Decyzja IV Kow 497/21/s 17 marca 2021 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IV Kow 497/21/s 17 marca 2021 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — sędzia SO Mariusz Pankowiec po rozpoznaniu skargi skazanego M. A. na decyzję komisji penitencjarnej Aresztu Śledczego w B. z 4 lutego 2021 r. w przedmiocie zakwalifikowania skazanego do odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego, w grupie i podgrupie klasyfikacyjnej R-1/z na podstawie art. 7 $ 1, $ 21 $ 5 k.k.w. postanawia utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzją z 4 lutego 2021 r. komisja penitencjarna Aresztu Śledczego w B. zakwalifikowała skazanego M. A. do dalszego odbywania kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym typu zamkniętego w grupie i podgrupie klasyfikacyjnej R-1/z Skazany zaskarżył tę decyzję. W treści skargi podniósł, że chciałby odbywać karę w zakładzie karnym typu półotwartego, gdyż miałby przez to lepszy kontakt z rodziną, w tym starać się o przepustki. Zależy mu na poprawie relacji z jego konkubiną, jak też na szybszym opuszczeniu jednostki penitencjarnej. Przebywając w zamkniętym zakładzie karnym nie ma możliwości wykazania się, zapracowania na zaufanie. Do jego dotychczasowego zachowania nie było zastrzeżeń, nie był karany dyscyplinarnie. Sąd Penitencjarny ustalił i zważył, co następuje: Skarga skazanego nie może być uznana za zasadną. Skazany M. A. korzystając z uprawnienia wynikającego zart. 7 $ 1 k.k.w. zaskarżył decyzję komisji penitencjarnej Aresztu Śledczego w B. z powodu jej niezasadności, jednakże analiza zarzutów przedstawionych w skardze, a także informacji zawartych w aktach sprawy prowadzi do przekonania, że zaskarżona decyzja nie narusza istniejącej regulacji prawnej. Zgodnie z treścią przepisu art. 88 $ 6 pkt 4 pkt 1 k.k.w. w zakładzie karnym typu zamkniętego można osadzić także ze względu na zagrożenie społeczne lub zagrożenie dla bezpieczeństwa zakładu: skazanego, który popełnił przestępstwo o znacznym stopniu społecznej szkodliwości, jeżeli jego postawa i zachowanie przemawiają za przebywaniem w zakładzie kamym typu zamkniętego. Odnosząc powyższe do przypadku skazanego M, A. zauważyć należało, że przebywa on w jednostce penitencjarnej od 29 stycznia 2020 r, a wykonaniu względem niego podlega kara 3 lat pozbawienia wolności wymierzona za czyn z art. 197 $ 2 k.k. i art. 157 $ 2 kk. popełniony w warunkach recydywy — art. 64 $ 2 k.k. Wcześniej przebywał już w izolacji więziennej i to trzykrotnie, w tym w związku z odbywaniem kary 8 lat pozbawienia wolności wymierzonej za czyn z art. 13 $ | k.k. w zw. z art. 148 $ 1 k.k, art. 157 $2k.k., art. 190 $ 1 k.k. Z informacji zawartych w projekcie oceny okresowej wynika, że faktycznie w trakcie odbywania kary stara się on przestrzegać obowiązującego porządku i dyscypliny. Nie sprawia problemów wychowawczych. Kwestia jego resocjalizacji zdaje się jednak pozostawać mu obojętną. W przebiegu dotychczasowego (kilkunastomiesięcznego) pobytu w izolacji więziennej nie zmienił swojego stanowiska odnośnie systemu odbywania kary. Pozostaje opornym na motywacjęco do wyrażenia zgody na realizację indywidualnego programu oddziaływania. Nie wykazuje zainteresowania” podjęciem zatrudnienia, jak też nie angażuje się do wykonywania prac społecznych i porządkowych na rzecz jednostki. W rozniowach wychowawczych deklaruje krytyczny stosunek do popełnionych przestępstw, niemniej nadal nie potrafi ewidentnie przyznać się do swojej winy. Nadto, jest on osobą uzależnioną od alkoholu — --- STRONA 2 --- wytypowaną do odbycia terapii odwykowej w warunkach oddział terapeutycznego jednostki penitencjarnej, której jak dotąd nie odbył z powodu obostrzeń wprowadzonych w związku z panującą w kraju pandemią C.-19. Posiedzenia komisji penitencjarnej tyczące klasyfikacji skazanych odbywają się cyklicznie. Skazany ma szansę na otrzymanie w przyszłości pożądanej grupy klasyfikacyjnej R- 2, jeśli utrzyma zdyscyplinowaną postawę i jednocześnie zaangażuje się w aktywne uczestnictwo w procesie swojej resocjalizacji. W uwarunkowaniach tej sprawy, Sąd Okręgowy nie znalazł postaw do zmiany zaskarżonej decyzji. Dlatego też orzekł jak w sentencji.