Postanowienie IV Kow 167/22/s 27 stycznia 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad

--- STRONA 1 --- NAUKA POZA DY . * Sygn. akt IV Kow 167/22/s 27 stycznia 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — sędzia SO Marek Zaniewski . porozpoznaniu skargi skazanego A. B. na decyzję komisji penitencjarnej Aresztu Śledczego w B. z 19 stycznia 2022 r. w przedmiocie niewyrażenia zgody na nauczenie poza terenem jednostki penitencjarnej na podstawie art. 7 $ 1,21 5 kk.w. postanawia: zmienić zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zakwalifikować skazanego A. B. - odbywającego karę 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z 2 października 2019 r., sygn. akt III K 978/19 oraz zastępczą karę 15 dni aresztu orzeczoną przez Sąd Rejonowy w Białymstoku w sprawie III W 163/19 — do nauczania poza obrębem zakładu karnego w Zaocznym Liceum dla Dorosłych (...) w B. przy ul. (...). 19 stycznia 2022 r. komisja penitencjarna Aresztu Śledczego w B. wydała negatywną opinię w kwestii podjęcia przez skazanego A. B. nauczania poza terenem jednostki penitencjarnej — w Zaocznym Liceum dla Dorosłych w B. przy ul. (.... Na powyższą decyzję skazany złożył skargę. Podał, że posiada wykształcenie zawodowe zdobyte w (...) nr4 w B. i chciałby ukończył szkołę średnią. Zaznaczył, że podczas odbywania kary pozbawienia wolności, to jest od dnia 30 czerwca 2020 r. nie składał wcześniej tego rodzaju próśb, gdyż zdawał sobie sprawę, że do końca kary nie ukończyłby 3- Jetniego nauczenia. Obecnie ma możliwość podjęcia nauki w Zaocznym Liceum w B., to jest od 1 lutego 2022 r. Nadto nadmienił, ze pracuje w warunkach wolnościowych — od poniedziałku do piątku, a zajęcia w tej szkole odbywają się w soboty, co 2 tygodnie, stąd nie kolidowałyby z pracą. Stwierdził przy tym, że w jego opinii odbywanie kary pozbawienia wolności z programem resocjalizacyjnym i podjęciem nauki na wołności jest lepszą resocjalizacją, niż. podjęcie terapii alkoholowej, której nie wyklucza, że się podda po opuszczeniu jednostki penitencjarnej. Podjętą w trakcie odbywania kary naukę będzie kontynuował na wolności . Sąd ustalił zważył, co następuje: Skazany A. B. korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 7 $ 1 k.k.w. zaskarżył decyzję odmawiającą mu zgody na podjęcie mauki poza terenem jednostki penitencjarnej ( w zaocznym liceum). Weryfikując zgodność ww. decyzji z prawem przytoczyć należało obowiązujące w tej materii przepisy Kodeksu karnego wykonawczego. I tak, zgodnie z art. 76 $ 1 pkt 5) kwalifikowanie skazanych do nauczania w szkołach i na kursach należy do zadań komisji penitencjarnej. Zgodnie zaś z art. 131 $ 1 skazani mogą za zgodą dyrektora zakładu karnego uczyć się w szkołach poza obrębem zakładu karnego, jeśli spełniają ogólnie obowiązujące wymagania w oświacie publicznej, zachowują się poprawnie i nie zagrażają porządkowi prawnemu. W realiach niniejszej sprawy w przedmiocie zasadności prośby skazanego o zgodę na nauczenie poza obrębem zakładu karnego wypowiedziała się komisja penitencjarna Aresztu Śledczego w B. na posiedzeniu w dniu 19 stycznia 2022 r., wydając w tej kwestii opinię negatywną. Zarówno w materiale aktowym, jak i teczce osobopoznawczej skazanego brak jest odrębnej decyzji dyrektora jednostki odnośnie ww. prośby, stąd to opinia komisji penitencjarnej, której dyrektor jednostki jest członkiem, stała się przedmiotem sądowej kontroli. . --- STRONA 2 --- * Protokół posiedzenia komisji penitencjarnej z 19 stycznia 2022 r. nie zawiera uzasadnienia stanowiska o niezakwalifikowaniu skazanego do nauczenia poza terenem jednostki penitencjarnej. Motywy, którymi kierowała się komisja wyjawia odpowiedź dyrektora jednostki na złożoną przez skazanego skargę — przesłana do Sądu 24 stycznia 2022 r. (data wpływu). Z tegoż pisma wynika, że wzięto pod uwagę to, że skazany na wcześniejszym etapie odbywania kary nie składał tego rodzaju próśb. Inicjatywę w zakresie kontynuowania nauczania ujawniał dopiero we wrześniu ubiegłego roku i podobnie jak ma to miejsce obecnie, ograniczył ja wyłąćźnie do szkoły znajdującej się poza strukturami Służby Więziennej, w sytuacji gdy istnieje wiele szkół więziennych, gdzie funkcjonują licea ogólnokształcące. W oparciu o powyższe okoliczności wywiedziono przypuszczenie, że jego intencje odnośnie kontynuowania nauczania mogą być nieszczere, czysto instrumentalne, Finalnie wskazano, że w bieżącym roku kończy on odbywanie kary pozbawienia wolności, stąd niedługo będzie mógł podjąć naukę na wolności. ' Tego rodzaju argumentacja odstaje jednak od kryteriów wytyczonych przez ustawodawcę — w cyt. przepisie art. 131 k.k.w, Zgodnie z tym przepisem uprawnienie skazanych do kontynowania nauczenia w trackie odbywania kary pozbawienia wolności może być realizowane za zgodą dyrektora, ale nie może być tu mowy o niczym nieograniczonej uznaniowości. Zadaniem decydenta jest zweryfikowanie czy skazany spełnia ogólnie obowiązujące wymagania w oświacie publicznej, zachowuje się poprawnie i nie zagraża porządkowi prawnemu. W przypadku pozytywnej weryfikacji ww. przesłanek decyzja w kwestii zgody na nauczenie poza obrębem jednostki penitencjarnej nie może być dla wnioskodawcy nieprzychylna. Wskazania w tym miejscu wymagało, że kształcenie się jest jedynym za najważniejszych praw osadzonych, które gwarantują przepisy Kodeksu karnego wykonawczego. Przepis art. 67 $ 3 stanowi wprost, że w oddziaływaniu na skazanych, przy poszanowaniu ich praw i wymaganiu wypełnienia przez nich obowiązków, uwzględnia się przede wszystkim pracę, zwłaszcza sprzyjająca zdobywaniu odpowiednich kwalifikacji zawodowych, nauczenie, zajęcia kulturalno- oświatowe i sportowe, podtrzymywanie kontaktów z rodziną i światem zewnętrznym oraz środki terapeutyczne. Z danych z akt sprawy wynika, że skazany do swojego wniosku dołączył stosowną dokumentację w postaci świadectwa ukończenia szkoły zawodowej oraz pisma z Zaocznego Liceum dla Dorosłych (...) w B. poświadczającego możliwość podjęcia przez niego nauki z dniem I lutego 2022 r. W kwestii prognozy kryminologiczno- społecznej odnośnie jego funkcjonowania na wolności w ramach zezwoleń na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej w celu uczestnictwa w zajęciach szkolnych wskazać należało, że nie ma powodów, by była ona oceniona negatywnie. Skazany odbywa karę w zakładzie karnym typu półotwartego i pracuje na rzecz kontrahenta zewnętrznego ( firmy (...)) na terenie przyległym do AŚ w B., aczkolwiek w systemie bez konwojenta. W dotychczasowym okresie pobytu w izolacji (trwającym do 30 czerwca 2020 1.) nie był karny dyscyplinarnie i nie stwarzał żadnych problemów wychowawczych. Werbalizuje krytycyzm w ocenie popełnionych przestępstw i s. się zarazem brać aktywny udział w procesie swojej resocjalizacji ( w stopniu pozytywnym realizuje zadania (..)). Sąd Okręgowy w Białymstoku odmawiając mu ostatnio warunkowego przedterminowego zwolnienia (zob. postanowienie z 2 września 2021 r. w sprawie IV K. (.:)/wz) stwierdził, że wskazanym jest, aby poziom jego samodyscypliny i kontroli został sprawdzony w warunkach poza więziennych. Skazany wszedł na drogę przestępstwa wskutek uzależnienia od alkoholu, stąd zezwolenia na czasowe opuszczenia jednostki penitencjarnej w celu uczestnictwa w zajęciach szkolnych będzie sposobnością na zweryfikowanie efektów oddziaływań Krótkiej interwencji i jego deklaracji odnośnie motywacji do zachowywania abstynencji. Sąd zdaje sobie sprawę z zagrożenia epidemicznego. jakie niesie za sobą każde wyjście osadzonych poza teren jednostki penitencjarnej. Panująca w kraju epidemia nie jest jednak przesłanką, która mogłaby samoistne stanowić uzasadnienie decyzji odmawiającej zgody na nauczenie poza terenem jednostki. W jednostkach penitencjarnych w związkiu z pandemią obowiązują obostrzenia, które na bieżąco są modyfikowane, dostosowywane do bieżącej sytuacji epidemicznej. Obostrzenia te, w przypadku dalszego rozwoju pandemii mogą przecież przybrać formę wstrzymanie nauczenia poza terenem jednostki. Wreszcie nie można wykluczyć, że z powodu pandemii zajęcia w liceum zaocznym będzie odbywało się w trybie zdalnym. Dlatego też Sąd zmienił zaskarżoną decyzję, orzekając jak w sentencji.