Decyzja IV Kow 2886/20/s Dnia 7 stycznia 2021 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Na

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IV Kow 2886/20/s Dnia 7 stycznia 2021 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — sędzia SO Mariusz Pankowiec po rozpoznaniu skargi skazanej K. K. na decyzję dyrektora Aresztu Śledczego w B. z dnia 10 gradnia 2020 r. w przedmiocie wycofania z zatrudnienia ' mna podstawie art. 7 $ 1, $ 21 $ 5 kk.w. postanawia zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy Decyzją dyrektora Aresztu Śledczego w B. z 10 grudnia 2020 r. skazana K. K. została wycofana z zatrudnienia, które świadczyła na stanowisku pracownika gospodarczego. - INa powyższą decyzję skazana złożyła skargę, Podniosła tam, że rzeczywiście dopuściła się naruszenia, w tym poprzez gromadzenie tabletek, lecz jej zdaniem naruszenia te nie były rażące. Gromadziła tabletki ponieważ przydzielona jej dawka była zbyt słaba, by w ogóle mogła zasnąć. Zgłosiła się do psychiatry, lecz nie mogła doczekać się na wizytę. Wnosi o zmianę decyzji, gdyż praca pomagała jej w codziennym funkcjonowaniu w areszcie. Sąd Penitencjarny ustalił i zważył, co następuje: Skarga skazanej nie może być uznana za zasadną. Skazana K. K. korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 7 $ 1 k.k.w. zaskarżyła decyzję dyrektora Aresztu Śledczego w B. z powodu jej niezasadności, jednakże analiza zarzutów przedstawionych w skardze w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy prowadzi do przekonania, że zaskarżona decyzja jest słuszna i nie narusza istniejącej regulacji prawnej. W myśl przepisu art. 121 $ 5 k.kw. dyrektor może cofnąć zgodę na zatrudnienie skazanego z przyczyn związanych z funkcjonowaniem zakładu karnego, a zwłaszcza z jego bezpieczeństwem. Zgodzić się należy z autorem zaskarżonej decyzji, że postępowanie skazanej, a zwłaszcza gromadzenie tak znacznej ilości tabletek związane jej z bezpieczeństwem Aresztu Śledczego w B.. Trzydzieści tabletek, które zgromadziła skazana zażyte w sposób sprzeczny z zaleconym dawkowaniem mogło wywołać niezwykle poważne skutki dla skazanej lub innych osadzonych, z którymi miała ona kontakt w trakcie wykonywania pracy. W tak ustalonym stanie faktycznym nie sposób zgodzić się ze skarżącą co do niezasadności wycofania jej z zatrudnienia. Dlatego też Sąd Okręgowy, podzielając stanowisko decydenta, orzekł jak w sentencji.