Postanowienie IV Kow 973/22/s 27 kwietnia 2022 roku

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt IV Kow 973/22/s 27 kwietnia 2022 roku | Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — sędzia SO Marek Zaniewski po rozpoznaniu skargi skazanego T. C. na decyzję Aresztu Śledczego w B. z 7 kwietnia 2022 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art. 141a $ I k.k.w. na podstawie art. 7 $ 1, 2,31 5 kk.w. postanawia zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Skazany T. C. zwrócił się do dyrektora Aresztu Śledczego w B. z wnioskiem o udzielenie mu na zasadzie art. 141 a $ 1 k.k.w. zezwolenia na jednostki penitencjarnej w dniu 7 kwietnia 2022 r. pod konwojem funkcjonariuszy SW w celu załatwienia spraw urzędowych związanych ze śmiercią jego ojca w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych przy ul. (...) w B.. Wskazał, że jak dotąd, mimo wielokrotnie podejmowanych prób, nie udało mu się nawiązać kontaktu telefonicznego z urzędem . Nawiązanie kontaktu jest możliwe jedynie osobiście bądź drogą mailową. Decyzją z 7 kwietnia 2022 r. dyrektor Aresztu Śledczego w B. nie przychylił się do ww. wniosku, wskazując, że nie zawiera argumentacji wyczerpującej przesłanki z art. 141 a $ 1 k.k.w. Uzasadniając powyższe podał, że skazany nie przedłożył dokumentacji potwierdzającej konieczność osobistego załatwienia spraw urzędowych w ZUS związanych ze śmiercią ojca oraz wskazał na rodzaj i charakter popełnionych przez niego przestępstw, wielokrotność jego konfliktów z prawem, uprzednie pobytu w zakładach karnych i wreszcie jego warunki i właściwości osobiste przemawiające za negatywną oceną jego prognozy kryminologiczno- społecznej. Na tą decyzję skazany złożył skargę. W jej treści wskazał, że jest jedyną osobą, która może dopełnić wszelkich formalności w urzędach związanych ze śmiercią jego ojca. Oświadczył, że jest sam, a mając wzgląd na to, że odbywa karę pozbawienia wolności i że nie uzyska pozytywnej decyzji w kwestii czasowego zwolnienia go z zakładu karnego bez ograniczeń, złożył wniosek o doprowadzenie go do urzędów pod konwojem funkcjonariuszy SW. Nadmienił, że jego ojciec nie żyje już od dwóch miesięcy, a on wciąż nie jest w stanie załatwić żadnych formalności. Nie wie, czy na jego ojcu ciążyły jakiejś długi, które mógłby przejąć do spłaty po przyjęciu spadku. Sąd Penitencjarny ustalił i zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 141 a $ 1 k.k.w. dyrektor zakładu karnego może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariusza Służby Więziennej, osoby godnej zaufania lub samodzielnie, na czas nieprzekraczający 5 dni, w celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz w innych wypadkach szczególnie ważnych dla skazanego. 'W realiach przedmiotowej sprawy tego rodzaju przesłanki nie zachodzą. Zauważenia wymagało, że tut. Sąd penitencjarny w obecnym składzie zaledwie kilka tygodni wcześniej rozpoznał skargę obrońcy T. C. złożoną na decyzję dyrektora AŚ w B. odmawiającą mu udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego w trybie art. 141a $ 1 k.k.w. w celu załatwienia spraw urzędowych po zmarłym ojcu. Skargi tej nie uwzględnił (zob. postanowienie z 4 kwietnia 2022 r. w sprawie o sygn. akt IV Kow 710/22), a argumentacja, którą użył w celu uzasadnienia swojego stanowiska w niniejszej sprawie może zostać powielona. Obecnie rozpoznawana skarga skazanego opiera się przecież na tych samym motywach. --- STRONA 2 --- * Różni się od wcześniejszej zaledwie tym, że wyraża w niej gotowość realizacji celów zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego w asyście funkcjonariuszy SW, co jednak na treść rozstrzygnięcia, które winno zapaść W niniejszej sprawie pozostaje bez znaczenia. Jeśli przesłanki do zastosowania ww. zezwolenia nie zachodzą, to rozważenia w zakresie prognozy kryminologicznej skazanego są w zasadzie zbędne. Decydują one jedynie o tym, czy z zezwolenia skazany winien korzystać samodzielnie, czy przez w asyście funkcjonariuszy SW bądź to osoby godnej zaufania. Sąd w wydanym wcześniej postanowieniu wskazał na możliwość ustanowienia przez skazanego pełnomocnika do załatwienia wszelkich spraw urzędowych związanych ze śmiercią ojca, w tym związanych z uzyskaniem odszkodowania z tytułu rzekomo posiadanej przez zmarłego polisy na życie ( na tę okoliczność skazany nie przedłożył żadnego dowodu) oraz możliwości załatwienia tego typu spraw drogą korespondencyjną. Wskazywał również na fakt posiadania przez skazanego osób bliskich ( w tym wujka), do których może zwrócić się o pomoc W dopełnieniu formalności urzędowych. Z treści złożonej w przedmiotowej sprawie skargi nie wynika, aby skazany zastosował się do ww. sugestii. Skarżąc decyzję wskazał, że bezskutecznie próbował skontaktować się z ZUS jedynie w formie telefonicznej, mimo, że jak podał w dalszej części skargi wiadomym mu było, że mógł to uczynić również drogą maiłową i w takim przypadku zapewne uzyskałby informacje, co do dalszego trybu postępowania. Materiał dowodowy z akt niniejszej sprawy wskazuje na jeszcze jedną, ważną okoliczność, to jest na fakt, iż skazany posiada matkę i brata, a co za tym idzie nie jest prawdą to, że tylko on może załatwić wszelkie formalności związane ze śmiercią ojca, w tym uzyskać informacje na temat jego ewentualnych długów, istotnych z punktu widzenia decyzji o przyjęciu bądź odrzuceniu po nim spadku. Reasumując powyższe stwierdzić należało, że zaskarżona decyzja jako nienaruszająca przepisów praca i granic swobodnego uznania Winna zostać utrzymana w mocy. Zezwolenie skazanemu na czasowe opuszczenie zakładu karnego w trybie art. 141 a $ 1 k.k.w. w celu załatwienia spraw urzędowych będzie możliwe jedynie w przypadku, gdy wykaże, że finalizacja tych formalności drogą korespondencyjną, bądź to przy pomocy osób bliskich lub pełnomocnika, z uwagi na wymogi natury prawnej, nie będzie możliwą. Dlatego też orzeczono jak w sentencji.