Decyzja IV Kow 2880/20/s Dnia 14 stycznia 2021 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydzia

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IV Kow 2880/20/s Dnia 14 stycznia 2021 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — sędzia SO Grażyna Zawadzka - Lotko po rozpoznaniu skargi skazanego $. Z. na decyzję dyrektora Aresztu Śledczego w B. z 12 listopada 2020r ' w przedmiocie ukarania dyscyplinarnego na podstawie art. 7 $ 1, 21 5 kk.w. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Decyzją z 12 listopada 2020r dyrektor Aresztu Śledczego w B. wymierzył skazanemu S. Z. kare łączną w postaci pozbawienia możliwości dokonywania zakupów artykułów żywnościowych na okres 1 miesiąca zawieszając jej wykonanie na 1 miesiąc za arogancką i roszczeniową postawę wobec przełożonego. Na powyższą decyzję skazany złożył skargę. Stwierdził, że nie dopuścił się przypisanych mu przekroczeń dyscyplinarnych. Opuścił celę mieszkalną w celu wezwania dowódcy zmiany i poinformowania go o wyjściu na spacer. W czasie tej rozmowy zachowywał się spokojnie, mimo, że był prowokowany ze strony ww. funkcjonariusza, który kilkukrotnie rozłączał inicjowane przez niego połączenia przed domofon, a kiedy odebrał domofon nie chciał z nim rozmawiać — zakończył rozmowę wyzwiskami kierowanym nie tylko pod jego adresem, ale i jego matki. Wskazał, że od dłuższego czusu jest szykanowany przez oddziałowych z uwagi na pisanie skarg odnośnie warunków panujących w Areszcie Śledczym w B. oraz traktowaniem przez funkcjonariuszy Służby Więziennej. Sąd Penitencjarny zważył co następuje: Skarga skazanego nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.k.w skarga służy na decyzję wydaną z naruszeniem prawa, zaś w niniejszej sprawie Sąd penitencjarny takiego naruszenia nie stwierdził. Skarżona decyzja nie narusza się przy tym zasady swobodnego uznania. Skazany broniąc się w tej sprawie zaprzecza, jakoby miał dopuścić się przypisanych mu przekroczeń dyscyplinarnych. Nie ma sobie nie do zarzucenie i stara się jednocześnie dowieść, że to on jest W tej sprawie pokrzywdzonym. Twierdził, że nie był wulgarny w stosunku do funkcjonariusza, ale to ów funkcjonariusz obrażał jego i jego matkę, a na opisywany przez siebie przebieg zdarzeń ma świadka - współosadzonego. Rzecz jednak w tym, że przeprowadzone w tej sprawie postępowanie wyjaśniające nie potwierdziło jego wersji wydarzeń, ale wykazało, że 4 listopada 2020r naruszył obowiązek poprawnego zachowania. W trakcie wydawania kolacji stał się agresywny względem funkcjonariusza, a na zwracane mu uwagi zareagował postawą roszczeniową. Nadto, w tym samym dniu dzwoniąc na dyżurkę oddziałowego żądał doprowadzenie go na spacer, używając przy tym wulgaryzmów i słów obraźliwych. Kolejny raz zagroził wówczas oddziałowemu napisaniem skargi i w efekcie jego zwolnieniem z służby. To za tą postawę został skarżoną decyzją ukarany, a nie bynajmniej za to, że zapowiedział wystosowanie skargi. Wbrew jego twierdzeniom zapewniono mu też w tej sprawie prawo do obrony. Przed wydaniem decyzji został wysłuchany. Decyzja została mu ogłoszona wraz z pouczeniem o prawie do jej zaskarżenia, z którego to de facto skorzystał. Wymierzoną skazanemu trudno traktować jako nazbyt dolegliwą, skoro jej wykonanie zostało zawieszone i to na okres tylko 1 miesiąca. --- STRONA 2 --- Dlatego też Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, orzekając jak w sentencji. GL. Sygn. akt IV Kow 2880/20/s 14 stycznia 2021 roku odpis orzeczenia z pouczeniem o prawomocności doręczyć stronom.