Decyzja IV Kow 966/22/s Dnia 4 maja 2022 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru n

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt IV Kow 966/22/s Dnia 4 maja 2022 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — sędzia SO Marek Zaniewski po rozpoznaniu skargi skazanego M. K. na decyzję komisji penitencjarnej Zakładu Karnego w B, z dnia 5 kwietnia 2022 roku w przedmiocie zakwalifikowania skazanego do odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego w grupic i podgrupie klasyfikacyjnej R-1/P na podstawie art. 7 $ 1,$ 21 $ 5 kk.w. postanawia zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy Decyzją z dnia 5 kwietnia 2022 roku Komisja Penitencjarna Aresztu Śledczego w B. zakwalifikowała skazanego M. K. do dalszego odbywania kary pozbawienia wolności w grupie i podgrupie klasyfikacyjnej R-1/P oceniając postępy skazanego w resocjalizacji jako negatywne. Na powyższą decyzję skazany M. K. złożył skargę. W treści skargi wskazał, iż został bezpodstawnie zdegradowany do odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego. Podniósł, iż nie podano mu jakiegokolwiek powodu jego degradzcji do zakładu karnego typu zamkniętego. Wskazał, iż jego zachowanie w zakładzie karnym typu półotwartego było poprawne, gdyż pracował i nie był karany dyscyplinarnie. Skazany nadmienił, że do końca kary pozostało mu 6 miesięcy. Wskazując na powyższe wniósł o przywrócenie mu podgrupy R-2. Sąd Penitencjarny ustalił i zważył, co następuje: Skarga skazanego nie może być uznana za zasadną. Skazany M. K. korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 7 $ 1 k.k.w. zaskarżył decyzję komisji penitencjarnej Aresztu Śledczego w B. z powodu jej niezasadności, jednakże analiza zarzutów przedstawionych w skardze, a także informacji zawartych w aktach sprawy prowadzi do przekonania, że zaskarżona decyzja nie narusza istniejącej regulacji prawnej. W ocenie Sądu Okręgowego, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, nie daje podstaw do podważenia trafności stanowiska komisji penitencjarnej Zakładu Karnego w B. w zakresie przyjęcia, że dotychczasowe zachowanie skazanego M. K. w czasie pobytu wizolacji więziennej nie gwarantuje, że bez oporów poddałby się on rygorom obowiązującym w zakładzie karnym typu półotwartego i nie stwarzał zagrożenia dla bezpieczeństwa tego zakłada. Komisja penitencjarna Aresztu Śledczego w B. przy podejmowaniu decyzji klasyfikacyjnej wobec skazanego słusznie wzięła pod uwagę, pogorszenie jego zachowania w ostatnim okresie opisane szczegółowo w notatce służbowej starszej pielęgniarki A, O. Aresztu Śledczego w B. z dnia 5.04.2022 r. Z treści tegoż dokumentu wynika, iż skazany w ostatnim okresie wobec tej osoby przejawiał niepokojące zachowania przejawiające się niespotykanym względem innych osób zainteresowaniem jej osobą. Skazany codziennie oczekiwał przy kracie na jej przyjście i wyjście z pracy, podczas roznoszenia leków w sposób ciągły podążał za nią, komplementując jej wygląd, próbując nawiązać bezpośredni kontakt wzrokowy i słownie, próbując skrócić dystans. Zgodzić się należy z komisją --- STRONA 2 --- . penitencjarną, iż skazany takim zachowaniem naruszył przestrzeń osobistą pielęgniarki ambulatorium, jak też relację skazany — przełożony wynikającą z art. 722 kkw. Niewątpliwie słusznie zauważa też komisja penitencjarna, iż takie zachowanie skazanego nie powinno mieć miejsca i zarazem stanowi negatywny wzorzec dla innych osadzonych w tej jednostce penitencjarnej i w konsekwencji zagraża bezpieczeństwu skazanych, jak też bezpieczeństwu jednostki. Nie ulega zatem wątpliwości, iż skazany swoim zachowaniem opisanym powyżej wykazał się brakiem samokontroli i samodyscypliny niezbędnej. do odbywania kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym typu półotwartego, dał zły przykład innym osadzonym działając na nich w sposób demoralizujący, a zatem winien obecnie przebywać w zakładzie karnym o zwiększonym rygorze, a więc w grupie i podgrupie klasyfikacyjnej R-1/P celem stabilizacji jego zachowania. Należy zwrócić też uwagę, iż z projektu oceny okresowej z dnia 5 kwietnia 2022 r. , wynika, iż umiarkowanie oceniono jego realizację programu (...). Reasumując uznać należy, iż komisja penitencjarna oceniła całościowo zachowanie skazanego słusznie oceniając w sposób negatywny postępy w resocjalizacji w ostatnim okresie. Dlatego też, stwierdzając prawidłowość zaskarżonej decyzji, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.