Treść orzeczenia
--- STRONA 1 ---
ke
=
.
Sygn. akt IV Kow 1078/21/s
18 maja 2022 r.
Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie:
Przewodniczący - sędzia Dorota Sosna
po rozpoznaniu skargi skazanego A. B. na decyzję komisji penitencjarnej Aresztu Śledczego w B. z 7 kwietnia 2022 r. w
przedmiocie zakwalifikowania skazanego do dalszego odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego, w grupie i podgrupie
klasyfikacyjnej R-U7
na podstawie art.7 $ L, $21 $ 5k.k.w.
postanawia
zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy
Decyzją z 7 kwietnia 2022 r. komisja penitencjarna Aresztu Śledczego w B. zakwalifikowała skazanego A. B. do dalszego odbywania
kary w zakładzie karnym typu zamkniętego, w grupie kwalifikacyjnej R-1/t, co uzasadniła umiarkowaną oceną postępów skazanego
w resocjalizacji oraz wyznaczonym na dzień 12 maja bir. terminem przyjęcia go do oddziału terapeutycznego dla skazanych
uzależnionych od alkoholu Zakładu Karnego w B..
Odrej decyzji skazany wywiódł skargę. Podał, że jego zachowanie w oddziale mieszkalnym, jak i w pracy, którą świadczy na terenie
aresztu na rzecz kontrahenta zewnętrznego — firmy (...) w systemie bez konwojenta jest bez zarzutów. Utrzymywał, że nie otrzymuje
kar dyscyplinarnych, a to z tego względu, że zawsze wywiązuje się ze swoich obowiązków i nie narusza obowiązujących przepisów.
Wielokrotnie był już nagradzany regulaminowo, głównie w formie pochwał i uważa, że oczywistym następstwem takiej postawy
winno być umożliwienie mu odbywania kary w zakładzie karnym typu półotwartego. Wskazał, że w najbliższym czasie udaje się na
terapię do Zakładu Karnego w B. i będzie ją odbywał w półotwartym zakładzie. Fakt nieukończenia na tę chwilę terapii nie może
zatem w tej sprawie świadczyć na jego niekorzyść, tym bardziej, że ukończył program „ Krótkiej interwencji”, a uczestnicząc w
nim wykazał się oczekiwaną aktywnością. Zapewnił przy tym, że względem pracowników aresztu jest zawsze uprzejmy i grzeczny,
podobnie jak w stosunku do współosadzonych. Nie brał udziału w żadnych zdarzeniach nadzwyczajnych, w tym nie miał kontaktu
ze środkami psychoaktywnymi, nie posiadał w celi żadnych zakazanych przedmiotów.
Sąd Penitencjarny ustalił i zważył, co następuje:
A. B. zaskarżył decyzję komisji penitencjarnej Aresztu Śledczego
w B. z powodu jej niczasadności, jednakże zgromadzony w tej sprawie materiał dowodowy tegoż zarzutu nie potwierdza.
Zgodnie z brzmieniem art. 89 $ 1 k.k.w. skazanego przenosi się z zakładu karnego typu zamkniętego do zakładu typu półotwartego
lub otwartego, jeśli jego postawa i zachowanie za tym przemawiają.
Z danych zawartych w projekcie oceny okresowej skazanego A. B. (k. 8-9 akt sprawy), do którego nawiązuje argumentacja
zaskarżonej decyzji wynika wprost, że
w dotychczasowym okresie izolacji poczynił on jedynie umiarkowane postępy w procesie swojej izolacji.
Faktycznie przez ostatnie dwa lata izolacji funkcjonował bez zarzutów, nie dając tym samym powodów do oddziaływania na niego za
pomocą kar dyscyplinarnych. Był wielokrotnie nagradzany regulaminowo, w tym za wyróżniające zachowanie oraz zaangażowanie
i prawidłowość wykonywania obowiązków wynikających z zatrudnienia. W Areszcie Śledczym w B. pracował wpierw nieodpłatnie
jako pracownik gospodarczy, po czym z dniem
--- STRONA 2 ---
o .
16 czerwca 2021 r. został skierowany do pracy odpłatnej na rzecz kontrahenta zewnętrznego. Odbywał karę w systemie
programowanego oddziaływania, w ramach którego ukończył m.in. program readapracji społecznej „Bez promili na drodze” oraz
poddał się oddziaływaniom „Krótkiej interwencji”. W prowadzonych z nim rozmowach wychowawczych każdorazowo deklarował
krytycyzm w stosunku do popełnionych przestępstw oraz dotychczasowego trybu życia (zob. opinia penitencjarna o skazanym
sporządzona 1 marca 2022 r. do sprawy IV K. 306/22/wz, załączona do teczki osobopoznawczych).
Jeszcze w 2019 r., a konkretnie 5 września wyraził zgodę na objęcie go Jeczeniem
w zakresie uzależnienia od alkoholu w warunkach oddziału terapeutycznego (zob. oświadczenie załączone do teczki
osobopoznawczej). Z informacji zawartych w opinii psychologicznej sporządzonej 6 sierpnia 2019 r. w Areszcie Śledczym w L. nie
wynika jednak, aby na tamtą chwilę był on świadom powagi problemu uzależnienia. Przeciwnie — w jego oświadczeń wynikało, że
nie czuł się uzależnionym i nie posiadał motywacji do pracy w tym kierunku. Wnioskować zatem należy, że wyrażając zgodę na
poddanie się terapii uzależnienia kierował się nadzieją, że dzięki temu polepszy swoją sytuację, jako osadzonego, w tym na to, że
w niedalekiej przyszłości zostanie przeniesiony do zakładu karnego typu półotwartego. Skazany w treści skargi nie podważał
wprawdzie zasadności skierowania go na oddział terapeutyczny, niemniej wspomniał, że z już tytułu aktywnego uczestnictwa w
„Krótkiej interwencji” winien być awansowy do grupy półotwariej, co zresztą miano mu rzekomo obiecać.
W kontekście zarzutów skargi stwierdzić z całą stanowczością należało, że wzgląd na warunki i właściwości osobiste skazanego, które
determinowany nieskuteczność ponoszonych przez niego sankcji penalnych, z długimi pobytami w zakładach karnych włącznie,
uprawnia do przyjęcia, że mimo jego właściwego zachowania, które prezentował przez ostatnie dwa lata izolacji, na zmianę jego grupy
Klasyfikacyjnej było za wcześnie. Od osadzonych odbywających kary w zakładzie karnym typu półotwartego, jako że jest to zakład
o zmniejszonym nadzorze i izolacji oczekuje się zdolności do samodyscypliny i kontroli,
a osadzeni uzależnieni od alkoholu, wielokrotnie karani za przestępstwa popełnione w stanie nietrzeźwości, do których należy
skarżący, zaufania w tym względzie nie budzą. Szansą na zmianę tego stanu rzeczy jest odbycie, z dobrym efektem terapii
uzależnienia.
Skazany w treści skargi nadmienił, że świadczył zatrudnienie w systemie bez konwojenia. Była to jednak praca wykonywana
na terenie aresztu, a co Za tym idzie niepodobna było uznać, że były to warunki pozwalające na miarodajną ocenę stopnia jego
samodyscypliny, w tym w kontekście motywacji do zachowywania abstynencji od alkoholu.
Zauważenia na zakończenie wymagało, że skazany przebywa obecnie w oddziale terapeutycznym Zakładu Karnego w B., stąd
skierowanie go w przyszłości do zakładu karnego typu półotwartego pozostaje zatem kwestią otwartą, Termin końca przypada na
30 stycznia 2023 r.
Reasumując Sąd utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, jako nienaruszająca obowiązujących regulacji prawnych i zasady swobodnego
uznania.»
Słowa kluczowe
#orzeczenie#Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny#IV Kow 1078/21/s 18 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku TV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wy