Wyrok l C 116311 1

--- STRONA 1 --- Sygn.ak{IACa1254r’13  Na D0dS§r1wl@ u I    . VVYRQK d . _ _@.:1w*y5 dnla 6.08.260! r. n rJu§|;p|@ 0:nI0rm§:fljl§JuL!!r@2r1e]_bz. U. H2 poz. H98 Z pajin. zm. Przeismne Jnlormacjs puhllnznq w fgrmig W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dvkumentu Pub w iormle przetwmzomej   Dnia 23 stycznia 2014 r. 0 3 ....... Sqd Apelacyjny W Warszawic I Wydzizd Cywilny W sk{adzie: """""""~ Wes wmomdaw .................... Przewodniczqcy:  SSA Katarzyna Polaflska  Farion Sqdziowiez SA Robert Obrqbski (spr.) SO (del.) Bogushwa Jarmc:¥0wicz  Lochafiska ‘ Protokolant: asystent sgdziego Lukasz §liWa p0 rozpoznaniu W dniu 23 stycznia 2014 r. W Warszawie na rozprawie sprawy 2 powédztwa A. F. i D. M. przeciwko Skarbowi Pafistwa reprezentowanemu przez Ministra Gospoclarki 0 odszkodowanie ' na skutek apelacji pozWanego od wyroku Sqdu Okrqgowego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2013 12, sygn. aktl C 116311 1: 1. zrnienia zaskariony Wyrok: ii. W punkcie I W azgéci W ten sposéb, Ze oddala powédztwo 0 zaplatg kwot p0 7000 zl (siedem tysigcy zlotych) na rzecz kaidej powédki oraz 0 zapiatg ustawowych odsetek ad tych kwot za okres od dnia 19 czerwca 2013 r. do dnia zaplaty; b. W _ . . W punkcie III W czgéci W ten sposéb, Ze oddala wnioski powédek 0 zasqdzenie od pozwanego zwrotu kosztéw procesuz na rzecz A. F. W kwocie 1828,37 zl (jeden tysiqc osiemset dwadzieégia osiem zlotych i trzydzieéci siedem groszy) oraz na rzecz D. M. W kwtmcie 1003,37 zl (jeden tysiqc trzy zlote i trzyclzieéci siedem groszy); _ C. W punkcie IV w czgéci W ten sposéb, ianakazuje éciqgnqé od A. F. i D. M. z roszczefi zasqdzonych w punkcie I zaskarionego wyroku na rzecz Skarbu Paristwa  Sqdu Okrggowego W Wa rszawie kwot po 32,98 zl (trzydzieéci clwa zlote dziewigédziesiqt osiem groszy) tytulern zwrotu czgéci wydatkéwg 2.' . zasqdza ud A. F. oraz D. M. na rzccz Skarbu Pafistwa — Prokuratorii Generainej Skarbu Pafistwa kwoty po 450 zi (czterysta pigédziesiqt zlotych) tytulem zwrotu kosztéw zastgpstwa procesowego W postrgpuwauiu apelacyjnym; 3. nakazuje éciqgnqé ad A. F. i D. M. z roszczefi zasqdzonych W punkcie I zaskarionego wyroku na rzecz Skarbu Pafistwa — Sqdu Okrggowego w Warszawie kwoty po 350 'zI (trzysta piogédziesiqtzlotych)tyt11lem nieuiszczonej oplaty od apelacj i. Sygn. ak£'IA Ca 1254113  ’ Sygn. akłIACa 1254r'13 - Na podstawie L; I ' - - . VVYRQK d . _ _S.ā1\fif›'¿ dnia B.t1ā.2ł}m r, e rłemşple 8 mlnrmac;lpuŁ›!›szne]_L›z. U. M2 poz, 1198 2 púżn. zm. Przekazane łnlermacje puhllczną w farmie W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Güitümeriiu Pub w íormle prrełwmzonsj - - Dnia 23 stycznia 2014 r. `j O ....... Sąd Apelacyjny w Warszawie I Wydział Cywilny W składzie; ''''''''''" adres wmomdaw .................... Przewodniczący: - SSA Katarzyna Polańska - Farion Sędziowie: SA Robert Obrębski (spr.) SO (del.) Bogusława Jarmołowicz - Łochańska Ű Protokolant: asystent sędziego Łukasz Śliwa po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa A. F. i D. M. przeciwko Skarbowi Państwa reprezentowanemu przez Ministra Gospodarki 0 odszkodowanie ' na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. aktł C 1163!l 1: 1. zmienia zaskarżony wyrok: ii. w punkcie I w części w ten sposób, że oddala powództwo 0 zapłatę kwot po 7000 zł (siedem tysięcy złotych) na rzecz każdej powódki oraz o zapłatę ustawowych odsetek od tych kwot za okres od dnia 19 czerwca 2013 r. do dnia zapłaty; b. ' _ _ _ w punkcie HI w części w ten sposób, że oddala wnioski powódek o zasądzenie od pozwanego zwrotu kosztów -procesu: na rzecz A. F. w kwocie 1828,37 zł (jeden tysiąc osiemset dwadzieścia osiem złotych i trzydzieści siedem groszy) oraz na rzecz D. M. w kwocie 1003,37 zł (jeden tysiąc trzy złote i trzydzieści siedem groszy); _ C. w punkcie IV w części W ten sposób, żenakazuje ściągnąć od A. F. i D. M. z roszczeń zasądzonych w punkcie I zaskarżonego wyroku na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Warszawie kwot po 32,98 zł (trzydzieści dwa złote dziewięćdziesiąt osiem groszy) tytułem zwrotu części wydatków; 2." . zasądza od A. F. oraz D. M. na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwoty po 450 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym; 3. nakazuje ściągnąć od A. F. i D. M. z roszczeń zasądzonych W punkcie I zaskarżonego wyroku na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Warszawie kwoty po 350 'zł (trzysta pięćdziesiąt złotych) tytułem nieniszczonej opłaty od apelacji. sygn. ak:-IA ca 1254113 - 2 --- STRONA 2 --- UZASADNIENIE Pozwem z dnia 23 listopada 2011' r. A. F.i D.“ M.Wnios1y 0 zasa_dze11ie do Skarbu Pafistwa — Ministra Gospodarki kwoty 76000 21 z ustawowymi odsefkami 0d dnia Wniesienia po2.Wu do dnia zaplaty tytulem odszlcodowania z tytuhl pozbawienia poprzednika prawnego poWo_c1e1<_ przedsiqbiorstwa stanowiqcego szwalniq poioionqw N., ktore na podstawie zarzqdzcnia Prezesa Centralnego Urzrgdu Drobnej Wytwérczoéci z dnia 22 maja 1951 r. zostalo objqte przymusowym za1'zqdem pafistxvowym, natomiast na podstawie orzeczenia Przewodniczqcego Komitem Drobnej Wytwérczoéci z dnia 15 paidziemika 1959 r., przesz10 na W1asnoéé Skarbu P8lI15tVVEl.. Powoiujqc sis; na nastqpstwo prawns pa E. N., przedwojennym wiaécicieiu szwalni, powodki podnosfly, 2e decyzjg Ministra Gospodarki z dnia 19 maja 201 1 1'. stwierdzona zostaia niewaznoéé powohmego zarzqdzenia z dnia 22 rnaja 1951 r. oraz niezgodnoéé z prawern orzcczenia z dnia 15 paz'dzie1'nika 1959 l'., ktore W)/Wolalo nieodWraca1ne skutki prawns. Utrzymujap, Ze podstawo pozwu stanowi VV)/1’3cCZI11C doznanie szkody rzeczywistej przez dawnego W1aécici:=.*1a szwalni Z N., powodki podnosily, Z6 zawarte W nim Zqdanie obejmuje tylko wartoéé rzeczy ruohomych, ktore WChO(1Z11}r‘ W sklad szWa1ni,ja1< tez uszczerbek W mieniu poprzednika prawnego powédek, Spowodowany utratq Wynagrodzenia z tytuhl korzystania ze skladnikow ruchomych przedsiqbiorstwa, ktore wedhlg powédek, nie stanowi utraconych korzyéci, podlega wigs uwzglqdnieniu na podstawie an. 160 § 1 i2 k.p.a. , Strona pozwana wnosfla 0 ocldalenie powédziwa. Kwestionujqc zasado odpowiedzialnoéci Skarbu Paflstwa przewidzianag ‘ poWo1anym przepisem, strona pozwana wskazywaia na nieprecyzyjne sfonmflowanie podstawy faktycznej, na ktorej powodki oparly Zagdanie, Wadliwe okreélenie zakresu szkody i zdarzcnia bodqcego jej Zrédlem, nieuzasadnione uznanie, 2e szkoda rzeczywista zostala Wyrzqdzona decyzjq z dnia 22 maja 1951 r., ktora d'3C}'Zj3L nadzorczq z dnia 19 maja 2011 r. 20sta1a Wyeliminowana Z obrom, jak rowniez Ze jej czegéciq byia nie tylko wartoéé rzeczy ruchomych skladajqcych six; na SZWfl1I‘l1Q nalezqcq do E. N., ale rowniei utrata moiliwoéci korzystania z tego warsztatu w okresie pomigdzy wydaniem pierwszej Z tych decyzji a przejqciem szwalni na W1E"1Sl10§(§ Skarbu Pafistwa. Strona pozwana podnosfla, ze drugi 2 podanyqh elementéw szkocly obejmuje korzyéci utracone przez poprzednika prawnego powédek, nie podlega \.V1QC uwzg1Qdnicniu W rarnach ochrony przewidzianej art. 160 k.p.a., k_Westion0Wa1a ponadto okres, za ktory powédki Zacdabj odsetek, twierdzfla bowiem, Ze ich naliczenie od daty pozwu byloby sprzeczne 2 art. 363 § 2 1<.c. Wyrokiem z dnia 19 czerwca 2013 r. Sqd O1u'Qg0Wyzasqdzi10d Skarbu Pafistwa — Ministra Gospodarki na rzecz kazdej z powédek kwoty po 27950 z1Wra.z z ustawowymi odsetkami od daty wyroku do dnia zaplaty, oddalfl Zqdanie pozwu W pozostah/In zakresie, zasa4:1zi1 do strony pozwanej na rzecz A. F.kWot1'g 2893,52 Z1 oraz na rzecz D. M.kW0tq 1393 .52 z1tytu1ern zWr0t1.1 kosztow procesu i nakazai pobraé od pozwanego Ila Izecz Skarbu Pafistwa — Sqdu Okrqgowego W Warszawie kwotrg 119,94 Z1 tytuhem zwrotu Wyclatkéw zwiaganych z przeprowadzeniem dowodu z opinii bieglego, W ktérej ustalona zostala Wartoéé rzeczy ruchomych skiadajatcych siq na szwalniq E. N.Wed1ug stanu tych rzeczy na dziefi wydania zarzqdzenia z dnia 22 maja 1951 1'. oraz W dacie Wydanie orzeczenia z dnia 15 paidziernika 1959 r. o ich przejociu Ila W1asn0éé Skarbu Pafistwa. Na podstawie dokumentéw z102onych przez strony oraz powolanej opinii bieglego sqclowogo, Sqd Okrqgowy ustali1 okolicznoéci, ktore nie byiy sporne porniodzy stronarni, dot}/czy1'y natomiast wydania, na podstawie dekretu Naczelnika Pafistwa z dnia 16 grudnia 1918 r. W przbdmiocie przymusowego zarzqdu palistwowego, zarzqdzenia z dnia 22 rnaja 1951 1'. 0 przej Q0111 szwalni E. 1\1., ktéra przed drug:1 Wojentzm éwiatowq dzia1a1a pod nazwq (...), w zarzqd pafistwowy, jak rowniez wydania przez Przewodniczqcego Komitetu Drobnej Wytwérczoéci decyzji z dnia 15 paidzicrnika 1959 r. o przejqciu tej szwalni na W'1asn0éé ]J8.l‘1S1IWfl.. Ponadto Sqd Okrogowy ustalih Ze z inicj atywy E. N., w maju 1990 r. zostalo WSZCZQ16 postqpowanie nadzorcze, ktore po jego émierci bf/10 kontynuowane z udziaiem powédek i zostz110 zakofiozone decyzjq Ministra Gospodarki 2 dnia 19 maja 201 1 r., st\W*ierdzajqcQ njewaznoéé zarzqdzenia z dnia 22 maja 1951 11, jak réwniez niczgodnoéé z prawern orzeczenia z dnia 15 paidziemilca 1959 r., ktérej niewainoéé nie z0sta1a stwierdzona ze Wzglodu na nieodwracalne skutki decyzji poddanej kontroli _ nadzorczej. Sqd Olqqgowy ustalfl, to kaida z powodek nabyia polowq spadku po poprzednim w1aécicie1u szWa1ni. Na dziefi Wydania pierwszej z powcfianych decyzji, na podstawie opinii bieglego sqdowego, Waltoéé rzeczy ruchomych skladajqcych sir; na szwalnig Sqd Okrfggowy ustalil Ila kwotq; 55900 Z1, nie oparl siq natomiast na Wartoéci tych rzeczy, ktérq bieg1yustali1 We:d%ug ich stanu na dzieli 15 paidziemika 1959 r., ozyli W dacie wydania deoyzji o ich przej Qciu na W'1&SI10§é Skarbu Pafistwa. Oceniaj ap znaczenie prawnej ustalonych okolicznoéci, na podstawie art. 160 § 1 k.p.a. Sqd Okrogowy uzna1poW6dztwo za uzasadnione co do samej jego zasady, przyjaj bowiem, 2e W czqéci dotyczapej szkody rzeczywistej doznanej przez poprzedniica prawnego powodek, zosta1y wykazane wszystkie przeshmki okreélone powoianym przepisem i art. 361 k.c. Wskamljap, na podstawie decyzji nadzorczej Ministra Gospodarki z dnia 19 maja 2011 r., Ze orzeczenie z clnia 15 paidzicrnika 1959 r., na podstawie ktérego E. N.z0sta1 pozbawiony \\*ypOSEi2€I1i€1 szwalni, bylo bezprawne, Sqd Okrogowy uzna1, Ze pozew podlega1 uwzglqdnieniu do ustalonej przez biegiego Wartoéci rzeczy wcliodzapych W jcj sk1ad, nie byio natomiast zasadne W dalszcj czqéci, obejmnj accoj takze korzyéci, ktére poprzednik prawny powédek utracii po przejgciu tego przedsiqbiorstwa w zarzqd pafistwowy. Uznaj Q0 natomiast, Ze Wskazana strata W majqtku E. Nnastqpila W chwili Wydania zarzqdzenia Prezesa Centra1nego Urzgdu Drobnej Wytwérczoéci z dnia 22 maja 1951 r., W»5kfiZUjqC ponadto, Ze od daty Wydania tej decyzji poprzcdni W1a§cicie1 szwalni zostal pozbawiony mozliwoéci Junkcjonowania w granicach posiadanego prawaf, za zasadne Sqd Okrqgowy uzna1 przyzna.nie' powodkom, W czqéciach rownyoh, takiego odszkodowania, ktérc odpowiada wartoécij ej Wyposazenia W dacie wydania powolanej decyzji, czyii W'1E1_CZ[16j kwocie 55900 21. UWzg1e;dniaja_c zarzuty pozwanego, dotyczape ustalenia Wartoéci sk%adnikoW szwalni Wedhlg can 2 daty orzekania, jak réwniez kompensacyjne znaczenie art. 363 § 2 k.c., odsetki od zasqdzonych l<W0ty na rzecz powodek Sqd Okrqgowy zasqdzfl od daty Wyroku i ocldalii powodztwo W pozostab/m zakresie. O kosztach procesu Sqd Okrogowy orzeld na podstawie zasady stosunkowego ich podziaiu miqdzy strony i przy przyjqciu za102':enia, Ze powédki wygraly proces W 73,55 %  ach dochodzonej kwoty oraz Ze W pozostalym zakresie przcgraify sprawq. _ UZASADNIENIE Pozwem z 'dnia 23 listopada 2011' r. A. F.i D." 1\/Lwniosły o zasądzenie do Skarbu Państwa _ Ministra Gospodarki kwoty 76000 zł z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty tytułem odszkodowania z tytułu pozbawienia poprzednika prawnego powó_dek_ przedsiębiorstwa stanowiącego szwalnię położonąw N., które na podstawie zarządzenia Prezesa Centralnego Urzędu Drobnej Wytwórczości z dnia 22 maja 1951 r. zostało objęte przymusowym zarządem państwow“ym, natomiast na podstawie orzeczenia Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości z dnia 15 października 1959 r., przeszło na własność Skarbu Państwa. Powołując się na następstwo prawne po E. N., przedwojennym właścicielu szwalni, powódki podnosiły, że decyzją Ministra Gospodarki z dnia 19 maja 201 1 r. stwierdzona została nieważność powołanego zarządzenia z dnia 22 maja 1951 r. oraz niezgodność z prawem orzeczenia z dnia 15 października 1959 r., które wywołało nieodwracalne skutki prawne. Utrzymując, że podstawę pozwu stanowi wyłącznie doznanie szkody rzeczywistej przez dawnego właściciela szwalni z N., powódki podnosíły, ze zawarte w nim żądanie obejmuje tylko wartość rzeczy ruchomych, które wchodziły w skład szwalni, jak też uszczerbek w mieniu poprzednika prawnego powódek, spowodowany utratą wynagrodzenia z tytułu korzystania ze składników ruchomych przedsiębiorstwa, które według powódek, nie stanowi utraconych korzyści, podlega więc uwzględnieniu na podstawie art. 160 § 1 i2 k.p.a, , Strona pozwana wnosiła o oddalenie powództwa. Kwestionując zasadę odpowiedzialności Skarbu Państwa przewidziana ` powołanym przepisem, strona pozwana wskazywała na nieprecyzyjne sformułowanie podstawy faktycznej, na której powódki oparły żądanie, wadliwe określenie zakresu szkody i zdarzenia będącego jej źródłem, nieuzasadnione uznanie, że szkoda rzeczywista została wyrządzone decyzją z dnia 22 maja 1951 r., która decyzją nadzorcza z dnia 19 maja 2011 r. została wyeliminowana z obrotu, jak równiez że jej częścią była nie tylko wartość rzeczy ruchomych składających się na szwalnię należącą do E. N., ale również utrata możliwości korzystania z tego warsztatu w okresie pomiędzy wydaniem pierwszej z tych decyzji a przejęciem szwalni na własność Skarbu Państwa. Strona pozwana podnosiła, że drugi z podanych elementów szkody obejmuje korzyści utracone przez poprzednika prawnego powódek, nie podlega więc uwzględnieniu w ramach ochrony przewidzianej art. 160 k.p.a., kwestionowała ponadto okres, za który powódki żądały odsetek, twierdziła bowiem, że ich naliczenie od daty pozwu byłoby sprzeczne z art. 363 § 2 1<.c. Wyrokicm z dnia 19 czerwca 2013 r. Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa - Ministra Gospodarki na rzecz każdej z powódek kwoty po 27950 zł wraz z ustawowymi odsetkami od daty wyroku do dnia zapłaty, oddalił żądanie pozwu w pozostałym zakresie, zasądził do strony pozwanej na rzecz A. F.kwotę 2893,52 zł oraz na rzecz D. M.kwotę 1393.52 zł tytułem zwrotu kosztow procesu i nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Warszawie kwotę 119,94 zł tytułem zwrotu wydatków związanych z przeprowadzeniem dowodu z opinii biegłego, w której ustalona została wartość rzeczy ruchomych składających się na szwalnię E. Nwedług stanu tych rzeczy na dzień Wydania zarządzenia z dnia 22 maja 1951 r. oraz w dacie wydanie orzeczenia z dnia 15 października 1959 r. o ich przejęciu na własność Skarbu Państwa. Na podstawie dokumentów złożonych przez strony oraz powołanej opinii biegłego sądowego, Sąd Okręgowy ustalił okoliczności, które nie były sporne pomiędzy stronami, dotyczyły natomiast wydania, na podstawie dekretu Naczelnika Państwa z dnia 16 grudnia 1918 r. w przedmiocie przymusowego zarządu państwowego, zarządzenia z dnia 22 maja 1951 r. o przejęciu szwalni E. N., która przed drugą wojenną światową działała pod nazwą (...), W zarząd państwowy, jak równiez wydania przez Przewodniczącego Komitetu Drobnej Wytwórczości decyzji z dnia 15 października 1959 r. o przejęciu tej szwalni na własność państwa. Ponadto Sąd Okręgowy ustalił, że z inicjatywy E. N., W maju 1990 r. zostało wszczęte postępowanie nadzorcze, które po jego śmierci było kontynuowane z udziałem powódek i zostało zakończone decyzją Ministra Gospodarki z dnia 19 maja 201 1 r., stwierdzającą nieważność zarządzenia z dnia 22 maja 1951 1"., jak również niezgodność z prawem orzeczenia z dnia 15 października 1959 r., której nieważność nie została stwierdzona ze względu na nieodwracalne skutki decyzji poddanej kontroli _ nadzorczej. Sąd Oldęgowy ustałił, że każda Z powódek nabyła połowę spadku po poprzednim właścicielu szwalni. Na dzień wydania pierwszej z powołanych decyzji, na podstawie opinii biegłego sądowego, wartość rzeczy ruchomych składających się na szwalnię Sąd Okręgowy ustalił na kwotę 55900 zł, nie oparł się natomiast na wartości tych rzeczy, którą biegły' ustalił według ich stanu na dzień 15 października 1959 r., czyłi W dacie wydania decyzji o ich przejęciu na własność Skarbu Państwa. Oceniaj ąc znaczenie prawnej ustalonych okoliczności, na podstawie art. 160 § 1 k.p.a. Sąd Okręgowy uznał powództwo za uzasadnione co do samej jego zasady, przyjął bowiem, że W części dotyczącej szkody rzeczywistej doznanej przez poprzednika prawnego powódek, zostały wykazane wszystkie przesłanki określone powołanym przepisem i art. 361 k.c. Wskazując, na podstawie decyzji nadzorczej Ministra Gospodarki z dnia 19 maja 2011 r., że orzeczenie z dnia 15 pażdziernika 1959 r., na podstawie którego E. N.został pozbawiony wyposażenia szwalni, było bezprawne, Sąd Okręgowy uznał, że pozew podlegał uwzględnieniu do ustalonej przez biegłego wartości rzeczy' wchodzących W jej skład, nie było natomiast zasadne W dalszej części, obejmującej takze korzyści, które poprzednik prawny powódek utracił po przejęciu tego przedsiębiorstwa w zarząd państwowy. Uznaj ąc natomiast, ze wskazana strata w majątku E. Nnastąpiła w chwili wydania zarządzenia Prezesa Centralnego Urzędu Drobnej Wytwórczości z dnia 22 maja 1951 r., wskazując ponadto, ze od daty wydania tej decyzji poprzedni właściciel szwalni został pozbawiony możliwości ,funkcjonowania w granicach posiadanego prawcf, za zasadne Sąd Okręgowy uznał przyznanie' powódkom, w częściach równych, takiego odszkodowania, które odpowiada wartości-j ej wyposażenia w dacie wydania powołanej decyzji, czyli w łącznej kwocie 55900 zł. Uwzględniając zarzuty pozwanego, dotyczące ustalenia wartości składników szwalni według cen "z daty orzekania, jak również kompensacyjne znaczenie art. 363 § 2 k.c., odsetki od zasądzonych kwoty na rzecz powódek Sąd Okręgowy zasądził od daty wyroku i oddalił powództwo W pozostałym zakresie. O kosztach procesu Sąd Okręgowy orzekł na podstawie zasady stosunkowego ich podziału między strony i przy przyjęciu założenia, że powódki wygrały proces w 73,55 % - ach dochodzonej kwoty oraz że w pozostałym zakresie przegrały sprawę. _ --- STRONA 3 --- Apelacjg od wyrolcu Sadu Okrogowego Wnir§s1pozWany. Zaskariajac ten wyroku W czqéci zasadzaj apej na rzecz kaidej z powodok odszkodowanie W kwocie 7000 2.1 WT2iZ z odsetkami od tych kwot, Skarb Paristwa zarzucfl Sadowi O1<rQgoWemu " naruszenie art. 160 § 1 i 2 k.p.a. W zW. z art. 361 § 1 i 2 1<.c. przez zasadzenie na rzecz powodek odszkodowania przewytszaj apego wysokoéé szkody doznanej przez E. N. Wskutek przejqcia na W1asno.§é Skarbu Pafistwa mienia, ktore Wchodzfio W skiad szwalni nalezacej do poprzednika prawnego powodek. Na podstawie podanogo zarzutu pozwany Wnosii o zmianq Wyroku Sa_du Okrqgowego W zaskarionaj czoéci przez oddaienie powodztwa W zakresia kwoty 7000 z1na rzecz kazdej z powodek, jak It:2 W cztgéci d_otyczacej odsetek ustawowych zasadzonych od tych kwot, obciazenic powodek stosowna czqécia kosztow , postqpowania przed Sadem Okragowym, jak rowniei kosztami postqpowania apelacyjnego W ca1oéci. W odpowiedzi na apelacjq powodki wniosiy o jej oddalenie oraz 0 obciqzenie pozwanego poniesionymi kosztami postqpowania apeiacyjoego. Sqd Apelacyjny zwaiyl, co nastgpuje: Apelacja by1a uzasadniona i zas1ugiWa1a na uwzgligdnienie W caloéci. Przy praWid1owych ustaleniach faktyoznych, ktore nie by1y sporne rniadzy stronami, nie zostaly ponadto zakwestionowane w apelacji, w catoéci zostaly tym samym przyj ate za podstawq rozstrzygniacia o jej zasadnoéci, nie mozna bylo zgodzic’: sio z Sqdem Okreggowy, by przy ustalaniu wysokoéci odszkodowania naleznego powodkom, nale2a1o uwzglqdnié wartoéé mienia, ktore sk1ada1o sir5 na szwalnio E. N., wedhzg jego stanu na data wydania zarzadzenia z dnia 22 maja 1951 r., nie zaé W dniu wydania clecyzji z dnia 15 paidziernika 1959 r., W sytuacji, gdy zdarzaniem stanowiacym 21<’>d1o szkody rzaczywistej doznanej przez poprzeclnika prawnego powodek bylo wydanie drugiej z tych decyzji, nie zaé pierwszej, W Wyniku ktorej poprzedni W1a§cicie1 nie zostai pozbawiony praw wlasnoéci ruchomoéci stanowiapych szwalnicg, skutek taki zosta1 natomiast wywo}any wydaniem pézniejszej w powohinych dccyzji. Przyjacie odmiennego stanowiska przez. Sad Okrqgowy naruszalo przepisy prawa materialnago, na ktore strona pozwana zasadnie powolywala sin; W zarzutach apelacji, jej Wnioski zashlgiwaly Wioc na uwzglgdnienie, zaé odmienny poglad powodek, wyrazony ta1<z'e W odpowiedzi na apelacjq, nie zas1ugiWa1na uwzglqdnienie. Jak trafnie wsl<aza1 Sa_d Okrqgoyvy, podstawa prawnq odpowicdzialnoéci Skarbu Patistwa za szkoda wyrzqdzona Wydailiem decyzji administracyjnej, ktorej niewaznoéé albo niezgodnoéé z prawem zostzda nastqpnie stwierdzona decyzja nadzorcza, wydana po nowofizacji kodeksu cywiinego, obowiazujacej od 1 Wrzeénia 2004 r., stanowi art. 160 § 1 k.p.a. Poozatkowo Watpliwoéci, jak rowniez rozbieznoéci W orzccznictwie, zostaly Wyj aslnione w uchwale pehiego s1<1adu Izby Cywiinej Sada Najwyzszego z 31 ' marca 2011 r., I11 CZP 112? 10, W ktoraj zostalro przesqdzone, Ze podstawowe znaczenie clla okreélenia W1aéoiWej podstawy prawnej tego rodzaju roszczania oraz zakresu odpowiedzialnoéoi Skarbu Pafistwa ma data zdarzenia stanowiacego Zrod1o szkody, czyli Wydania wadliwej dacyzji administracyjnej, nie ma natomiast istotnego znacznie moment WSZCZQC18. postqpowania nadzorczego, ani taz data jego zakoficzenia. Drugie z zagadniexi, ktore zostaio przesadzone powolana uchwata Sqdu Najwyzszego, po okresie Wozeéniej szych rozbieznoéci, dotyczyio zaioes szkody, za ktora Skarb Pafistwa ponosi odpowiedzialnoéé przewidziana powo1anyn1 przepisern. Sad Najwyzszy przesadzii bowiern, Ze obejrnujo ona Wylacznie szkodo rzeczywista (damnum emergens), nie dotyozy zaé korzyéci, ktorych osoba poszkodowana nie uzyskaia wskutek Wydania Wadliwoj decyzji administracyjnej (lucmm cessans).  ' Przenoszap przyWo1a.ne stanowisko Sa_du Najwyzszego na okolicznoéci rozpoznawanaj spraxw, W szczegolnoéci uwzglqdniaj ac poWo1yWanie siq przez powodki na obie decyzje administracyjne, ktolych rozna Wadliwoéé zosta1a stwierdzona decyzja nadzorcza Ministra Gospodarki 2 dnia 19 maja 201 1 r., nie mozna nie dostrzec, ie zdarzeniem, W Wyniku ktorej E. N. doznai szkody rzeczywistej, polegajacej na utracie wlasnoéci mienia ruchomego. ktore skladalo sia na SZW€11I11Q, by1o Wydanie deoyzji z dnia 15 paidziemika 1959 r., nie by1o nim natomiast ustanowienie, decyzjaz dnia 22 maja 1951 r., zarzadu pafistwowego na tym mieniu ruchomych. W Wyniku Wydania Wczeéniej szej decyzji, poprzednik prawny powodek zosta1 Wprawdzie pozbawiony moiliwoéci samodzielnego prowadzenia dzialalnoéci, ktéra mozna by1o wykonywaé przy uzyciu rzeczy ruchomyoh sk1adaj acych sin; na SZWfl1I11Q, zachoWa1jedna1< ich W1asno$é, z cywilnoprawnego punktu widzenia by1 W1QC W pehii uprawniony do rozporzadzania tym mianiem. Szkoda, ktorej E. N. dozna1Ws1cutek Wydania decyzji z dnia 22 maja 1951 r. po1ega1a Wiegc albo na niemo21iWoéci dalszego osobistego prowadzenia dzia1alnoéci mogacej przynosié zysk albo tar}: na niemozliwoéci uzyskania wynagrodzenia za odpkame udostapnienia tego mienia na potrzeby prowadzenia tego rodzaju dziaialnoéci przez osoby trzecie. Z 1nate_ria1u sprawy, W tym z opisowej czqéci opinii bieghago Wynika, Ze W dacie wydania decyzji z dnia 22 maja 1951 r., E. N. od okolo trzech lat nie prowaclziit juz dziaialnoéci w ramach szwalni, ktora prqznie funkcjonowala w okresie przedwoj ennym, nie wynika z nich takze, aby podejmowai starania w celu odplamego udostqpnienia szwalni na rzecz innych osob. Przede wszystkim nie mozna byio jednak podzielié pogladu powodek, aby utrata wskazanych korzyéci, w obu przedstawionych Wariantach, stanowi1a szkodq rzeczywista W maj atku poprzednika prawnego powodek W rozumieniu przyjqtym w art. 361 § 2 k.c. Przeciwnie, utrata spodziewanego zysku z W1fiSl1Cj dzia1a1no§ci Iub dochodu z odplatnego udostqpnienia mienia, ktorego vdaécicielem poprzednik prawny powodek pozostawai do momentu wydania decyzji z dnia 15 paidziemika 1959 r., m0g1a zostaé uznana W'}"1fl_CZI'l1E za Jucmm cesscms, nie podlegaia tym samym uwzglgdnioniu na podstawie art. 160 k.p.a., tego rodzaju szkoda nie 2osta1a bowiem objota zakresam odpowiedzialnoéci Skarbu Paflstwa za skutki wydania wad1iwej decyzji administracyjnej, ktorej niewaznoéé zostaia stwierdzona po latach deoyzja nadzorcza Ministra Gospodarki z dnia 19 maja 2011 r. na tej W1Ei§I11B podstawie, 2e wydanie i wykonanie deoyzji z dnia 22 maja 1951 r. nie spoWodoWa1o nieodwracalnych skutkow prawnych. Gdyby decyzja o objqciu  szwalni E. N. WyWo1a1a takie konsekwencj e, czyli gdyby istotnie uszczupliia maj ajek poprzednika prawnago powodek o jej wyposazenie, W trybie nadzorczym nie zostaiaby stwierdzona nicwaznoéé tej clecyzji, lecz jej niezgodnoéé z przepisami. Odmienne stanowisko Sadu Okreggowego nie by1o uzasadnione, naruszalo p'owo1ane przepisy i spoWodoWa1o, za przy olcreéieniu Wysokoéci odszkodowania naleznego powodkom, ktore nie byiajuz podwazane W apelacji co do zasady, zosta1a przyj Qty nieW1a§ciWa data olqeéienia wartoéci mienia ruchomego, utraconego przez E. N. wskutek daoyzji z dnia 15 paiclziemika 1959 r., ktora by1a'Wylacznyn1 2'rod1em szkody rzeczywistej doznancj przez poprzednika prawnego powodek, zW1aszcza Ze przyczyna spadku WflI“tO§C1 tych rzeczy, ktore stanoWi1y ruchome Wyposazenie szwalni, jak wynika z opinii biag1ego, by} sam uplyw czasu, Apelację od wyroku Sądu Okręgowego wniósł pozwany. Zaskarżając ten wyroku w części zasadzaj ącej na rzecz każdej z powódek odszkodowanie w kwocie 7000 zł wraz z odsetkami od tych kwot, Skarb Państwa zarzucił Sądowi Okręgowernu " naruszenie art. 160 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art. 361 § 1 i 2 k.c. przez zasądzenie na rzecz powódek odszkodowania przewyższaj ącego wysokość szkody doznanej przez E. N. wskutek przejęcia na własność Skarbu Państwa mienia, które wchodziło w skład szwalni należącej do_ poprzednika prawnego powódek. Na podstawie podanego zarzutu pozwany wnosił o zmianę wyroku Sądu Okręgowego w zaskarżonej części przez oddalenie powództwa W zakresie kwoty 7000 zł na rzecz każdej z powódek, jak też w części dotyczącej odsetek ustawowych zasądzonych od tych kwot, obciążenie powódek stosowną częścią kosztów , postępowania przed Sądem Okręgowym, jak rownież kosztami postępowania apelacyjnego w całości. W odpowiedzi na apelację powodki wniosły o jej oddalenie oraz o obciążenie pozwanego poniesionymi kosztami postępowania apelacyjnego. Sąd Apełacyjny zważyl, co następuje: Apelacja była uzasadniona i zasługiwała na uwzględnienie w całości. Przy prawidłowych ustaleniach faktycznych, które nie były sporne między stronami, nie zostały ponadto zakwestionowane w apelacji, w całości zostały tym samym przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia o jej zasadności, nie można było zgodzić się z Sądem Okręgowy, by przy ustalaniu wysokości odszkodowania należnego powodkom, należało uwzględnić wartość mienia, które składało się na szwalnię E. N., według jego stanu na datę wydania zarządzenia z dnia 22 maja 1951 r., nie zaś W dniu wydania decyzji Z dnia 15 października 1959 r., w sytuacji, gdy zdarzeniem stanowiącym źródło szkody rzeczywistej doznanej przez poprzednika prawnego powódek było wydanie drugiej z tych decyzji, nie zaś pierwszej, w wyniku której poprzedni właściciel nie został pozbawiony praw własności ruchomości stanowiących szwalnię, skutek taki został natomiast wywołany wydaniem późniejszej w powołanych decyzji. Przyjęcie odmiennego stanowiska przez Sąd Okręgowy naruszalo przepisy prawa materialnego, na które strona pozwana zasadnie powoływała się w zarzutach apelacji, jej wnioski zasługiwały więc na uwzględnienie, zaś odmienny pogląd powódek, wyrażony także w odpowiedzi na apelację, nie zasługiwał na uwzględnienie. Jak trafnie wskazał Sąd Okręgowy, podstawę prawną odpowiedzialności Skarbu Państwa za szkodę wyrządzoną wydaniem decyzji administracyjnej, której nieważność albo niezgodność z prawem została następnie stwierdzona decyzją nadzorcza, wydaną po nowelizacji kodeksu cywilnego, obowiązującej od 1 września 2004 r., stanowi art. 160 § l k.p.a. Początkowo wątpliwości, jak również rozbieżności w orzecznictwie, zostały wyjaśnione W uchwale pełnego składu Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z 31 I marca 2011 r., III CZP 112! 10, w ktorej zostało przesądzone, że podstawowe znaczenie dla określenia właściwej podstawy prawnej tego rodzaju roszczenia oraz zakresu odpowiedzialności Skarbu Państwa ma data zdarzenia stanowiącego źródło szkody, czyli wydania wadliwej decyzji administracyjnej, nie ma natomiast istotnego znacznie moment wszczęcia postępowania nadzorczego, ani też data jego zakończenia. Drugie z zagadnień, które zostało przesądzone powołaną uchwałą Sądu Najwyższego, po okresie wcześniejszych rozbieżności, dotyczyło zakres szkody, za którą Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność przewidzianą powołanym przepisem. Sąd Najwyższy przesądził bowiem, że obejmuje ona wyłącznie szkodę rzeczywistą (dammim emergens), nie dotyczy zaś korzyści, których osoba poszkodowana nie uzyskała wskutek Wydania wadliwej decyzji administracyjnej (lafcrnm cessans). - ` Przenosząc przywołane stanowisko Sądu Najwyższego na okoliczności rozpoznawanej sprawy, w szczególności uwzględniając powoływanie się przez powódki na obie decyzje administracyjne, których różna wadliwość została stwierdzona decyzją nadzorczą Ministra Gospodarki z dnia 19 maja 201 1 r., nie można nie dostrzec, że zdarzeniern, w wyniku której E. N. doznał szkody rzeczywistej, polegającej na utracie własności mienia ruchomego, które składało się na szwalnię, było wydanie decyzji z dnia 15 pażdziernika 1959 r., nie było nim natomiast ustanowienie, decyzjąz dnia 22 maja 1951 r., zarządu państwowego na tym mieniu ruchomych. W wyniku wydania wcześniej szej decyzji, poprzednik prawny powódek został wprawdzie pozbawiony możliwości samodzielnego prowadzenia działalności, którą można było wykonywać przy użyciu rzeczy ruchomych składających się na szwalnię, zachował jednak ich własność, z cywilnoprawnego punktu widzenia był więc w pełni uprawniony do rozporządzania tym mieniem. Szkoda, której E. N. doznał wskutek wydania decyzji z dnia 22 maja 1951 r. polegała więc albo na niemozliwości dalszego osobistego prowadzenia działalności mogącej przynosić zysk albo też na niemożliwości uzyskania wynagrodzenia za odpłatne udostępnienia tego mienia na potrzeby prowadzenia tego rodzaju działalności przez osoby trzecie. Z materiału sprawy, w tym z opisowej części opinii biegłego wynika, że W dacie wydania decyzji z dnia 22 maja 1951 r., E. N. od około trzech lat nie prowadził już działalności w ramach szwalni, która prężnie funkcjonowała w okresie przedwoj ennym, nie wynika z nich także, aby podejmował starania w celu odpłatnego udostępnienia szwalni na rzecz innych osób. Przede wszystkim nie można było jednak podzielić poglądu powódek, aby utrata wskazanych korzyści, w obu przedstawionych wariantach, stanowiła szkodę rzeczywistą w majątku poprzednika prawnego powódek w rozumieniu przyjętym w art. 361 § 2 k.c. Przeciwnie, utrata spodziewanego zysku z własnej działalności lub dochodu z odpłatnego udostępnienia mienia, którego właścicielem poprzednik prawny powódek pozostawał do momentu wydania decyzji z dnia 15 października 1959 r., mogła zostać uznana wyłącznie za fncrztm cesscms, nie podlegała tym samym uwzględnieniu na podstawie art. 160 k.p.a., tego rodzaju szkoda nie została bowiem objęta zakresem odpowiedzialności Skarbu Państwa za skutki wydania wadliwej decyzji administracyjnej, której nieważność została stwierdzona po latach decyzją nadzorczą Ministra Gospodarki z dnia 19 maja 2011 r. na tej właśnie podstawie, że wydanie i wykonanie decyzji z dnia 22 maja 1951 r. nie spowodowało nieodwracalnych skutków prawnych. Gdyby decyzja o objęciu . szwalni E. N. wywołała takie konsekwencje, czyli gdyby istotnie uszczupliła majątek poprzednika prawnego powódek o jej wyposazenie, w trybie nadzorczym nie zostałaby stwierdzona nieważność tej decyzji, lecz jej niezgodność z przepisami. Odmienne stanowisko Sądu _Okręgowego nie było uzasadnione, naruszało powołane przepisy i spowodowało, że przy określeniu wysokości odszkodowania należnego powódkom, które nie była już podważane w apelacji co do zasady, została przyjęty niewłaściwa data określenia wartości mienia ruchomego, utraconego przez E. N. wskutek decyzji z dnia 15 paździemika 1959 r., która byławyłącznym źródłem szkody rzeczywistej doznanej przez poprzednika prawnego powódek, zwłaszcza że przyczyną spadku wartości tych rzeczy, które stanowiły ruchome wyposażenie szwalni, jak wynika z opinii biegłego, był sam upływ czasu, --- STRONA 4 --- nie Z33 nadmierna eksploatacja, ktora pozWala1a na utrzymanie poszczegélnych i1El1"Z€§E1Z1 W stanie zdatnym do uZyt1<u, Wiz1za1a sir; ponadto Z koniecznoécia, odpowiedniego ioh Zabezpieczenia i konserwacji. Jak Zaznaczono, W okresie 014010 trzech lat, ktore pOpl'Z6C1Z2'.i1'y Wydanie decyzji Z dnia 22 maja 1951 r. by1y W13.§C1C1C11‘l16 uZyWa1tych rZecZy Zgodnio Z ich przeznaczenie, nie proWadZi1boWiem Wowozas dZia1alnoéci przy Wykorzystaniu sZWa1ni, Zw1asZcZa Zr‘: W podanej postawie faktycznej Zadania, powodki nie poWo1yWa1y sia na nadrnierna, oksploatacjo mienia odebranego E. N.. Przy ustaleniu wysokoéci odszkodowania, na1eZa1o Wiqc uwzglodnié Wy1acZnie Wa1'toéé,jaka, WyposaZenie szwaini posiada1o W dniu 15 paidziernika 1959 r., czyli ustalona przez bieghego kwota 41900 Z1. Pozosta1a czaéé I‘OSZCZ€l113., W uwzglqdnionej przeZ Sad Okreggowy 1<Wocie 14000 Z1, nie by1a uzasadniona, nie mog1a W1QC zostaé Zasadzone na podstawie art. 160 § 1 i 2 k.c. W ZW. Z art. 361 § 1 i 2 1<.c. Odmienny poglad Sadu Okrogowego Wymagzfl wiqc korekty instancyjnej, W ramach ktorej, uwzgltgdniaj ac apalacja pozwanej, Sad Apolacyjny czrgéciowo Zmieni1punkt pierwszy Zaskarionego wyroku przez oddalenie powodztwa o Zap1ate; kwot po 7000 Z1 na rzecz kaZdej Z powodek oraz o Zap1atq odsetek od tych kwot za okres od dnia 19 czerwca 2013 r. do dnia z.=1p1aty. Przy uwzglqdnieniu Wyniku postqpowania apelacyjnego, zasadny okaza1sia3 takza Zarzut czaéciowo Wadliwego rozstrzygniocia o kosztach procesu przecl Sqdem Okragowym, takie W tym zakresie zaskarzony Wyrok Wymagal W1QC zmiany. Wlaéciwe wyliczenie kosztow postapowania poprzeclzaj aoego Wydanie zaskarzonego wyroku wymagakx zliczenia kosztow poniesionych przez obie strony, w tym dodania kwoty 4567 21 Wydanej przez A. F., na ktorq z1oZy1a sig op1ata od pozwu W kwocie 2000 Z1, przypadaj apy na wskazanapowodkq udziai w kosztach zatrudnienia Wspémego pelnomocnika W Wysokoéci 1817 Z1 oraz zaliczka na ’* wynagrodzenie bieg1ego W kwocie 250 Z1. Wydatki D. M.na sprawrg wyni0s1y Z kolei 3067 21, sk1ada1y siq bowiem Z dwoch ostatnich pozycji kwotowych oraz oplaty od pozwu W kwocie 500 Z1. Do sumy wydatkéw obu powodek doliczone Zos‘ta1y koszty udZia1u zawodowego pelnomocnika po svonie pozwanej W kwocie 3600 Z1. Lqcznie koszty procesu przed Sadem Okrqgowym Wynios1y W1QC 12653,94 21. Uwzglodnienie proporcji kwoty dochodzonej do 1z,cznej sumy odszkodowania Zasqdzonego na rzecz obu powodek, po korekcie instanoyjnej, uZasadnia1o uznanie, Zetkazda Z powodek wyg1'a1a sprawzg W 45 % oraz Ze W 55 % W odniesieniu do kazdej Z powodek Wygrany W sprawie by1Skarb Pafistwa. W sytuacji, gdy 1aozna kwota kosztow przypadajaoych na A. F.:i strong pozwana W)/11103121 63 61' Z1, stanoWi1a bowiem sumo kwot 4567 i 1800 Z1,, przypadaj apa na powodkq czqéé kosztow procesu Wynosila 3501,85 Z1. i by1a nmiej sza o 1065,15 Z1 nit kwota faktycznie Wydana przez A. F.ty'tu1em  uzasadnionych kosztow dochodzenia rosZcZenia. Podana, kwot‘; nalezalo wit;c odj 216 od kwoty 2893,52 Z1, ktora, Sad Okrogowy Zfl.SEi_C1Z1:1 od Skarbu Pafistwa W punkoia trzecim ZaskarZonego wyroku. Uwzgiqdniaj ac apelaoja W podanej czoéci Zaskarionego Wyroku, W punkcie pierwszym poclpunkt b, Sad Apelacyjny oddali1 Wniosek Wskazanej powodki o Zasadzenie kwoty 1828,37 Z1 od Skarbu Patistwa Z tytu1u kosZt6W procesu. Zn: Wskazanego rozstrzygniqcia poZosta1a Wioo kwota 1065,15 21, tyle bowiem Wynosi1naleZne tej powodce koszty postopowania przed Sqdem Okrogowym. W analogiczny sposéb Zostaly obliczone koszty nalezne D. M., ktora Wyda1a na sprawo 3067 21. NaleZa1o W1QC powiokszyé to kWotQ o dalsze 1800 Z1 kosztéw poniesionych przez strono pozwanaz Zwiagku Z roszczeniern Wskazanej powodki. Z sumy poclanych kwot, W'y11osZaoej 486'? Z1, naleZa1o W dalszej kolejnoéci Wyliczyé 55 % przypadajacana D. M.. Laozlie koszty tej powodki na1eZa1o pomniejszyé o kwota 2676,85 Z1, W efekcie czego koszty nalazne D. M. Zosta1y Wyiiczono na kWotQ 390,15 Z1, ktora zosta1a odjota od naloZnoéci zasadzonej na rzecz tej powddki W punkcio trzecirn Zfl51{fl1"ZOI16gO Wyroku. Zmieniaj ac Zaskariony Wyrok We Wskazanej czqéci, Sad Apelacyjny odda1i1Wniosek D. M. o Zasadzcnie od Skarbu Pafistwa kwoty 1003,37 Z1. Z punktu trzeciago Zaskarzonego Wyroku poZosta1a tym samym wskazana kWota 390,15 Z1, W tej boWiern czqéoi Sad Okrqgowy Zasadnie obciaZy1poZWanogo kosztami procesu poniosionymi przez D. M.. Na korzyéé strony skarzacej skorygowany Zosta1 ta1<Ze punkt ozwarty Wyroku Sadu Okrogowego, W ktoiym Skarb Pafistwa Zosta1 obciaZony kwotq 1 19,94 Z1 tymlem ZWrotu Wydatkow ZWia_Zanych Z udziahem bieglego W rozprawie przed Sadem Olowggowym. W sytuacji, gdy Wynik [email protected]‘l1El apelacyjnego daWa1podstaWq do obciazenia strony pozwanej tyiko 45 % czqéciatej kwoty, ktora Wynosi1a 53,97 Z1, kazda Z poW6dek naleZa1o obciajzyé po10W2,pozosta1ej czqéci tej naleinoéci, czyli kwota 32,98 Z1. Zrnieniajac czoéciowo ostatni punkt Zaskarzonego Wyroku, W Wyniku uwzglqdnienia apelacji W caloéci, Sqd Apelacyjny nakaZa1 éciagnaé od kaidaj Z powodek, Z roszczefi Zasqdzonych W punkcic pierwszyrn zaskarionego wyroku, kwoty po 32,98 Z1. Opisane Zmiany rozstrzygnioé dotyczagzych kosztéw procesu byly spowodowane koniacznoécia, prawidlowego Zastosowania W tej sprawie zasady stosunkowego ich rozliczenia W relacji do koficowego wynilcu sprawy, stosownie do art. 100 W ZW. Z art. 108 § 1 k.p.c. i § 12 ust. 1 pkt 2 W ZW. Z § 6 pkt 6 rozporzqdzenia Ministra Sprawiedliwoéci Z cinia 28 lipca 2002 1'. W sprawie op1at Za ozynnoéci radcow prawnych 1 ponoszenia przaz Skarb Pafistwa kosztow pomocy prawnej udzielonej przez radcq prawnego ustanowionago Z urzodu, jak r6WnieZ Zgodnie Z art. 113 ustawy 2 dnia 28 iipca 2005 r. 0 kosztach sadowych W sprawach cywilnych. Uwzglqdnienie apeiaoji Skarbu Pafistwa W caioéci uzasadniaio ponadto obciazenie kazdej z powodek po1oWa kosztow postqpowania apelacyjnego, na ktore Z1oZy1o sig wynagrodzenie za udzia1 W tej sprawie Prokuratorii Generalnej Skarbu Pafistwa W stawce minimainej oboW=iqZujacej W sprawach o Zap1atQ oraz przy LlWZg1Q(1Il16I11U wartoéci przedmiotu Zaskarienia, ktéra Zosta1a podana W apelacji i byla pochodna czqéciowego ZaSka1'Z6n13 Wyroku Sadu Okrqgowego. W punkcie drugim Wydanego wyroku, na podstawie poWo1anych przepiséw i § 12 ust. 1 pkt 2 i § 6_pkt 4 pow01anego rozporzadzenia, Sad Apelacyjny ZarZadZi1 od powodek na rZecZ Skarbu Padstwa — Prokuratorii Generalncj Skarbu Paflstwa po 450 z1tytu1em zwrotu kosztéw Z8.S1IQpS1.'W6. procesowego W postopowaniu apelacyjnyrn. Na podstawie art. 113 ust. 1 powolanej ustawy, majac na uwadze Wynik postqpowania apelacyjnego, Sad Apelacyjny nakaZa1 ponaclto éciagnaé 0d kaidej Z powodek, z roszczofl zasqdzonyoh W punkcio pierwszym Zaskarzonego Wyroku, kwoty po 350 Z1tytu1on'1 oplaty od apelacj i, od ktoroj Skarb Patistwa by1ZWo1niony, stosownie do art. 94 tej ustawy, czyii W wysokoéci r6Wnej 5 % Wartoéci przedmiotu Sporu dia kaidej Z powodék, stoSoWnie do art. 13 ust. 1 poWo1anej ustawy. A  Majac poWyZsZe na uWadZe, na podstawie powolanych przepiséw i art. 386 § 1 k.p.c., Sad Apeiacyjny orzekt jak W santencji.  nie zaś nadmierna eksploatacja, która pozwalała na utrzymanie poszczególnych narzędzi w stanie zdatnym do użytku, wiązała się ponadto z koniecznością odpowiedniego ich zabezpieczenia i konserwacji. Jak zaznaczono, w okresie około trzech lat, które poprzedzały wydanie decyzji z dnia 22 maja 1951 r. były właściciel nie używał tych rzeczy zgodnie z ich przeznaczenie, nie prowadził bowiem wówczas działalności przy wykorzystaniu szwalni, zwłaszcza że w podanej postawie faktycznej żądania, powódki nie powoływały się na nadmierną eksploatację mienia odebranego E. N.. Przy ustaleniu wysokości odszkodowania, należało więc uwzględnić wyłącznie wartość, jaką wyposazenie szwalni posiadało w dniu 15 października 1959 r., czyli ustaloną przez biegłego kwotę 41900 zł. Pozostała część roszczenia, W uwzględnionej przez Sąd Okręgowy kwocie 14000 zł, nie była uzasadniona, nie mogła więc zostać zasądzone na podstawie art. 160 § 1 i 2 k.c. w zw. z art. 361 § l i 2 k.c. Odmienny pogląd Sądu Okręgowego wymagał więc korekty instancyjnej, W ramach której, uwzględniając apelację pozwanej, Sąd Apelacyjny częściowo zmienił punkt pierwszy zaskarżonego wyroku przez oddalenie powództwa o zapłatę kwot po 7000 zł na rzecz każdej z powódek oraz o zapłatę odsetek od tych kwot za okres od dnia 19 czerwca 2013 r. do dnia zapłaty. Przy uwzględnieniu wyniku postępowania apelacyjnego, zasadny okazał się także zarzut częściowo wadliwego rozstrzygnięcia o kosztach procesu przed Sądem Okręgowym, także w tym zakresie zaskarżony wyrok wymagał więc zmiany. Właściwe wyliczenie kosztów postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonego wyroku wymagało zliczenia kosztów poniesionych przez obie strony, W tym dodania kwoty 4567 zł wydanej przez A. F., na którą złożyła się opłata od pozwu W kwocie 2000 zł, przypadaj ący na wskazaną powódkę udział w kosztach zatrudnienia wspómego pełnomocnika w wysokości 1817 zł oraz zaliczka na `°* wynagrodzenie biegłego w kwocie 750 zł. Wydatki D. M.na sprawę wyniosły z kolei 3067 zł, składały się bowiem z dwóch ostatnich pozycji kwotowych oraz opłaty od pozwu w kwocie 500 zł. Do sumy wydatków obu powódek doliczone zostały koszty udziału zawodowego pełnomocnika po stronie pozwanej w kwocie 3600 zł. Łącznie koszty procesu przed Sądem Okręgowym wyniosły więc l2653,94 zł. Uwzględnienie proporcji kwoty dochodzonej do łącznej sumy odszkodowania zasądzonego na rzecz obu powódek, po korekcie instancyjnej, uzasadniało uznanie, zekażda z powódek wygrała sprawę w 45 % oraz ze w 55 % w odniesieniu do każdej z powódek wygrany w sprawie był Skarb Państwa. W sytuacji, gdy łączna kwota kosztów przypadających na A. F.i stronę pozwaną wyniosła 63 67 zł, stanowiła bowiem sumę kwot 4567 i 1800 zł,, przypadaj ąca na powódkę część kosztów procesu wynosiła 3501,85 zł. i była mniej sza o 1065,15 zł niż kwota faktycznie wydana przez A. Ftytułem - uzasadnionych kosztów dochodzenia roszczenia. Podaną kwotę należało więc odjąć od kwoty 2893,52 zł, którą Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa w punkcie trzecim zaskarżonego wyroku. Uwzględniając apelację w podanej części zaskarżonego wyroku, w punkcie pierwszym podpunkt b, Sąd Apelacyjny oddalił wniosek wskazanej powódki o zasądzenie kwoty 1828,3? zł od Skarbu Państwa z tytułu kosztów procesu. Ze wskazanego rozstrzygnięcia pozostała więc kwota 1065,15 zł, tyle bowiem wynosił należne tej powódce koszty postępowania przed Sądem Okręgowym. W analogiczny sposób zostały obliczone koszty należne D. M., która wydała na sprawę 3067 zł. Należało więc powiększyć tę kwotę o dalsze 1800 zł kosztów poniesionych przez stronę pozwanąz związku z roszczeniem wskazanej powódki. Z sumy podanych kwot, wynoszącej 4867 zł, należało W dalszej kolejności wyliczyć 55 % przypadającą na D. M.. Łączne koszty tej powćdki należało pomniejszyć o kwotę 2676,85 zł, w efekcie czego koszty należne D. M. zostały wyłiczone na kwotę 390,15 zł, która została odjęta od należności zasądzonej na rzecz tej powódki W punkcie trzecim zaskarżonego wyroku. Zmieniaj ąc zaskarżony wyrok we wskazanej części, Sąd Apelacyjny oddalił wniosek D. M. o zasadzenie od Skarbu Państwa kwoty 1003,3? zł. Z punktu trzeciego zaskarżonego wyroku pozostała tym samym wskazana kwota 390,15 zł, w tej bowiem części Sąd Okręgowy zasadnie obciążył pozwanego kosztami procesu poniesionymi przez D. M.. Na korzyść strony skarżącej skorygowany został takze punkt czwarty wyroku Sądu Okręgowego, w którym Skarb Państwa został obciążony kwotą 1 19,94 zł tytułem zwrotu wydatków związanych z udziałem biegłego w rozprawie przed Sądem Okręgowym. W sytuacji, gdy wynik postępowania apelacyjnego dawał podstawę do obciążenia strony pozwanej tylko 45 % częścią tej kwoty, która wynosiła 53,9? zł, każdą z powódek należało obciążyć połową pozostałej części tej należności, czyli kwotą 32,98 zł. Zrnieniając częściowo ostatni punkt zaskarżonego wyroku, w wyniku uwzględnienia apelacji w całości, Sąd Apelacyjny nakazał ściągnąć od kazdej z powódek, z roszczeń zasądzonych w punkcie pierwszym zaskarżonego wyroku, kwoty po 32,98 zł. Opisane zmiany rozstrzygnięć dotyczących kosztów procesu były spowodowane koniecznościąprawidłowego zastosowania w tej sprawie zasady stosunkowego ich rozliczenia w relacji do końcowego wyniku sprawy, stosownie do art. 100 w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. i § 12 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 lipca 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych 1 ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, jak również zgodnie z art. 113 ustawy 2 dnia 28 lipca2005 r. o kosztach sądowych W sprawach cywilnych. Uwzględnienie apelacji Skarbu Państwa W całości uzasadniało ponadto obciążenie każdej z powódek połową kosztów postępowania apelacyjnego, na które złożyło się wynagrodzenie za udział W tej sprawie Prokuratorií Generalnej Skarbu Państwa W 'stawce minimalnej obowiązującej w sprawach o zapłatę oraz przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia, która została podana w apelacji i była pochodną częściowego zaskarzenia wyroku Sądu Okręgowego. W punkcie drugim wydanego wyroku, na podstawie powołanych przepisów i § 12 ust. l pkt 2 i § 6_pkt 4 powołanego rozporządzenia, Sąd Apelacyjny zarządził od powódek na rzecz Skarbu Panstwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa po 450 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnyrn. Na podstawie art. 113 ust. 1 powołanej ustawy, mając na uwadze wynik postępowania apelacyjnego, Sąd Apelacyjny nakazał ponadto ściągnąć od każdej z powódek, z roszczeń zasądzonych w punkcie pierwszym zaskarzonego wyroku, kwoty po 350 zł tytułem opłaty od apelacji, od której Skarb Państwa był zwolniony, stosownie do art. 94 tej ustawy, czyli w wysokości równej 5 % wartości przedmiotu sporu dla każdej z powódek, stosownie do art. 13 ust. 1 powołanej ustawy. A - Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów i art. 386 § 1 k.p.c., Sąd Apeiacyjny orzekł jak w sentencji. -