§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
zakwalifikowania do dalszego odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego, grupie i podgrupie

Wyrok IV Kow 1276/22/s 31 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wy

zakwalifikowania do dalszego odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego, grupie i podgrupie

Teza / krótkie omówienie

zakwalifikowania do dalszego odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego, grupie i podgrupie

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- * Sygn. akt IV Kow 1276/22/s 31 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący - sędzia Dorota Sosna po rozpoznaniu skargi skazanego D. E. J. na decyzję komisji penitencjarnej Aresztu Śledczego w B. z 28 kwietnia 2022 r. w przedmiocie zakwalifikowania do dalszego odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego, grupie i podgrupie klasyfikacyjnej R-1/p na podstawie art. 7 $ 1, $ 21 $ 5 k.k.w. postanawia zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy Decyzją z 28 kwietnia 2022 r. komisja penitencjarna Aresztu Śledczego w B. zakwalifikowała skazanego D. J. do dalszego odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego, w grupie i podgrupie klasyfikacyjnej R-1/p, co uzasadniła umiarkowaną oceną postępów skazanego w resocjalizacji. . Od tej decyzji skazany wywiódł skargę. Wskazał, że nie wzięto pod uwagę całokształtu okoliczności związanych z jego osobą, to jest tego, że odbywając karę podporządkuje się obowiązującej dyscyplinie, jest systematycznie nagradzany regulaminowo i cieszy się zaufaniem przełożonych zarówno w miejscu pracy, którą świadczy na terenie Aresztu, jak i w pawilonie mieszkalnym. Od czasu zatrudnienia na odpłatnym stanowisku systematycznie spłaca zadłużenie alimentacyjne, a także grzywny. Nie jest osobą uzależnioną od żadnych substancji ani zachowań, nie posiadał skłonności do przejawiania przemocy. Uczestniczył w przepustkach zwykłych oraz Josowych i zawsze powracał z nich o czasie, a w czasie ich trwania funkcjonował wzorowo. Utrzymuje kontakty z rodziną i światem zewnętrznym, co jednak w jego przypadku - z uwagi na posiadaną grupę kwalifikacyjną jest trudne. Kontakty telefoniczne są ograniczone do 8 minut dziennie, a ostatnio do 5 minut, który to czas musi wygospodarować na rozmowę z konkubiną oraz tróją ich wspólnych dzieci w wieku 7, 8 i 13 lat. Nadto wskazał, że odbywa karę w systemie programowanego oddziaływania, a w takim przypadku — zgodnie z art. 88 k.k. winien przebywać w zakładzie karnym typu półotwartego, bowiem nie doszukuje się w swoim przypadku istnienia w swoim przypadku wskazanych w ww. przepisie „szczególnych okoliczności przemawiających za osadzeniem w zakładzie karnym typu zamkniętego”. Sąd Penitencjarny ustalił i zważył, co następuje: D.J. zaskarżył decyzję komisji penitencjarnej Aresztu Śledczego w B. z powodu jej niezasadności, ale zgromadzony w przedmiotowej sprawie materiał dowodowy tegoż zarzutu nie potwierdza. Wskazuje na jej zgodność z prawem i jednocześnie nieprzekroczenie przez decydenta granic swobodnego uznania. Kwestię przeniesienia skazanego odbywającego karę w zakładzie karnym typu zamkniętego do zakładu typu półotwartego lub otwartego reguluje przepis art. 89 $ I k-k.w. Zgodnie z jego treścią jest to możliwe wyłącznie wówczas, gdy przemawia za tym jego postawa i zachowanie. Wskazany w skardze przepis art. 88 $ 1 k.k.w. dotyczy z kolei wstępnej kwalifikacji skazanych. Faktycznie bierze się wówczas pod uwagę m.in. deklarację skazanego odnośnie systemu odbywania kary, a w przypadku, gdy wskazuje ona na system programowanego --- STRONA 2 --- . oddziaływania, osadza się go w zakładzie kamym typu półotwartego, chyba że szczególne okoliczności uzasadniają skierowanie do odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego. D.J. zdniem I kwietnia 2021 r. został skierowany do zakładu karnego typu zamkniętego dla recydywistów. W tej dacie nie deklarował odbywania kary w systemie programowanego oddziaływania — do odbywania kary w tym systemie przystąpił dopiero w listopadzie 2021 r. Jednakże to nie ta okoliczności przesądziła o tym, że został skierowany do takiego typu zakładu. Wzięto pod uwagę jego wielokrotną karalność, charakter popełnionych przestępstw i niepowrót z przerwy w karze. Ww. przerwa została mu udzielona 5 czerwca 2014 r. finalnie na okres 1 roku, a na wolności przebywał on aż do dnia 26 marca 2021 r. W tym okresie parokrotnie naruszył porządek prawny, poczynając od przestępstwa Z art. 242 $ 3 k.k. (zob. wyrok SR w Białymstoku z. 3.12.2021 r.) i kolejno przestępstw z art. 284 $ 2 k.k.( wyrok SR Sokółka z 25.06.2021 r.), art. 244 k.k.( wyrok SR Sokółka z 29.04.2021 r.) oraz art. 209 $ I kk. (wyrok SR w Białymstoku z 3.12.2021 r.). W tego typu zakładzie przebywa do tej pory i wbrew jego przeświadczeniu ma to uzasadnienie w obowiązujących przepisach. Prawdą jest, że w takcie aktualnego pobytu nie był karany dyscyplinarnie inie dopuszczał się zachowań, które mogłyby negatywnie wpłynąć na ocenę jego zdolności do samodyscypliny. Właściwie wywiązuje się z obowiązków wynikających z zatrudnienia na stanowisku pracownika ogólnobudowlanego, które od 28 grudnia 2021 r. wykonuje odpłatnie. Trzeba było jednak zważyć, że przebywanie w zakładzie karnym typu zamkniętego takie regulaminowe zachowanie ułatwia z uwagi na stały nadzór i izolację. Do odbywania kary w zakładzie karnym typu półotwartego potrzeba znacznie większej samodyscypliny, a dodatkowo pozytywnego nastawienia do aktywnego współuczestnictwa w procesie resocjalizacji. D. J. od sześciu miesięcy odbywa karę w systemie programowanego oddziaływania, przy czym z jego zadań wywiązuje się w stopniu jedynie umiarkowanym. Podobnie czynione przez niego postępy resocjalizacyjne są oceniane jako umiarkowane. Na przeniesienie skazanego D. J. do zakładu karnego typ półotwartego jest zatem jeszcze za wcześnie, Oświadczenia, które zawarł w swojej skardze wskazują, że wykazuje on tendencję do wybiórczej oceny swojego dotychczasowego zachowania, przedstawiania siebie w jednoznacznie korzystanym świetle. Uwypukia korzystne dlań okoliczności z obecnego i uprzedniego pobytu w izolacji, a do negatywnych zupełnie się nie odnosi. Nie wspomina o tym, Że nie powrócił z przerwy w karze i przez lata ukrywał się przed wymiarem sprawiedliwości, realizując w tym czasie kolejne przestępstwa. Uskarża się na ograniczony kontakt z bliskimi, bez względu w to, że własnym działaniem doprowadził do tej sytuacji. Zgodzić należało się ze skarżącym, że utrzymywania kontaktów z bliskimi ma duży i pozytywny wpływ na przebieg procesu resocjalizacji skazanych, a odbywanie kary w zakładzie karnym typu półotwartego daje większe możliwości podtrzymywania i pielęgnowania więzi rodzinnych. Przy kwalifikacji skazanych trzeba się jednak kierować także względami bezpieczeństwa, przy ocenie których wola aktywnego współdziałania w procesie resocjalizacji ma duże znacznie. Jeśli bowiem skazanemu zależy na własnej resocjalizacji nie potrzebuje stałego nadzoru, któremu podlega w zakładzie karnym typu zamkniętego, by zachowywać się poprawnie. Reasumując stwierdzić należało, że skarżący powinien się wykazać się większym zaangażowaniem w proces swojej resocjalizacji, gdyż tylko w taki sposób może w przyszłości liczyć na zmianę posiadanej grupy klasyfikacyjnej. Dlatego też Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Wyrok#Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny#IV Kow 1276/22/s 31 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wy#art. 88 k.k.#art. 244 k.k.