Orzeczenie IV Kow 898/22/s 22 kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt IV Kow 898/22/s 22 kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — sędzia SO Mariusz Pankowiec po rozpoznaniu skargi osadzonej I. K. na decyzję dyrektora Areszta Śledczego w B. z 5 kwietnia 2022 r. w przedmiocie ukarania dyscyplinarnego na podstawie art. 7 $ 1,21 5 kk.w. postanawia: zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Decyzją z 9 lutego 2022 r. dyrektor Aresztu Śledczego w B. wymierzył osadzonej I. K. karę dyscyplinarną nagany za naruszenie porządku wewnętrznego obowiązującego w Areszcie Śledczym w B. poprzez wzięcie udziału w konflikcie z współosadzoną, do którego doszło w łaźni oddziału kobiecego. Na powyższą decyzję osadzona złożyła skargę. Podniosła, że jest ona bezzasadna, a co za tym idzie powinna zostać uchylona. W uzasadnieniu skargi podała, że to ona została zaatakowana przez współosadzoną, chociaż ta twierdzi inaczej. Sąd penitencjarny zważył co następuje: Skarga osadzonej nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 142 $ 1 k.k.w. stanowi, że osadzony podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za zawinione naruszenie nakazów lub zakazów wynikających z ustawy, regulaminu lub innych przepisów wydanych na jej podstawie albo ustalonego w zakładzie karnym lub miejscu pracy porządku, zwane przekroczeniem. Itak, tego rodzaju nakazy i zakazy ustala min. przepis art. 116 $ I pkt. 1i 116 ak.k.w. W myśl art. 116 $ 1 k.k.w. każdy osadzony ma obowiązek przestrzegania przepisów określających zasady i tryb wykonywania kary, ustalonego w zakładzie karnym porządku oraz. wykonywania poleceń przełożonych i innych osób uprawnionych, a pkt. 1 tego przepisu w szczególności poprawnego zachowania się. Skoro zaś osadzona naruszyła obowiązujący w Areszcie Śledczym w B. porządek wewnętrzny musiała ją spotkać sankcja, choćby w najmniej dolegliwej formie jaką jest kara nagany. Reasumując stwierdzić należało, że przedmiotowe postępowanie nie wykazało istnienia podstaw do podważenia zasadności zaskarżonej decyzji, Dlatego też Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.