Postanowienie ll AKa 280106

--- STRONA 1 --- _ _ H ll KK 4?!0_8__t_ekst Wyrok  Sqdu Najwyzszego z dnia 15 kwietnia 2008 r. II KK 47108 W skIad kar jednostkowych, ktbre stanowiag podstawg wydania kary Iqcznej pozbawienia wolnoéci bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, nie moze wchodzié kara pozbawienia wolnoéci z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. OSNWSK 2008/1/875 567031 : a1:t_8_9 Sklad orzekajqcy Przewodniczqcy: Sedzia E. Sadzik. Segdziowie: T. Artymiuk, R. Malarski (spraw.). Sentencja Sqd Najwyzszy w sprawie M. A. dotyczqcej wyroku Iqcznego po rozpoznaniu w lzbie Karnej na posiedzeniu bez udziaIu stron w dniu 15 kwietnia 2008 r. kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyéé skazanego od wyroku Sqdu Apeiacyjnego w W. z dnia 3 Iistopada 2006 r., sygn. akt ll AKa 280106, utrzymujqcego w mocy wyrok Sqdu Okregowego w W. z dnia 19 grudnia 2005 r., sygn. akt VIII K 155/O5, uchyia wyroki sa_df>w obu instancji w czrgéci dotyczqcej orzeczenia 0 karze Iqcznej szeéciu lat pozbawienia wolnoéci i przekazuje w tym zakresie sprawg Sqdowi Okrggowemu w W. do ponownego rozpoznania. Uzasadnienie faktyczne Prokurator Generalny wni6sI w twbie a:‘|.._521 k.p.k. kasacji: na korzyéé skazanego od wyroku Sqdu Apelacyjnego W W. z 3 Iistopada 2006 r. utrzymujacego w mocy uwrok Iqczny Sqdu Oigrggowego. w .W. z__ 19 .g1'.udnia..20.05.r.,kt6riym..m.in. pdqczono w jednq karg Iqcznq szeéciu lat pozbawienia wolnoéci kary jédnostkowe orzeczona szeécioma prawomocnymi wyrokami. Skariqcy zarzucii raiqce i majqce istotny wpfyw na treéé wyroku naruszenie prawa procesowego, mianowicie a.Et._£L3§i_§_2 k.p.k. w zw. z aI:I;._4A_0 k.p.k., przez zaniechanie dokonania wszechstronnej kontroli odwoIawczej, w nastqpsivvie czego, z pogwalceniem aJ:I._&9_§J_ k.I<., doszio do zaakceptowania wymierzenia bezwzglegdnej kary Iqcznej pozbawienia wolnoéci, w sytuacji gdy jedna z kar jednostkowych pozbawienia wolnoéci orzeczona zostaIa z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. W konsekwencji autor kasacji zaiqdat uchylenia wyrokéw Sqdéw obu instancji i przekazania sprawy Sqdowi Okrqgowemu w W. do ponownego rozpoznania. Uzasadnienie prawne ' Sad Najwyzszy zwazyf, co nastgpuje. Kasacja, jako zasadna w stopniu oczywistym, zaslugiwaia w caIoéci na uwzglgdnienie, choc oczekiwanie autora skargi co do zakresu uchylenia (petitum) wypadaI0 oceniéjako zbyt daIeko idqce. Nie uIegaI0 wqtpliwoéci, ze nie miaIo miejsca zarzqdzenie wobec M. A. wykonania kary dwbch lat pozbawienia wolnoéci oizeczonej z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia wyrokiem Sqdu Rejonowego dla W. z 13 Iistopada 2002 r. (sygn. akt VII K 1544/01), a caIa sytuacja, a wigs zbudowanie pnzez Sad pierwszej instancji kary Iqcznej 6 lat pozbawienia wolnoéci réwniez i z tej kary jednostkowej i przejscie Segdu odwotawczego do porzqdku nad tym bIe;dern, byIo skutkiem niedostrzezenia, 2e postanowienie z 16 Iistopada 2004 r. 0 zarzqdzeniu wykonania kary odnosiIo sie do innej osoby. Autor skargi kasacyjnej wszystkie te kwestie precyzyjnie opisaI oraz na ich tle przeprowadziI wszechstronny i wyczerpujqcy wywéd prawny, przypominajqc wyrazone w tej mierze przez najwyzszq instancjg sqdowq zapatrywania, min. uchwaI:; SN z 2? marca 2001 r., LI$ZB.2L0_1 (OSNKW 2001, z. 56, poz. 41) i vvyrok SN z 5 paidziernika 2004 r., 1&5 224/L0_4 (OSNKW 2004, z. 10, poz. 98). SkIad orzekajqcy w niniejszej sprawie podzielil przedstawiony punkt widzenia, I2 w sidad kar jednostkowych, ktére stanowiq podstawg wydania kary Iqcznej pozbawienia wolnoéci bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, nie moze wchodzié kara pozbawienia wolnoéci z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. W tych warunkach, uznajqc jednak, 2e tzw. wniosek koflcowy kasacji skonstruowany zostaI nazbyt szeroko, gdyz obejmowaI réwniei te czqéci orzeczerfi, co do ktdrych skarzqcy nie zgIosiI iadnych zastrzezeh (okolicznoéé ta nie p|2ekreé|iIa moiliwoéci ocenienia skargi jako "oczywiécie zasadnej" w rozumieniu a k.p.k.  zob. wyrok SN z 15 grudnia 2000 r., , OSNKW 2001, z. 12, poz. 12), Sqd Najwyzszy uchyIiI wyroki Sqdéw obu instancji w czeéci dotyczapej orzeczenia 0 karze Iqcznej szeéciu lat pozbawienia wolnoéci i w tym zakresie przekazal sprawcg Sqdowi Okrqgowemu w W. do ponownego rqzpoznania { k.p.k.). System Inforrhécji Pra'wné]'Lex (Lei O'rr'1'§g_§) 20/2014 Stan prau\7h§7p?5gfému: 20140610 7 0 _ _ _____|] KK 47ł'ÜĘ -_tekst Wyrok - Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 2008 r. ll KK 47103 W skład kar jednostkowych, które stanowią podstawę wydania kary łącznej pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, nie może wchodzic kara pozbawienia wolności z warunkowyrn zawieszeniem jej wykonania. OSNWSK 2008±"1f'875 567031 : aĽt_8_S Skład orzekający Przewodniczący: Sędzia E. Sadzik. Sędziowie: T. Arlymiuk, R. lylalarski (spraw). Sentencja Sąd Najwyższy w sprawie lyl. A. dotyczącej wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 15 kwietnia 2008 r, kasacji, wniesione] przez Prokuratora Generalnego na korzyśó skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 3 listopada 2006 r., sygn. akt ll AKa 280r'0B, utrzyrnującego w mocy wyrok Sądu Ükręgowego w W. z dnia 19 grudnia 2005 r., sygn. akt VIII K 155ł05, uchyia wyroki sądów obu instancji w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej sześciu lat pozbawienia wolności i przekazuje w tym zakresie sprawę Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania. Uzasadnienie faktyczne Prokurator Generainy wniósł w trybie a.r:l.._521 k.p.k. kasację na korzyść skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z 3 listopada 2006 r. utrzymującego w mocy wyrok łączny Sądu Okręgowego. w .W.~ z_, 19 .grudnia-..20_05.r.,-którym.-m.in. połączono w jedną karę łączną sześciu lat pozbawienia wolności kary jednostkowe orzeczone sześcioma prawomocnymi wyrokami. Skarżący zarzucił rażąco i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie prawa procesowego, mianowicie a.ĽŁ.__'ś3_&_§_.2 k.p.k. w zw. z a1:l:._4ś_t`l k.p.k., przez zaniechanie dokonania wszechstronne] kontroli odwcławczej, w następstwie czego, z pogwałceniem ar:l._8_9_§J_ k.k., doszło do zaakceptowania wymierzenia bezwzględnej kary łącznej pozbawienia wolności, w sytuacji gdy jedna z kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczone została z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. W konsekwencji autor kasacji zażądał uchylenia wyroków Sądów obu instancji i przekazania sprawy Sądowi Ükręgowemu w W. do ponownego rozpoznania. Uzasadnienie prawne Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja, jako zasadna w stopniu oczywistym, zasługiwała w całości na uwzględnienie, choć oczekiwanie autora skargi co do zakresu uchylenia (petitunrj wypadało ocenić jako zbyt daieko idące. Nie ulegało wątpliwości, że nie miało miejsca zarządzenie wobec M. A. wykonania kary dwóch lat pozbawienia wolności orzeczone] z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia wyrokiem Sądu Rejonowego dla W. z 13 listopada 2002 r. (sygn. akt VII K 15-'-t4r'01), a cała sytuacja, a więc zbudowanie przez Sąd pierwszej instancji kary łącznej S lat pozbawienia wolności również i z tej kary jednostkowej i przejście Sądu odwoławczego do porządku nad tym błędem, było skutkiem niedostrzeżenia, że postanowienie z 16 łistopada 2004 r. o zarządzaniu wykonania kary odnosiło się do innej osoby. Autor skargi kasacyjnej wszystkie te kwestie precyzyjnie opisał oraz na ich tle przeprowadził wszechstronny i wyczerpujący wywód prawny, pmypominając wyrażone w tej mierze przez najwyższą instancję sądową zapatrywania, m.in. uchwałę SN z 27 marca 2001 r., I IŚZEŻ 2ł01 (OSNKW 2001, z. 5-6, poz. 41) i wyrok SN z 5 pażdziernika 2004 r., í¿'__E.lś 22áĹÜ_4. {0$NKW 2004, z. 10, poz. 98). Skład orzekający w niniejszej sprawie podzielił przedstawiony punkt widzenia, iż w skład kar jednostkowych, które stanowią podstawę wydania kary łącznej pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, nie może wchodzić kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. W tych warunkach, uznając jednak, że tzw. wniosek końcowy kasacji skonstruowany został nazbyt szeroko, gdyż obejmował również te części orzeczeń, co do których skarżący nie zgłosił zadnych zastrzeżeń (okoliczność ta nie przekreśliła mozliwości oceniania skargi jako "oczywiście zasadnej" w rozumieniu a1:t._í35_§_5 k.p.k. - zob. wyrok SN z 15 grudnia 2000 r., , OSNKW 2001, z. 1-2, poz. 12), Sąd Najwyższy uchylił wyroki Sądów obu instancji w części dotyczącej orzeczenia o karze łącznej sześciu lat pozbawienia wolności i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania { k.p.k.}. System Inforn¬r"acj"i"Prawn"ej'"ĹezÍfĹe$r'Ürřregaj 20r2014 Stan prawny_p_ro"gra"rnu: 2014-ilo-to " _ _