Decyzja IV Kow 357/21/s 22 marca 2021 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IV Kow 357/21/s 22 marca 2021 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — sędzia SO Mariusz Pankowiec po rozpoznaniu skargi skazanej K. K. na decyzję komisji penitencjarnej Aresztu Śledczego w B. z 14 stycznia 2021 r. w przedmiocie zakwalifikowania skazanej do dalszego odbywania kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym typu zamkniętego, w grupie i podgrupie klasyfikacyjnej P-1/p ma podstawie art. 7 $ 1, $21 $ 5 kk.w. utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzją z 14 stycznia 2021 r. komisja penitencjarna Aresztu Śledczego w B. zakwalifikowała skazaną K. K. do dalszego odbywania kary pozbawienia wolności w zakładzie karnym typu zamkniętego w grupie i podgrupie klasyfikacyjnej P-1/p. Na powyższą decyzję skazana złożyła skargę. Przyznała, że w ostatnim. czasie tj. na przełomie listopada i grudnia 2020 r. popełniła kilka przekroczeń dyscyplinarnych. ale nie były to przekroczenia zagrażające bezpieczeństwu zakładu karnego, jak też bezpieczeństwu innych osób. Nadto jej zachowanie uległo zmianie i obecnie jest zgodne z regulaminem. Aktywnie uczestniczy w zajęciach i kursach. Podniosła przy tym, że nie została poinformowana o przyczynach degradacji. Twierdziła, że od jakiegoś czasu nie dogaduje się z wychowawcą, który w jej odczuciu stara się utrudnić jej odbywanie kary. Otrzymuje wnioski karne za każdy najmniejszy błąd. Przyznała, że przekroczenia dyscyplinarne, których się dopuściła były lekkomyślne i nieodpowiedzialne, niemniej | teraz już wie, Że nie można gromadzić żadnych leków — wcześniej nikt jej o tym nie pouczył. Chciałaby odbywać karę w zakładzie karnym typu półotwartego. . Sąd Penitencjarny ustalił i zważył, co następuje: Skarga skazanej nie może być uznana za zasadną. : Skazana K. K. korzystając z uprawnienia wynikającego zart. 7 $ 1 k.k.w. zaskarżyła decyzję komisji penitencjarnej Aresztu Śledczego w B. z powodu jej niezasadności, jednakże analiza zarzutów przedstawionych w skardze, a także informacji zawartych w aktach sprawy prowadzi do przekonania, że zaskarżona decyzja nie narusza istniejącej regulacji prawnej. Nie ma wątpliwości co do tego, że powody wydania zaskarżonej decyzji są skazanej dobrze znane, Decyzja ta została jej przecież ogłoszona wraz z uzasadnieniem i stanowi oczywistą konsekwencję jej nagannego zachowania, z którym była na bieżąco konfrontowana i wobec którego pozostawała bezkrytyczną, W okresie listopada — grudzień 2020 r. czterokrotnie wnioskowano o wymierzenie wobec niej kar dyscyplinarnych m.in. za nawiązywanie niedozwolonych kontaktów z tymczasowo aresztowaną oraz zgromadzenie znacznej ilości leków zaleconych przez lekarza psychiatrę i nakłanianie do ich ukrycia współosadzonej. Za to ostatnie przekroczenie wymierzono jej najsurowszą z kar dyscyplinarnych — umieszczenia w celi izolacyjnej. Skazana twierdzi obecnie, że nie zdawała sobie sprawy z zakazu gromadzenia leków, ale jest to kolejna nieudolna próba przerzucania odpowiedzialności na czynniki zewnętrzne. O wszelkich ciążących na niej obowiązkach została pouczona. Konfrontowana z popełnionymi przekroczeniami zwykle prezentowała ona postawę arogancką, sugerują, Że kierowane w stosunku do niej wnioski o ukaranie wynikają wyłącznie ze złośliwości funkcjonariuszy Służby Więziennej. Nadto w toku odbywania kary była ona już wielokrotnie przemieszczana z uwagi ma trudności ze zgodnym funkcjonowaniem. W dniu 10 gfudnia 2020 r. została wycofana z zatrudnienia z uwagi na bezpieczeństwo jednostki. . v --- STRONA 2 --- Zgodnie z art. 89 $ 4 kk.w. ujemna ocena postawy i zachowania skazanego, a także względy bezpieczeństwa mogą powodować przeniesienie skazanego do zakładu karnego typu zamkniętego. W przypadku K. K. za jej degradacją do dalszego odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego przemawia zarówno ujemna ocenia jej postawy i zachowania, jak i względy bezpieczeństwa. Przeciwko niej na terenie całego kraju toczą się liczne postępowania karne, co również wpływa negatywnie na ocenę prognozy penitencjarnej. W uwarunkowaniach tej sprawy, Sąd Okręgowy nie znalazł postaw do zmiany zaskarżonej decyzji. Dlatego też orzekł jak w sentencji.