Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
Sygn. l C l0'?7!11 Na poésiflwie ustawy z dnia e.0e.2n01 r. C1 dasltapie WYROK do intnrmacii puhilczflei Dz. U. 112 pm. 1196 2 pozn. rm. prlekszano infnrmauje publiczm; w Inrrjle ' ' dnkumer"lu Iub w Inrmie przelwurznnej W INIIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia I9 mama 2012 r imig i nazwlsku wnioskodawcy h" K “KM. Sag! Okrqgovvy w Warszawie I Wydzia} Cywilny adres wnioskodauvcy W skladzie nastgpujqcym: Przewodniczagzy: SSR fdclf Jaock Bajak Protokolantt praktykant Martyna Piaktkowska po rozpozmmiu W dniu I4 marca 2012 r. w Warszawic na rozprawie '~ sprawy 2 powédztwa E. M. przeciwko Skarbowi Paflstwa Ministrowi Skarbu Pafistwa 0 zapiatq ‘ 1. oddala powddztwo; 2. zasqdza od E. M. na rzecz Skarbu Pafistwa — ‘Prokuratqrii Skarbu Pafistwa kwotq 7 200 zl (sicdcnl tysiqcy dwicécic zkmtych ) tyt|.1lcn1 zwrom kosztéw postqpewania. UZASADNIENIE E. M. pozwem z 10 paidziemika 2011 1". vmiosla 0 zasqdzenie od Ska;bu Pafistwa Ministra Skarbu Pafistwa kwoty 9 7'77143 zl tytulcm odszkodowania za szkodg poniesionq wskutck niewydania przcz w}a§ciwe organy aktu nonnatywncgo stanowiqcego podstawq do obliczznia i wyplaty rekompensaty za przejgty na rzccz Skarbu Paflstwa bcz odszkodowania las wchodzqcy w skhzd dawncgo majqtku zicmskiego nalezqcego do poprzcdnikéw prawn)/ch powédki. Iako 2a_danic cwentualne powédka zglosila Zqdanie zaplaty tej samej kwoty z tytuiu rckornpensaty W wysokoéci pelnej wartoéci przej qtego lasu. Powédka wskazala w uzasadnieniu pozwu, is na skutek zaniechania lcgislacyjnego, braku przcpiséw uszczegélawiajqcych zasady wypkat rekompcnsat powédce nie vvyplacono Zadncgo odszkodowania. Brak odrgbnych przepiséw uniemozliwil ustalcnic wysokoéci rckompcnsaty. Wydanie normy niekomplctnej, tj. art. 7 ustavw Z 6 lipca 2001 1'. 0 zachowaniu narodowego charaktcru strategicznych zasobéw naturalnych kraju, przy jednoczcsnym braku wydzmia przcpisbw 0 charaktcrzc wykonawczym nosiko znarniona zaniechania. legislacyjnego. Powédka uznaha za dziablnie bezprawnc krcowanie rcgulacji blankistowej, fragmcntarycznej, ktérc nie pociqgajq za sobq uchwalenia przcpiséw odrqbnych. J ako sposéb ustalcnia wartoéci udszkodowania powédka wskaza%a na obliczcnie Wartoéci drewna moiliwego do pozyskania z iasu oraz wartoéé samcgo gnlntu. Jako podstawq prawng 2a_dania zgkaszonegojako cwcntualnc powédka wprdst Wskazala na art. 7 powolancj ustawy. Pozwany Skarb Pafistwa, reprezentowany przez Ministra Skarbu Pafistwa, wni6s% 0 oddalenie powédztwa. wskazujap, it art. 7 ustawy nie kreowsfl obowiqzku wydania nowcgo aktu noi"matywncgo, kwestionujqc legitymacjq czynna powédki oraz blqdnc utozsamianie przez powédkq pojqcia odszkodowania z pojqciem rekompensaty /k. 89/. ' Sqd oddalii wniaski dowodowe powédki uznajgc, is okolicznoéci, ktfire mialyby zostaé dowiedzionc tymi dowodami sq nieistotnc dla rozslrzygnigcia sprawy. Majap bowicm na uwadzc, przyj qty przez Sqd poglqd prawny przcdstawiony w dalszcj c2@§ci rozwazg1i W éwictle ktérego roszczenia powédki nic sq usprawiedliwione co do samcj zasaiiy zhgdnym dla rozstrzygniqpia sprawy bylo prowadzenia postqpowania dowodowcgo na okolicznoéé przysiugiwania powédce prawa wlasnoéci do wskazanych nicruchomoéci (1 zakresu tcgo prawa) a tym bardziej co do wartoéci tego micnia. Sacd Okrggowy ustalfl, i zwa2y& co I1&[email protected] powédztwo jako oczywiécic bezzasadnc podlegalo odda1eniu.Nicza1eznie od istnicjzgcego . w sprawic ukladu" stosunkéw faktycznych wskazaé nalezy, ii stronie powodowcj nie przysiugiwaly roszczcnia wskazanc przez niq w Zqdaniu pozwu. W pierwszej kolcjnosici Sscd ponddai analizie roszczenic powédki przez pryzmat przepisu art. 7 ustawy z dnia 6 lipca. 2001 roku 0 zachowaniu narodowcgo charakteru stratcgicznych zasobéw naturainych kraju (dz. U. nr 97, poz. 1051 ze zm.). Zgodnie z trcéciq art. 1 pkt 3 powolancj ustawy do stratcgicznych zasobéw naturalnych krfiju zalicza siq lasy pafistwowc. W myél natomiast jej art. 7 roszczenia oséb fizycinych, bylych
--- STRONA 2 ---
Wlaécicieli lub ich spadkobicrcéw, z tytulu utraty Wtasnoéci zasobow Wymienionych W art. 1, Zaspokojone zostanq W formic rckomponsat Wypiaconych ze érodkow budzetu pafistwa na podstawio odrqbnych przcpisow. W occnio Sqdu przytoczone pifzepisy nie dajq podstaw do stwicrdzonia, aby w oparciu o nie moina bylo skonstruowaé normg p1'a.Wn:3cbQd8cC£g podstaWa_praWnq roszczenia o Wyp1atQ rokompcnsaty za utrato prawa Wlasnoéci nicrucliomoéci z mocy dokrctu o p1‘zcp1"oWadzeniu reformy roinoj. Wykiadnia powotanego przcpisu pozwala W piorwszej kolejnoéci na konstataojq, is ustawodawca zadoklarowal W nim, 12: roszczenia osob Z ‘tytulu utraty W1£:\5I10§§C1. mionia zaliczonego przez niego do stratcgicz.nycl1 zasobéw naturalnyoh kraju, a W1§C takio lasow zostana_ zaspokojone W formic rckompcnsat. lnnyrni stowy przepis éw stanowi zapewnienie na przyszloéé, gWa.rai"1cjo zaspokojenia W przyszioéci, Wymicnionych W nim roszczefi. Roszczenia tc zaspokojono zostanqw formie rekompcnsat Wyplacanych z budietu paftstwa no podstawie odrobnych przepiséw, ktérych jcdnak nit: uchwalono do dnia dzisiejszogo. Przepis ten nie zawicra natomiast Wskazania co do tryhu dochodzcnia roszczofi W nim przewidzianych, konkrcmcgo organu administracji publicznoj ani nic Wskazuje sqdu powszechnego jako W1a§oiWyc11 W tych sprawach a takic nit: okroéla sposobu wyptaty rekompensaty. (tak trafnie Wyrok WSA W Warszawio z dnia 22 kwietnia 2009 roku, IV SA/Wa 1'77/'09,Lex nr 550523). W évviotle powyzszego nie mozo w occnic Sadu budzié Wqtpliwoéci, to powolanc: uregulowanie nit: rnoze W obeonym ksztatcie stanowié samoistnej podstawy prawncj do skutecznego dochodzenia przewidzianej W nim rekompensaty. W szczegolnoéci nio sposob W ocenie Sqdu podziolit’: wyktadni powotanego uregulowania prczentowancj W toku dostgpowania przcz strong powodowac ktérej istota sprowadza sig do konstataoji, 2e wzmiankowany przepis przyznajc podmiotom, ktore utraciiy wlasnoéé zasobdw Wymienionych W. art. 1 ustawy z dnia 6 lipca 2001 roku prawo do odszkodowa.nia., ktorego wysokoéé wyznzmzona. powinna byé W oparciu o art. 361 k.c. Poglqdi powyzszy opicra siq na zaloicniu, to odrobne przepisy 0 jakich stanowi art. 7 ustawy 7. dnia 6 iipca 2001 roku istnicjqjui W Systemic prawnym i sqto min. postanowienia kodeksu cywilnogo dotyczapc odpowiedzialnoéci odszkodowawczej. W ocenie Sqdu tcgo rodzaju interpretacja nie znajdujo oparcia W powoianym przopisio. Jui Wykladnia Iitfiralna cytowanego postanowicnia wskazuj e, Zc ustawodawca przewidzial W nim sWoistq( W odnicsioniu do togo mionia) instylucjo rekompensaty zc wskazanicm irodia finansowania, przowiduj do urogulowanie W przyszioéci Wskazanych powyzej kwestii dotyozqcych zasad i trybujej Wyplaty. Niedopuszczainymjest przy tym W przckonaniu Sqdu jak to czyni strona powodowa utozsamimiie poj @613 "rekompcnsaty" z pojociem "odszkodowania". Sqd podziela Zapatrywatlic W myél ktorogo nomcnklatura ustawy (..), posiugujc sio pojqciem rekompensaty, obcym prawu cywilnemu, ktore rcgulujc instytuojo odszkodowania. Trudno zatem przyjqé, by racjonalny ustawodawca nic postuiyi siq pojqciom rekompensaty, gdyby W istooio ohodzilo mu 0 odszkodowanie. (tak trafnie wyrok WSA W Warszawie 2 dnia 22 kwictnia 2009 roku, IV SAfWa 17T"f09,Lox nr 5 50523). Od roszczefi o charakterzc odszkodowawczym odréznié nalezy przy tym ‘to, ktoro uprawniajq do okreélonego éwiadczenia pienioincgo z uwagi na sam fakt utraty okro§Ionego majactkurjak to np. przcwidziano zostaio W ustawie 2 dnia S lipoa 2005 r. o rcalizaoji prawa do rckornpensaty 2 tytutu pozostawionia nicruchomoéci poza obocnymi granicami Rzoczypospolitoj Polskiej (Dz. U. Nr 169, poz. 1418, ze zm.). Podkreélenia Wymaga, Zo rzoczona ustawa postugujo sig wlaénie pojgcicm rokornpensaty, analogicznymjak W analizowanym art. 7 ustawy z dnia 6 lipca 2001 roku przy czym jej przyznanio —na okroélonycll W tym akcie prawnym warunkaoh — przekazane zostaio na drogt; postopowania administracyjncgo. Zatcm rowniez Wyniki Wykiadni systemowcj przcmawiajq za niedopuszczaliioéciq utozsamiania pojoé rekompcnsata i odszkodowanie. Z logo tez Wzglqdu nie byioby dopuszczalnym — nawet zatem przy przyiqoiu, Z6 W analizowanej sytuaoji mamy do czynienia 2 lukq W praWie—odWo1anio siq do przopisow kodoksu cywilnego normujqcyoh reiim odpowiedzialnoéci odszkodowawczej. W éwiotlo powyitszego uznac’: naleZy, is art. 7 ustawy 2 2001 roku Z uwagi jednak na swdj ogolnikowy charakter — W szczcgolnoéoi nieokreélenie trybu postopowania, wysokoéci togo oéwiadczenia i jednoznaczncgo krqgu podrniotow do ktdrychjost adrcsowany —nie stanowi wystarczajqcoj podstawy prawnej do uwzglgdnionia roszczonia wywodzonego 2 utraty Wiasnoéci nioruchomoéci, ktora to utrata nastapiia no podstawie przcpisow dokrotu o przoprowadzoniu reformy rolncj. Podziolajqc zatcm co do zasady zapattywanio strony poWodoWej, Z: przyznanio stosownej rekompensaty nie zostaio uzaloiniono od wykazania przestanki W postaci bozprawnoslci dziaiania pozWancgo nio moina jednoczeénic akceptowaé poglqdu, it: Wskazano urcguiowanio odwotuje sit; do przepisow kodoksu cywilnego —ja1<o przopisow odrobnych W Zfi1Cl‘BS1i3 okreélenia Zasad jcgo przyznawania ani tot, Ze opisane braki stanowiq lukg w prawie podlegajqoq uzupoinioniu uregulowaniami zawartymi W kodoksie cywilnyrn normujqcymi odpowicdzialnoéé odszkodowawczq. Niezaloiniojui od powyzszego zauwazyé nalczy, ze gdyby akceptowaé poglqd, iz do zasad przyznawanic rckolnpcnsaty na podstawic art. 7 ustawy 2 dnia 6 Iipca 2001 roku majdujq zastosowanic przcpisy kodeksu cywilnego brak byloby W ocenie Sqdu poclstaw do seleictywnego ich _ stosowania W szczogolnoéoi zatom z pominiociem ogélnych przcslanok odpowiedzialnoéci dcliktowej Skarbu Pafistwa przcwidzianych W art. 417 k.c. W toj sytuaoji niezbqdnym dla uwzglgdnicnia zgloszonego Zzgdania bytoby zatcm udowodnienie przcz powoda owych przestanck W tym W pierwszej kolejnoéci bczprawnoéoi dziatania powoduj qcego szkodrg. Tymczasom jak nalezy rozumieé powod upatrywat podstawy do zasqdzenia dochodzonoj W niniojszym postqpowaniu kwoty W samym fakcic przejqcia przez pozwanego nalciapcgo do niego mienia a nie w bczprawnoéci tego dzialania. Jednoczeénie podkreélcnia wymaga, Ze dekrct z dnia 6 wrzcénia 1944 roku o przeprowadzcniu rcformy rolnej nie zostat dotychczas uchylony wjakilnkolwiek trybie przcwidzianyrn prawem a zatem pozostajc ~ W obrocie prawnym. Przojécic zatcm nieruchomoéci ziemskich w rozumicniu przepiséw dekretu tj. jego art. 2 ustl no Wlasnoéé Skarbu Pafistwa nie moic byé idontyfikowane jako bezprawno a tym samym rodzqce odpowicdzialnoéé deliktowq Skarbu Pafistwa. Nie moic bowiom byé joj irddicm dziatanie podj ore na podstawic oboWigzu_iQcych W czasie dokonywania tej czynnoéci przepisoxv prawa (111 dckrctu o reformio rolnej) dotqd skutecznic nio2_akWcstionoWanych. Podzielié nalczy zapatrywanie, to zastrzczcnia dotyczqce politycznych i aksjologicznyoh 1.IW&l‘!.1I11(0\\'8.f1 dekretu o reformit: rolncj nic mega; prowadiié do odmowyjego stosowania. Zagadnionie dopuszozalnoéoi uznawania dckrotu o reformie roinej za irdd1o powszochnio obowiqzujqcego prawa bylo juz po wej éciu w Zycic Konstytucji Rzeczypospolitoj Polskiej Z dnia 2 kwiotnia 1997 r. przedmiotem rozwazari zardwno Trybunatu K0nstytucyjncgo,jak i Sqdu Najwyiszcgo. W toku rozwazafi podkroélano, to dekret o roformio rolnoj, kwq» Wszedi W Zycie Z dnicm 13 Wrzcénia 1944 r., doprowadzii do zasadniczej zmiany W s’t1'ukt|.1rzo W1‘i1S1‘10§C1 nicruchomoéoi zicmskich, jego przepisy byly stosowanc przoz sqdy i organy admiriistracji, 8. skutki, jakit: W}'WOi3'1, byly nastopnie respoktowano przez ustawodawccg, o czym éwiadcza; nowolizacje tego dekretu oraz uétawowc odcslania do jego unormoWaf1. W konsekwencji, dokrot I.l1(SZ1Ifi.'1’LGWfl'1 stosunki Wtasnoéoiowo, a uplyw czasu spowodowai, Zc uksztattowanejego przcpisami stosunki prawns nabraly trwatoéci. Przepisy dokrotu o reforrnie rolnej pozostajqzatom W systemic prawajako podstawa wywolanych przez nie skutkdw prawnych i sq Wiaéciwe dla d01<0118.I1ia_ oceny, czy W konkrctnym stanic faktycznym Wywolaly przcwidziano w nich Skutki prawns (zob. orzeczenia Trybunaiu Konstytucyjncgo 2 dnia 16 kwiotnia 1996 r., W 15195, OTK 1996, nr 2, poz. 13, z dnia 28 listopada 2001 r., SK 5101, OTK 2001, or 8, poz. 266
--- STRONA 3 ---
oraz Z dnia 24 paidziernika 2001 r., SK 22101, OTK 2001, nr 7, poz. 216, vqlroki Sqdu Najwyzszego 2 dnia 25 maroa 1999 r., III RN 165198, OSNAPUS 2000, nr 3, poz. 90, Z drsia 5 listopada 2002 r., III CKN 273101, nie pub1., Z dnia 13 lutcgo 2003 r., III CKN 1492100, Biul. SN 2003, nr 7, 5. 12, z dnia 24 pazidziemika 2003 r., III CK 36102, nic pub]., z dnia 26 marca2004 r., IV CK 188103, nit: publ. oraz z dnia 24 czorwca 2004 r., I11 CK 536102, nie pubI.). W konsokwonoji uprawllionym jest twierdzenio, Zc samo przejqcie mienia powodki na podstawie Wskazanych przepiséw prawnych nio nosi oochy bezprawnoéci ajednoczcénic nic zostalo w niniej szcj sprawic Wykazane W Zaden sposéb, is Wystapily inne podstawy do takiego kwalifikowania Zachowania pozwancgo. Jednoczeénie zauwaiyé nalezy, fie r|aWt:t gdyby uzasadnionym bylo twiordzenic, Zo przoj ocic nicruchornoéci powoda nastqpilo W sposob bozpraWny Z uwagi na przokazanie go jednostkom adrninislraoji lednej, czego nit: mozna uznaé za roalizacjo celéw rcformy rolncj (k.4) to réwniez i W tcj sytuacji brak byioby podstaw do uwzglodnionia dochodzonogo W sprawie niniejszcj 2a,da.nia. Zwaiyé bowiem nalezy, Ze niespclnicnic przoslanek okre§lonych W dckrccie 7. dnia 6 Wl'Z6§I11fl 1944 roku powoduj accyoh przojécie ex Iege W13.S1'10§Ci okrcéioncgo W nim n1ienia rrowodowaloby, to ten ostatnie skutck W rzcczywistoéci nie Wysta,pi1by. Konsekwencjat powyiszcgo bylaby rnoinoéé dochodzenia zwrotu nalciqpoj do powoda nicruchomoéoi a nie odszkodowania (czy tot rekompcnsaty) zajcj przejqcie przez pozwanego. Z kolci gdyby uznaé, Ze powédka objqta poclstawg faktyczna, swcgo zqdaniaku czemujak Wskazano ‘orak jest podstaW bczprawno pozbawienie jej mienia przcz pozwancgo (a nie przejécie jcgo Wlasnoéci zgodnie z postanowicniami dekretu z dnia 6 Wrzcénia 19441‘oku) a jednoczeénie zwrot nicruchomofici nie bylby moZ1i\W z przyczyn faktycznych bqdi prawn)/oh to joj roszczenic zaplatq odszkodowania Za utracone micnic ktérc W toj sytuacji podlegzdoby occnie W éwietle przcpisow obowiqzujgcych W dacie zdarzcnia, ktéro byio 2r6d1em szkody tj. ustaxw z dnia 15 Iistopada 1956 r. 0 odpowicdzialnoéci Patistwa za szkody Wyrzaglzone przez funkcj onariuszy paflstwowych (Dz. U. n1'54, poz. 243 tak trafnie Sqd Apclacyjny w Warszawie W W3/roku z dnia 2 grudnia 2008 roku, I ACa 135108, Lex nr 577577 oraz Sad Najwyzszy w Wyroku z dnia3 sicrpnia 2006 roku, IV CSK 120106, Lox nr 381111) nalciatoby oddalié, poza jui podniesionymi argumcntami, takze z uwagi na niezachoWa.nic roczncgo terminu 2 art. 6 ust. 1 tcj ustawy (0 charakterze prekluzyjnym). W przekonaniu Sqdu brakjcst rownioi podstaw do uwzglodnienia powédztwa na podstawie drugiej zc wskazanych przez powoda podstaw prawnych, a to art. 417 k.c. W 2W. z art. 77 Konstytucji. Przedc Wszystkim stwicrdzié na1e2y, 20 zastosowania W rozwazanej sprawio nic znaj dzie art. 417(1) § 4 k.c. gdyi Wymioniony przepis WSZEI11 W Zycic 2 dnicm 1 Wrzeénia 2004 r. idzia1a1jcdynio no przysz1o§é a to zgodnic art. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianic ustawy Kodeks cywilny oraz nicktérych innych ustaw (Dz. U. Nr 162, poz. 1692), W myél, ktorogo do zdarzefi i stanow prawnych powstatych przed dniem jej Wcj §cia W Zycio mialy zastosowanic przcpis}' art. 417, art. 419, art. 420, art. 420(1), art. 420(2), i art. 421 k.c. W brzmieniu oboWia_zujqoym do dnia 1 wrzeénia 2004 roku. Za nio budzqcq Wgtpliwoéci nalsiy uznaé okolicznoéé, ii Skarb Pafistwa odpowiada za szkodq wyrzqdzonq niewydaniem aktu normatyvmcgo, ktérego obowiqzek Wydania poWsta1 po W€5j§C1U W zycio Konstytuoji Rzoozypospolitoj Polskiej. Jednoczoénic nio ma znaczcnia, kiedy powstala lub ujavmila sic; szkoda oraz czy ma ona ohamktor narastaj a,cy W czasie, jezeli stan zanicchania normatywnego powstai przed dniom l wrzeénia 2004 r., wowczas art. 417 k.o. (W obeonym brzmieniu) i art. 417(1) § 4 1<.c. nie maja, zastosowania, chociaiby po tym dniu poWsta1a (ewentualnic zaczola nastawaé) szkoda spowodowana tym zaniochanicm. Wcdlug togo rozwiaczania naleiy oceniaé rownici skutki Wejécia w Zycic art. 77 ust. 1 Konstytucji (uchWa1a Sqdu Najwyzszogo Z dnia 19 rnaja 2009 roku, LEX nr 493964, Biu1.SN 2009/517,111 CZP 139108). Majag: zatem na uwadzo, Zo ustawa z dnia 6 iipca 2001 roku o zachowaniu narodowego charaktoru stratcgicznych zasobow naturalnych kraju Wcszla W zycie W dniu 1 Wrzcénia 2001 roku a zatem po Wej éciu W Zycie Konstytucji RP a przod Wej éciem W Zycie ustawy nowolizujqccj z dnia 17 czerwca 2004 1". — stwiordzié nalezy, 2e do ocony Zqdania powoda za zaniechanie Iegislacyjnc znajdzic zéstosowanio art. 417 k.c. (W brzmioniu owczeénie obowiqzujqcym), intcrprotowany W zwiaczku 2 art. 77 ust. 1 Konstytuqii. Wskazaé jodnak nalefay, 2e nieodzownym Warunkiom stanu tzw. zanicchania logislaoyjnego jest stwierdzcnio obowigzku Wydania okroélonego rozwiaczania lcgislaoyjnego, oraz ze odpowiodzialnoéé za szkodo Wyrzqdzong talcim zanioohaniem powstajc tylko Wtody, gdy prawa jedrlostek przyznanc przcz prawodawcg W Sposob oczywisty i bozwarunkowy nie mogqb)*6 zrealizowane na skutok niowydartia odpowiedniego alctu normatywnogo (zob. Wyroki Sddu Najwyiszcgo z dnia 4 sierpnia 2006 r., III CSK 138105, OSNC 2007, nr 4, poz. 63 iz dnia 15 lutogo 2007 r., II CSK 483106, r1iopLlb1.). W éwietle powyiszogo niowagpliwym jest, ze o zaniechaniu legislacyjnym powodujapym odpowiodzialnoéé odszkodowawozq Skarbu Pafistwa mozna mowié rylko Wowczas, gdy nio zostat Wydany akt normatywny, ktorego obowiqzek Wydania przowiduje przepis praWa (Konstytuoja lub ustawa). W oconio Sqdu powédka nie Wy1<a2a1a tak zdefiniowanych przoslanok odpowiedzialnoéci Skarbu Pafistwa za zaniechanie Icgislaoyino. Odwotujqc siq do jui dojui poczynionych uwag, stwiordzié naloiy, Ze przewidziany W art. 7 ustawy 2 dnia 6 lipca 2001 roku obowiqzek W3/p1aty rckornponsat Z1}"[l.t1L1 utraty W1asno:§ci zasobéw okroélonych W jej art. 1 jest na tylc ogélnikowy, Ze nie jest moZliWc ustalcnie jego zakrosu, wysokoéoi naleinej rckomponsaty, podmiotdw uprawnionych i podmiotu odpowiedzialncgo zajej Wyplatg: a tym samym nic sposob przyjqé, is prawa jodnostek przyznano zostzdy W nim przoz prawodawcq: W sposob oczywisty i bezwarunkowy. Jednoczcénio aby rnoina bylo przyjzté, We ustawodawca podjat1zobowia,za.nie do Wydania okreélonego aktu normatywnogo, a nie tylko przcwidywal Inozliwoé1': uregulowania pewnej kwestii W inncj ustawic obowiqzok Wydania ustawy musi byé Wyrazony W sposéb jcdnoznaczny, wyiqczajqcy mozliwofié jego ustalenia dopiero W drodze Wykladni dokonanoj przcz sad; sta.noWi1oby to Wkroczsnic w1adzy sqdowniczej w uprawnicnia zastrzezone dla ustawodawcy (tak Sqd Najv»yzszy W uchwale z dnia 6 lipca 2006 roku, III CZP 37106, OSNC 200714/56). W sytuacji natomiast gdy delcgacja ustawowa rnialaby dotyozyé Wydania rozporzqdzcnie wykonawczego to W tcj sytuacji upowaznienic ustawowe powinno czynié zadoéé vvymaganiorn przcwidzianyrn W art, 92 ust. 1 Konstytucji, a W1§C okreélaé organ w1a§ciWy do wydania rozporzqdzenia, zalcres spraw przekazanych do urcgulowania oraz wytycznc dotyczqce treéci alcru. Niewactpliwym jest W ocenie Sqdu, ze a.nalizowa.ny art. 7 ustawy z dnia 6 lipca 2001 roku 0 zachowaniu naroclowego charakteru stratcgicznych zasobow naturalnych kzraju nie Wypcinia p0wo1anych 1<ryterioW.Niczalezniejuz od powyzszego podkresllenia Wymaga, ze nawet przyjqcic, 12 niewydanie aktu nomaatywmago stanowilo zaniechanie lcgislacyjne pozwanego, brak byioby podstaw do ustalenia zalcresu szkody doznanej przez powodkq z tcgo tytulu, a Wykazanie tej przcs1anki obciqzaj qce jq zgodnic z ogélnq regu1a rozkladu cigzaru dowodu jest niozbqdne dla przyjqcia odpov»'iedzia1no§ci odszkodowawozcj Skarbu Paiistwa. Jezclijbowiem szkoda w powyiszoj S}/Tuacji mialaby sio wyrazaé W pozbawieniu powoda rckompcnsaty na skutek zaniechaoia lcgislacyjnego to wobcc brakujakichkolwick Wskazafi ustawodawcy cio do jej zakresu, niemoiliwwm bylobybez Wkraczania W kompctoncje prawodawcyokrcélenio Wysokoéci nalsinogo powodowi odszkodowania. W szczegolnoéci za zupehiio dowolne uznaé nalezy twiordzenia srrony powodowcj, Zc rekompensata (a tym samym odszkodowania nalefcne za odjtgcic moiliwoéci jej uzyskania) odpowiadaé mialaby Wartoéci micnia przejqtego na podstawio dekretu 2 dnia 6 wrzoénia 1944 roku o przoprowadzeniu reformy rolncj czy toi jakicgoé ulamka tej Wartoéci (okrcélonego np. na 20%). Z tyoh powodow Sqd orzekl, jak W pkt I sontcnoji wyroku. O kosztanh postopowania Sad 0rz<:k1na podslawie art. 108 § 1 k.p.o., art. 98 § 1 k.p.c. oraz art. 99 1<.p.c. W zW. z § 6 pkt 6 Rozporzqdzenia Ministra Sprawiedliwoéci 2 dnia 28 Wrzeénia 2002 roku W sprawie optat za czynnoéci adwokackie oraz ponoszonia przoz Skarb Pafistwa kosztow nicoplaconej pornocy prawncj udzielonej z urzqdu (Dz.U. z 2002f. Nr 163, poz. 1348 zc zm.) i 1 1 ust. 3 ustawy 2 dnia 8 iipca 2005 ro1<u o Prokuratorii Gcncralncj Skarbu Par'1stWa.
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Wyrok#Sąd Okręgowy w Warszawa#l C l0#art. 7 ustavw#art. 7 powolancj#art. 7 ustawy#art. 1 pkt 3 powolancj#art. 7 roszczenia#art. 1 ustawy#art. 361 k.c.#art. 417 k.c.#art. 2 ustl#art. 6 ust. 1 tcj#art. 77 Konstytucji.#art. 5 ustawy#art. 421 k.c.#art. 417 k.o.#art. 77 ust. 1 Konstytucji#art. 77 ust. 1 Konstytuqii.#art. 1 jest#art. 108 § 1 k.p.o.#art. 98 § 1 k.p.c.