Decyzja IV Kow 1210/22/s 20 maja 2022 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad

--- STRONA 1 --- so . Sygn. akt IV Kow 1210/22/s 20 maja 2022 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący - sędzia SO Mariusz Pankowiec po rozpoznaniu skargi skazanego Ł. K. na decyzję zastępcy dyrektora Aresztu Śledczego w B. z 17 maja 2022 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art. 141a $ I k.w. na podstawie art. 7 $ 1, 2,31 Skkw. postanawia zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy Skazany Ł. K. zwrócił się do dyrektora Aresztu Śledczego w B. z wnioskiem o udzielenie mu w dniach od 24 do 25 maja 2022 r. zezwolenia na opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art. 141 a $ 1 kk.w. w celu załatwienia wszelkich spraw urzędowych w związku ze śmiercią ojca. Wniosek skazanego nie został uwzględniony. W uzasadnieniu decydent podniósł, że sprawy na które powołuje się skazany mogą zostać zrealizowane po ustanowieniu pełnomocnika, który reprezentowałby skazanego wobec ubezpieczyciela i w związku z toczącym się postępowaniem sądowym. Na powyższą decyzję skazany złożył skargę, podnosząc, że tylko on osobiście może te sprawy załatwić. Sąd Penitencjarny ustalił i zważył, co następuje: Skarga skazanego nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z weścią art. 7 $ 1 k.k.w skarga służy na decyzję wydaną z naruszeniem prawa. Tymczasem w ocenie Sądu zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o ocenę okoliczności podniesionych we wniosku i nie narusza istniejącej regulacji prawnej. Stosownie do treści art. 141 a $ 1 k.k.w. dyrektor zakładu kamego może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariusza Służby Więziennej, osoby godnej zaufania lub samodzielnie, na czas nieprzekraczający 5 dni, w celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz w innych wypadkach szczególnie ważnych dla skazanego. Zestawiając powyższe z sytuacją opisaną przez skazanego Ł. K. we wniosku o udzielenie mu zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej w wybie cyt. przepisu (powieloną w skardze) zgodzić należało się z dyrektorem Aresztu Śledczego w B., iż owa sytuacja nie uprawnia go do skorzystania z tegoż szczególnego w swym trybie zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego. Pamiętać należy, że ocena ważności (wyjątkowości) wypadków, na Które skazany się powołuje nie może pozostawać wyłącznie w jego gestii, ale musi podlegać ocenie obiektywnej. Obiektywna ocena tych okoliczności musi zaś uwzględniać prawidłowość, że ograniczenie, które napotyka osoba odbywająca karę pozbawienia wolności w sferze swojego życia osobistego są naturalnymi i koniecznymi następstwami pobytu w zakładzie karnym, a zarazem odgrywają ważną rolę w realizacji celów kary. --- STRONA 2 --- o . Zgodzić się należy z autorem zaskarżonej decyzji, że sprawy na które powołuje się Ł. K. mogą zostać załatwione przez inne osoby, w tym matkę skazanego, bądź ustanowionego w tym celu pełnomocnika. Dlatego też Sąd Okręgowy nie uwzględnił skargi skazanego, przyjmując że zaskarżona przez niego decyzja jest decyzją słuszną, nienaruszającą obowiązujących przepisów prawa ani granic swobodnego uznania.