Wyrok l ACa 154

--- STRONA 1 --- r \ Sygn. akt l ACa 154?]! Q; “ / ;%5%’~.J'+§ _ .‘ 5‘; JR *1“. A .%2\i%'§ VVYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia I9 kwictnia 2011 r Sqd Apeiacyjny w Katowicach I Wydziai Cywilny, w skladzie: Przewodniczagzy : SSA Roman Sugier Sgdziowic: SA E\»v&.|E1Sll'Z€;|JSka (S1712) S/\ Joanna Kulpicrz Protokolant 1 Justyna Wnuk p0 rozpuznaniu w dniu 19 kwietnia 201 1 r. w Katowicach na rozprawie sprawy 2 powédztwa S. M. przcciwko Skarbowi PafistwaDyrcktorowi Aresztu §lcdczeg0 w M., Dyrcktorowi A1‘:Jsztu Sledczego W T., Dyrcktorowi Aresztu §|edczeg0 w S., Dyrektor Arcsztu §1cdczcgo W Z., Dy1'eklor0w1' Zakladu Karncgo W J., Dyrckmrowi Zakladu Kamego w B., Dyreklorowi Zakladu Karncgo w S. i Dyrcktorowi Zakmdu Karnego w W. 0 zaplatq na skutck apclacji pozwanego Gd wyroku Sqdu Okrggowcgo w Katowicach z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt I C l92.r"I0 1) zmienia zaskariony wyrok w punkcic I. w ten sposéb, Ze powédztwo oddala; 2] ndclala apelacjg W pozostalym zakrcsic; 3) zasqdza od powoda na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Palislwa I35 (sto t|'zydzicéci piqé} ziutych tyluham kosztéw postqpowania apclacyjncgo. r 1 r i Sygn. akt I ACa 154i] I va; ` / žz-Q-Qāā _ ._ _,fg Ålg <"r«. ł alla* VVYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 kwietnia 20|] r Sąd Apełacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny W składzie: Przewodniczący : SSA Roman Sugíer Sędziowie: SA EwaJasl|'zębsl<a (spf.) S/\ Joanna Kulpierz Protokolant 1 Justyna Wnuk po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 201 1 r. w Katowicach na rozprawie sprawy z powództwa S. M. przeciwko Skarbowi Państwa-Dyrektorowi Aresztu Śledczego W M., Dyrektorowi r\resztu Śledczego W T., Dyrektorowi Aresztu Śledczego w S., Dyrektor Aresztu Śledczego w Z., Dyrektorowi Zakładu Karnego w J., Dyrektorowi Zakładu Karnego w B., Dyrektorowi Zakładu Karnego w S. í Dyrektorowi Zakładu Karnego w W. 0 zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 14 grudnia 2010 r., sygn. akt IC l92.f"I0 1) zmienia zaskarżony wyrok w punkcie I. w ten Sposób, że powództwo oddala; 2) oddala apelację w pozostałym zakresie; 3) zasądza od powoda na rzecz Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa l35 (sto trzydzieści pięć) złotych tytułem kosztow postępowania apelaeyjnego. r ‹ --- STRONA 2 --- Sygn akt IACa 154111 Lizasadnienie Powdd S. M. pozwem Z dnia ll marca 2010 r. wniosl 0 zasqdzcnic na swojq rzecz kwoty 150.000 21 t_vtu1em zadoééuczxnienia 0d Skarbu Palistwa  Dyrelgtora Aresztu Slcdczcgo w M., Dyrektora Arcsztu Siedczege w T., Dyrcktora Aresztu Sledczcgo W S., Dyrektora Aresztu Sledczcgo W Z., Dyrektora Zakladu Karnogo w J., Dyrcktora Zakladu Karncgo w B., Dyrektora Zak1adu Kamego w S.i Dyrcktora Zaklaclu Karnego w W. Nadia domagod sic; zwrotu 1<.0s7..tow procesu. W uzasadnieniu pociai, iz jednostki penitencjarnc, z 1<t<3ryci1 dziaialnoéciq zwiqzane jest powédztwo, nit: zapcwniiy mu jako osadzoncmu odpowiednich warunkéw bytowych, jakic nalcia, si¢ osobie pozbawionej wolnoéci. Wskazai, i2 Cele. w ktorych przebywai byly przeludnione, brudne i zagrzybione, a nadto nic posiada1y went}'lacj1'~ ani zabudowanych kqcikow sanitarnych, w celach tych panowa1a wilgoé i byfy one niedogrzane. Powy?.s2e naruszylo jogs dobra osobistc, w tym prawo do godnoéci i intymnoéci . Stmna pozwana, rcprczenlowana przcz Prokuratorig Gcncralnq Skarbu Pafistwa wnios1a 0 oddalcnic powédzlwa oraz 0 zasqdzenie kosztow postqpowania na rzccz pozwanego wcdlug norm przepisanycll, w lym kosztéw zastgpstwa procesowego. Zarzucfla. , ii argumentacja powoda nie zostaia poparta iadnymi dowodami, a to powod winicn uciowodnié 7£l1S1lfliBl11C szkody bqdi krzywdy oraz normalnego zwiqzku przyczynowego pomiodzy wyrzqdzonq szkodq bqdi krzywdq, a zaclmwaniem pozwancgo. Nadto 2 ostroznoéci procesowcj zaprzeczyi. aby w okresie do dnia 5 grudnia 2009 r. powod przebywai w celi przeludnioncj. P0c1niés1 takze zarzut przcclawnienia roszczenia pozwu za okres przypadajqcy 3 lata przed dnicm zloicnia pozwu w administracji Arcsztu Slcdczego w S. w dniu 1 1 marca 2010 r., tj. co najmnioj za okres sprzcd 1| marca 2007’ :2, gdyz uplynqly 3 Iata od momentu, kiedy powod dowiedzial si@ 0 szkodzie i o osobie zobowiagancj do jej naprawienia. Pozwan)' podniosi rownici, ii dochodzenic przcz powoda roszczefi wskazanych w pozwie stanowi naduiycie prawa podmiotowcgo, albowiem to on naruszy1 zasady wspéhzycia spo1cczneg0 poprzez popclnienie przestgpstw. Wyrokiem ; dnia 14 grudnia 20101‘ Sqd Okrggowy w Katowicach zasacdzfl od pozwancgo Skarbu Pafistwa — Dyrektora Arosztu Sledczcgo w S. na rzecz powoda kwotq 1.0002): , w pozosta1cj czoéci powédztwo oddal i1 i odstqpil od obciqiania powoda zwrotem kosztdw procesu na rzecz pozwanego w zakrcsic oddalonego powodztwa. W uzasadnieniu ustali1 , 1?: powod S. M. od 23 paidziernika 1995 r. do chwili obecncj przebywa w roinych jednostkach pcnitencjarn}'c11. W Areszcie Slcdczym W S. przybywalr od 17 lutcgo 2010 r. do 22 kwietnia 2010 r. Nastqpnic zosta1 przearansportowany do Zakladu Karnego w B.. W Areszcic Sledczym w S. powod by} osacizony w celi numer (...} na Oddziale (...). Sod piorwszej insrancji z urzgdu posiac1a1 infmmacjg, ii cola ta ma powicrzchniq 21.7 m2 ijost siedmioosobowa (akta tun. Sqdu W sprawio 0 sygn. I C 349] 10). W czasic pobym powoda w Areszcie Slcdczym w S. by'1}! okresy, gdy w ccli nr [...) by'10 osadzonych 8 osob. W celi tej znqidowalo siq 8 1d2c:k, ustawionych picgtrowo po dwa._ stél i krzesko dla kazdego osadzoncgo. Pomieszczcnie to posiadzdo kqcik sanitarny murowany 2 przcrwac przy suficic be;/. ciagu wu:nty1acy_inego, co p0W0d0\\‘E110 przcdoslawanie sic; fctoru do reszty celi. Cela ta nic posiadala zadne_i wentyiacji, moina byio otwieraé w niej okna. Panowa1a tam wilgoé. W celi nr 15 byl telewizor. W Arcszcie Slodczym W S. byla dosugpna dia osadzonych éwietlica, a nadto co dwa tygodnie mozna bylo wypozyczyé ksiajki 2. bibliotcki. Osadzeni codzionniowychodzili z budynku na spacer. Posilki w pozwanej jednostcc by1y dowozone przcz firmq: zcwm;trznq. (dowdd: zeznania éwiadka J. S.  k. 93~94; zeznania éwiadka A. A.  k. 94; zeznania éwiadka J. W.  k.94). W stosunku do powoda wychowawcy z Aresztu SI:zdczego w S. kicrowaii zarc'>wn0 wnioski 0 przyznanie nagréd, jak i 0 wymierzenie kar dyscypiinarnych, migdzy innymi za niszczenie sprzqtu znajdujapcgo siQ W celi. (dowodi akta osobowe powoda). Zdaniem sqclu pierwszcj instancji powéd nie podai zadnych dowodéw co do warunkbw odbywania kary pozbawicnia wolnoéci w Zakiadzic Kamym w B. W ocenie szgdu pierwszej instancji powddztwo jest czc;s§ci0w0 zasadnc. Pozwany skutccznie p0dnios1 zarzut przcdawnienia co do okresow przcbywania powoda w jednostkach penitencjarnych pived dnicm 11 marca 2007 r. Znajdujc on uzasadnicnic W treéci art. 442% § 1 k.c., ktory stanowi, 12 roszczenia 0 naprawienie szkody w}'rza;dzonej czynem niedozwoionym ulegajq przeclawnieniu 7. Uplywom lat 3 od clnia, w ktorym pOSZk0d0W2m)' dowiedzia1 siq 0 szkodzic 1 osobie zobowizgzanej do jcj naprawienia . Zatcm w przedawnionej czqéci sa,c1 pierwszej instancji powodztwo odclalil. Natomiast czqéciowo zasadnc jest powodztwo za okres osadzenia powoda w Areszcic Slcdczym w S. Panowaka tam przeludnienic. W celi, w ktdrcj przebywal powod, znzajdowado sig wicgcoi osob nii wynika to z dopuszczalnej Eiczby osadzonych w celi, co wynika z trcéci zeznafi flozonych przez éwiadlmw J. S., A. A. i J. W., ktfvrym Sqd dai wiare z braku dowodéw powolanych pmzz stronq pom‘ans, a moggcych prowadzié do ustalcfi odmiennych nii wskazane powyzej. Dociatkowo nic nic przcmawia za przyjqciem, is stan przeludnicnia panujzgcy w ccli powoda trwa1 bardzo krdtko. Sqd uznal ponadto, Ze powéd w trakcic przebywania w Areszcie Stedczym w S. 0dbywa1 karg w celi pozbawionej prawidiowej wcntylacji, co powodowaha problem poj awiaja,cr:go sic; w ccli fctoru, ktory utrudniai odbywanifi kary pozbawicnia wolnofici w warunkach odpowicdnich dla zachowania godnoéci cziowicka. 'I'ak2e w trakcie pobytu W areszcie powéd przebywal w celi w ktérej kdcik sanitomy nic byi w caloéci zabudowany. ' Sad pierwszcj instancji uznal wigs , 2e umicszczajag; powoda w Areszcic Sledczyyn w S. w celi nie odpowiadaj qccj normom powierzchni, w ce1i duszncj, wilgotncj. gdzie wystq:pow&1 problem z kqcikiem sa11ita1'n),'m pozwany naruszyl jcgo dobro osobiste w postaui godnoéci i prawa do godncgo odbywania kayy w stopniu, ktdry uzasadnia przyznanie powoclowi zadoééuczynienia na podstawie art. 24 k.c. i 448 k.c. W/w warunki sranowily przejaw ponizaiqcego Uéaktowania powuda. Sod picrwszej instancji wyc::ni1 wysokoéé krzywd, jakich powéd doznai poprzez odbywanie kary w. \=w‘w warunkach na kwotq: 1 000 21. Sad piemszej instancji jest zdania, ii tak oceniona wysokoéé zad0Séuczynic11ia slanowi wartoéé ekonomicznic odczuwalim przez powoda i mote gtanowié kompcnsatq doznanych przez nicgo krzywcl w postaci naruszcnia dobr Sygn akt łACa ]54rll Uzasadnienie Powód S. M. pozwem z dnia ll marca 2010 r. wniósł o zasądzenie na swoją rzecz kwoty 150.000 zł tytułem zadośćuczynienia od Skarbu Państwa - Dyrektora Aresztu Śledczego w M., Dyrektora Aresztu Śłedczego w T., Dyrektora Aresztu Sledczcgo W S., Dyrektora Aresztu Slcdczego W Z., Dyrektora Zakładu Karnego w .l., Dyrektora Zakładu Karnego w B., Dyrektora Zakładu Karnego W S.í Dyrektora Zakładu Karnego w W. Nadto domagał się zwrotu kosztów procesu. W uzasadnieniu podał, iż jednostki penítencjarnc, z których działalnością związane jest powództwo, nic zapewniły mu jako osadzonemu odpowiednich warunków bytowych, jakie należą się osobie pozbawionej Wolności. Wskazał, iż cele, W których przebywał były przeludnione, brudne i zagrzybione, a nadto nie posiada-ły wentylacji" ani zabudowanych kącików sanitarnych, W celach tych panowała wilgoć i były one niedogrzane. Powyższe naruszyło jego dobra osobiste, wtym prawo do godności i intymności _ Strona pozwana, reprezentowana przez Prokuratorię Generalna Skarbu Państwa wniosła o oddalenie powództwa oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz pozwanego Według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zarzuciła , iz argumentacja powoda nie została poparta żadnymi dowodami, a to powód winien udowodnić zaistnienic szkody bądź krzywdy oraz normalnego związku przyczynowego pomiędzy wyrządzoną szkodą bądż krzywdą, a zachowaniem pozwanego. Nadto z ostrożności procesowej zaprzeczył, aby w okresie do dnia 5 grudnia 2009 r. powód przebywał w celi przcludnionej. Podniósł takze zarzut przedawnienia roszczenia pozwu za okres przypacłający 3 lata przed dniem złożenia pozwu w administracji Aresztu Śledczego w S. w dniu l l marca 2010 r., tj. co najmniej za okres sprzed ll marca 2007' r., gdyż upłynęły 3 lata od momentu, kiedy powód dowiedział się o szkodzie i o osobie zobowiązanej do jej naprawienia. Pozwany podniósł równiez, iz dochodzenie przez powoda roszczeń wskazanych w pozwie stanowi naduzycie prawa podmiotowego, albowiem to on naruszył zasady współżycia społecznego poprzez popełnienie przestępstw. Wyrokiem z dnia l4 grudnia 20101' Sąd Okręgowy w Katowicach zasądził od pozwanego Skarbu Państwa - Dyrektora Aresztu Sledczcgo w S. na rzecz powoda kwotę l.000zł , w pozostałej cześci powództwo oddalił i odstąpił od obciążania powoda zwrotem kosztów procesu na rzecz pozwanego w zakresie oddalonego powództwa. W uzasadnieniu ustalił , iz powód S. M. od 23 października 1995 r. do chwili obecnej przebywa w róznych jednostkach penitencjarnycli. W Areszcie Śleclczym w S. przybywał od 17 lutego 2010 r. do 22 kwietnia 2010 r. Następnie został przerransportowany do Zakładu Karnego w B.. W Areszcic Śledczym w S. powod był osadzony w celi numer (...) na Oddziale (...). Sąd pierwszej instancji z urzędu posiadał informację, iz eela ta ma powierzchnię 21,7 m2 ijest siedmioosobowa (akta tut. Sądu w sprawie o sygn. I C 349] l0). W czasie pobytu powoda w Areszcie Ślcdczym w S. były okresy, gdy w celi nr [...) było osadzonych 8 osób. W celi tej znajdowało się 8 łóżek, ustawionych piętrowe po dwa. stół i krzesło dla kazdego osadzoncgo. Pomieszczenie to posiadało kącik sanitarny murowany' z przerwą przy suficie bez ciągu wcntylacyjnego, co powodowało przedostawanie się fetoru do reszty celi. Cela ta nie posiadała zadnej wentylacji, można było otwierać w niej okna. Panowała tam wilgoć. W celi nr 15 był telewizor. W Areszcie Śleclczym w S. była dostępna dia osadzonych świetlica, a nadto co dwa tygodnie można było wypożyczyć ksiązki 2. biblioteki. Osadzeni coclzicnniewychorlzili z budynku na spacer. Posiłki w pozwanej _jednostce były dowozone przez firmę zewnętrzną. (dowód: zeznania świadka J. S. - k. 93~94; zeznania świadka A. A. - k. 94; zeznania świadka J. W. -' k.94). W stosunku do powoda wychowawcy z Aresztu Śledczego w S. kierowałi zarówno wnioski o przyznanie nagród, jaki o Wymierzenie kar dyscyplinarnych, między innymi za niszczenie sprzętu znajdującego się w celi. (dowód: akta osobowe powoda). Zdaniem sądu pierwszej instancji powód nie podał zadnych dowodów co do warunków odbywania kary pozbawienia wolności w Zakładzie Karnym w B. W ocenie sądu pierwszej instancji powództwo jest częściowo zasadnc. Pozwany skutecznie podniósł zarzut przedawnienia co do okresów przebywania powoda w jednostkach penitencjarnych przed dniem ll marca 2007 r. Znajduje on uzasadnienie w treści art. 442i § 1 k.c., który stanowi. iż roszczenia 0 naprawienia szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulegają przedawnienia 7. upływem lat 3 od dnia, w ktorym poszkodowany dowiedział się o szkodzie 1 osobie zobowiązanej do jej naprawienia _ Zatem w przedawnionej części sąd pierwszej instancji powództwo oddalił. Natomiast częściowo zasadne jest powództwo za okres osadzenia powodu W Areszcic Śledczym w S. Panowało tam przeludnienic. W celi, w której przebywał powód, znajdowało się więcej osób niż wynika to z dopuszczalnej łiczby osadzonych w celi, co wynika z trcści zeznań złożonych przez świadkc'›w J. S., A. A. i J. W., którym Sąd dał wiarę z braku dowodów powołanych przez stronę pozwaną, a mogących prowadzic do ustaleń odmiennych niż wskazane powyzej. Dodatkowo nic nie przemawia za przyjęciem, ze stan przeludnienia panujący w celi powoda trwał bardzo krótko. Sąd uznał ponadto, że powód W trakcie przebywania w Areszcie Śłedczym w S. odbywał karę w celi pozbawionej prawidłowej wentylacji, co powodowało problem poj awiające-go się w celi fctoru, który' utrudniał odbywanie kary pozbawienia wolności w warunkach odpowiednich dla zachowania godności człowieka. Także w trakcie pobytu w areszcie powód przebywał w celi w której kącik sanitamy nie był w całości zabudowany. ` Sąd pierwszej instancji uznał więc , ze umieszczając powoda w Areszcic Śledczyrn w S. w celi nie odpowiadaj ąccj normom powierzchni, w celi dusznej, wilgotnej. gdzie występował problem z kącikiem sanitarnym pozwany naruszył jego dobro osobiste w postaci godności i prawa do godnego odbywania kary w stopniu, który' uzasadnia przyznanie powodowi zadośćuczynienia na podstawie art. 24 k.c. i 448 k.c. W/w warunki stanowiły przejaw' ponizającego traktowania powoda. Sąd pierwszej instancji wycenił wysokosc krzywd, jakich powód doznał poprzez odbywanie kary w włw warunkach na kwotę 1 000 zł. Sąd pierwszej instancji jest zdania, iz tak oceniona wysokość zadośćuczynienia stanowi wartość ekonomicznie odczuwalna przez powoda i może stanowić kompensatę doznanych przez niego krzywd w postaci naruszenia dóbr --- STRONA 3 --- osobistych. Rozrniar krzywdy jednakic nic uzasadnia zadoééuczynienia W takim rozmiarze, ktérego W pozwie domaga1 sio powod, jest ono, a2 nadto Wygo1'oWano i nic odpowiada ani rozmiarowi krzywdy ani nic uwzgltgdnia obecnych stosunkow maiqtkoxvych, dlatego powodztwo powoda W pozostalym zakresie zostalo oddalone. O kosztach sad orzckl na mooy art. 100 i 102kpc biorac pod uwagq sytuacjg materialna, i Zyciowa powoda. Od Wyroku tcgo W punkcie 1 i 3 Wniosi apolacjo IJOZWEII1)’. Zaskarzyl Wyrok W czoéci uwzglqdniajacej powodztwo 1 dotyczacej kosztéw proccsu. . Zarzucii : I. naruszenio przopisow postopowania . ktors mialo wpiyw na wynik sprawy : 1. art. 233 § 1 k.p.c.  poprzoz uznanie przez Sad 1 instancji wiaI‘yg0dn0§ci zc éwiadkow Strony powodowcj, W sytuacji gdy Wspomniani siwiadkowie jako 0 osadzone W jednostkach pcnitcllcjarnych maja szczcgohiy interes W ncgatywnym przedstawianiu stanu rzcozy W}/Si.QpLIj8tC6gO W tychicjcclnostkach. 2. art. 100 k.p.c. w zw. Z art. 102 k.p.c.  poprzcz nierozdzielnie stosuniiowo koszitow proccsu polnit;d7..y stronami. pomimo, Ze Skarb Paristwa Wygrai sprawg w I instancji W ponad 99%. II. naruszenic prawa lnatcrialnego: 1. art. 24§ 1 k.c. W zw. z art. 448 kc. poprzez uznanie zawinioncgo i bezprawnego naruszenia débr osobistych powoda przez pozwanego; .. 2. art. 24 § l k.c. w zw. 2 art. l10§ 2a k.k.w., art. 1l0§ 21) k.k.w. oraz; art. 110 k.k.w. poprzez uznanie naruszenia débr osobistych powoda, pomimo it: powéd przebywal W ccli, W ktorcj powierzchnia na jednego osadzonego byla niisza r|iZ 3 m 2 mimo, it Warunki osadzenia byiy zgodnc z oboxvizy/.t1_jacymi przcpisami zwiaczanymi z warunkami bytowymi osadzonych, W $2.02.!:g0}n0I§ci 2 rozporzadzoniom Ministra Sprawiedliwoéci z dnia 25.08.2003r. W sprawie regulaminu organizacyjno porzadkowcgo wykonania kary pozbawicnia Wulnoéci (Dz. U. Nr 152, poz. 1493}, z rozporzadzeniem Ministra Sprawiediiwoéci z dnia l7.l0.2003r. w sprawie warunkow bylowych osob osaclzonych W zakladach karnych i aresztach éiedczych (Dz. U. Nr] poz. 1820); 3. art. 6 k.o. W zw. z art. 110 §2a k.k.W., art. ll0§ 2b k.k.w. oraz art. ll0§ 20 k.1 poprzcz ustalcnie, Ze powod przobywal W AS W S. W ccli. W ktorcj zapewniono mu co najmnicj 3 m2 powierzchni. podczas gdy powod nic Wykazai ;:osta1y Wydano Wobcc niego decyzje o umicszczcniu W celi, W ktérej powicrzchni jednego osadzoncgo byia ni2sza niz 3 mg, a pozwany zaprzeczyi aby powod W takiqi celi przebywail 4. § 23 rozporzadzonia Ministra SpraWicd1i\\oéci z dnia 25 sierpnia 2003r. W sprawie rcgulaminu organizacyjno porzqdkowogo Wykonywania kary pozbawionia wolnoéci (Dz. U. Nr 152. p07... 1493) poprzoz uznanie, Ze kacik sanitarny powinien byc’: W cali oddziclony od reszty oeli, podczas gdy normy prawns zobowiuujajednostki p£:nitcnt:_ia1‘nc jedynie do zapewnienia nick1'¢pu_iacog0 uiytkowania urzadzcfi sanitamyclt; 5. art. 5 k.<:. poprzez niezastosowanio, pomimo, 2e Zqdanie powoda stanowi naduzycio prawa 1Jodmi0toWcgo. W sytuacji gdy powod Wiciokrotnic pmebywajac W Warunkach izolacji \’\"1QZ16l'II'l8j, Wicdziai 0 warunkach pobytu W wigzieniu, a ponadto takio zachowanie powoda W AS W S. bylo naganne; Wskazujac na powyiszo, Wniost : 1. o zinianq zaskarionego Wyroku poprzcz uchylonie Wyroku W zaskarionej c?.&;§ci i oddalcnic powodrtwa WGbEIC pozwancgo Skarbu PafistwaAresztu Slodozego W S. oraz. zasadzcnie kosztow |Josl:;poWania Wcdlug norm przepisanych. W tym kosztow zastopstwa proocsowogo na rzecz Skarbu PafistwaProkuratorii Gencralncj Skarbu Pafistwa albo 2. o uchylenie wyroku W zaskarzoltcj czqéci i przekazanie sprawy w tym zakrosic do ponownego rozpoznania Sadowi 1 instancji, ' 3. W kazdym 2 pow}/Zszych przypadkow, 0 zasadzenie kosztow postgpowania apclacyjnogo wedtug norm przcpisanych, W tym kosztow zastopstwa procesowego na rzecz Skarbu Pa1‘1stWa Prokuratorii Gcnerzdnej Skarbu Pafistwa. Sad Apelacyjny zwaiyl co nastgpuje: Apelacja pozwancgo jest czqéciowo zasadna. Zasadna jest apelacja pozwancgo w ozqéci , w klérej skariacy zarzuca , ii nic bylo W tym stanie rzeczy podstaw do zasadzania na rzecz powoda zad0:€¢ucZyniBnia , gdyi zcbrany W sptawie matcriat dowodowy nie daje pocistawy do przyjqcia , 2:: pozwany naruszyl dobra osohistc powoda w stopniu uzasadniaj a_cy!11 przyznanic mu zadoééuczynienia, chociaz podkreézlié naiezy , iz nic podzicla Sad Apelacyjny wszystkich zarzutéw podnoszonych przez. skariaccgo W apeiacji. W szczegolnoéci nic podzicla Sad Apelacyjny zarzutu pozwanego . izjego dzia1anie nie nosiio ccch bczprawnoéci. Zgoclnie z art. 1 I0 § 21akw powierzchttia w celi mieszkalncj, przypadaj aca na skazancgo, Wynosi nie mniej nit 3 n12 .Do dnia (i.i.2.2009r obowiazywai art. 248 kkw , ktory stanowil, W szczcgélnie uzasadrlionych wypadkaclt dyrektor zakladu karnego lub aresztu éledczego mozc umieécié osadzonych, na czas olxreélony, W Warunkach, W ktérych powierzchnia w celi na jednq osobq W)’nOS1 mnioj nit 3 m2. Wyrokiem Trybunaiu Konstytucyjncgo z dnia 26 .05. 2008r. OTKA 2008.W62 artykul 248 § 1 kkw zostal uznany za niozgodny Z art. 40, art. 41 ust. 4 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitoj Poiskiej i straci1 moo obowiazujaca 2 uptywem 18 miesiocy od dnia ogioszenia Wyroku w Dzienniku Ustaw Rzcczypospolitej Poiskicj. Po utracie pr;/fix art. 448kkW mocy obowiazujqcoj dodano ustawa z clnia 9.10.2009r ( DZU z 2009r , Nr 190. poz. 1775) do art. 110 kkw §2a i 2b , ktore to paragrafy prccyzujqw jakich syruacjach moina umieécié osadzoncgo W celach nie odpowiadajacym Wymogom Z art. 1 10 §2 kkw. Racjo ma skarifacy , ii w okrcsie , za ktory sad pisnvszoi instancji przyznai p0W0d0Wi zadoééuczynicllic oboWiqzyWa1ju'1‘€ art. 1l0§2ai2b,jcd|1akZc chybione sq zarzuty skarzqcego , i2 to osadzony ma udowaclnia.is . to przobywai W celi 0 mnicjszym mctraiu , nii przewiduje art. 1 10 ‘§2kkW oraz ,2c to osadzony ma udowodnié czy Wydano decyzje penitcncjarno W trybie art. 1l0§ 2a; 219,20 . 136,012 .26 to osadzony ma obowiazek decyzjt: takic przedstawié . W tcj kwcstii Wypowiadai sit; Sad Najwy2szy,jcgo stanowisko w tym zakrcsic jest mimo zmiany art. I l0kkw i uchyicnia art. 248kkW nadal aktualne. Sad Apelacyjn)' w tym skiadzie podziela stanowisko Wyrazone przcz Sad I\'ajWy2s7.y W Wyroku 2. dnia 28 lutego 2007r sygn. akt. VCSK 431.'06 (OSNC 2008r'1.113). ii cigiar dowodu , ie Warunki W zakladzie karnym orlpowiadaly obowiqzujqcymnormom i nicdoszlo do naruszenia dobr osobistyclt spoczywa na pozwanym (art. ‘I osobistych. Rozmiar krzywdy jednakże nie uzasadnia zadośćuczynienia w takim rozmiarze, którego w pozwie domagał sie powód, jest ono, az nadto wygórowane i nie odpowiada ani rozmiarowi krzywdy ani nie uwzględnia obecnych stosunków majątkowych, dlatego powództwo powoda w pozostałym zakresie zostalo oddalone. O kosztach sąd orzekł na mocy art. 100 i l02kpc biorąc pod uwagę sytuację materialną i życiową powoda. Od wyroku tego w punkcie 1 i 3 wniósł apelację pozwany. Zaskarzył wyrok w cześci uwzględniającej powództwo i dotyczącej kosztów procesu. . Z-arzucił : Í. naruszenie przepisów postepowania , które mialo wpływ na wynik sprawy : l. art. 233 § 1 k.p.c. - poprzez uznanie przez Sąd i instancji wiarygodności ze świadków strony powodowej, w sytuacji gdy wspomniani świadkowie jako 0 osadzone w jednostkach pcnitcncjarnych mają szczególny interes w negatywnym przedstawianiu stanu rzeczy występującego W tychżejeclnostkach, 2. art. 100 k.p.c. w zw. 2. art. 102 k.p.c. - poprzez nierozdzielnie stosunkowo kosztów procesu pomiędzy stronami. pomimo, że Skarb Państwa wygrał sprawę w I instancji w ponad 99%. II. naruszenie prawa materialnego: l. art. 24§ I k.c. w zw. z art. 448 k.c. poprzez uznanie zawinionego í bezprawnego naruszenia dóbr osobistych powoda przez pozwanego; .. 2. art. 24 § I k.c. w zw. z art. 1l0§ 2a k.k.w., art. 110§ 2b k.k.w. oraz art. 110 k.k.w. poprzez uznanie naruszenia dóbr osobistych powoda pomimo że powód przebywał w celi, w której powierzchnia na _jednego osadzonego byla niższa niż 3 m 2 mimo, iz warunki osadzenia były zgodne z obowiązt1_jącymi przepisami związanymi z warunkami bytowymi osadzonych, w szczególności 2 rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 25.08.2003r. w sprawie regulaminu organizacyjne porzadkowego wykonania kary pozbawienia wolności (Dz. U. Nr 152, poz. 1493), z rozporządzeniem Ministra Sprawiediiwości z dnia 17.10.2003r. w sprawie warunków bytowych osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach śiedczych (Dz. U. Nr] poz. 1820); 3. art. 6 k.c. w zw. z art. ll0 §2a k.k.w., art. l10§ 2b k.k.w. oraz art. ll0§ Ze k.l poprzez ustalenie, że powód przebywał w AŚ w S. w celi, w której zapewnione mu co najmniej 3 m2 powierzchni, podczas gdy powód nie wykazał zostały wydane wobec niego decyzje o umieszczeniu w celi, w której powierzchni _jednego osadzonego była niższa niz 3 mz, a pozwany' zaprzeczył aby' powód w takiej celi przebywał: 4. § 28 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 2003r. W sprawie regulaminu organizacyjne- porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności (Dz. U. Ńr l52, poz.. M93) poprzez uznanie, ze kącik sanitarny powinien być w cali oddzielony od reszty celi, podczas gdy normy prawne zobowiąz.ująjednostki penitcncjarne jedynie do zapewnienia nickrepującego użytkowania urządzeń sanitarnych; 5. art. 5 k.c. poprzez niezastosowanie, pomimo, ze żądanie powoda stanowi naduzycie prawa podmiotowego. w sytuacji gdy powód wielokrotnie przebywając w warunkach izolacji więziennej, wiedział o warunkach pobytu w więzieniu, a ponadto także zachowanie powoda w A-Ś w S. było naganne; Wskazując na powyższe, wniósł I 1. o zmiane zaskarzonego wyroku poprzez uchylenie wyroku w zaskarżonej części i oddalenie powództwa wobec pozwanego Skarbu Panstwa-Aresztu Śledczego w S. oraz zasądzcnie kosztów postępowania według norm przepisanych. w tym kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Skarbu Państwa-Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo 2. o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania Sądowi 1 instancji, ' 3. w kazdym z powyższych przypadków, o zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych, w tym kosztow zastępstwa procesowego na rzecz Skarbu Państwa- Prokuratorii Generalnej Skarbu Panstwa. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Apelacja pozwanego jest częściowo zasadna. Zasadna jest apelacja pozwanego w części , w której skarżący zarzuca , iż nie bylo w tym stanie rzeczy' podstaw do zasądzania na rzecz powoda zadośćuczynienia , gdyż zcbrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstawy do przyjęcia , że pozwany naruszył dobra osobiste powoda w stopniu uzasadniaj ącyin przyznanie mu zadośćuczynienia, chociaz podkreślić nalezy , iz nie podziela Sąd Apelacyjny' wszystkich zarzutów podnoszonych przez skarżącego w apeiacji. W szczególności nie podziela Sąd Apelacyjny' zarzutu pozwanego , iżjego działanie nie nosiło cech bezprawności. Zgodnie z art. 1 10 § 21-:kw powierzchnia w celi mieszkalnej, przypadaj ąca na skazanego, wynosi nie mniej niż 3 niz ,Do dnia (i.i.2.2009r obowiązywał art. 248 kkw , który stanowił, W szczególnie uzasadnionych wypadkach dyrektor zakładu karnego lub aresztu Śledczego może umieścić osadzonych, na czas określony, w warunkach, w których powierzchnia w celi na jedną osobę wynosi mniej niż 3 mz. wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 .05. 2008r. 0`l`l<-A 2008.-"4,i62 artykul 248 § 1 kkw został uznany za niezgodny z art. 40, art, 41 ust. 4 i art. 2 l(onStytucji Rzeczypospolitej Polskiej i stracił moc obowiązującą z upływem 18 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku W Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Po utracie przez art. 448kkw mocy obowiązującej dodano ustawą Z dnia 9.l0.2009r ( DZU z 2009r , Nr 190. poz. 1775) do art. 110 kkw §2a i 2b , które to paragrafy prccyzująw jakich sytuacjach można umieścić osadzonego w celach nie odpowiadającym wymogom z art. 1 10 §2 kkw. Rację ma skarżący , iż w okresie , za który sąd pierwszej instancji przyznał powodowi zadośćuczynienie obowiązywał już art. ll0§2a i 2b,jednakże chybione są zarzuty skarżącego , iż to osadzony ma udowadniać , ze przebywał w celi o mniejszym metrażu , niż przewiduje art. l 10 '§2kkw oraz ,ze to osadzony ma udowodnić czy wydano decyzje penitencjarne w trybie art. 1lO§ 2a; 2b,2c , bądż .że to osadzony ma obowiązek decyzje takie przedstawić _ W tej kwestii wypowiadał się Sąd i\Ia_iwyzszy,_jego stanowisko W tym zakresie jest mimo zmiany art. I lokkw i uchylenia art. 248kkw nadal aktualne. Sąd Apelacyjny' wtym składzie podziela stanowisko wyrażone przez Sąd Naj wyższy w wyroku z dnia 28 lutego 2007r sygn. akt. VCSIŚ 431.-'06 (OSNC 2008r'l.il3). iż ciężar dowodu , że warunki W zakładzie karnym odpowiadały obowiązującymhormom i nic_doszło do naruszenia dóbr osobistych spoczywa na pozwanyin (art. `l --- STRONA 4 --- 6 kc W z art. 24 kc). Skoro Vi"1QC swiadkowic przesiochani W sprawie potwicrclzali , Ze W Aroszcie Sledczym W S. powod przebywai W przcludnionych ceiaoh , a pozwany , mimo zobowizizania go przez sad pierwszej instancji do podania W jakich celach i z iloroa osobami przebywal powod informacji takiej nie udzieli1 , naiezy podzielié ustalonia sadu picrwszej instancji , Ze powod W Areszcic Siedczym W S. przebywal W celi przeludnionej. Decyzji , o ktorych moWa W art. 110 §2a ,2b,2c 2 pcwnosoia nie ma obowiazku przedtozyé osadzony , tylko pozwany. Natomiast samo ogolnikowe powoiywanie sio na przcludnienie i obowiazek przyj ecia Wiqinia nie powoduje uznania takiego dziaiania za dziaianie zgodne 2 prawem . W tym stanie rzoczy racja ma Wiqc sad pierwszcj instancji , iz dzialanie pozwanego polegajace na umieszczcniu powoda W celach nic odpowiadajacych normom z alt. 110 § 2kkw bylo dzialanicm bezprawnym. jednakzc samo stwicrdzenie bezprawnosci dziaiania pozwanego nic moze odnicsé skutku W postaci uwasglodnienia powodztwa aibowiem do powstania roszczeri okreélonych W art. 24 kc nie jest wystarczajace jedynie ustalenie , is dziaianie sprawcy bylo bezprawne , koniecznc jest takie Wystqpienie skutku takiego dzialania w postaci naruszenia dobra osobistego, a powod nie Wykazai aby pozwany swym bezprawnym dzialaniem istotnie naruszyi jego dohra osobiste W stopniu uzasadniajaeym przyznanie mu zarloséuczynienia . Stanowisko takie wyrazii Sad Najwyzszy m.in. W wyroku '/. dnia 7.04 20091‘ , sygn 1P K 2l0f08 (zam. M.P.Pr. 2009fl2/642) , W ktorym stwierdzii , iz do powstania roszczeo okrcslonych W art. 24 kc nic jest Wystarczajaca sama bczprawnorlé dziaiania sprawcy. Niezbedny jest takze skotek tego dzialania w postaci naruszenia jedncgo z dobr osobistych, o ktolych mowa w art. 23 kc — i takie slanowisko Sad Apelacyjny w tym skladzic podzieia. Natomiast racjt; ma skarkacy , iz to na powodzie spoczywa z mocy art. 6kc cigiar udowodnienia , Ze swym bezprawnym dziaianicm pozwany naruszyi jego dobra osobiste ijakic. Art. 24 § 1 k.c. stwarza bowiem jedynie domniemanie dziaiania sprawcy naruszenia dobrego imieniaw sposob bezprawny. Na tym, ktorcgo dobro zostaio naruszone eiazy jednakie obowiazek Wykazania, 2e zachowanie okroslonej osoby naruszyio jej dobro 0sobistc( patrz wyrok Sadu Najwyiszego dnia 30.1 1.200712, IVCSK 310107 niepubl. ). Wskazaé przy tym naieiy , ii Sad Apelacyjny W tym skiadzie podziela stanowisko wyrazone przez Sad Najwyzszy W Wyroku 2 dnia 02.10. 2007r., ll CSK 269i07 (niepubl.), it przesiarrka odpowiedzialnosci odszkodowawczej na podstawie art. 417 k.c. jest szkoda W rozumieniu art. 361 § 2 k.c., mote te2 byé zadoséuczyoienie pieniezne za doznana krzywde w przypadkach Wskazanych W art. 445 i 448 k.c., a stosownie do treéci art. 30 Konstytucji RP, przyrodzona i niezbywalna godnosé cziowieka jest nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona jest obowiazkiem Wiadz pub1icznyoh. Obowiazck ten powinien byé realizowany przez Wiadze publiczne przedc Wszystkim tam, gdzic Pafistwo dziaia W ramaoh imperium, realizuj ac swojo zadania rcpresyjne, ktorych Wykonanie nie mote prowadzié do wiekszcgo ograniczonia praw oziowieka i jego ijogo godnosci niz to Wynika 2 zadafi ochronnych i cclu zastosowanego srodka; podzicla tea’/. Sad Apelacyjny i to stanowisko Sadu Najwyzszogo W}raione W Wyroku z dnia 1‘?.03.2010r IICSK 486109 (niepublj, ii prawn do godnego odbywania kary pozbawienia wolnosci niewatpliwie nalciy zaliezyé do kataiogu door osobistych podlogajacych ochronie. Dziaiania naruszajace te dobra rnoga zatem rodzié odpowiedzialnosé Skarbu Pafistwa na podstawie art. 24 i 448 k.c._. a nadmierne zageszozenie celi mote byé kwalifikowane jako traktowanie niehumanitarne  jednakie to powod musi Wykazaé , is bezprawne dziaianie pozwanego naruszylo jego dobra osobiste i jakie. Samo bowiem osadzenie W przeludnionejeeii nie jest Wystarczajaca podstawa do uwzglgdnienia Zadania zadosfiuczynienia. tpatrz. Wyrok Sadu Apelacyjnego We Wrociawiu z dnia O6. l2.2007r IACa 499107 , zam. OSAW 2009i'2.i’128). Powod Winien Wykazaé , ze do naruszenia jego dobr osobistych istotoie doszio , vx"skazaéjakio jego dobra osobistc zostaiy naruszone i Wjakim rozmiarze , Wykazaé. , i2 faktycznie bezprawne dziaiania pozwanego spowoclowaly po jego stronic krzywde W rozumieniu art. 448kc. Podniesé takze rralciy , zke z uwagi na fakt , iz pray Zadaniu przyznania odpowiedniej sumy tytuiem zadoséuczynionia na rzeez pokrzywdzonego pocistawowym kryterium ooeny sadu winien byc’: rozmiar uj omoych nastepstw W sfcrzo psyehieznoj pokrzywdzonego bowiem celom przyznania ochrony W formie majatkowej jest zrekompcnsowanie i ziagodzenio cloznanej krzywdy moralnej  sad przy ocenic Zadania zadoséuezynienia winien ustalié zakres cierpicfi pokrzywdzonego i Wpi}'Wl.l jaki to miaio na jogo sfere psychiczna, przy ocenic tej przeslanki nie mote abstrahowaé od, Wszystkich okolicanosci towarzyszacych powstaniu krzywdy aibowiem oclbywanie kary pozbawienia WO|fiOSC1 nieuchronnie Wiaze sie 2 dolegliwosciarni, a o doznanio krzywdy mozna mowié tylko w wypadku , gdy Wykonywanie kary pozbawienia wolnosci p1'0\‘Vfi(1;?.1 do Wiokszego ograniczenia praw cziowioka i ‘jego godnosci. niz to Wynika z zadafi oehronnych i celu zastosowanego srodka . Tymczasem powod jak trafnie zarzuca skariacy niczcgo nie wykazai. W tym stanie rzeczy, Wbrew stanowisku sadu pierwszej instancji zebrany W sprawio materiai dowodowy pozwalai jedynie na ustalenie , it powod przebywaj ac W Areszcie Slcdczym W S. byi osadzony W ceii , w ktorej melraz na jerlnego osadzonego nic odpowiadai normom 2 art. l10§2kkW. Zebrany W sprawie materiat dowodowy nic dawat natomiast podstaw do przyjecia aby istotoie , poza osadzcniern powoda W ceii nie odpowiadajacej normom z art. 110 §2kkw dziaianie pozwanego opisane przez powoda W pozwic istotnie wystepowato i , ze naruszaio jcgo dobra osobiste. Nic wynika to takze 2 ogoinikowych zeznafi zawnioskowanych przez powoda swiadkow. Powod nic Wykazal zatem aby poza przcludnieniem warunki odbywania kary nicjbyly dobrc. Nie wykazai takze powod czy faktycznie przebywanie w przcludnionej celi naruszytojego dobra osobiste , jakic ijaki 1)}'1 ( o ile w ogole byi ) rozmiar nastepstw naruszeo ciobr osobistych w sferze psychicznej powoda. Obowiazku wykazania przez powoda faktir naruszenia dobr osobistych i ctoznanej krzywdy nie zastapi pozcw. Podkrcsiié takze nalezy , iz uzasadoienie pozwu jest bardzo ogolnikowc , powod W pozwic wskazal jedynie , iz w jego oceni»: sam fakt przeiudnienia jest Wystarczaj aea podstawa do zasadzenia najego rzccz zadoééuczynienia. 2’. tych tea wzgledow zaskarzony Wyrok nic jest trafny. zebrany Wsprawic materiai dowodowy nie dawai bowiem sadowi pierwszej podstaw do ustalenia , ii istotnie pozwany naruszyi dobra osobiste powoda W stopniu uzasadniajacym przyznanie mu zadoséuczynienia. Zatem apclacje W tej czesci nalcialo oznaé za zasadna , 2 rnocy art. 386§lkpc zaskarzony Wyrok zrnienié i powodztwo oddalio. i A Nie jest natomiast zasadna apelacja pozwancgo W czesci dotyczacej kosztow postepowania. lstniaiy podstawy do odstapienia od oiuciagzania powoda kosztami procesu na mocy art; ]02kpc;. Powod jest bowiem pozbawiony wolnosci , nie ma zadoych ciochodow ani majajku, nadto jest obciaiony obowiazkiem alimcntacyjnym wobec corki . _’ ' ' Zatern W tcj czeéci apelacje 2. mocy art. 385 kpc nalezaio oddalié. O kosztach postepowania apelacyjnego orzeczono na mocy art. 100 kpc. » ' 6 kc w z art. 24 kc). Skoro więc świadkowie przesłuchani w sprawie potwierdzali , że w Areszcíe Śledezym w S. powód przebywał w przeludnionych celach , a pozwany , mimo zobowiązania go przez sąd pierwszej instancji do podania w jakich celach i z iloma osobami przebywał powod informacji takiej nie udzielił , należy podzielić ustalenia sądu pierwszej instancji , że powod w Areszcie Śłedczym w S. przebywał w celi przeludnionej. Decyzji , o których mowa w art. ll0 §2a ,2b,2c z pewnością nie ma obowiązku przedłożyć osadzony , tylko pozwany. Natomiast samo ogólnikowe powoływanie sie na przeludnienie i obowiązek przyjęcia więżnia nie powoduje uznania takiego działania za działanie zgodne z prawem _ W tym stanie rzeczy rację ma więc sąd pierwszej instancji , iz działanie pozwanego polegające na umieszczeniu powoda w celach nie odpowiadających normom z alt. 110 § 2kkw było działaniem bezprawnym, jednakże samo stwierdzenie bezprawności działania pozwanego nie moze odnieść skutku w postaci uwzględnienia powództwa albowiem do powstania roszczeń określonych w art. 24 kc nie jest wystarczające jedynie ustalenie , że działanie sprawcy było bezprawne , konieczne jest także wystąpienie skutku takiego działania w postaci naruszenia dobra osobistego, a powód nie wykazał aby pozwany swym bezprawnym działaniem istotnie naruszył jego dobra osobiste w stopniu uzasadniającym przyznanie mu zadośćuczynienia . Stanowisko takie wyraził Sąd Najwyższy m.in. w wyroku '/_ dnia 7.04 20091' , sygn IP i< 2l0f08 (zara. M.P.Pr. 2009l'l2›'642) , w którym stwierdził , iż do powstania roszczeń określonych w art. 24 kc niejest wystarczająca sama bczprawność działania sprawcy. .\liezbęclny jest także skutek tego działania w postaci naruszenia jednego z dóbr osobistych, o których mowa w art. 23 kc - i takie stanowisko Sąd Apelacyjny w tym składzie podziela. Natomiast racje ma skarżący , iż to na powodzie spoczywa z mocy art. 6kc ciężar udowodnienia , ze swym bezprawnym działaniem pozwany naruszył jego dobra osobiste ijakie. Art. 24 § 1 k.c. stwarza bowiem jedynie domniemanie działania sprawcy naruszenia dobrego imieniaw sposob bezprawny. Na tym, którego dobro zostało naruszone ciąży jednakże obowiązek wykazania, że zachowanie określonej osoby naruszyło jej dobro osobistct patrz wyrok Sądu Najwyższego dnia 30.ll.20071'., lVCSK310_ł0T11iepub|.). Wskazać przy tym nalezy , iz Sąd Apelacyjny w tym składzie podziela stanowisko wyrażone przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 02.10. 2007r., ll CSK 269i07 (niepubl.), iż przesłanką odpowiedzialności odszkodowawczej na podstawie art. 417 k.c. jest szkoda w rozumieniu art. 361 § 2 k.c., może też być zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę w przypadkach wskazanych w art. 445 i 448 k.c., a stosownie do treści art. 30 Konstytucji RP, przyrodzona i niezbywalna godność człowieka jest nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych. Obowiązek ten powinien być realizowany przez władze publiczne przede wszystkim tam, gdzie Państwo działa w ramach imperium, realizuj ac swoje zadania represyjne, których wykonanie nie może prowadzić do większego ograniczenia praw człowieka i jego ijcgo godności niz to wynika z zadań ochronnych i celu zastosowanego środka; podziela też Sad Apelacyjny' i to stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z dnia l'ł.03.20l0r IICSK 486l09 (niepubi), iż prawo do godnego odbywania kary pozbawienia wolności niewątpliwie nalezy zaliczyć do katalogu dóbr osobistych podlegających ochronie. Działania naruszające te dobra mogą zatem rodzić odpowiedzialność Skarbu Państwa na podstawie art. 24 i 448 k.c., a nadmierne zageszczenie celi moze być kwalifikowane _jako traktowanie niehumanitarne - jednakże to powód musi wykazać , że bezprawne działanie pozwanego naruszyło jego dobra osobiste i jakie. Samo bowiem osadzenie w przeludnionejccli nie jest wystarczającą podstawą do uwzględnienia żądania zadośćuczynienia. (patrz. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wroclawiu z dnia 06. l2.2007r IACa 499l07 , zam. OSAW 2009t'2.»'l2S). Powód winien wykazać , ze do naruszenia jego dóbr osobistych istotnie doszło , wskazaćjakie jego dobra osobiste zostały naruszone i wjakim rozmiarze , wykazać , iz faktycznie bezprawne działania pozwanego spowodowały po _jego stronie krzywdę w rozumieniu art. 448kc. Podnieść takze należy , że z uwagi na fakt , iż przy ządaniu przyznania odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia na rzecz. pokrzywdzonego podstawowym kryterium oceny sądu winien być rozmiar ujemnych następstw w sferze psychicznej pokrzywdzonego bowiem celem przyznania ochrony w formie mąjątkowej jest zrekompensowanie i zlagodzenie cloznanej krzywdy moralnej - sąd przy ocenie żądania zadośćuczynienia winien ustalić zakres cierpień pokrzywdzonego í wpływu jaki to miało na jego sferę psychiczna, przy ocenic tej przesłanki nie może abstrahować od. wszystkich okoliczności towarzyszących powstaniu krzywdy albowiem odbywanie kary pozbawienia wolności nieuchronnie wiąże się z dolegliwościami, a o doznania krzywdy można mówić tylko w wypadku , gdy wykonywanie kary pozbawienia wolności prowadzi do większego ograniczenia praw człowieka í jego godności, niz to wynika z zadań ochronnych i celu zastosowanego środka _ Tymczasem powód jak trafnie zarzuca skarżący niczego nie wykazał. W tym stanie rzeczy, wbrew stanowisku sądu pierwszej instancji zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwalał jedynie na ustalenie , iż powód przebywając w Areszcie Ślcdczynt w S. był osadzony w celi , w której mctraz na jednego osadzonego nie odpowiadał normoln z art. ll0§2kkw. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dawał natomiast podstaw do przyjęcia aby istotnie , poza osadzeniem powoda w celi nie odpowiadającej normom z art. 110 §2kkw działanie pozwanego opisane przez powoda w pozwie istotnie występcwa-io i , ze naruszało jego dobra osobiste. Nie wynika to także z ogoinikowych zeznań zawnioskowanych przez powoda świadków. Powód nie wykazał zatem aby poza przclodnieniem warunki odbywania kary nicjbyły dobre. Nie wykazał także powód czy faktycznie przebywanie w przeiuclnioncj celi naruszyłojego dobra osobiste , jakie ijaki był ( o ile W ogóle był J rozmiar następstw naruszeń dóbr osobistych w sferze psychicznej powoda. Obowíązku wykazania przez powoda faktu naruszenia dobr osobistych i cloznanej krzywdy nie zastąpi pozew. Podkreślić takze nalezy , iz uzasadnienie pozwu jest bardzo ogćlnikowc , powod w pozwie wskazał jedynie , iż w jego ocenie sam fakt przeludnienia jest wystarczającą podstawą do zasądzenia najego rzecz zadośćuczynienia. Z tych tez względów zaskarżony wyrok niejest trafny, zebrany wsprawie materiał dowodowy nie dawał bowiem sądowi pierwszej podstaw do ustalenia , iż istotnie pozwany naruszył dobra osobiste powoda w stopniu uzasadniającym przyznanie mu zadośćuczynienia. Zatem apelację w tej części należało uznać za zasadną , z mocy art. 386§lkpc zaskarżony wyrok zmienić i powództwo oddalić. i Ą Nie jest natomiast zasadna apelacja pozwanego w części dotyczącej kosztów postępowania. istniały' podstawy do odstąpienia od obciązania powoda kosztami procesu na mocy art. l02kpc. Powód jest bowiem pozbawiony wolności , nie ma żadnych dochodów ani majątku, nadto jest obciązony obowiązkiem alimentacyjnym wobec córki . _V ' ' Zatem w tej części apelację z mocy art. 385kpc należało oddalić. O kosztach postepowania apelacyjnego orzeczono na mocy art. 100 kpc. › "