Decyzja IV Kow 854/22/s 8 kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt IV Kow 854/22/s 8 kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — sędzia SO Marek Zaniewski po rozpoznaniu skargi skazanego K. R. na decyzję komisji penitencjarnej Aresztu Śledczego w B. z 3 marca 2022 r. w przedmiocie zakwalifikowania skazanego do dalszego odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego w grupie i podgrupie klasyfikacyjnej R-Up ma podstawie art. 7 $ L $21 $ 5k-k.w. postanawia utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzją z 3 marca 2021 r. komisja penitencjarna Aresztu Śledczego w B. zakwalifikowała skazanego K. R. do dalszego odbywania kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym typu zamkniętego, w grupie i podgrupie klasyfikacyjnej R-1/p. Na powyższą decyzję skazany złożył skargę wskazując, iż decyzja komisji penitencjarnej jest dla niego krzywdząca i niesłuszna. W treści skargi zaprzeczył, aby w dniu 3 marca 2022 r. odmówił wykonywania pracy w firmie (...) w B.. Wyjaśnił, iż w tym dniu został w sposób wulgarny wyrzucony z pracy przez szefa firmy, który nie chciał się zgodzić na zmianę butów typu „gumowce” na trzewiki w których pracowali inni pracownicy firmy. Nadmienił, iż przez 2 dni pracy w tej firmie miał odparzone stopy. Zaprzeczył, aby samowolnie oddalił się z miejsca pracy wskazując, iż szef firmy po rozmowie z nimi nie chciał się zgodzić na ich odwiezienie do zakładu karnego. Wskazał, też, iż w trakcie pracy w tej firmie przez okres 3 dni były nieścisłości związane z przepustkami tj. miejscem jej wykonywania, jak też czasem powrotu do jednostki penitencjarnej. Nadmienił, iż w dniu 3 marca 2022 r. z rana przed pójściem do pracy wspólnie z kolegami przekazał swoje uwagi związane z pracą wychowawcy oddziału trzeciego prosząc go, aby przekazał je Panu K. K. zajmującym się sprawami zatrudnienia, prosząc zarazem, aby poczekał na nich, lub przyjechał na budowę. Skazany podnosił też w swojej skardze, iż komisja penitencjarna Oddziału Zewnętrznego Aresztu Śledczego w B. nie uwzględniła, iż wcześniej wykonywał pracę w firmie (...), i nie było z nim żadnych problemów. Wskazując na powyższe wniósł o zmianę decyzji komisji penitencjarnej i przywrócenie mu podgrupy R2/p i kontynuowanie płatnej pracy w warunkach wolnościowych. Sąd Penitencjarny zważył, co następuje: Skazany K. R. korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 7 $ I k.k.w. zaskarżył decyzję komisji penitencjarnej Aresztu Śledczego w B. z powodu jej niezasadności, jednakże analiza zarzutów przedstawionych w skardze, a także informacji zawartych w aktach sprawy prowadzi do przekonania, że zaskarżona decyzja nie narusza istniejącej regulacji prawnej. Zgodnie z treścią przepisu art. 88 $ 6 pkt 3 k-k.w. w zakładzie karnym typu zamkniętego można osadzić skazanego przebywającego dotychczas w zakładzie karnym typu otwartego lub półotwartego, jeżeli negatywna ocena jego postawy i zachowania, a także względy bezpieczeństwa zakładu wskazują, że należy wobec niego wykonywać karę w warunkach zwiększonej izolacji i zabezpieczenia. Skarżona decyzja jest konsekwencją przyjęcia, że zachowanie skazanego K. R. w toku odbywania kary uległo pogorszeniu na tyle, że warunki, którymi dysponuje zakład karnym typu półotwartego, jako niezapewniające odpowiedniego nad nim nadzoru, stały się dla niego nieodpowiednie. --- STRONA 2 --- . Takie stanowisko podjęto w obliczu wydarzeń z 3 marca 2022 r. kiedy to skazany razem z pozostałymi dwoma skazanymi po przybyciu do siedziby firmy PPUH (...) sp. z o. o. oddalił się z miejsca pracy i odmówił jej wykonania. Zajście to dotyczyło sytuacji, kiedy to skazany przed przebraniem się w odzież roboczą wspólnie z dwoma pozostałymi skazanymi w siedzibie firmy zażądał od jej właściciela zmiany butów „gumowce” wodoodpornych na obuwie typu trzewiki. Jak ustalono właściciel firmy poinformował skazanego, iż będzie pracował w warunkach mokrych w wykopie i niezbędne jest, aby miał wodoszczelne buty. W ocenie Sądu uznać należy, iż komisja penitencjarna w sposób prawidłowy i obiektywny ustaliła przebieg zajścia w dniu 3 marca 2022 r., bowiem znajduje on oparcie zarówno w treści maila od pracodawcy, jak też ustaleniach telefonicznych funkcjonariusza służby więziennej Oddziału Zewnętrznego Aresztu Śledczego w B.. Jak ustalono obuwie spełniało wszelkie wymogi bezpieczeństwa na wyznaczonym stanowisku pracy, zaś kontrahent poniósł koszty zaopatrzenia osadzonego w odpowiednią odzież roboczą. Sam fakt, iż inni pracownicy tef firmy pracowali w tym dniu w trzewikach nie może w żaden sposób usprawiedliwiać zachowania skazanego skoro był zobowiązany przez pracodawcę do pracy w tym dniu w warunkach mokrych w wykopie w którym ze względów bezpieczeństwa jest niezbędne posiadanie butów wodoszczelnych typu gumowce. Jakkolwiek prawdą jest, iż skazany w dniu 3 marca 2022 r. razem z dwoma innymi skazanymi zgłaszał wychowawcy innego oddziału potrzebę rozmowy z inspektorem ds. zatrudnienia to w żaden sposób nie usprawiedliwia to jego zachowania opisanego powyżej w dniu zajścia. Co istotne funkcjonariusz służby więziennej w dniu 2 marca 2022 r. dokonał kontroli skazanych zatrudnionych m.in. w firmie (...), zaś skazany, nie zgłaszał żadnych uwag, czy też skarg, co do * rodzaju posiadanego obuwia, czy też innych warunków pracy. Wreszcie zgodzić się należy z komisją penitencjarną, iż skazany był pouczony o jego prawach i obowiązkach dotyczących wykonywania pracy zgodnie z treścią art. 116$1 pkt. 4 kkw, jak też treści art. 122a$2 kkw. Sąd w pełni podziela stanowisko komisji penitencjarnej, że zachowanie skazanego wskazane powyżej implikuje zagrożenie dla porządku i bezpieczeństwa zakładu dysponującego zmniejszonym stopniem nadzoru i zabezpieczenia, a w związku z powyższym dalszą część kary winien on odbywać w zakładzie karnym typu zarakniętego. Uznać też należy, iż komisja penitencjarna oceniła całościowo jego zachowanie i nie naruszyła przy tym zasady obiektywizmu, bowiem wzięła również pod uwagę pozytywne aspekty jego zachowania, wskazane w projekcie oceny okresowej z dnia 3 marca 2022 r. związane chociażby z odbywaniem kary w systemie programowanego odziaływania, czy też braku przynależności do podkultury przestępczej. Zdaniem Sądu penitencjarnego konieczny jest zatem dalszy upływ czasu, który pozwoli zweryfikować zachowanie skazanego w tym jego postępy w resocjalizacji i podjąć w przyszłości decyzję o ewentualnym ponownym umieszczeniu go w zakładzie karnym typu półotwartego. Końcowo należy uznać, iż skarżona decyzja nie narusza obowiązujących regulacji prawnych, ani zasad swobodnego uznania. Dlatego też Sąd nie uwzględnił wywiedzionej od niej skargi, orzekając jak w sentencji.