaniu w d ' mu 22 ma na rozprawie sprawy z pow édztwa A. J. przeciwko B. W. 0 ochronc d ébr osobistych oddala powéd rca 201 1 roku W Lodzi ztwo . --- STRONA 2 --- x‘ 1 \ 4 l Sygn. akt 11 c 1152/10 UZASADNIENIE W pozwie z dnia 21 lipca 2010 r. A J. wystqpil przeciwko B W , domagaj qc sig: j O zakazania pozwanemu nqkania, obraiania, naruszania dobrego imienia i pomawiania poprzez skladanie bezpodstawnych zawiadomicfi o podejrzeniu popeh1iania przestqpstw przez powoda w zakresie falszowania oéwiadczefi majqtkowych, jak réwniez pomawiania o obsadzanie kierowniczych stanowisk osobami bliskimi oraz gloszenia innych zarzutéw zwiqzanych z wykonywaniem przez powoda funkcji burmistrza S V ,"kt61'e mogq narazié powoda na utratg zaufania obywateli; 0 zasqdzenia tytulem zadoééuczynicnia kwoty 12.000 21 wraz z ustawowymi odsetkami od dnia dorqczenia odpisu pozwu; 0 zobowiqzania powoda do przenroszenia powoda drogq zamieszczenia pisemnych przeprosin W lokalnej gazecie ,, ” oraz zlozenia stosownego oéwiadczenia na sesji Rady Miej skiej S _ Oprécz tego, powéd wystqpil 0 zabezpieczenie powédztwa oraz obciaczenie pozwanego kosztami procesu. Uzasadniajap swoje Zqdania powéd podal, Zc z sukcesami pelni funkcje burmistrza S , cieszqc sic; dobrq opiniq, szacunkiem i uznaniem mieszkaficéw. Natomiast pozwany bqdqcy Przewodniczaccymlarzacdu Osiedla ,, 1” w S _ nieustannie szykanuje powoda, wypowiadajqc negatywne opinie i sqdy, ktére sugerujq, it powéd Wykorzystuje swoje stanowisko do zalatwiania prywatnych intereséw oraz w zwiqzku z pelnionym urzqdem dopuszcza siq réinego rodzaju przestqpstw. Dzialania pozwanego sq przy tym umyélne i uporczywe, gdyi nie zadawalajq go udzielane przez bmmistrza odpowiedzi na zglaszanc zapytania i stawiane kwestie. Przejawem tego jest notoryczne sldadanie do organéw écigania zawiadomiefi 0 pope1nianiu przestqpstw przez burmistrza. W postqpowaniu pozwanego dominujapym motywem jest chqé zaszkodzenia powodowi, poprzez godzenie w jego dobre imiq, czeéé i godnoéé osobistq, co z kolei narusza jego reputacjq i pozycjg zawodowq. /pozew k. 3 — 6/ Postanowieniern z dnia 1 wrzeénia 2010 r. Sqd Okrggowy w Lodzi, II Wydzial Cywilny oddalfl wniosek 0 zabezpieczenie, uznajqc ii powéd nie uprawdopodobnil interesu prawnego W udzieleniu zabezpieczenia. W tym zakresie zaznaczono, ii". powéd piastuje funkcjg publicznq, wobec czego musi siq liczyé z krytykq swojego postqpowania. /postanowicnie k. 15 — 19/ W odpowicdzi na pozew pozwany B W wniésl 0 oddalenie powédztwa oraz. zasqdzenie kosztéw procesu. Pozwany zaprzeczyl wszystkim zarzutom pod swoim adrescm, stwicrdzajqc, i2 nie dopuécjl siq naruszenia débr osobistych powoda, bowiem jego pytania i wypowiedzi mialy na celu wyjaénienie okreélonych kwestii i zagadniefi, bqdqcych przedmiotem zainteresowania mieszkaficéw. Zdaniem pozwanego, nie zaistnialy wicgc przeslanki warunkujqce odpowiedzialnoéé z tytu1u naruszenia débr osobistych, poniewz12 podejmujqc takie zachowania i dziaiania, miai wylqcznie na celu dobro gminy i jej micszkaficéw, co bez wqtpienia mieéci S1Q w kategorii uzasadnionego interesu spolecznego. /odpowiedi na pozew k. 22 — 23/ --- STRONA 3 --- 2 Na rozprawach w dniach 4 listopada 2010 r. i 22 marca 2011 r. Sqd podjaj starania celem naklonienia stron do zawarcia ugody, jednakze powéd oéwiadczyl i2 takie rozwiqzanie nie wchodzi w rachubq. Pozwany réwniez zaoponowal przociwko ugodzie, aczkolwiek by} skory do pewnych ustegpstw w tym zakresie. W efekcie tego strony pozostaly na uprzednio zajqtych stanowiskach. /protokoly rozpraw k. 31 — 31 odw, 61 — 66/ 1 Sqd Okrggowy ustalil nastgpujqcy stan faktyczny : Obie strony procesu sq mieszkaricami S oraz lokalnymi dzialaczami. A _ J od 2004 r. stoi na czele miejskiego samorzqdu, pelniqc funkcjq burmistrza. Wczesniej powéd takze by1 czlonkiem wladz miejskich, zajmujqc stanowisko zastqpcy burmistiza. Z kolei B 1 W jest dlugoletnim Plzewodniczqcym Zarzqdu Osiedla ,, ” w S . Oprécz tego pozwany w latach 1994 — 2006 zasiadal w Radzie Miejskiej, przy czym przez ostatnie 2 lata przewodniczyi obraclom tego gremium. /okolicznosci bezsporne/ Powod i pozwany sq wobec siebie politycznymi i spolecznymi antagonistami, ktorzy przy kazdej moiliwej okazji spierajq siq na réznych forach. /okolicznosé bezspornaf Pierwszym polem konfliktu pomiqdzy stronami stala siq sprawa firmy ,, ”, nalezqcej do M C . W 2002 r. ten podmiot gospodarozy, dzialajqcy na terenie S , ubiegal sio u miejskich wladz 0 wydanie decyzji w przedmiocie warunkéw zabudowy nieruchomoéci, stanowiqcej wlasnoéé spélki. Dnia 15 paidziemika 2002 1'. Burmistrz S wydal decyzja; Nr 0 wamnkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nastqpnie dnia 30 listopada 2002 r., zapadia decyzja Nr mocq ktérej zatwierdzono projekt budowlany i wydano inwestorowi pozwolenie na budowq. Niediugo potem zatrudnienie w tej spolce znalazl syn powoda. /decyzja k. 38 — 40 — zaiapzonych akt 4 Ds. 991/08; zeznania powoda k. 65 odw, potwierdzajqce infonnacyjne Wyjaénienia k. 35 — 36; zeznania pozwanego k. 66, potwierdzajqce informacyjne wyjaénienia k. 36 — 37/ _ Zwiaczane z tym okolicznosci wyszly na jaw W picrwszej polowie 2008 r., wzbudzajqc zainteresowanie pozwanego. W pierwszej kolejnoéci pozwany poruszyl tq problematykq na najblizszej sesji Rady Miejskiej odbytej dnia 30 maja 2008 r., Burmistrza powod nie zajql iadnego stanowiska. Dnia 2 czerwca 2008 r. pozwany wystosowal wiqc skargq do Rady Miejskiej w S zwracajqc sir; 0 Wyjasnicnie tej sprawy, a W szczegolnoéci udzielenie odpowiedzi na szereg konkretnych pytaii. Przede wszystkim pozwany dagyl do ustalenia czy burmistrz i jego zastqpcy nie przekroczyli swoich uprawniefi i nie naruszyli prawa, czy nie doszlo do konfliktu intereséw oraz czy w zamian za rzeczonq decyzjq doszlo do zatrudnienia W firmie ,, ’ syna powoda, co oznaczaioby przyjqcie korzysci W zamian za spelnionq obietnicq. Dodatkowo pozwany podkreslil, iz zostal obrazony przez burmistrza, ktory uzyl pod jego adresem niecenzuralnych sléw. /protokol Nr 2 sesji RM z dnia 30 maja 2008 1'. k. 43 — 51; skarga k. 3 — zalqczonych akt 4 Ds. 991/08; zeznania swiadkéwz A S k. 61 odw— 62 odw, P K. _ k. 63, M K _ vk. 64 — 65; zeznania powoda k. 65 odw, potwierdzajqce inforrnacyjne wyjasnienia k. 35 — 36; zeznania pozwanego k. 66, potwierdzajape informacyjne wyjasnienia k. 36 — 37/ Uchwalq z dnia 26 czerwca 2008 r. Rada Miejska w S uzna1a, i2 skarga na niewiasciwc zachowanie burmistrza jest niezasadna, gdy2': nie dopu§ci1 siq on personalnego --- STRONA 4 --- 4 W ostatnich wyborach samorzqdowych z 2008 r. pozwany nalezal do komitetu wyborczego M K , ktéry bezpoérednio konkurowal ze startujqcym w tych wyborach powodem. /zeznania powoda k. 65 odw, potwierdzajqce informacyjne wyjasnienia k. 35  36/  W tym wiaénie czasie konflikt pomiedzy stronami procesu ulegl szczegélnemu zintensyfikowaniu. Mianowicie pozwany w maju 2008 r. dopatrzyl sie, ii brak jest oswiadczefi majagkowych powoda za lata 2006 i 2007 r., ktére zgodnie z wymogami prawa powinni byé ogolnodostepne drogq zamieszczenia w Internecie i Biuletynie Informacji Publicznej. Pozwany wielokrotnie podnosil tq kwestie na forum Rady Miejskiej, jak réwniez kierowal do powoda szereg pism, domagajqc sie wyjaéniefi. /zeznania éwiadkéwz A S k. 61 odw — 62 odw, P. K k. 63, M. K k. 64 — 65; zeznania powoda k. 65 odw, pohvierdzajqce informacyjne wyjasnienia k. 35 — 36; zeznania pozwanego k. 66, potwierdzajqce informacyjne wyj asnienia k. 36 — 37/ A Poczqtkowo pozwany dostawal negatywne odpowiedzi. Pod koniec czerwca 2008 r. pozwany dostai pismo, w ktérym burmistrz zaznaczyi, ii brak publikacji oswiadczenia majqtkowego byl podyktowany uchybieniami popelnionymi przez podleglych mu pracownikow. Wymijajqca reakcja ze strony powoda sklonila pozwanego do wyslania pisma do wojewody, z prosbq o zbadanie sprawy. Oprocz tego pozwany ziozyl u wojewody skarge na dzialanie Rady Miejskiej w S Dzieki temu starania pozwanego W koricu przyniosly zamierzony rezultat, bowiem rzeczone oéwiadczenia majqtkowe znalaziy sii; na miejskiej stronie internetowej, w formie biuletynu. Jednoczesnie Wojewoda za posrednictwem k Urzedu Wojewodzkiego poinfonnowai pozwanego 0 poczynionych przez siebie ustaleniach. /odpowiedi burmistrza k. 50; pismo do wojewody k. 49; informacje z UW k. 48, 67 — 68; skarga k. 65 — 66; oswiadczenia majqtkowe k. 72 — 76, 83 — 87 — zalqczonych akt 2 Ds. 239/10; zeznania swiadkéwz A S k. 61 odw — 62 odw, P K ' 1 k. 63, M. K  k. 64 — 65; zeznania powoda k. 65 odw, potwierdzajqce informacyjne wyjaénienia k. 35  36; zeznania pozwanego k. 66, potwierdzajqce informacyjne wyj asnienia k. 36 — 37/ Powéd A _ J _ wskazal W oswiadczeniach majactkowych, Ze byi wéwczas wiaécicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 7 ha, poiozonego we wsi T , gm. S Oprécz tego w sklad jego majqtku wchodzilo jeszcze kilka innych dzialek gruntowyoh, na terenie calego S oraz polozonych w pobliskich miejscowosiciach. /zeznania powoda k. 65 odw, potwierdzajqce informacyine wyjaénienia k. 35 — 36/ Po zapoznaniu sie z tresciq oswiadczefi majagkowych powoda, pozwany zauwazyl istotne réinice w poréwnaniu do oéwiadczefi zlozonych przez powoda w poprzednich latach. Przede wszystkim nie zgadza1 sie majqtek nieruchomy powoda, 2 uwagi na odmiemmsci co do liczby dzialek gruntowych, bqdqcych jego wlasnoéciqi ogélnej powierzchni gospodarstwa. W szczegolnosci, pozwany zwrocil uwage na to, i2 powéd nie wykazal w oswiadczeniu majqtkowym dziaiki gruntu nr , ktéra miaia stanowié wlasnosé powoda. Tak przynajmniej wynikalo z informacji, ktére powéd powziaj od M K . Z tej te2 przyczyny pozwany ponownie zaczaj rnonitowaé powoda, ZE{d&_iQC wyjaénienia rozbieznosici. /zeznania swiadkow: A S. k. 61 odw — 62 odw, P . K k. 63, M K k. 64 — 65; zeznania pozwanego k. 66, potwierdzajqce informacyjne wyjasnienia k. 36 — 37/ Dnia 7 lipca 2008 r. pozwany sporzqdzil zawiadomienie o popelnieniu przestepstwa przez Burmistrza S , ktore skierowal do Prokuratury v W W tresci --- STRONA 5 --- 5 zawiadomienia dokladnie opisal zaistnialq sytuacje, podajqc i2 powéd ukrywa majqtek przed opiniq publicmq. Wyznaczona do przeprowadzenia postopowania Prokuratura Rej onowa L — B podjela czynnoéci sprawdzajqce, przesluchujqc pozwanego, po czym dnia 29 lipca 2008 r. odméwila wszczqcia éledztwa. Pozwany zlozyl zazalenie, wywodzqc iz prokuratura nienaletycie oceniia sprawe i zbyt pochopnie wydala kwestionowane rozstrzygniecie. Argumentacja pozwanego przekonala organ scigania 0 koniecznoéci dalszego postepowania, wobec czego postanowieniem z dnia 13 paz'dziernika 2008 r. wszczeto éledztwo w sprawie skladania falszywych oswiadczefi majqflcowych, tj. o czyn z art. 233 § 6 k.k. W toku éledztwa prokuratorzy skupili uwage na ustaleniu kwestii wlasnosciowych poszczegélnych dzialek, wystepujap o udzielenie informacji do organéw geodezyjnych. Poza tym, wykorzystywano osobowe irédia dowodowe, przesluchujqc swiadkéw. Zeznania w tej sprawie sktadal réwniez powéd, przy czym podawal on sprzeczne i nie przystajqce do siebie informacje. Przede wszystkim powod nie potrafil podaé powierzchni dzialek, gdyz za kazdym razem posiugiwal sie zupelnie innymi wartosciami liczbowyrni. Powéd tlumaczyl, iz w oéwiadczeniach majqtkowych podal przyblizonq powierzchnie gospodarstwa, gdyz nie wiedzial, ze musi to byé wartosé rzeczywista. Okaza1o sie, ze powéd powinien podaé , 2e jest wlascicielem gospodarstwa 0 powierzchni 6,7523 ha, nie zas 7 ha. W miedzyczasie, pozwany zlozyl kolejne pismo, w ktorym poruszyl inne wqtki, domagajqc sie rozszerzenia zakresu sledztwa pod wzgledem przedmiotowym. Postanowieniem 2 dnia 14 stycznia 2009 r. Prokuratura umorzyla sledztwo, wobec nie stwierdzenia zaistnienia czynu zabronionego. W paz'dzierniku 2009 r. organ nadrzedny w postaci Prokuratury Okregowej w L dopatrzyl sie jednak prawnych uchybiefi, polegajqcych na nie rozstrzygnieciu o. wszystkich zawiadomieniach o przestepstwie, w zwiqzku 2: czym nakazal ponowne podjecie prawomocnie umorzonego postepowania. Stosowna decyzja w tym zakresie zapadia dnia 5 listopada 2009 r., co oznaczalo kontynuacje dledztwa. Po powtérnym przeanalizowaniu sprawy Prokuratura w dniu 23 listopada 2009 r. znéw umorzyla sledztwo z identycznym uzasadnieniem. Do kolejnego podjecia postqpowania doszlo dnia 1 lutego 2010 r. Dzie1'1 poiniej wydano postanowienie o umorzeniu sledztw w nastqpujqcych sprawach: 0 zlozenia faiszywych oéwiadczefi majqtkowych za rok 2006 i 2007 przez funkcjonariusza publicznego — Burmistrza S , tj. 0 czyn 2 art. 233 § 6 k.k.; 0 niedope1nienia i przekroczenia uprawnieri przez Burmistrza S" polegajqcych na celowym usuwaniu znakow na dokumentach urzedowych oraz wymuszaniu na podleglych urzednikach nie dokonywania wpiséw numeréw rejestréw na przychodzqcych dokumentach, tj. 0 czyn z art. 231 § 1 k.k.; I zniszczenia i usuniecia zapisu diwiekowego z posiédzenia sesji Rady Miejskiej 2 dnia 30 maja 2008 r., tj. 0 czyn z art. 288 § 1 k.k. /zawiadomienic k. 2; postanowienie 0 odmowie wszczqcia k. 11 — 14; zazalenie k. 15; postanowienie o wszczeciu k. 28; pismo k. 46; postanowienia 0 umorzeniu k. 113  116, 133 — 139, 143 — 149; informacja w Prokuratury Okrqgowej k. 121 — 122; postanowienia 0 podjeciu k. 124, 140, zeznania powoda k.100 101 — zalqczonych akt 2 Ds. 239/10; zeznania éwiadkéwz M: B k. 61 odw, A S 1. k. 61 odw — 62 odw, P K k. 63/ Skiadanie doniesienia skutkowaiy tym, i2 p0W6d musiai sie stawiaé na wezwania organéw scigania, celem ziozenia wyjaéniefi /zeznania powoda k. 65 odw, potvvierdzajqce informacyjne wyjaénienia k. 35 — 36/ 1 1 i. --- STRONA 6 --- 6 Pozwany na sesjach Rady Miejskiej w S 2 interesowal siq sprawami dotacji oraz budowy obwodnicy S . Kazdorazowo pozwany zabierai glos W koficowym fragmencie sesji, podczas rozpatrywania wolnych wnioskow i spraw réznych. Wielokrotnie zdarzaio sie, Ze powodowi odbierano glos, limitujqc mu czas wypowiedzi /protokol Nr sesji RM z dnia 30 maja 2008 r. k. 43 — 51; list otwany k. 53 — zalqczonych akt 4 Ds. 991/08; protokoly z sesji RM — zalapznik do akt; zeznania swiadkéwz A S k. 61 odw — 62 odw, B S k. 63 odw — 64, M. K 1 k. 64 — 65, M K k. 65; zeznania powoda k. 65 odw, potwierdzajqce informacyjne wyjaénienia k. 35 — 36; zeznania pozwanego k. 66, potwierdzajqce informacyjne wyjasnienia k. 36 — 37/   Pozwa.ny wykazywai aktywnosé jedynie na forum Rady Miejskicj w sprawach dotyczapych lokalnej spolecznoéci. Pozwany nie upubliczniai zarzutow pod adresem burmistrza, nie publikowal skargi z czerwca 2008r. / protokoly z sesji RM — zalqcznik do akt; zeznania swiadkéwz A S. k. 61 odw — 62 odw, P. K k. 63, E _ S k. 63 odw — 64, M. .. K _ k. 64  65; zeznania pozwanego k. 66, potwierdzaja,ce informacyjne wyj asnienia k. 36 — 37/ A J A i jego stronnicy odbierali zachowanie pozwanego jako personalny atak na osobe burmistrza, zmierzajqcy do pozbawienia go wiarygodnosci jako osoby publicznej. /zeznania powoda k. 65 odw, potwierdzajqce informacyjne wyjaénienia k. 35 — 36/ Dokonujqc ustalefi faktycznych Sqd oparl sie na powolanych dowodach, w szczegélnoscir dowodach z dokumentéw — nie budzqcych wqtpliwosci co do ich zgodnosci z 1zeczywistym stanem rzeczy i nie kwestionowanych przez ktérackolwiek ze stron, na zeznaniach stron oraz na zeznaniach powolanych w sprawie swiadkow. Powéd zgodnie z rozkiadem cieiaru dowodow art. 6 k.c. powinien jednie udowodnié , jakiego rodzaju dobra osobiste zosta1y naruszone przez pozwanego i jakie sq skutki naruszefi, zas pozwany powinien udowodnié, Ze nie dzialal bezprawnie. Powéd W toku procesu nie wykazal zadnym srodkiem dowodowym nie tylko naruszenia konkretnych débr osobistych, ale tak2e Zadnych skutkéw naruszefi. Powéd zostal wybrany burmistrzem na kolejnq kadencjq, nie stracil zaufania wyborcow, a zlozenie skargi z dnia 2 czerwca 2008r. przez pozwanego w Zaden sposob nie wpiynelo na jakosé wspolpracy miqdzy powodem a Radq Miasta S . Stawianie sic; przez powoda na przesluchania w Prokuraturze w sprawie 2 Ds 239/10 wynikalo po czesciii z faktu, Ze sam powéd skladal ogolnikowe zeznania na temat posiadanych areaiéw, co rodzilo wqtpliwosci i powodowaio koniecznosé ponowienia dowodu. Roznica dotyczyla ponad 2000m2, a maj qc na uwadze ceny gruntéw, wartosé majqtkowa byla znaczna. Sprawa 4 Ds 991/08 nie zostala nawet zainicjowana przez powoda, a tresé skargi upubliczniia sama Rada Miasta S; Za niewiarygodne nalezy uznaé zeznania powoda, 2e stawianie sie przez niego w Prokuraturze dezorganizowato prace w UM S" , gdyi powéd byl tam co najwyzej kilkakrotnie w ciqgu ostatnich 3 lat , a gdyby jego nieobecnosé w tak malym Wymiarze czasu powodowaia dezorganizacje pracy urzedu, to éwiadczyloby Zle 0 jego funkcj onowaniu. Trafnie powéd podni6s1,. ze nie upubliczniai zarzutow i pytafi ze skargi z dnia 2 czerwca 2008i. na posiedzeniach Rady Miejskiej W S , gdyi przebieg posiedzefi odzwierciedlajq protokoiy 2 sesji Rady Miejskiej w S r. Z zapiséw w protokolach nie wynika, by pozwany wypowiadai sie na tematy objete skargq, stawial jakies hipotezy, przypuszczenia, czy twierdzenia, zarzucajqc powodowi korupcje, nepotyzm, czy naruszanie prawa. Zeznania swiadkow A; S , P K v tych kwestiach pozostajq w raiqcej --- STRONA 7 --- 7 sprzeoznosci z tym, co wynika z zapisow w protokolach. Powéd nawet nie potrafii Wskazaé, jakie wypowiedzi pozwanego, na kt0I’)/Ch sesjach naruszaly przepisy prawa, dobre obyczaje, czy tez dobra osobiste powoda. Pozwany nigdy tez nie wypowiadal sie na temat obsadzania przez powoda kierowniczych stanowisk osobami bliskimi, przynajmniej brak dowodéw W tej sprawie co do tej okolicznosci. Brak jest tez dowodéw, ze pozwany nekai powoda, obrazal go, gdyz trudno przyjqé za obrazanie i nekanie zadawanie nawet niewygodnych pytafi na temat spraw budzqcych zainteresowanie spoieczne i to przez osobq pelniqcq okreslone funkcje spoleczne, czy samorzqdowe. Sprawa 2 Ds 239/ 10 wyrnagala przeprowadzcnie wielu czymioéci dowodowych, by wyj aénié niedokladnoéci W oswiadczeniu maj qtkowym powoda, a céz dopiero méwié o mozliwoéciach zwyklego wyborcy co do Weryfikacji informacji podawanych przez urzqdnika sainorzqdowego, ktére przeciez poczqtkowo nie byly zgodne z rzeczywistym stanern rzeczy, czemu powéd nie rnoze zaprzeczyé. Sqd Okregowy zwazyl co nastepuje: Powédztwo jako niezasadne nie moglo siq ostaé i podlegaio oddaleniu. Twierdzenia pozwu sugerowaly, ze powod uwaza pozwanego za sprawce naruszenia jego dobr osobistych, ktére to naruszenie negatywnie przeiozylo sie na jego sytuacje osobistqi zawodowq. Roszczenie powoda nalezy analizowaé W swietle przesianek wynikajapych 2 art. 23 k.c. i 24 k.c. W zwia,_zku z art. 448 k.c. Zgodnie 2 powszechnie przyjqtym poglqdem, dobra osobiste to pewne wartosci niematerialne latczqce sie scisle z jednostkq ludzkq. W mysl art. 23 k.c. dobra osobiste czlowieka, jak W szczegolnosci m.in. zdrowie, wolnosé, czeéé, swoboda surnienia i inne pozostajq pod ochronq prawa cywilnego niezaleznie od ochrony przewidzianej w innych przepisach. Powolany przepis nie zawiera jednak definicji débr osobistych, jak réwniez nie stanowi wyczerpujqcego katalogu tych dobr. Konstrukcja przepisu wyraznie wskazuje, ze mamy do czynienia z wielosciq dobr osobistych, z ktérych kazde zasiuguje na ochrone. Poza tym sfera dobr osobistych ulega caty czas rozwojowi oraz przeksztalceniorn. Z istoty zmiennosci katalogu débr osobistych wynika bowiem, ze wraz ze zmianami stostmkéw spoiecznych mogq pojawiaé sie i znikaé pewne dobra osobiste podlegajqce ochronie. Okreslone wartosci majqjednak tak duze znaczenie, ze tradyoyjnie zalicza sie je do kategorii dobr osobistych. Niekwestionowanq cechq dobr osobistych  W tym rowniez omawianego  jest ich niemajagkowy charakter, co nie przekreéla jednak faktu, ze reperkusje ich naruszenia mega, sie odbijaé w sferze majqtkowej. Dobra osobiste spelniajq réwniez funkcje indywidualizujqce podmiot, gdy ich scisly zwiqzek z podmiotem Wyraza sie tym, Ze powstajq one razem z podmiotem i razem z nim wygasajq oraz ze nie mogq przechodzié na inne osoby lub byé na nie przenoszone (tak Said Apelacyjny w Katowicach w wyroku 18 lipca 2001 r., I ACa 242/01, opubl: OSA 9/02 poz. 50). Z art. 23 k.c. wynika, iz ochrona débr osobistych moze byé realizowana za pomocq roznych srodkow i mieé zarowno charakter niemajqtkowy, jak i majqtkowy. Ochrona taka przysluguje przed bezprawnym naruszeniem dobra osobistego, rozumianym jako zachowanic sprzeczne z normami prawa lub zasadami wspéizycia spolecznego, bez Wzgledu na wine, a nawet swiadomosé sprawcy. Zarazem art. 448 k.c. stanowi, iz w razie naruszenia dobra osobistego, Sqd moze przyznaé temu, czyje dobro osobiste zostalo naruszone, odpowiednia, sume tytulern zadoséuczynienia pienieznego za doznana krzywde lub na jego Zqdanie zasqdzié odpowiednia sume pienieznq na Wskazany przez niego cel, niezaleznie od innych srodkéw potrzebnych do usuniecia skutkow naruszenia. --- STRONA 8 --- 8 Powolane przepisy Wymieniajq tym samym jakie przeslanki muszq byé spehiione, aby doszlo do udzielenia ochrony prawnej dobr osobistych. Przeslanki te sq nastepujqce: a) istnienie dobra chronionego prawem b) naruszenie lub przynajmniej zagrozenie namszeniem danego dobra c) bezprawnosé dzialafi namszajqcych. W niniejszej sprawie oczywistym jest to, ' ze mamy do czynienia z dobrem chronionym. Niewqtpliwe jest bowiem to, ze pelnej ochronie podlega czesé czlowieka, W ramach ktorej mozna wyréznié pojecie godnosci osobistej. W swietle orzecznictwa i pismiennictwa pojecie czci obejmuje dwa aspekty: zewnetrzny rozmniany jako dobre imie, dobra opinia, dobra slawa oraz Wewnetrzny przejawiajapy sic; W godnosci osobistej, Wyobrazeniu 0 Wiasnej wartosci. (tak SN W uchwale skladu 7 sedziéw z 8 czerwca 1971 r., III PZP 12/71, opubl. OSNCP 11/71 poz. 188; W wyroku 25 kwietnia 1989 r., I CR 143/89, opubl. 0SPiKA 1990 poz. 330 oraz W wyroku z 7 listopada 2000 r., I CKN 1149/98, LEX nr 50831).Godnosé osobista jest sfera, osobowosci, ktéra konkretyzuje sie W poczuciu Wlasnej wartosci czlowieka i oczekiwaniu szacunku ze strony innych ludzi. Poczucie to, ktére jest istotnym elementem psychiki czlowieka ksztattowane jest przez szereg réznych okolicznosci zewnetrznych i jest uwarunkowana historycznie i kulturowo. Jego postacie i rozmiar W istotny sposob zalezq od innych cech psychiki czlowiekaj i od caioksztaltu jego osobowosci. Powoduje to zréznicowanie poczucia wlasnej Wartosci czlowieka i namszenia jego godnosci Czesé i godnosé jako wartosci wlaéciwe kazdemu czlowiekowi uznaje sie za jedne z najwazniejszych débr osobistych, podlegajqcych szczegéhiej ochronie. (tak SN W wyroku 2 dnia 29 paidziernika 1971 r., II CR 455/71, opubl. OSNC 4/72 poz. 77). W wyroku z dnia 8 pazdziernika 1987 r., II CR 269/87, opubl. OSNCP 4/89 poz. 66 Satd Najwyzszy Wyjaénii, Ze czesé dobre imie i dobra slawa czlowieka sq pojeciami obejmujqcymi Wszystkie dziedziny zycia osobistego, zawodowego i spolecznego. Naruszenie czci moze wiec nastqpié zarowno przez poméwienie 0 ujenme postepowanie W zyciu osobistym i rodzirmym jak i przez zarzucanie niewiasciwego postepowania W zyciu zawodowym, namszajqce dobre imie danej osoby i mogqce narazié ja, na utrate zaufania potrzebnego do Wykonywania zawodu lub imaej dzialalnosci. Drugq z przeslanek intetpretuje sie W ten sposéb, ze wszelkie rozwazania o naruszeniu lub stanie zagrozenia sq dokonywane pod kqtem skutkéw jakie Wywoluje one W éwiecie zewnetrznym. Ocena czy dobro osobiste W postaci czci czlowieka zostalo zagrozone lub naruszone wymaga zastosowania kryteriow o charakterze obiektywnym. Nie ma tu bowiem znaczenia subiektywna reakcja i odczucia pokrzywdzonego lecz istotny jest odbior danej Wypowiedzi przez osoby trzecie i reakcja opinii publicznej. (tak SN W wyroku z 26 pazdziernika 2001 r., V CKN 195/01, LEX In" 53107). Ocena, czy nastqpito naruszenie dobra osobistego, nie moze byé dokonana Wedlug miary indywidualnej W1azliwosci osoby, ktéra czuje sie dotknieta zachowemiem innej osoby (por. Wyrok SN z 5 kwietnia 2002 r., I CKN 953/00, opubl. LEX nr 55098). Przypisywanie danej osobie zachowafi Wqtpliwych etycznie, niehonorowych czy nieuczciwych godzi W jej dobre imie. Przy czym ocena, czy nastqpiio naruszenie dobra osobistego, nie moze byé dokonana wedhig miary indywidualnej Wrazliwosci osoby, kt6ra czuje sie dotknieta zachowaniem innej osoby, ale musi byé dokonana przy stosowaniu kryteriow obiektywnych ( tak tez S.A. W Lodzi W wyroku z 28 sierpnia 1996, I ACr 341/96, opubl. OSP 2/97poz. 42). Zawsze liczy sie Wiec spoieczny odbiér danego zachowania, oceniany wedlug k1yteri6W Wiaéciwych dla ludzi rozsqdnych i uczciwych. (miedzy innymi wyrok S.A. W Krakowie z 13 grudnia 1991 r., I Acr 363/91, opublik Orzeczmictwo Sqdu Apelacyjnego W Krakowie W sprawach cywilnych i gospodarczych — rocznik I, poz. 62). Przy ocenie naruszenia czci nalezy mieé na uwadze obok I \ | --- STRONA 9 --- 9 odczué. osoby zadajacej ochrony prawnej, ktére moga, byé subiektywne, takze obiektywny odbior wypowiedzi W opinii spo1ecznej. Nie mozna tez przy tej ocenie ograniczyé sie do analizy Wybranych, Wyizolowanych zwrotéw, ale zwroty te nalezy Wykiadaé na tle calej wypowiedzi. O naruszeniu dobra osobistego innej osoby mozna takze mowié W przypadkach Wypowiedzi, relacjonujacej tak dobrane fakty, aby dobor ten m6g1 posluzyé do uzasadnienia oceny zachowania powoda jako nagannego W stosunkach miedzyludzkich, W dzialalnosci zawodowej lub innej (tak Sad Apelacyjny W Lodzi W wyroku z 26 Wrzesnia 1991 r., I ACr 219/91, opubl. OSA W Lodzi 1/92 poz. 3). Miemika pozwalajacego na ustalenie czy naruszona zostala godnosé takiej osoby nalezy poszukiwaé W tzw. opinii publicznej, bedacej wyrazem pogladéw powszechnie przyjetych i akceptowanych przez spoleczefistwo i funkcjonujaccych W nim wzorcéw, stanowiacych docelowy punkt odnoszenia oceny, dostarczaé powinny przede wszystkim zapatrywania ludzi rozsadnych i uczciwie myslacych. Obowiazujace prawo nie chroni przed kazdym, jakimkolwiek naruszeniern débr osobistych. Przyznaje ja Wowczas, gdy naruszenie dobra osobistego jest jednoczesnie naruszeniem prawa podmiotowego. Moznosé zadania ochrony prawnej jest Wiec uzalezniona od tego aby nastqpilo naruszenie uczucia Iudzkiego przez naruszenie jakiegos konkretnego, obiektywnie ujetego dobra (np. czci) oraz  co wiacze sie z Wymagana przez art. 24 § 1 k.c. bezprawnoscia dzialania  by nastapiio naruszenie jakiegos przyslugujacego pokrzywdzonemu podmiotowego prawa osobistego. (por. uzasadnienie powolanego powyzej wyroku Sadu Najwyzszego z 25 kwietnia 1989 r.). Formulujac teze wyroku z 6 czerwca 1972 r., I CR 274/72 SN doszedl do przekonania, ze uzywanie uwlaczajacych sléw pod adresem innej osoby jest niedopuszczalne, bo jako godzqce W cudza czesé jest przez prawo zabronione. Postawienie uwlaczajacego zarzutu stanowi namszenie dobra osobistego niezaleznie od tego, czy osoby do ktérych ten zarzut dotarl zakwalifikowaly go jako Wiarygodny, malo wiarygodny czy oczywiscie nieprawdziwy. Wystarczy, by sam zarzut mogi byé oceniony jako obiektywnie uwlaczajacy, czy obrazliwy i by osoba, ktérej dotyczy mogla go poczytaé za naruszajacy jej dobra osobiste (tak Sad Apelacyjny W Katowieach W wyroku z 27 lutego 2003 r., I ACa 1048/02, opubl. OSA W Katowicach 2/03 poz. 12). Warto jednak zaznaczyé, ze ta przeslanka nie zawsze jest rozumiana az tak rygorystycznie. Mianowicie Sad Najwyzszy W wyroku z 19 maja 2004 r., I CK 636/03, opubl: Legalis potwierdzii dotychczasowa linie orzecznicza, przyznajac ze przy ocenie, czy doszlo do naruszenia dobra osobistego, decydujace znaczenie ma nie tyle subiektywne odczucie osoby zadajacej ochrony prawnej, lecz to  jaka, reakcje wywoluje W spoieczefistwie zdarzenie, stanowiace podstawe tego zadania. Jednakze SN zauwazyl réwniez, Ze przy tej ocenie nie mozna jednak zupelnie Wykluczyé subiektywnego odczucia osoby zadajacej ochrony prawnej. Zalezy to m.in. od istoty zdarzenia, na ktore powohtje sie osoba uwazajaca, ze nastapiio naruszenie jej débr osobistych. Podobny poglad SN Wyrazi1 W wyroku z 23 maja 2002 r. IV CKN 1076/00, opubl: OSNC 9/03 poz. I21, mowiac, iz: W wypadku naruszenia débr osobistych polegajacego na obrazie czci uwzgledniaé nalezy nie tylko znaczenie sléw, ale rowniez kontekst sytuacyjny, W ktérym zostaly uzyte. _. Odnosnie trzeciej przeslanki stwierdzié nalezy, ze W obecnym stanie prawnym kazde naruszenie dobra osobistego zasadniczo uznawane jest za bezprawne. Bezprawnosé to sprzecznosé z normami prawa lub zasadami Wspétzycia spolecznego ujmowana W kategoriach obiektywnych. K.o. Wprowadzil tutaj domniemanie bezprawnosci naruszenia dobra. Kazde Wiec naruszenie kwalifikowane jest jako bezprawne. Domniemanie jest jednak Wzluszalne i nie ma zadnych przeszkéd, aby zostato ono obalone. Skutkuje to przerzuceniem ciezaru dowodu wykazania braku bezprawnosci przyczyn, dla ktorych nastapilo naruszenie na sprawce i to jego obciaza ryzyko nie Wyjasnienia Wszystkich okolicznosci. Okolicznosciami kontratypowymi wytaczajacymi bezprawnosé sa np: zgoda poszkodowanego, dziatanie W --- STRONA 10 --- 1 41,. I 1 I 10 ramach obowiqzku prawnego, Wykonywanie Wiasiiego prawa podmiotowego, obrony koniecznej, czy Wreszcie dzialanie podjete W obronie uzasadnionego interesu spolecznego lub prywatnego. Pozwany musi Wiec udowodnié, ze zachodzi jedna z okolicznosci wylqczajqcych bezprawnosé jego naruszefi. Poza tym nie uchyla bezprawnosci dzialania powolywanie sie na to, ze ma sie okreslony stylistycznie sposéb formulowania mysli. Przekroczenie granic obrony W jakimkolwiek postepowaniu prawnym za pomocq nierzeczowych "a.rgument6W", nie odnoszqcych sie do przedmiotu postepowania, Iecz dotyczqcych negatywnej charakterystyki osoby przeciwnika W sposéb uwlaczajqcy jego czci, dobremu imieniu, godnosci jest bezprawne i podlega ocenie na podstawie art. 23 i 24 k.c. (tak SN W wyroku z 25 kwietnia 1990 r., I CR 147/90, niepub1.). To stanowisko stanowilo rozwiniecie Wczesniejszych poglqdéw judykatury. W wyroku z 19 pazdziernika 1989 r., II CR 419/89, opubl. OSPiKA 11/90 str. 377 SN powiedzial, ze oswiadczenia pehiomocnika procesowego skladane W postepowaniu sqdowym imieniem reprezentowanego, naruszajqce dobra osobiste strony przeciwnej, mogq byé uznane za bezprawne, jezeli zawierajq fakty i oceny przedstawione ze swiadomosciq niezgodnoéci ich z prawdq. Z kolei W wyroku z 19 stycznia 1978 r., I CR 254/78, opubl. OSNCP 6/79 poz. 121 SN uznal, iz uczestnik postepowania nie moze powolaé sie W sprawie cywilnej na dane charakteryzujqce niekorzystnie sylwetke przeciwnika, jezeli ich nieprawdziwosé jest mu znana, moze natomiast powolaé sie na dane niesprawdzone, potrzebne do obrony jego stanowiska W sprawie, obowiqzany jest jednak do oglednego formuiowania swych twierdzefig podanie takich danych W formie drastycznej moze uzasadniaé odpowiedzialnosé przewidzianqw art. 24 § 1 k.c. Naruszenia swoich débr osobistych powod upatruje W uzyciu przez pozwanego negatywnych sfoimuiowafi pod swoim adresem, ktore jego zdaniem przybraly postaé poméwienia go o liczne nieprawidlowosci W toku sprawowania urzedu, przejawiajqce sie zwiaszcza dawaniem prymatu prywatnym interesom, faworyzowaniem przy nominacjach urzedniczych oséb bliskich i znajomych oraz ukrywaniem informacji o Wlasnym stanie majqtkowym przed opiniq publicznq. W ocenie powoda, niewiasciwe i niekorzystne potraktowanie go przez pozwanego nosilo znamiona oszczerstwa i szykanowania, a W Wyniku tych dziaiafi znaczqco ucierpiala jego czesé oraz dobre imie, bowiem zaczql byé on inaczej postrzegany W srodowisku, W ktorym sie obracal. Powéd Wskazal mianowicie, ze jest Burmistrzem S ., czyli de facto najwazniejszym pracownikiem miejskiego magistratu, na ktérym spoczywajq réznego rodzaju obowiqzki shizbowe. Od urzednikéw, a tym bardziej od miejskich decydentow, wymaga sic; zas uozciwosci, rzetelnosci oraz odpowiednich kompetencji i kwalifikacji odnosnie sfery, ktérq sie zzjmujq. Wypowiedzi pozwanego zaszkodziiy zas jego reputacji i Wpiynela na oceny formulowane przez jego przelozonych i podwladnych. Z podanych przez powoda informacji wynika Wiec, ze swojego uszczerbku dopatruje sie on rowniez na plaszczyznie zawodowej. Wage problemu dostrzegia judykatura, gdyz Sqd Apelacyjny W Katowicach W wyroku z 12 stycznia 2004 r., I ACa 628/03, opubl: OSA rok 2005, Nr 6, poz. 28, str. 62 stwierdzil, ze upublicznienie przypisania uzasadnionej mozliwosci popeinienia przestepstwa uwlacza czci kazdego czlowieka, to tym bardziej jest to dotkliwe, gdy dotyczy oséb ze sfery dzialalnosci gospodarczej. Identycznq Wrecz teze zawiera Wyrok SA W Poznaniu z 4 lipca 2006 r., I ACa 21/06, opubl. baza prawna LEX. Opinii publicznej, bowiem, popeinienie przestepstwa W takich Warunkach, kojarzy sie najczesciej z naduzyciami dla uzyskania korzyéci osobistych. Prawie, ze identycznie Wypowiedzial sie SN w wyroku z 6 marca 1991 r., I PR 469/90 OSP 1992/5/117, stwierdzajqc ze istniejqzawody, z ktérymi wiqze sic; szczegolny stopiefi spolecznego zaufania i dla peinienia ktérych niezbedne jest przestrzeganie szczegélnych regul godnego zachowania sie, a zachowanie to moze odnosié sie réwniez do sfery zycia prywatnego i rodzinnego. Nie mozna tez zapomnieé, iz osoby zajmujqce eksponowane stanovxdska i funkcje W sferze publicznej narazone sq — co i J i _Mi,‘,,.,., ,:__ .._.. .2» 5 1. ~i i it it H 11 ii , . --- STRONA 11 --- ll stanowi naturalne zjawisko W kazdym demokratycznym pafistwie — na Wystawienie swoich poozynafi pod osqd opinii publicznej oraz muszq sie liczyé z krytykq swojego postqpowania, Przyjmuje sie przy tym, ze Wspomniana krytyka jest spoiecznie pozyteczna i pozqdana, jezeli podjeta zostaia W interesie publioznym oraz nosi cechy rzetelnosci i rzeozowosci, a jednoczesnie nie przekracza granic potrzebnych do osiqgniecia spoiecznego celu krytyki. SN W wyroku z 28 Wrzesnia 1998 r., V KKN 171/98, opubl. OSNKW Nr 3 — 4/2001 poz. 31 stwierdzii, iz nie sposob generalnie Wyznaozyé i przeprowadzié granic krytyki, poniewaz zawsze okreslajqje niepowtarzaine okolicznosci konkretnej sprawy. W rozpoznawanej sprawie nie doszlo do naruszenia, na skutek dzialafi pozwanego, dobrego imienia i czci powoda. Z zebranego W sprawie materiaiu dowodowego jednoznacznie Wynika, iz ze strony pozwanego nie padly zadne negatywne stwierdzenia pod adresem powoda, ktore przynosiiyby mu jakqkolwiek ujme. W istocie rzeczy pozwany korzystal z przysiugujqcych mu uprawnieri, czuwajqé nad przejrzystosciqi prawidlowosciq Wykonywania W1adzy publicznej. Kazdy obywatel ma przeciez prawo do informacji publicznej, W zwiqzku z czym moze sie zwracaé do przedstawicieli Wladzy z zapytaniami, wnioskami, skargami, domagajqc sie Wyjaénienia interesujqcych go kwestii. Nie inaczej postepowai pozwany, ktory Wobec powoda stawiai jedynie pewne pytania, oczekujqc rzetelnych i kornpletnych Wyjasnieii. Kazdorazowo pozwany podawai tez motywy swojego postepowania, powolujqc sie na interes spoleczny. Niewqtpliwie czesé z tyeh pytafi byla Wyjqtkowo klopotliwa, a. sam pozwany przejawiai duzq dociekliwosé, ale z tego tylko tytuhi nie mozna mu jeszcze postawié zadnego zarzutu. Po prostu pozwany zgiaszai W prawnie dopuszczalnej foimie swoje Wqtpliwosci, dajqc oponentowi szanse na przedstawienie swojego zapatrywania. Pozwany oczekiwal takze, iz jego Wqtpliwosci czy tez ewentualne pytania zostanq zweryfikowane przez poWo1a.ne do tego urzedy. Pozwany nie uzywai tez zadnych ostrych czy obrazajqcych sformuiowafl, ktore moglyby sie zle kojarzyé, majqc negatywny wydzwiek. Wbrew twierdzeniom powoda, pozwany Wcale nie sugerowal, ze powod jest przestepcq, narusza prawo, Wykorzystuje stanowisko do Wlasnyeh celow. Oczywiscie W duzej mierze zaehowanie pozwanego stanowiio krytyke burmistrza, Iecz negatywna ocena jego pracy, mimo Wszystko byla Wywazona i umiarkowana, a co najwazniejsze skupiala sie ona na kwestiach stricte merytorycznych, nie zas na personalnych atakach pod adresem urzednika. Wypowiedzi pozwanego nie mialy charakteru stwierdzeli, Iecz byiy konkretnymi i uszczegolowionymi pytaniami. Pozwany byl aktywny na forum Rady Miejskiej, co przejawialo sie jego obecnosciq na kazdej sesji, podczas ktérej zabierai gios, W trakcie realizowania punktu dotyczqcego Wolnych Wnioskow i innych spraw. Warto tez zauwazyé, iz Wladze miejskie S staraly sie ograniczaé Wystqpienia pozwanego, zabierajqc mu prawo glosu, co nie powinno mieé miejsca, skoro Wystqpienia rnialy konkretny, merytoryczny charakter. Niekiedy zdarzalo sie rowniez, ze byiy Wobec pozwanego Wypowiadane niepochlebne opinie, przy uzyciu obrazliwych i nieoenzuralnych zwrotow. W swietle tego mozna stwierdzié, ze reakcja urzednikow byla niewspolmierna do postepowania powoda. Niezwykle istotne jest Wreszcie to, Ze pozwany nigdy nie upublicznial okolicznoéci sporu z powodem. Nie kolportowai zadnych ogioszefi, obwieszczefi, nie udzielal Wywiadow ani tez nie rozpowiadai o tym osobom postromiym. To Rada Miejska W S1 upublicznila spor. Wyraznie Wskazuje na to zachowanie Rady Miejskiej, ktora po zlozeniu przez pozwanego skargi, zdecydowaia sie na zlozenie przeciwko niemu zawiadomienia o popelnieniu przestepstwa, sprowadzaj qcego sie do zniewazenia burmistrza. Reasumujqc Wypowiedzi pozwanego nie stanowiiy zakwestionowania dotychozasowej pozycji osobistej i zawodowej powoda oraz peinionych przez niego 1'61 spolecznych. Tym samym, powéd nie zostal narazony na wymierny uszczerbek W sferze débr osobistych. Ogolnie rzecz biorqc, Wizerunek powoda nie zostai nadszarpniety, bowiem nie doszio do jego i i --- STRONA 12 --- 12 pomowienia W srodowisku, W ktoiym sie obracal. Wiekszosé Wspolpracownikow nie reagowala na Wypowiedzi i pytania pozwanego oraz nie przywiqzywala do nich nadmiernej wagi. Wqtpliwosci dotyczqce powoda zasadniczo zostaly uznane za niewiarygodne. Zadna z osob nie zmienila radykalnie swojego stanowiska Wobec powoda, ktory byl ogolnie szanowany i uznawany za osobe fachowqi uczciwq. Kluezowym dowodem na to jest to, ze powod bez probleméw Wygral kolejne Wybory samorzqdowe, mimo iz jego spér z pozwanym W owym czasie osiqgnqi swoje apogeum. Urzednicy miejscy nie zmienili tez Wlasnych osqdow 0 powodzie, ktoty nadal byl pozytywnie odbierany. Wypowiedzi pozwanego nie doprowadzily tez do zadnych niewlasciwych reakcji osob postronnych Wzgledem powoda, aczkolwiek sprawa odbila sie szerokim echem W lokalnej spoiecznosci. W przypadku powoda co najwyzej zaistnial jedynie Wlasny i subiektywny dyskomfon psychiczny, gdyz poczul sie on urazony i zdeprecjonowany. Inaczej méwiqc powod nazbyt osobiscie odbieral zachowania pozwanego, mimo, Ze pelniqc okreslonq funkcje powinien byé przygotowany na krytyke i niewygodne pytania ze strony Wyborcow. W konkluzji stwierdzié nalezy, iz powodztwo nie mogio byé uwzglednione, poniewaz ustalone przez Sqd fakty nie dawaly zadnych podstaw do przypisania pozwanemu naruszenia dobr osobistych powoda. Odzwierciedleniem tego stala sie sentencja wyroku, mocq ktorego powodztwo zostaio oddalone. Stwierdzony brak naruszenia débr osobistych powoda W oczywisty sposéb Wyklucza mozliwosé przyznania mu stosownego zadoséuczynienia, Wobec ozego racji bytu pozbawione sq rozwazania o tym srodku majqtkowym chroniqcym Wartosci niematerialne W postaci dobr osobistych. 1