Decyzja IV Kow 1493/22/s 24 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt IV Kow 1493/22/s 24 czerwca 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący - sędzia Dorota Sosna po rozpoznaniu skargi skazanego M. P. na decyzje dyrektora Aresztu Śledczego w B. z 2 maja 2022 r. o wycofaniu z zatrudnienia i umieszczenia w celi monitorowanej dla osadzonych stwarzających poważne zagrożenie społeczne albo poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa zakładu na okres 3 miesięcy na podstawie art. 79 1, $21 $ 5kk.w. postanawia: utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję, Dyrektor Aresztu Śledczego w B. w dniu 2 maja 2022 r. wydał decyzję o umieszczeniu skazanego M. P. na okres 3 miesięcy w celi mieszkalnej, w której zastosowano wewnętrzny system urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk, motywując to potrzebą kontroli jego zachowania w celu zapewnienia bezpieczeństwa. Zadecydował przy tym, że będzie to cela przeznaczona dla osadzonych stwarzających poważne zagrożenie społeczne lub poważne zagrożenia dla bezpieczeństwa zakładu, uzasadniając to brakiem możliwości zakwaterowania skazanego w innej celi zapewniającej odpowiednie warunki pobytu i monitorowania. Ze względu na bezpieczeństwo jednostki penitencjarnej w tym samym dniu dyrektor AŚ wydał także decyzję o wycofaniu skazanego z zatrudnienia, które świadczył nieodpłatnie na zasadzie prac porządkowych i pomocnych, o jakich mowa w art. 123 a $ 1 kk.w. Na ww. decyzje skazany złożył skargę. Podał, że stanowią one nadużycie władzy, jako że nie uczynił nic, czym mógłby zasłużyć sobie na takie sankcje. Ma bardzo dobrą opinię od różnych wychowawców, udziela się do prac społecznych i charytatywnych. Był cały czas nagradzany wnioskami nagrodowymi. Wskazał, że nawet w decyzji o umieszczeniu w celi dla tzn. niebezpiecznych został określony, jako osadzony niestwarzający poważnego zagrożenia dla bezpieczeństwa zakładu. Sąd Penitencjarny ustalił i zważył, co następuje: Odnosząc się do zarzutów skargi nakreślić należało sytuację, która była przyczyną wydania zaskarżonych decyzji. Administracja (...) w B. uzyskała informację o pojawieniu się w mediach społecznościowych nagrania z udziałem z skazanego M. P.. W reakcji na to, w dniu 2 maja 2022 r. dokonano szczegółowej kontroli celi mieszkalnej, w której na tamten moment był zakwaterowany (nr 105 w pawilonie A), w tym przy użyciu psa specjalnego. Zarówno skazany, jak i współosadzeni zostali poddani badaniu na obecność substancji niedozwolonych w organizmie, które dały wynik negatywny. Przeprowadzono także kontrolę rzeczy posiadanych przez ww. osadzonych w magazynie depozytowym, ale żadnych przedmiotów niedozwolonych nie znaleziono. Wreszcie wysłuchano skazanego na temat okoliczności ujawnionych w nagraniu, a skazany przyznał, że w toku odbywania kary miał kontakt z substancjami i przedmiotami niedozwolonymi, tyle, że stwierdził, iż miało to miejsce w czasie, kiedy przebywał w Zakładzie Karnym w C.. Nadmienił przy tym, że w tej sprawie toczy się postępowanie wyjaśniające oraz, że w trakcie pobytu w tut. jednostce był przesłuchiwany przez funkcjonariuszy Centralnego Zarządu Służby Więziennej. Dyrektor AŚ w B. podjął decyzje o wycofaniu skazanego M. P. z zatrudnienia oraz o jego umieszczeniu w celu monitorowanej na okres 3 miesięcy w celu zapewnienia kontroli jego zachowania, działał na podstawie przepisów art. 121 $ 4 k.k.v. i art. 116 $ 5 a kk.w. Jego zamiarem było zapewnienie bezpieczeństwa jednostki oraz bezpieczeństwa skazanego. Osadzono go w celi dla osadzonych stwarzających poważne zagrożenie społeczne albo poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa jednostki mimo, że nie został uznany za tego rodzaju sprawcę, ale stało się jednak tak dlatego, że AŚ w B. nie dysponował inną celą mieszkalną, gdzie byłyby --- STRONA 2 --- . zapewnione warunki do jego monitorowania. I ta decyzja była zgodna z prawem, to jest z. $ 98 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 17 października 2016 r. w sprawie sposobów ochrony jednostek organizowanych Służby Więziennej. Zgodnie z art. 7 $ 1 K.k.w. skazany może zaskarżyć do sądu decyzję dyrektora jednostki penitencjarnej z powodu jej niezgodności z prawem. Skoro zatem skarżonym w przedmiotowej sprawie decyzjom dyrektora AŚ w B. nie można przypisać naruszenia prawa należało orzec jak w sentencji.