Decyzja IV Kow 1044/22/s Dnia 4 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru n

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt IV Kow 1044/22/s Dnia 4 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Marek Zaniewski w sprawie skargi skazanego E. G. na decyzję dyrektora Aresztu Śledczego w B. z dnia 28 kwietnia 2022 roku w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego w trybie ait. 141a $1kkw. na podstawie art. 76 21 5 kk.w. postanawia zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Zaskarżoną decyzją dyrektor Aresztu Śledczego w B. odmówił skazanemu E. G. udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego w trybie art. 141a$1 kkw celem uczestnictwa w I Komunii Świętej chrześniaka w dniu 8 maja 2022 r. wskazując, iż wskazana przez skazanego okoliczność nie wyczerpuje przesłanek z art. 141a$1 kkw, a nadto podnosząc, iż wobec jego osoby zachodzi negatywna prognoza kryminologiczno-społeczna, co do właściwego wykorzystania udziełonego mu zezwolenia. Na powyższą decyzję skargę złożył skazany podnosząc, iż decyzja dyrektora aresztu jest dla niego krzywdząca bowiem nie uwzględnia jego zaangażowania w proces resocjalizacji w zakładzie karnym w sposób opisany w jego skardze w tym również samodzielne stawienie się do jednostki penitencjarnej. Wskazując na powyższe wniósł o uwzględnienie jego skargi i umożliwienie mu wzięcia udziału w uroczystości przyjęcia I Komunii Świętej przez jego chrześniaka. Sąd penitencjarny zważył co następuje: Skarga skazanego nie jest zasadna. Zgodnie z art. 7$1kkw skarga służy skazanemu na decyzję wydaną z naruszeniem prawa, a z taką sytuacją nie mamy w naszym przypadku do czynienia. Prawdą jest, że zamiar uczestniczenia przez skazanego w uroczystości I Komunii Świętej chrześniaka jest dla niego okolicznością niewątpliwie istotną, to jednak należy podzielić stanowisko Dyrektora Aresztu Śledczego w B., że nie jest to jednak wypadek szczególnie ważny w myśl art. 141a $ 1 kkw. Zauważyć bowiem należy, iż brak możliwości uczestniczenia osoby odbywającej karę pozbawienia wolności w uroczystościach rodzinnych i religijnych odbywających się poza terenem zakładu karnego jest naturalnym następstwem skazania. Skazany wchodząc po raz kolejny na drogę przestępstwa winien się liczyć z konsekwencjami swojego zachowania w tym również związanymi z życiem rodzinnym. Zważywszy dodatkowo, że przepis art. 141a $ I kkw jedynie pozwala, a nie obliguje do udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej, dyrektor zakładu karnego odmawiając uwzględnienia wniosku skazanego, skorzystał jedynie z dozwolonej prawem możliwości, Sąd zatem nie miał podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa ani przekroczenia granic uznaniowości, 'W świetle powyższego Sąd orzekł jak w sentencji. .