Teza / krótkie omówienie
zakwalifikowania do dalszego odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego, grupie i podgrupie
Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
*
Sygn. akt IV Kow 1276/22/s
31 maja 2022 r.
Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie:
Przewodniczący - sędzia Dorota Sosna
po rozpoznaniu skargi skazanego D. E. J. na decyzję komisji penitencjarnej Aresztu Śledczego w B. z 28 kwietnia 2022
r. w przedmiocie zakwalifikowania do dalszego odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego, grupie i podgrupie
klasyfikacyjnej R-1/p
na podstawie art. 7 $ 1, $ 21 $ 5 k.k.w.
postanawia
zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy
Decyzją z 28 kwietnia 2022 r. komisja penitencjarna Aresztu Śledczego w B. zakwalifikowała skazanego D. J. do dalszego odbywania
kary w zakładzie karnym typu zamkniętego, w grupie i podgrupie klasyfikacyjnej R-1/p, co uzasadniła umiarkowaną oceną postępów
skazanego w resocjalizacji. .
Od tej decyzji skazany wywiódł skargę. Wskazał, że nie wzięto pod uwagę całokształtu okoliczności związanych z jego osobą, to
jest tego, że odbywając karę podporządkuje się obowiązującej dyscyplinie, jest systematycznie nagradzany regulaminowo i cieszy
się zaufaniem przełożonych zarówno w miejscu pracy, którą świadczy na terenie Aresztu, jak i w pawilonie mieszkalnym. Od czasu
zatrudnienia na odpłatnym stanowisku systematycznie spłaca zadłużenie alimentacyjne, a także grzywny. Nie jest osobą uzależnioną
od żadnych substancji ani zachowań, nie posiadał skłonności do przejawiania przemocy. Uczestniczył w przepustkach zwykłych
oraz Josowych i zawsze powracał z nich o czasie, a w czasie ich trwania funkcjonował wzorowo. Utrzymuje kontakty z rodziną i
światem zewnętrznym, co jednak w jego przypadku - z uwagi na posiadaną grupę kwalifikacyjną jest trudne. Kontakty telefoniczne
są ograniczone do 8 minut dziennie, a ostatnio do 5 minut, który to czas musi wygospodarować na rozmowę z konkubiną oraz tróją
ich wspólnych dzieci w wieku 7, 8 i 13 lat. Nadto wskazał, że odbywa karę w systemie programowanego oddziaływania, a w takim
przypadku — zgodnie z art. 88 k.k. winien przebywać w zakładzie karnym typu półotwartego, bowiem nie doszukuje się w swoim
przypadku istnienia w swoim przypadku wskazanych w ww. przepisie „szczególnych okoliczności przemawiających za osadzeniem
w zakładzie karnym typu zamkniętego”.
Sąd Penitencjarny ustalił i zważył, co następuje:
D.J. zaskarżył decyzję komisji penitencjarnej Aresztu Śledczego w B. z powodu jej niezasadności, ale zgromadzony w przedmiotowej
sprawie materiał dowodowy tegoż zarzutu
nie potwierdza. Wskazuje na jej zgodność z prawem i jednocześnie nieprzekroczenie przez decydenta granic swobodnego uznania.
Kwestię przeniesienia skazanego odbywającego karę w zakładzie karnym typu zamkniętego do zakładu typu półotwartego lub
otwartego reguluje przepis art. 89 $ I k-k.w. Zgodnie z jego treścią jest to możliwe wyłącznie wówczas, gdy przemawia za tym jego
postawa i zachowanie.
Wskazany w skardze przepis art. 88 $ 1 k.k.w. dotyczy z kolei wstępnej kwalifikacji skazanych. Faktycznie bierze się wówczas pod
uwagę m.in. deklarację skazanego odnośnie systemu odbywania kary, a w przypadku, gdy wskazuje ona na system programowanego
--- STRONA 2 ---
.
oddziaływania, osadza się go w zakładzie kamym typu półotwartego, chyba że szczególne okoliczności uzasadniają skierowanie do
odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego.
D.J. zdniem I kwietnia 2021 r. został skierowany do zakładu karnego typu zamkniętego dla recydywistów. W tej dacie nie deklarował
odbywania kary w systemie programowanego oddziaływania — do odbywania kary w tym systemie przystąpił dopiero w listopadzie
2021 r. Jednakże to nie ta okoliczności przesądziła o tym, że został skierowany do takiego typu zakładu. Wzięto pod uwagę jego
wielokrotną karalność, charakter popełnionych przestępstw i niepowrót z przerwy w karze. Ww. przerwa została mu udzielona 5
czerwca 2014 r. finalnie na okres 1 roku, a na wolności przebywał on aż do dnia 26 marca 2021 r. W tym okresie parokrotnie
naruszył porządek prawny, poczynając od przestępstwa Z art. 242 $ 3 k.k. (zob. wyrok SR w Białymstoku z. 3.12.2021 r.) i kolejno
przestępstw z art. 284 $ 2 k.k.( wyrok SR Sokółka z 25.06.2021 r.), art. 244 k.k.( wyrok SR Sokółka z 29.04.2021 r.) oraz art. 209
$ I kk. (wyrok SR w Białymstoku z 3.12.2021 r.).
W tego typu zakładzie przebywa do tej pory i wbrew jego przeświadczeniu ma to uzasadnienie w obowiązujących przepisach. Prawdą
jest, że w takcie aktualnego pobytu nie był karany dyscyplinarnie
inie dopuszczał się zachowań, które mogłyby negatywnie wpłynąć na ocenę jego zdolności do samodyscypliny. Właściwie wywiązuje
się z obowiązków wynikających z zatrudnienia na stanowisku pracownika ogólnobudowlanego, które od 28 grudnia 2021 r. wykonuje
odpłatnie. Trzeba było jednak zważyć, że przebywanie w zakładzie karnym typu zamkniętego takie regulaminowe zachowanie
ułatwia z uwagi na stały nadzór i izolację. Do odbywania kary w zakładzie karnym typu półotwartego potrzeba znacznie większej
samodyscypliny, a dodatkowo pozytywnego nastawienia do aktywnego współuczestnictwa w procesie resocjalizacji. D. J. od sześciu
miesięcy odbywa karę w systemie programowanego oddziaływania, przy czym z jego zadań wywiązuje się w stopniu jedynie
umiarkowanym. Podobnie czynione przez niego postępy resocjalizacyjne są oceniane jako umiarkowane.
Na przeniesienie skazanego D. J. do zakładu karnego typ półotwartego jest zatem jeszcze za wcześnie, Oświadczenia, które zawarł
w swojej skardze wskazują, że wykazuje on tendencję do wybiórczej oceny swojego dotychczasowego zachowania, przedstawiania
siebie w jednoznacznie korzystanym świetle. Uwypukia korzystne dlań okoliczności z obecnego i uprzedniego pobytu w izolacji, a
do negatywnych zupełnie się nie odnosi. Nie wspomina o tym, Że nie powrócił z przerwy w karze i przez lata ukrywał się przed
wymiarem sprawiedliwości, realizując w tym czasie kolejne przestępstwa. Uskarża się na ograniczony kontakt z bliskimi, bez względu
w to, że własnym działaniem doprowadził do tej sytuacji.
Zgodzić należało się ze skarżącym, że utrzymywania kontaktów z bliskimi ma duży i pozytywny wpływ na przebieg procesu
resocjalizacji skazanych, a odbywanie kary w zakładzie karnym typu półotwartego daje większe możliwości podtrzymywania i
pielęgnowania więzi rodzinnych. Przy kwalifikacji skazanych trzeba się jednak kierować także względami bezpieczeństwa, przy
ocenie których wola aktywnego współdziałania w procesie resocjalizacji ma duże znacznie. Jeśli bowiem skazanemu zależy na
własnej resocjalizacji nie potrzebuje stałego nadzoru, któremu podlega w zakładzie karnym typu zamkniętego, by zachowywać się
poprawnie.
Reasumując stwierdzić należało, że skarżący powinien się wykazać się większym zaangażowaniem w proces swojej resocjalizacji,
gdyż tylko w taki sposób może w przyszłości liczyć na zmianę posiadanej grupy klasyfikacyjnej.
Dlatego też Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji.
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Wyrok#Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny#IV Kow 1276/22/s 31 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wy#art. 88 k.k.#art. 244 k.k.