Postanowienie IV Kow 3316/22/s a.a.Postanowienie Dnia 03.08.2022 r. Sąd Okręgowy w Opolu

--- STRONA 1 --- 1. Sygn. akt IV Kow 3316/22/s a.a.Postanowienie Dnia 03.08.2022 r. Sąd Okręgowy w Opolu, Wydział IV Penitencjarny w składzie : Przewodniczący : SSO Tomasz Huminiak po rozpoznaniu sprawy A. K. na skutek skargi tego skazanego na decyzję Dyrektora Zakładu Karnego w B. z dnia 04.07.2022r.w przedmiocie odmowy udzielenia zgody na widzenie w formie wpisania wskazanych osób na listę odwiedzających. na podstawie art. 7§2 kkw. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art. 7 § 1 kkw, skazany może zaskarżyć do Sądu decyzję m.in. dyrektora zakładu karnego/aresztu/ oraz komisji penitencjarnej. W powyższej sprawie ( na podstawie całokształtu przedstawionej dokumentacji związanej z wnioskiem skazanego ) brak jest podstaw do uznania, iż decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na widzenie skazanego z wskazaną osobą określona jako „brat konkubiny” przez wpisanie na listę odwiedzających ( stałe widzenia) jest niezgodna z prawem – gdyż tylko w takim zakresie sąd bada zasadność skargi. Skazany nie wykazał by wskazana osoba mogła zostać zaliczona do osób bliskich, których widzenia w tej formule dotyczą, w szczególności nie wykazał skazany by była to rodzina ( brat konkubiny nie jest rodziną ) lub osobą z którą relacje bliskie byłyby rodzinnym. Znamiennym jest, że z ustaleń administracji ZK wynika, że wcześniej skazany nie wskazywał ,że powołana kobieta jest jego konkubiną a jedynie koleżanką. Z opisu przedstawionego we wniosku skazanego a rozwiniętego w skardze, jak tez z w/ w ustalenia organu wynika, że zasadnie zakwalifikowano ją do kategorii „innych osób” o jakich mowa w art.105a par.4 k.k.w., gdzie kompetencją dyrektora jest zezwolenie na widzenie. Zezwolenie takie oczywiście zależne winno być od oceny czy będzie tylko zaspokojeniem życzenia skazanego w sytuacji gdy z istoty kary izolacyjnej wynika ograniczenie kontaktu ze światem zewnętrznym w tym wszelkimi znajomymi, czy też kontakt taki byłby wskazany czy wręcz pożądany dla postępu resocjalizacyjnego. Do takiego wniosku w tej sprawie organ nie odszedł i nie jest to ocena dowolna. W tej sytuacji zaskarżona decyzja dyrektora jednostki penitencjarnej ma podstawę faktyczną i prawną i nie ma mowy o bezpodstawnym czy bezprawnym działaniu. Uzasadnienie decyzji pozostaje co do zasady poza zakresem badania przez sąd skargi w tym trybie, natomiast należy zauważyć, że zgodnie z załączonymi dokumentami postępowania prowadzonego wskutek złożenia takiego wniosku decyzję oparto nie na dowolnych przesłankach a uczyniono to merytorycznie, z w/w powodów opartych na informacjach o skazanym, z uwzględnieniem i z odniesieniem do treści wniosku skazanego i jego uzasadnienia oraz właściwie zakomunikowano skazanemu. Nie znajdując podstaw do uwzględnienie skargi, Sąd Okręgowy postanowił jak na wstępie. Przewodniczący – sędzia 1.1.0.1.Zarządzenie odpisy postanowienia doręczyć : 1. Skazanemu z pouczeniem że na postanowienie --- STRONA 2 --- nie przysługuje zażalenie (art. 7§5 kkw) 2. Dyrektorowi ZK