§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
udzielenia

Decyzja IV Kow 587/22/s 16 marca 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydzieł Penitencjarny i Nadzoru nad Wy

udzielenia

Teza / krótkie omówienie

udzielenia

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- ODZisZT LI4-SIY- ROD KO KJ S/ . Sygn. akt IV Kow 587/22/s 16 marca 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydzieł Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — sędzia SO Mariusz Pankowiec po rozpoznaniu skargi skazanego M. B. na decyzję dyrektora Aresztu Śledczego w B. z 15 marca 2022 r. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art. 141a $ 1 k.k.w. pod konwojem funkcjonariuszy Służby Więziennej na podstawie art. 7 $ Zi Sk.k.w. postanawia: 1. zmienić zaskarżoną decyzję w ten sposób, że wskazać, że skazany w trakcie korzystania zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariuszy Służby Więziennej może korzystać z odzieży własnej, 2. w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Decyzją z 15 marca 2022 r. dyrektor Aresztu Śledczego w B. udzielił skazanemu M. B. zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego w asyście funkcjonariuszy Służby Więziennej w dniu 18 marca 2022 r. w godz. 9:45 do 10:15 w celu pożegnania się ze zmarłym ojcem w K. Pogrzebowej Apokalipsy przy ul. (...) w N.. Swoją decyzję uzasadnił negatywną prognozą kryminologiczno- społeczną skazanego, zastrzegając jednocześnie, że w trakcie konwojowania będą stosowane środki prewencyjne w postaci kajdanek i odzieży skarbowej. Skazany zaskarżył tę decyzję. Podał, że z ojcem łączyła go bardzo bliska więź i chciałby się z nim godnie pożegnać, a obecność konwoju funkcjonariuszy Służby Więziennej mu to uniemożliwi. Nadmienił, że w zakładzie karnym przebywa od 22 lat, a do końca kary pozostało mu 4 lata. Gdyby nie powrócił z. przepustki zaprzepaściłby wszystko na co pracował przez te wszystkie lata. Sąd penitencjarny ustalił i zważył, co następuje: Skarga skazanego jest zasadna jedynie w zakresie, w jakim zmierza do uchylenia obowiązku korzystania przez niego z zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego z odzieży skarbowej. Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.k.w skarga służy na decyzję wydaną z naruszeniem prawa, a takowego naruszenia Sąd penitencjarny w przedmiotowej sprawie nie stwierdził, Stosownie do treści art. 141 a $ 1 k.k.w. dyrektor zakładu karnego może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariusza Służby Więziennej, osoby godnej zaufania lub samodzielnie, na czas nieprzekraczający 5 dni, w celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz w innych wypadkach szczególnie ważnych dla skazanego. 'W dyspozycji ww. przepisu nie ujęto wytycznych w oparciu, o które należałoby rozstrzygać o tym, czy skazany, w przypadku spełnienia ku temu przesłanek, winien korzystać z zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej samodzielnie czy w asyście funkcjonariuszy Służby Więziennej. Oczywistym był jednak, że asysta funkcjonariuszy SW mogła być uznana za konieczną --- STRONA 2 --- * w przypadku niemożności postawienia wobec wnioskującego o przedmiotowe zezwolenie pozytywnej prognozy kryminologiczno- społecznej. W stosunku do skazanego M. B. nie można postawić takiej pozytywnej prognozy. Jest on osobą prezentującą wysoki stopień demoralizacji, na co popełnione przez niego przestępstwa (z art. 148 $ 1 pkt 4, art. 189 $ 2, art. 258 $ 2k..) są jaskrawym dowodem. Wciąż deklaruje się jako uczestnik podkultury przestępczej, nie dając przez to podstaw do przyjęcia, że jego dotychczasowy, choć długoletni pobyt w izolacji przysłużył się internalizacji przez niego obowiązujących norm prawnych. Przed osadzeniem zażywał środki odurzające, głównie kokainę i również tę okoliczność przy ocenie jego prognozy kryminologicznej musiała być uwzględniona, działając na jego niekorzyść. Jego zachowanie w dotychczasowym okresie izolacji kształtowało się na ogół stabilnie, ale trzeba było mieć na uwadze, że przebywając w takich warunkach, gdzie podlega stałemu nadzorowi zachować się prawidłowo jest mu niewątpliwie łatwiej. Wzgląd na wszystkie te okoliczności nie pozwala na obdarzenie skazanego zaufaniem, a przez to na udzielenie mu zezwolenia na samodzielne opuszczenie jednostki penitencjarnej w celu wzięcia udziału w pogrzebie ojca. Odnosząc się do kwestii odzieży, w której skazany ma skorzystać w trakcie opuszczenia jednostki penitencjarnej w trybie art. 141a $ L k.kw. należy stwierdzić, iż w tym przedmiocie decyzja dyrektora Aresztu nie była słuszna. Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z 21 grudnia 2016 roku w sprawie regulaminu organizacyjno - porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności w $ 36 wskazuje, iż korzystając z przepustek lub zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego, skazany używa własnej odzieży, bielizny i obuwia. Jeżeli są one zniszczone lub nieodpowiednie ze względu na porę roku, zakład karny wydaje w tym celu skazanemu do użytku odpowiednie odzież, bieliznę lub obuwie, Dlatego mając na uwadze powyższe Sąd zmienił w tym zakresie decyzję dyrektora zakładu karnego. W pozostałym zakresie Sąd nie dopatrzył się, aby zaskarżona decyzja naruszała istniejącą regulację prawną, przy czym nie przekraczała także granic swobodnego uznania. : Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji,

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Decyzja#Sąd Okręgowy w Białymstoku#IV Kow 587/22/s 16 marca 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydzieł Penitencjarny i Nadzoru nad Wy