Wyrok Kp 322/70 zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób

--- STRONA 1 --- Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 1971 r. V KRN 322/71 TEZA aktualna Orzeczenie kary łącznej w wyroku łącznym nie może pociągać skutków mniej korzystnych od tych, jakie wypływają dla skazanego z wykonania poszczególnych kar podlegających połączeniu. Jeżeli w stosunku do sprawcy zapadło kilka prawomocnych wyroków, z których w jednym orzeczono karę łączną, to w razie zaistnienia warunków z art. 66 k.k. i art. 503 k.p.k. należy wydać wyrok łączny, chyba że te nowe połączenie kar stwarzałoby dla skazanego mniej korzystną sytuację niż oddzielne wykonanie wyroków. 1 2 UZASADNIENIE Skład orzekający Przewodniczący: Sędzia SN Z. Neumann. Sędziowie SN: M. Paluch, W. Sutkowski (spr.). Protokolant: K. Czerwoniec. Prokurator Prok. Gen.: K. Kozakiewicz. Sentencja Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna po rozpoznaniu sprawy Zbigniewa D. w przedmiocie orzeczenia kary łącznej z powodu rewizji nadzwyczajnej, założonej przez Ministra Sprawiedliwości na korzyść skazanego od wyroku łącznego Sądu Powiatowego w Kamieńcu Pomorskim z dnia 20 października 1970 r., sygn. Kp 322/70 zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że wymierza oskarżanemu Zbigniewowi D. łączną karę trzech lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres tymczasowego aresztowania od dnia 3 października 1969 r. do dnia 6 listopada 1969 r., oraz okres dotychczas odbytej kary; zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania. Uzasadnienie faktyczne Sąd Powiatowy w Kamieniu Pomorskim wyrokiem łącznym z dnia 20 października 1970 r., sygn. Kp 332/70 na mocy art. 66 i 67 § 1 k.k. wymierzył Zbigniewowi D. karę łączną 3 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności po połączeniu prawomocnie orzeczonych kar: I. 2 lat i 4 miesięcy więzienia wyrokiem Sądu Powiatowego w Kamieńcu Pomorskim z dnia 6 listopada 1969 r., w sprawie sygn. akt Kp 434/69 za przestępstwo z art. 258 d.k.k. w zw. z art. 22 ustawy z dnia 10 grudnia 1959 r., poz. 434 popełnione w dniu 17 lipca 1969 r. II. a) 8 miesięcy pozbawienia wolności wyrokiem z dnia 14 kwietnia 1970 r. w sprawie sygn. akt III Kp 100/70 za przestępstwo z art. 235 w zw. z art. 59 § 1 k.k. popełnione w dniu 15 września 1968 r., b) 7 m-cy pozbawienia wolności wyrokiem jak pod p. II a za przestępstwo z art. 236 w zw. z art. 59 § 1 k.k. popełnione w dniu 15 września 1968 r., V KRN 322/71 - Wyrok Sądu Najwyższego --- STRONA 2 --- Tekst orzeczenia pochodzi ze zbiorów Sądu Najwyższego. c) łącznie 10 miesięcy pozbawienia wolności. Od powyższego wyroku łącznego wniósł rewizję nadzwyczajną Minister Sprawiedliwości na korzyść oskarżonego. Rewizja nadzwyczajna wnosząc o zmianę zaskarżonego wyroku przez obniżenie kary łącznej pozbawienia wolności, zarzuciła: - obrazę prawa materialnego - art. 67 § 1 k.k., przez wymierzenie kary łącznej pozbawienia wolności powyżej dopuszczalnej górnej jej granicy. Uzasadnienie prawne Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Rewizja nadzwyczajny jest zasadna. Sąd Powiatowy wydając wyrok łączny przeoczył, że kary 7 i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczone w sprawie sygn. akt III Kp 100/70 zostały połączone w jedną karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności. W tej sytuacji w wyroku łącznym podlegały połączeniu kary: 2 lata i 4 miesiące pozbawienia wolności orzeczona w sprawie sygn. akt Kp 434/69 oraz kara łączna 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczona w sprawie sygn. akt III Kp 100/70. Zgodnie z treścią art. 67 § 1 k.k. nie można było wyrokiem łącznym orzec wyższej kary niż suma kar podlegających połączeniu tej kary powyżej 3 lata i 2 miesięcy pozbawienia wolności (2 lata i 4 miesiące plus 10 miesięcy = 3 lata i 2 miesiące). Wprawdzie brak jest motywów jakimi Sąd się kierował przy wydawaniu wyroku łącznego, jednakże w związku z pismem Sądu Powiatowego w Kamieńcu Pomorskim do naczelnika zakładu karnego (k. 30 akt Kp 332/70 godzi się zauważyć, że Sąd ten dokonał błędnej interpretacji art. 67 § 1 k.k. Skoro każda z kar 8 i 7 miesięcy pozbawienia wolności wchodząca w skład kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności podlegała połączeniu z karą 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności, to w wyroku łącznym podlegają połączeniu kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia wolności z 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Odmiennej interpretacji art. 67 § 1 k.k. dokonanej przez Sąd Powiatowy, a mianowicie, że granice kary łącznej w wyroku łącznym wyznaczają kary orzeczone za poszczególne przestępstwa, tj. 2 lata i 4 miesiące, 8 miesięcy i 7 miesięcy pozbawienia wolności, a więc przy zastosowaniu zasady kumulacji można orzec karę 3 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności - nie da się pogodzić z istotą instytucji wyroku łącznego. Orzeczenie kary łącznej w wyroku łącznym nie może pociągać skutków mniej korzystnych od tych, jakie wypływają dla skazanego z wykonania poszczególnych kar podlegających połączeniu. Jeżeli zatem w stosunku do sprawcy zapadło kilka prawomocnych wyroków, z których w jednym orzeczono karę łączną, to w razie zaistnienia warunków z art. 66 k.k. i z art. 503 k.p.k. należy wydać wyrok łączny - chyba, że te nowe połączenie kar stwarzałoby dla skazanego mniej korzystną sytuację niż oddzielne wykonanie wyroków. Mając na uwadze przytoczone wyżej okoliczności oraz uwzględniając charakter i sposób popełnienia przypisanych skazanemu czynów, Sąd Najwyższy zmienił zaskarżony wyrok przez wymierzenie oskarżonemu kary łącznej w wysokości 3 lat pozbawienia wolności.