Postanowienie IV Kow 1097/21/s a.a.POSTANOWIENIE 7 maja 2021 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjar

--- STRONA 1 --- | Ata M . A.Sygn. akt IV Kow 1097/21/s a.a.POSTANOWIENIE 7 maja 2021 roku Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — sędzia SO Mariusz Pankowiec iiipo rozpoznaniu skargi obrońcy skazanego D. R. (R.) iiiLna decyzję dyrektora Zakładu Karnego w B. z 5 maja 2021r ki. (..) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art. 141a $ 1 kk.w. pod konwojem funkcjonariuszy Służby Więziennej na podstawie art. 7 $ 21 5k.k.w. postanawia uchylić zaskarżoną decyzję w zakresie konieczności korzystania przez skazanego z odzieży skarbowej w trakcie zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art. 1412 $ 1 k.k.w. pod konwojem funkcjonariuszy Służby Więziennej w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Decyzją z 5 maja 2021r dyrektor Zakładu Karnego w B. udzielił skazanemu D. R. zezwolenie na opuszczenie pod konwojem funkcjonariuszy Służby Więziennej jednostki penitencjarnej w dniu 11 maja 2021 r. w godzinach od 8:00 do 18:00 w celu uczestnictwa w ceremonii pogrzebu jego matki. Zaznaczył jednocześnie, że w celu zapobieżenia ucieczce konwój będzie realizowany w odzieży skarbowej, przy prewencyjnym użyciu na czas jego realizacji środków przymusu bezpośredniego w postaci kajdanek. Powyższa decyzja została zaskarżona przez obronę skazanego, który zarzucił jej: - błąd w ustaleniach faktycznych skutkujących uznaniem, że warunki bezpieczeństwa z związku z epidemią (...)19 uzasadniają udzielenie zgody skazanemu na opuszczenie Zakładu Karnego „ pod konwojem”, podczas gdy przebywanie skazanego poza Zakładem Karnym pod konwojem, w żadnej mierze nie wpłynie ma możliwość zakażenia się (...)19 i argumentacja Dyrektora jednostki penitencjarnej w tym zakresie jest bezzasadna, - naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 141 a $ 1 k.k.w. poprzez udzielenie skazanemu zgody na opuszczenie Zakładu Karnego „pod konwojem” w kajdankach na nogach oraz w tzw. odzieży skarbowej, w sytuacji gdy okoliczności sprawy takie jak postępowanie karnego w trakcie pobytu w Zakładzie Karnym, charakter czynów jakich się dopuścił oraz stosunkowo nieodległy koniec kary nie uzasadniają stosowania takich środków bezpieczeństwa. Wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez udzielenie zgody na opuszczenie przez D. R. Zakładu Karnego w związku z pogrzebem matki bez konwoju na okres od 10 do 14 maja 2021 r. Sąd penitencjarny ustalił i zważył, co następuje: Skarga skazanego jest zasadna jedynie w zakresie w jakim zmierz do wzruszenia zaskarżonego orzeczenia. Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.k.w skarga służy na decyzję wydaną z naruszeniem prawa. Tymczasem w ocenie Sądu zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o ocenę okoliczności podniesionych we wniosku, pód kątem istnienia przesłanek z art. 141 a $ lkk.w i nie'narusza istniejącej regulacji prawnej. --- STRONA 2 --- / : Stosownie do treści art. 141 a $ 1 k-k.w. dyrektor zakładu karnego może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariusza Służby Więziennej, osoby godnej zaufania lub samodzielnie, na czas nieprzekraczający 5 dni, w celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz w innych wypadkach szczególnie ważnych dla skazanego. Eksponowana w przepisie art. 141 a $ 1 k.k.w. konieczność udzielenie zezwolenia pod konwojem funkcjonariusza Służby Więziennej lub osoby godnej zaufania powinna jednak być brana pod uwagę jedynie wówczas, kiedy zachodzi obawa, iż zezwolenie nie zostanie wykorzystane zgodnie z przeznaczeniem lub że skazany w czasie jego wykorzystywania może naruszyć porządek prawny. Zdaniem Sądu w przypadku skazanego trudno o wyzbycie się wspomnianej w powyższych rozważaniach obawy niewłaściwego zachowania w trakcie korzystania z zezwolenia na opuszczenie zakładu kamnego. Postawiona względem niego przez decydenta negatywna prognoza kryminologiczno — społeczna znajduje pełne uzasadnienie w fakcie, iż jest on osobą wielokrotnie karaną. Otrzymał szereg szans na resocjalizację poza warunkami izolacji za sprawą orzekanych wobec niego kar wolnościowych i środków probacji warunkowego zawieszenia wykonania kary i z nich nie skorzystał — wchodził w kolejne konflikty z prawem (zob. Karta karna załączona do teczki osobopoznawcżej). Jego obecny, drugi z kolei pobyt w izolacji więziennej trwa od listopada 2019 r. i jest uwarunkowany odbywaniem kary 3 lat pozbawienia wolności wymierzonej mu wyrokiem łącznym w ramach sankcji za występki z art.288 $ 1 kk.,art. 279 $ 1 k.k. art. 286 $ 1 k.k. oraz art. 278 $ I k.k, Do jednostki penitencjarnej został doprowadzony. Ukrywał się przed wymiarem sprawiedliwości, czym spowodował uruchomienie procedury jego poszukiwania listem gończym. Przebywając w izolacji więziennej nie sprawia problemów dyscyplinarnych ani wychowawczych, niemniej nie wydaje się, aby był on nastawiony na czynienie postępów w procesie swojej resocjalizacji. Odbywa karę w systernie programowanego oddziaływania, ale jego zadania realizuje w stopniu jedynie umiarkowanym. Silnie utożsamia się z zasadami panującymi w podkulturze przestępczej. Udział w tej strukturze traktuje w sposób priorytetowy i prestiżowy. Zachodzi zatem obawa, że przebywając na wolności będzie podtrzymywał więzi ze środowiskiem zdemoralizowanym, co zwielokrotnia ryzyko naruszania przez niego norm prawnych. Zgodzić należało się z decydentem także w kwestii tego, Że konwojowanie skazanego w trakcie korzystania przez niego z zezwolenia na opuszczenie jednostki penitencjarnej znajduje uzasadnienie w reżimie sanitarnym, który z racji na wciąż panującą w kraju pandemię C.- 19 musi być utrzymany. Pozostawanie pod nadzorem funkcjonariuszy SW, jak i czasokres korzystania z zezwolenia (udzielonego mu na kilka godzin) ograniczy jego styczność z innymi osobami do stosownego minimurm, co winno zminimalizować ryzyko zakażenia wirusem. Możliwość opuszczenia przez skazanego jednostki penitencjarnej jest uwarunkowana sytuacją szczególną - śmiercią jego matki i zgłaszaną chęcią uczestnictwa w jej pogrzebie. Poza takimi sytuacjami osadzeni, z uwagi na stan pandemii, nie mają możliwość korzystania z zezwole na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej udzielanych im dotychczas chociażby w formie nagród ( z art. 138 $ 1 pkt 7i 8 k.k.w.). Utrzymywany jest także zakaz odwiedzin na terenie jednostki penitencjarnej. Odnosząc się do kwestii odzieży, w której skazany ma skorzystać w trakcie opuszczenia jednostki penitencjarnej w trybie art. 41a $ L kw. należy stwierdzić, iż w tym przedmiocie decyzja zastępcy dyrektora nie była prawidłowa. Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z 21 grudnia 2016 roku w sprawie regulaminu organizacyjno - porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności w $ 36 wskazuje, iż korzystając z przepustek lub zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego, skazany używa własnej odzieży, bielizny i obuwia. Jeżeli są one zniszczone lub nieodpowiednie ze względu na porę roku, zakład kamy wydaje w tym celu skazanemu do użytku odpowiednie odzież, bieliznę lub obuwie. Dlatego mając na uwadze powyższe Sąd uchylił w tym zakresie decyzję dyrektora Zakładu Karnego w B.. W pozostałym zakresie Sąd nie dopatrzył się, aby ww. decyzja naruszała istniejącą regulację prawną, bądź to przekraczała granicę swobodnego uznania. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.