Decyzja IV Kow 467/21/s 17 marca 2021 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru na

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IV Kow 467/21/s 17 marca 2021 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący - sędzia SO Mariusz Pankowiec po rozpoznaniu skargi skazanego A. P. na decyzję zastępcy dyrektora Zakładu Karnego w B. z 23 lutego 2021 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art. 141a $ I k.w. ma podstawie art. 7 $ 1,2,31 5 kk.w. postanawia zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy Skazany A. P. zwrócił się do dyrektora Zakładu Kamego w B. z wnioskiem o udzielenie mu w dniach od 24 lutego 2021 r. do 1 marca 2021 r. zezwolenia na opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art. 141 a $ 1 k.k.w. w celu dokonania remontu budynku gospodarczego. - Decyzją z 23 lutego 2021 r. zastępca dyrektora Zakładu Karnego w B. nie przychylił się do wniosku skazanego, wskazując, że podana przez niego argumentacja nie wyczerpuje przesłanek do udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego. Na powyższą decyzję skazany złożył skargę, wskazując, że remont należącego do niego i jego żony budynku gospodarczego jest sprawą pilną. Twierdził jednocześnie, że posiada odpowiednie kwalifikacje do wykonania tego rodzaju prac, gdyż na wolności prowadził firmę budowlaną zajmująca się wnoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych. Po dokonaniu prac związanych z naprawą dachu, chciałby natomiast zająć się gromadzeniem opału oraz naprawą samochodu, którym jego żona będzie dojeżdżać do pracy. Sąd Penitencjarny ustalił i zważył, co następuje: Skarga skazanego nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.k.w skarga służy na decyzję wydaną z naruszeniem prawa. Tymczasem w ocenic Sądu zaskarżona decyzja wydana została w opórciu o ocenę okoliczności podniesionych we wniosku i nie narusza istniejącej regulacji prawnej. Stosownie do treści art. 141 a $ 1 k.k.w. dyrektor zakładu karnego może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariusza Służby Więziennej, osoby godnej zaufania lub samodzielnie, na czas nieprzekraczający 5 dni, w celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz w innych wypadkach szczególnie ważnych dla skazanego. Zestawiając powyższe z sytuacją opisaną przez skazanego A. P. we wniosku o udzielenie mu zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie cyt. przepisu ( powieloną w skardze) zgodzić należało się z zastępcą dyrektorem Zakładu Karnego W B., iż owa sytuacja nie uprawnia go do skorzystania z tegoż szczególnego w swym trybie zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego. Pamiętać należy, że ocena ważności ( wyjątkowości) wypadków, na które skazany się powołuje nie może pozostawać wyłącznie w jego gest, ale musi podlegać ocenie obiektywnej. Obiektywna ocena tych okoliczności musi zaś uwzględniać prawidłowość, że ogtaniczenie, które napotyka osoba odbywająca karę pozbawienia wolności w sferze swojego życia rodzinnego są naturalnymi i --- STRONA 2 --- koniecznymi następstwami pobytu w zakładzie karnym, a zarazem odgrywają ważną rolę w realizacji celów kary. Żona skazanego w kwesti remontu budynku gospodarczego, zgromadzenie opału czy też naprawy samochodu winna zwrócić się o pomoc do innych członków rodziny. Dlatego też Sąd Okręgowy nie uwzględnił skargi skazanego, przyjmując że zaskarżona przez niego decyzja jest decyzją słuszną, nienaruszającą obowiązujących przepisów prawa ani granic swobodnego uznania.