Wyrok IV Kow 192/21/s Dnia 28 stycznia 2021 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Na

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IV Kow 192/21/s Dnia 28 stycznia 2021 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — sędzia SO Mariusz Pankowiec po rozpoznaniu skargi skazanego M. C. na decyzję dyrektora Aresztu Śledczego w B. z 28 stycznia 2021 r. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art. I4la $ I k.k.w. pod konwojem funkcjonariuszy Służby Więziennej na podstawie art. 7 $ 21 5 kk.w. postanawia utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzją z 28 stycznia 2021 r. dyrektor Aresztu Śledczego w B. udzielił skazanemu M. C. zezwolenie na opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art. 141 a $ 1 k.k.w. w celu uczestnictwa w pogrzebie.ojczyma, który odbędzie się w K. pod wezwaniem św. K.K.wB. wdniu 29 stycznia 2021 r. o godz. 9:00. Uznał jednakże, że z powodu negatywnej prognozy kryminologiczno- społecznej z przedmiotowego zezwolenia winien on korzystać pod konwojem funkcjonariuszy Służby Więziennej. W dniu 28 stycznia 2021 r. skazany zaskarżył powyższą decyzję. Podał, że korzystał już w przeszłości z zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego i nie zawiódł zaufania. Poza tym do końca kary pozostało mu kilka miesięcy z wieloletniego wyroku. Podnosząc powyższe wniósł o zmianę decyzji dyrektora i udzielenie przepustki. Sąd penitencjarny ustalił i zważył, co następuje: Skarga skazanego nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.k.w skarga służy na decyzję wydaną z naruszeniem prawa. Tymczasem w ocenie Sądu zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o ocenę okoliczności podniesionych we wniosku, pod kątem istnienia przesłanek z art. 141 a $ 1 k.kw. i nie narusza istniejącej regulacji prawnej. Stosownie do treści art. 141 a $ 1 k.k.w. dyrektor zakładu karnego może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariusza Służby Więziennej, osoby godnej zaufania lub samodzielnie, na czas nieprzekraczający 5 dni, w celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz w innych wypadkach szczególnie ważnych dla skazanego. Eksponowana w przepisie art. 141 a $ I k.k.w. konieczność udzielenie zezwolenia pod konwojem funkcjonariusza Służby Więziennej lub osoby godnej zaufania powinna jednak być brana pod uwagę jedynie wówczas, kiedy zachodzi obawa, iż zezwolenie nie zostanie wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem lub że skazany w czasie jego wykorzystywania może naruszyć porządek prawny. Zdaniem Sądu w stosunku do skazanego nie można postawić pozytywnej prognozy kryminologiczno- społecznej odnośnie prawidłowego wykorzystania zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego, jeśli zostałoby mu ono udzielone bez konwoju funkcjonariuszy Służby Więziennej. Ocena ta znajduje pełne uzasadnienie w fakcie, iż jest on osobą wielokrotnie karaną, w tym za poważne przestępstwa. . --- STRONA 2 --- Dlatego też Sąd Okręgowy nie uwzględnił skargi skazanego, przyjmując że zaskarżona decyzja jest decyzją słuszną, nienaruszającą obowiązujących przepisów prawa ani granic swobodnego uznania.