Decyzja IV Kow 786/22/s Dnia 6 kwietnia 2022 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzo

--- STRONA 1 --- R Sygn. akt IV Kow 786/22/s Dnia 6 kwietnia 2022 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — sędzia Mariusz Pankowiec po rozpoznaniu skargi skazanego P. D. na decyzję zastępcy dyrektora Aresztu Śledczego w B. z dnia 29 marca 2022 roku w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art. 14a $ 1 k.k.w. na podstawie art. 7 $ 1, 2,3i 5 k.k.w. postanawia utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Skazany P. D. zwrócił się o udzielenie mu zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej od dnia 6-10 kwietnia 2022 r. celem pomocy swojej konkubinie w przeprowadzce do nowego mieszkania. Decyzją z dnia 29 marca 2022 roku zastępca dyrektora Aresztu Śledczego w B. odmówił skazanemu udzielenia tego zezwolenia stwierdzając, ze podniesione przez niego okoliczności nie spełniają przesłanek z art. 141 a $ I k.k.w. tym bardziej, że przeprowadzka nie tylko nie jest wydarzeniem losowym ale też niewymagającym bezwzględnej obecności skazanego. Na powyższą decyzję skazany złożył skargę. Stwierdził, iż nie rozumie jej i jego zdaniem jest ona co najmniej niestosowna. Sąd penitencjarny ustalił i zważył, co następuje: Skarga skazanego nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.k.w skarga służy na decyzję wydaną z naruszeniem prawa. Tymczasem w ocenie Sądu zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o ocenę okoliczności podniesionych we wniosku, pod kątem istnienia przesłanek z art. 141 a $ 1 k.k. i nie narusza istniejącej regulacji prawnej. Stosownie do treści art. 141 a $ 1 k.k.w. dyrektor zakładu karnego może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariusza Służby Więziennej, osoby godnej zaufania lub samodzielnie, na czas nieprzekraczający 5 dni, w celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz w innych wypadkach szczególnie ważnych dla skazanego. Po przeanalizowaniu sytuacji skazanego P. D. Sąd Okręgowy przychylił się do stanowiska decydenta stwierdzając, że skazany nie wykazał istnienia okoliczności, które można by było potraktować jako przesłankę z art. 141 a $ I kk.w. Pamiętać należy, że ocena ważności (wyjątkowości) wypadków, na które skazany się powołuje nie może pozostawać wyłącznie w jego gestii, ale musi podlegać ocenie obiektywnej. Obiektywna ocena tych okoliczności musi zaś uwzględniać prawidłowość, że ograniczenie, które napotyka osoba odbywająca karę pozbawienia wolności w sferze swojego życia rodzinnego są naturalnymi i koniecznymi następstwami pobytu w zakładzie karnym, a zarazem odgrywają ważną rolę w realizacji celów kary. Nie wydaje się też realne, by tylko skazany osobiście mógł dokonać przeprowadzki do nowego mieszkania. Mogą to z pewności uczynić osoby najbliższe dla jego konkubiny, bądź też specjaJnie do tego celu wynajęte. --- STRONA 2 --- . ; Dlatego też Sąd Okręgowy nie uwzględnił skargi skazanego, przyjmując że zaskarżona decyzja jest decyzją słuszną, nienaruszającą obowiązujących przepisów prawa ani granic swobodnego uznania.