Postanowienie l akt H C 571mg dokumentu Eu

--- STRONA 1 --- Na podstawie ustawy z dnfa 6.09.2001 r 0 dnsffipie _ do informacii pLsb1i::zn&jDz.U. 112 gnz. 1198 z pézn zm _ przekazanu iniarmanje pubimzna w iormle Sygnl akt H C 571mg dokumentu Eu‘ wiormie przetworzm1e| 1. nu Wyrok w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej fir'!7" 2m|@ I rsazwisiw wnluskudawoy Sqd Okrsggowy W Warszawie Wydziai II Cywilny W skladziet  . "°“"‘s ‘”“'°*“°‘*“"“’5' Przewodniczqcy SSR del. Tomasz Wojciechowski Protokolant Anna Miyniec po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 201 1 roku W Warszawie sprawy z powédztwa Z.R. i P.C. przeciwko Skarbowi Pafistwa — Ministrowi Transportu, Buclownictwa i Gospodarki Morskiej zastqpowanemu przez Prokuratoricg Generalnq Skarbu Panstwa 0 zapiatq 1. zasqdza od Skarbu Pafistwa  Ministra Transponu, Buclownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz Z.R. i P.C. kwoty po 1.703.000; Z1 (rnilion siedemset trzy tysiqce zlotych) Wraz z ustawowymi odsctkami za okres 0d dnia 9 grudnia 2011 roku do dnia zapiaty; 2. w pozostalej czqéci powédztwo oddala; 3. zaszgdza od Skarbu Paiistwa Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz Z.R. i P.C. a kwoty p0 13.611, zl (trzynaécie tysiqcy szeééset jedenaécie ziotych) tytuiem zwrotu kosztéw procesu. II C 571109 Uzasadnienie  Pozwem 2 dnia 9 lipca 2009 roku Z.R. i P.C. m\1'1b$1i 0 zasqdzenie 0d Skarbu Pafistwa —Ministra Infrastruktuiy kwot p0 6.011.l25, zl wraz z odsetkami ustawowynli za okres 0d dnia 1 lutego 2009 roku oraz kosztami procesu. Swe roszczenie powodowie wywiedli z faktu stwierclzenia niezgodnoéci z prawem decyzji admiiiistzracyjnej z 1970 roku stwierdzajapej przej écie na Skarb Paiistwa wiasnoéci Cegielni 1'.../’.  ' Skarb Pafistwa  Minister Infrastruktury wniésl 0 oddalenie powédztwa i zasqdzenie kosztéw procesu. Oéwiadczeniem z dnia 21 paidziemika 2011 roku powodowie ograniczyli swoje Zqdania do kwot po 1.703.000; zi wraz z odsetkami ustawowymi ocl dnia 1 lutego 2009 roku cofaj ap powédztwo w pozostaiej czqéci (k.219). _ Pozwany nie Wyrazil zgody na czqéciowe cofnigcie powédztwa (k. 23 0). Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2011 roku okreélono jako wiaéciwq jednostkg organizacyjnq Skarbu Panstwa Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej. Sqd ustalii nastqpuj qcy stan faktyczny: .T.C. byla wiaécicielkq nieruchomoéci 0 powierzchni 9,3860 ha polozqnej w K. , na ktérej funkcjonowaia Cegielnia f...r’ (k.2627). W 1952 roku W Cegielni ustanowiono przymusowy zarzqd pafistwowy (k.2835). Decyzjq z 10 marca 1970 roku Minister Budownictwa i Przemyslu Materiaiéw Budowlanych stwierdzii przejécie na Skarb Panstwa wiasnoéci Cegielni, w tym 7,78 ha gruntu (k.37). Decyzjq 2 1 wrzeénia 2002 roku Minister Gospodarki stwierdzii niewainoéé zarzqdzenia 2 1952 roku USt3l13Wi&jQC6j ‘zarzqd przymusowy (k.4144). Postanowieniem 2 dnia I8 czenvca 2007 roku wznowiono post:gpowanie zakoficzone decyzjziz 10 marca 1970 roku (k.4546). ' ' Decyzjq z 17 listopada 2008 roku Minister Infrastfuktury stwierdzii, Ze decyzja z 10 marca 1970 roku zostala wydana 2 naruszeniem prawa. W uzasadnieniu wskazano, 2e nie --- STRONA 2 --- mogio nastqpié uchylenie decyzji z uwagi na upiyw przewidzianego art. 146 § 1 k.p.a. ferminu liczonego. oddnia doreczenia bqdi ogioszenia decyzji (k.4748).  ' 12 stycznia 2009 roku Z.R. iP.C. zwrocili sie do Ministra Infrastruktury 0 przyznanie odszkodowania (k.4951), Spadek po .T.C., zmariej W 1993 roku, nabyly po 1/2 dzieci Z.R. i.I.C.(k.39). Spadek po J.C.u, Zznarlym W 2003 roku, nabyl w caloéci syn P.C. (k.40). _ _ Teren, lgtérego dotjiczyia decyzja Z 10 rnarca 1970 roku zostai zagospodarowany — urzqdzono tam powszechnie dostqpny ,,Park /.../” i przeptowadzono ,, :'..J” (k.8285). Jego Wartoéé Wecllug cen aktualnych wynosi 3.406.000; z1(k.139). Powyiej opisane zdvarzenia nie byly przedmiotem sporu miedzy stronami. Znajdujq one odzwierciedlenie W powoianych dokumentach, ktére zostaly zioione do akt sprawy, a przez Sqd uznane za w peini wiarygodne. Strony nie kwestionowaiy okolicznoéci z nich wynikajqcych, ani tei zgodnoéci kopii dokumentow z oryginaiami; a Sqd nie znalazi podstaw by uznaé, ie wystepujq W tym zakresie jakiekolwiek wattpliwoéci. Jeéli chodzi 0 Wartoéé nieruchomoéci, ktéra zostaia przejeta przez Skarb Pafistwa, Sqd opari sie na dowodzie 2 opinii biegiego M.M. (k.115140). Opinie te uznano za dowéd z peini Wiarygodny. Zostaia sporzqdzona przez osobe majqcq odpowiednie wyksztaicenie i doéwiadczenie zawodowe potwierdzone choéby ustanowieniem staiym bieglym sqdowym. Niezaleinoéé biegiego od stron procesu nie budziia Wajzpliwoéci. Ieéli zaé chodzi o samq opinie, to W ocenie Sqdu zostala sporzqdzona W sposéb Wiaéciwy — odpowiada na postawione pytanie, zostaia oparta na wszechstronnyrn rozwazeniu potrzebnego materiahl wyjéciowego, jest klarowna, logiczna i naleiycie uzasadniona. Wobec zgioszonych przez strong pozwanq uwag do opinii biegiy uzupeinil ja‘ zestawiajqc W szczegolnoéci cechy przedmiotowej nieruchomoéci. Sporzqdzii takze opis nieruchomoéci poréwnywanych. Uzasadnii przypisanie okreélonych wag poszczegélnym cechom nierucholnoéci porownywanych (k.211215, 220). ' W dalszym oiqgu pozwany Wskazywai, ii nie jest prawidlowe, jako nie poddajape sie Weryfikacji, stwierdzenie biegiego, Ze przypisanie procentowych Wag poszczegélnym cechorn nieruchomoéci wynika z doéwiadczenia zawodowego bieglego, specyfiki Wycenianej nieruchomoéci i znajomoéci rynku lokalnego (k.232). W ocenie Sqdu zastrzeienia tegp rodzaju byly niezasadne. Jest logicznq koniecznoéciq p0S'1'1.lZ6I‘li6 sie W przypadku niektérych opinii bieglych, W szczegélnoéci Wycen, wspéiczynnikami, ktorych Wielkoéé zaleiy od oceny bieglegoi Nie Wszystkie parametry dajq siq wyliozyé na podstawie mierzalnych bezpoérednio danych. Nie moina zatem wykluczyé okreélania przez biegiych Wagi, ktora odpowiada praktycznemu znaczeniu dla ceny, okreélonych ceoh rzeczy. Jest to praktyka powszechna. Siiq rzeczy musi ona polegaé na ooenie biegiego. Nie moina W takim przypadku Wykluczyé, 2e ocena innego biegiego bedzie odmienna, co samo przez sie nie przesqdza 0 niezasadnoéci ktoregokolwiek z tych stanowisk. Dopuszczalnoéci przyjmowania metod opartych o tego rodzaju Wspéiczynniki eksperckie Wynika rowniei z faktu, 2e pochodzq one od biegiego, a Wiec osoby posiadajqcej Z zaiozenia odpowiedniq wiedzq fachowa, doéwiadezenie, znajomoéé okreélonego segmentu iynku, a przy tym niezaleznoéé. W rezultacie Sqd uznai, Ze metodologicznie poprawne i dopuszczalne, a Wrecz niezbedne dla Wykonania zadania, byio okreélenie przez biegiego Wag poszczegolnych cech nieruchomoéci. Nie stwierdzono réwniei, by przyj ete Wspolczynniki procentowe byiy w uchwytny sposob niewiaéciwe. W tym zakresie pozwany zresztq ograniczyi sie do sformuiowania ogolnych uwag, nie wskazujqc ktory konkretnie z elementow jest niewiaéciwy. Nie zostai takie postawiony wniosek 0 dopuszozenie dowodu z opinii innego biegiego. Sa_d zwazyi, co nastepuje: Powodztwo w czeécijest zasadne. _ W pierwszej kolejnoéci zauwazyé naleiy, ie W toku postqpowania powodowie czeéciowo cofneli powodztwo nie zrzekajap sis; jednak roszczenia. Wobec braku zgody strony pozwanej post:gpowanie nie mogio jednak zostaé zakoficzone jego umorzeniem, lecz konieczne byio wydanie merytorycznego rozstrzygniecia. Z kolei inicjatywa dowodowa powodéw ograniczyla sie do wykazania Wartoéoi grunm Wchodzapego w skiad dawnego przedsiebiorstwa. Wynikalo to z niewagpliwych probleméw praktycznych w zakresie wyceny pozostaiychjego skladnikéw czy 0golnej warto§.ci. W tych warunkach Sqd uzna}, ze nie ma podstaw do kontynuowania postepowania dowodowego, co zresztq nie byloby latwe, ipraktycznie wbrew Woli powodow, ktérzy odstqpili od dochodzenia odszkodowania W zakresie wartoéci reszty przedsiebiorstwa. W rezultacie powodztwo W tym zakresie wymagaio oddalenia. Nie udowodniono bowiem wartoéci innych niz nieruchomosici skiadnikéw przedsiebiorstwa Cegielni f...;’. . . --- STRONA 3 --- Racje ma strona pozwana wywodzqc, ii ostateczny skutek W postaci utraty przez powodow, czy ich poprzednikow prawnych, przedsiebiorstwa, W tym \VC110dZ€1;C6gO W jego sktad gruntu, nastqpit jako rezultat trzech zdarzefi — ustanowienia zarzqdu przymusowego, Wej scia W Zycie przepisow ustawy z 25 lutego 1958 roku 0 uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostajqoego pod zarzqdem pafistwowyrn (Dz.U. nr 11, poz. 37 ze zm.; dalej — ustawa z 1958 roku) oraz deeyzji z 1970 roku stwierdzaj apej przej scie Cegielni na Skarb Pafistwa. Zdarzenia te ukiadajq sie W 1&fi0U011 0 oharakterze przyczynowoskutkowym i W ocenie Sqdu uprawnione jest stwierdzenie, Ze kaide 2 nich prowadzito do powstania po stronie poW0doW szkody. Oczywiécie poszozegolne zdarzenia muszq podlegaé ocenie prawnej z uiycie odpowiednich przepisow uwzgledniajapych ich istote. Dla porzqdku Wypada dodaé, Ze opis stanu faktyoznego przedstawiony W pozwie oraz dalszych pismach powodéw odwotuje sie W szczegolnosci do decyzji Z 1970 roku, jednak W toku dalszego postepowania strona powodowa powotata takie fakty W postaci ustanowienia zarzagiu przymusowego oraz stwierdzenia niewainosei zarzqdzenia W tym przedmiocie (k.66). Dlatego ocenie prawnej pro\vadzapej do Wnioskow W przedmiocie zasadnosci roszczenia mogq byé poddane wszystkie te fakty. Jak ustalono w’1952 roku ustanowiono w Cegielni zarzqd przymusowy. W 2002 roku stwierdzono na podstawie art. 156 k.p.a. niewaznosé tego zarzqdzenia. Wiasciwq piaszczyznq oceny jest tutaj art. I60 k.p.a., ktorego przesianki zostaly speinione. Dla porzqdku wypada dodaé, ze art. 160 k.p.a. mogi mieé zastosowanie do oceny skutkéw decyzji szkodzscej przed jego wejéciem W Zycie na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 31 styoznia 1980 roku o Naczelnym Ssdzie Administracyjnym oraz zmianie ustawy Kodeks postepowania administracyjnego (Dz.U. nr 4, poz. 8 ze zm.). Obie decyzje  pierwotna i nadzorcza zostaty wyclane W postepowaniu z udziatem poprzednikow prawnych powodéw. ' We Wiasciwym trybie stwierdzono wadliwosé zakwalifikowvanqj ako raiqce naruszenie praWa. Nie byto powotywane i nie wynika z ustalonego stanu faktycznego by strony pielwotnego postepowania, Wzglednie osoby trzecie ponosily \V11'lQ powstania okolicznosci, ktore spowodowaly Wydanie zakwestionowanego aktu. ' Miedzy zarzqdzeniem ministra 2 1952 roku a ostateeznym skutkiem W postaei utraty prawa Wtasnosci nienlchomosci Wchodzapych W sktad przedsiebiorstwa istniat adekwatny zWia_zek przyczynowy. Gdyby zarzqdu nie ustanowiono, ]JlI‘Z6C1I'l1101IOVV6\I|T116I116 nie podlegatoby przepisorn ustawy z 1958 roku powodujqcej przejscie jego Wtasnosci na rzeclz Skarbu Pafistwa. Z drugiej strony Za zwykiy, a. Wrecz nieunikniony, skutek ustanowienia zarzqdu paiistwowego naleiy uznaé konsekwencje W postaci przejscia przedsiebiorstwa na Skarb Pafistwa, co wynika bezposrednio Z przepisu art. 2 poWo1anej ustawy. Bez znaczenia bedzie okolicznosé, ii W momenoie ustanawiania zarzqdu poiniej sze losy mienia Wynikaj ape W rzeczywistosci ze zmian W stanie prawnym, nie byty do przewidzenia. Jest to boWiem problem winy, ktora tutaj pozostaje bez znaczenia. Tymczasem przy ocenie istnienia normalnego zwia_zku przyczynowego bierze sie pod uwage W)/31Et_CZl116 kategorie obiektywne relacji przyczyn i skutkéw. Podobnie W swietle utartych pogla_doW nie ma znaozenia odlegtosé czasowa zdarzenia szkodzapego od powstania skutku — W tym przypadku utraty prawa Wynikajapego z Wejscia W Z}/oie ustawy z 1958 roku i stwierdzenia tego faktu deoyzjq z 1970 roku. Istotne jest bowiem zachowanie samego zwiqzku przyczynowoskutkowego. Szkodq jest z kolei utrata prawa Wtasnosci gruntow wchodzqcych W skiad przedsiebiorstwa. Jest to niewatpliwie szkoda rzeczywista rozumiana jako utrata pewnych praw Wohodzapych dotaLd W sktad majqtku. Jej miarq jest Waltoéé utraconej nieruchomosci, ktorq stosownie do art. 363 § 2 k.c. ustalono biorap pod uwage realia 1 okresu okreslania wysokoéci odszkodowania, czyli wyrokowania. Zgodzié sie ze stwierdzeniem, is dla ostatecznego skutku W postaci utraty praw do nieruchomosoi rniato znaczenie wejscie W Zycie przepiséw ustawy z 1958 roku, ktére bezposrednio Wywoiywaty skutek w tej wtaénie postaoi. Powotany akt prawny nie zostat uznany za niezgodny z Konstytucja, W zwiqzku z czym brak podstaw do uznania w niniejszym postepowaniu, 2e jego Wprowadzenie stanowito czyn niedozwolony. ' . Trzecim elementem, ktory doprowadzit do opisanego wyiej uszczerbku po stronie powodow byto wydanie decyzji z 1970 roku stwierdzajapej przejscie wtasnosci przedsiebiorstwa, w tym WC110dZ21_C}/Ch W jego sktad gruntow, przez Skarb Pafistwa. Decyzja ta, wydana na podstawie przepisow ustavvy z 1958 roku, miala charakter deklaratoryjny. Nie rnoie to jednak przekreslaé konstatacji, 2e byta punktem “yjscia do dalszych czynnosci owooujqcych zagospodarowaniem nieruohomosci W odmienny nit poprzedniosposéb, ktéry nawet W razie Wyeliminowania z obrotu decyzji z 1970 roku uniemoiliwialby jej zwrot powodom. Na podstawie tej decyzji Skarb Pafistwa ujawniono W ksiedze Wieczystej jako Wtasciciela nieruchomosci. Odnosnie powoianej decyzji z I970 roku powtorzyé Wypada, 2e W 2008 roku stwierdzono decyzjq Ministra Ixifrastruktuiyjej wydanie z naruszeniem prawa. Nastqpito to na podstawie art. 151 § --- STRONA 4 --- 2 k.p.a., a Wieo W trybie Wznowieniowym, abstrahujae ju2 od tego, czy byt to tryb wiasciwy. Nie zmienia to jednak faktu, 2e decyzja z 2008 roku wiaze Sad W tym znaczeniu, 2e za punkt wyjseia trzeba przyj aé stwierdzenie, 2e decyzja 2 1970 roku byla niezgodna z prawem. Jesli chodzi o podstawe prawnq odpowiedzialnosci odszkodowawozej, to W odniesieniu do tego zdarzenia nie mozna oczywiécie odwotaé sie do art. 160 k.p.a. Przed wejéciem W Zycie ustawy 2 dnia 17 czerwca 2004 roku o zmianie ustawy Kodeks cywilny oraz niektorych innych ustaW (D2.U. nr 162, poz. 1692) kwestii tej dotyczyt art. 153 k.p.a., 2 ktorego wynikato, be stronie, ktora poniosta szkode Wskutek Wydania decyzji 2 naruszeniem przepisu art. 145 § 1 k.p.a. albo uchylenia takiej deoyzji W Wyniku Wznowienia postepowania, stuiyto roszczenie o odszkodowanie W zakresie i na zasadach okreslonych W kodeksie cywilnym. Majqc na uwadze argumentacje przedstawiona W uzasadnieniu uchwaty Sada Najwyiszego 2 31 marca 2011 roku (HI CZP 112710) dotyczacej rownolegtego zagadnienia, a mianowicie zakresu stosowania art. 160 k.p.a., uznaé naleiy, 2e Wlasciwa wykiadnia art. 5 ustawy nowelizujqcej przemawia za stosowaniem dawnych rozwiazafi prawa cywilnego, a nie regulacji nowej, wprowadzonej ta nowelq. Zdarzeniem W rozumieniu ustawy nowelizujacej byte wydanie decyzji 2 1970 roku, ktérej nastepnie dotyczyto postepowanie Wznowieniowe. W rezultacie niezbedne byioby odwoianie sie do art. 417 k.c. W dawnym brzmieniu. Jak Wspomniano Wadliwosé decyzji z 10 marca 1970 roku zostata przesqdzona decyzjq z 2008 roku, majaca W tym zakresie Walor Wiajacy. Decyzja ta zostala wydana przez funkcjonariusza pafistwowego przy wykonywaniu powierzonej mu czynnosci. Ze zdarzeniem tym W adekwatnym zwiqzku przyczynowyrn pozostaje uszczerbek majatkowy powodow polegajacy na utracie prawa Wiasnosci nieruchomosci. Gdyby Wyeliminowaé wadliwy element 2 F02UH10W&H1& prowadzacego do wydania przedmiotowej decyzji, a Wiec oparcie sie na zarzadzeniu ustanawiajacym zarzad przymusowy, ktorego niewa2no§é uprzednio stwierdzono, okazaioby sie, 2e brak byioby podstaw do wydania decyzji stwierdzajapej przejscie mienia na Wlasnosé Skarbu Pafistwa. Godzi sie podkreslié, 2e W swietle decyzji uznajapej naruszenie prawa przy Wydaniu decyzji 2 1970 roku Wiasnie oparcie rozstrzygniecia na zarzadzeniu 2 1952 roku zadecydowaio o jej Wadliwosci. Wartoéé utraconej nieruohomosci okreslona na \podstaWie art. 363 § 2 k.c. Wedhlg cen aktualnych, wyznacza rozmiar szkody. 1.‘ Jak 2 powyiszego Wynika oba rozstrzygniecid administracyjne, nastepnie na drodze administraoyjnej zakwestionowane, prowadzily do skutku W postaci opisanej szkody poWod6W. Na1e2a1o zatem powodztwo uwzglednié W zakresie odpowiadajacym Wartosci nieruchomosci, ktorej dotyezyla deoyzja 2 I970 roku. W pozostalej ozesci powodztwo podlegato oddaleniu. Jesli chodzi o odsetki 2 tytutu opoinienia, to roszczenie podlegaio uwzgiednieniu W odniesieniu do okresu przypadajacego po daoie wyrokowania. Jak wyiej Wspomniano Wedlug realiow 2 tego okresu ustalono rozmiar szkody. W ocenie Sada nie znajdowaio usprawiedliwienia Zadanie odsetek 2a okres Wczesniejszy. Sens art. 363 § 2 k.c. polega na umoiliwieniu, przynajmniej teoretycznym, nabycia przez uprawnionego rzeczy 0 takioh samych W1El§C1WO§Ci8.Ch jak utracona. Tak Wieo odszkodowanie W dacie jego przyznania winno kornpensowaé W pelni faktyczny uszezerbek poszkodowanego. Nie znajduje podstaw naktadanie na obowiazanego do naprawienia szkody swoistej sankcji W postaci obowiazku zaptaty odsetek za okres Wczesniejszy. Nadto zauwazyé trzeba, 2e spotykane niekiedy poglady uzalezniaja mo2liwo§é formutowania takich roszczefi od odpowiedniej relacji wartosci rzeczy wedlug realiow z daty orzekania i 2 daty Wezwania do zaptaty odszkodowania. W niniejszym postepowaniu, przeprowadzonym W granicach inicjatywy dowodowej stron, ustalano Wartoéé jedynie 2 daty orzekania. Brak zatem faktycznych podstaw do stawiania tezy, 2e Wskutek dhlgotrwaiosci dochodzenia roszczenia powodowie uzyskali mniej sze kwotowo odszkodowanie. Z tych przyczyn orzeczono jak W sentencji. O kosztach procesu Sad rozstrzygnal na podstawie art. 100 k.p.c. dokonujac ioh proporcjonalnego rozliczenia. Powodowie poniesli koszty W postaci opiaty od pozwu (100.000, 21), wynagrodzenia zawodowego petnomocnika w wysokosici odpowiadajacej Wartosci przedmiotu sporu (7.200, 21), optaty skarbowej od pe1n0mocnictWa(17, 21), Wynagrodzenia biegtego (7.085; 21). Wygrali sprawe W 28,33%, a zatem Winno im sie nale2eé 2 tego 32.382; 21. Z kolei koszty pozwanego dotycza zastepstwa prawnego i obejmujq kwote 7.200, 21, 2 ozego proporojonalnie do Wyniku nalezy sie 5.l60, 211 Po dokonaniu kompensaty pozostaje po 13.611, 2% dla kazdego 2 powodow.