Postanowienie IV Kow 1359/22/s Dnia 27 czerwca 2022 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadz

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt IV Kow 1359/22/s Dnia 27 czerwca 2022 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — sędzia SO Marek Zaniewski po rozpoznaniu skargi skazanego A. B. s. L. na zarządzenie sędziego penitencjarnego Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 23 maja 2023 roku w przedmiocie odmowy zmiany kolejności wykonywania kar pozbawienia wolności na podstawie art. 7 $ 1,21 $5kk.w. postanawia: zaskarżone zarządzenie utrzymać w mocy. Sędzia penitencjarny Sądu Okręgowego w Białymstoku zarządzeniem z dnia 23 maja 2022 roku nie uwzględnił wniosku skazanego A. B. w przedmiocie zmiany kolejności wykonywania kar pozbawienia wolności, z uwagi na brak przesłanek, o których mowa w treści art. 80 $1 i Z k.k.w. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie na podstawie art. 80$2 k.k.w. w zw. zart. 7 $1 kkw złożył skazany wnosząc w zmianę kolejności wykonywania kar wobec niego W ten sposób, by począwszy od pierwszego dnia aktualnie nieprzerwalnego osadzenia w jednostce penitencjarnej tj. od dnia 20.10.2020 r. wykonywać wobec niego nieprzerwanie karę | roku i $ miesięcy pobawienia wolności orzeczoną wobec niego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 27.09.2021 r. w sprawie sygn. akt II K 13/21, która ta kara jest jedyna do odbycia. W uzasadnieniu skargi skazany generalnie przytoczył te same argumenty, które znalazły się w uzasadnieniu wniosku jego obrońcy o zmianę kolejności wykonywania kary pozbawienia wolności z dnia 2 maja 2022 r.(data wpływu) w sprawie IV Pen 377/22, jak też podniósł, iż sędzia penitencjarny przy rozpoznawaniu jego wniosku nie wziął pod uwagę jego dobrego zachowania w zakładzie karnym i zaangażowania w proces jego resocjalizacji. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i rozpoznanie sprawy zgodnie z jego wnioskiem. Sąd penitencjarny ustalił i zważył, co następuje: Skarga nie może być uznana za zasadną. Skazany A. B. korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 7 $ 1 kkw., zaskarżył wyżej opisane zarządzenie sędziego | penitencjarnego, jednakże analiza zarzutu przedstawionego W skardze, a także informacji zawartych w aktach sprawy prowadzi do przekonania, że zaskarżone orzeczenie nie narusza istniejącej regulacji prawnej. W tym miejscu przypomnieć należy, iż stosownie do treści art. 80 $ 2 kk.w. sędzia penitencjarny może zarządzić wykonanie kar i środków w innej kolejności niż określona w $ 1 (kary pozbawienie wolności, wykonuje się w takiej kolejności, w jakiej wpłynęły do wykonania orzeczenia, przy czym kary zastępczej w ostatniej kolejności), jeżeli względy penitencjarne za tym przemawiają. Sąd Penitencjarny dokonując analizy zaskarżonego zarządzenia pod kątem przesłanek wskazanych powyżej doszedł do przekonania, że zaskarżone orzeczenie nie narusza obowiązującej regulacji prawnej. --- STRONA 2 --- . Analiza teczki ewidencyjnej skazanego wskazuje, że brak jest obecnie jakichkolwiek względów penitencjarnych, które przemawiałyby za uwzględnieniem jego wniosku. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż skazany A. B. od dnia 20 peździernika 2020 r. do dnia 12 stycznia 2021 r. przebywał w areszcie jako tymczasowo aresztowany do sprawy Prokuratury Okręgowej w Ostrowie Wielkopolskim sygn. akt PO1 Ds. 9/17, który to został uchylony postanowieniem z dnia 17 czerwca 2021 r. Słusznie zwraca uwagę sędzia penitencjarny, iż w sprawie tej toczy się obecnie postępowanie karne pod sygn. akt ITI K 43/21 w Sądzie Okręgowym w Kaliszu. Nie ulega też wątpliwości, iż w przypadku ewentualnego skazania A. B. okres tymczasowego aresztowania zostanie zaliczony na poczet orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw prawnych, aby okres ten zaliczyć skazanemu na poczet kary 1 roku i 8 miesięcy pobawienia wolności orzeczonej wobec niego wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Siedlcach z dnia 27.09.2021 r. w sprawie sygn. akt II K 13/21, która ta kara jest obecnie przez niego wykonywana. : W tej sytuacji w żaden sposób nie można podważyć trafności skarżonego orzeczenia. Wobec powyższego nie stwierdzając, że zaskarżone orzeczenie narusza obowiązującą regulację prawną, Sąd orzekł, jak na wstępie.