Zarządzenie IV Kow 2883/20/s Dnia 14 stycznia 2021 r. Sąd Okręgowy W Białymstoku TV Wydział

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IV Kow 2883/20/s Dnia 14 stycznia 2021 r. Sąd Okręgowy W Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — sędzia SO Grażyna Zawadzka - Lotko po rozpoznaniu skargi skazanego D. B. na decyzję dyrektora Aresztu Śledczego w B, z I grudnia 2020r w przedmiocie umieszczenia w celi mieszkalnej, w której zastosowano wewnętrzny system urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk, określony w art. 73 a kk.w. na okres 3 miesięcy na podstawie art. 7 $ 1,21 5 kk.w. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Decyzją dyrektora Aresztu Śledczego B. z 1 grudnia 2020 r. skazany D. B. został umieszczony na okres 3 miesięcy w celi mieszkalnej, w której zastosowano wewnętrzny system urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk, Decyzję tę skazany złożył skargę. Podał, że osadzenie w takiej celi pogłębiło jego depresję, na którą cierpi od półtorej roku i przyczyniło się do pogorszenia jego stanu psychofizycznego. Jego zdaniem żadne kamery i izolacja nie były i nie są w stanie zapobiec jego próbom samobójczym. Podnosząc powyższe wniósł o zarządzenie osadzenia go w normalnych, więziennych warunków. Sąd Penitencjarny ustalił i zważył co następuje: Skarga nie może być uznana za zasadną. Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.k.w skarga służy na decyzję wydaną z naruszeniem prawa, zaś w niniejszej sprawie Sąd penitencjarny takiego naruszenia nie stwierdził. Z obowiązujących przepisów, a art. 116 $ 5 a k.k.w. w szczególności wynika, że w wypadach kiedy zachodzi potrzeba zapewnienia bezpieczeństwa skazanego jego zachowanie może podlegać monitorowaniu. Zdaniem Sądu sytuacja wskazana a treści art. 166 $ 5 a k.k.w. zachodzi wobec skazanego i z tego względu nie sposób przyjąć, że opisana wyżej decyzja narusza obowiązujące przepisy. Wynika to jednoznacznie z materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy. Po pierwsze, problem prób samobójczych pojawił się w korespondencji kierowanej przez skazanego do prokuratora. Po drugie jego zachowanie w trakcie rozmowy z psychologiem także przemawia za trafnością zaskarżonej decyzji. D. B. odgrażał się dokonaniem samouszkodzenia np. przez połknięcie sztućców, wypowiadając się podniesionym głosem, będąc wzburzony i wulgarny. Mając powyższe na uwadze Sąd penitencjarny uznał, że brak jest podstaw do merytorycznego ingerowania w zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji. GL. Sygn. akt IV Kow 2883/20/s :