Decyzja IV Kow 1038/22/s 16 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wy

--- STRONA 1 --- . Sygn. akt IV Kow 1038/22/s 16 maja 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — sędzia SO Marek Zaniewski po rozpoznaniu skargi skazanego G. S. na decyzję dyrektora Aresztu Śledczego w B. z 27 kwietnia 2022 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art. I41a $ 1 k.k.w. na podstawie art. 7 $ 1, 2,3i 5k.k.w. postanawia zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy Skazany G. S. zwrócił się do dyrektora Aresztu Śledczego w B. z wnioskiem o udzielenie mu w trybie art. 141 a $ 1 k.k.w. zezwolenia na opuszczenie jednostki penitencjarnej bez konwoju w celu wykonania prac remontowych w mieszkaniu, które zajmuje jego konkubina wraz z jego synem. Wskazał, iż wykonanie tych prac umożliwi jego konkubinie odstąpienie opłaty za mieszkanie na okres jednego miesiąca. Decyzją z 27 kwietnia 2022 r. dyrektora Aresztu Śledczego w B. nie przychylił się do ww. wniosku. W uzasadnieniu decyzji podał, że wskazane przez skazanego okoliczności nie wyczerpują przesłanek wskazanych w art. 141a$1 kkw , bowiem brak możliwości udzielenia bezpośredniej pomocy bliskim jest nataralną konsekwencją odbywania kary pozbawienia wolności, a skazanemu przed odbyciem kary powinno towarzyszyć poczucie obowiązku zabezpieczenia bytowego rodziny, a nadto podnosząc, iż wobec osoby skazanego kształtuje się negatywnie prognoza kryminologiczno-społeczna na czas zezwolenia. Na powyższą decyzję skazany złożył skargę. Podniósł, iż dyrektor aresztu błędnie ocenił jego aktualną sytuację rodzinną wskazaną we wniosku przyjmując o braku przesłanek Z art. 14La$1 kkw. Wskazał w swojej skardze, iż dyrektor aresztu przy rozpoznaniu wniosku nie wziął pod uwagę jego zaangażowania w proces resocjalizacji, nieodległy termin końca kary, jak też wykonywanie przez niego prac społecznych. Podniósł też w swojej skardze, iż posiada zadłużenie alimentacyjne na rzecz syna F., a także podnosząc trudną sytuację materialną jego konkubiny, której dochody przekraczają możliwości opłacenia stancji. Z uwagi na powyższe wniósł o uwzględnienie jego skargi i udzielenie mu wspomnianego zezwolenia na opuszczenie jednostki penitencjarnej. Sąd Penitencjarny ustalił i zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.k.w skarga służy na decyzję wydaną z naruszeniem prawa. Stosownie do treści art. 141 a $ 1 k.k.w. dyrektor zakładu karnego może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariusza Służby Więziennej, osoby godnej zaufania lub samodzielnie, na czas nieprzekraczający 5 dni, w celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz w innych wypadkach szczególnie ważnych dla skazanego. Zestawiając powyższe z sytuacją opisaną we wniosku o udżielenie zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie cyt. przepisu (powieloną w skardze) zgodzić należało się z dyrektorem Aresztu Śledczego w B., iż nie uprawnia ona do skorzystania z tegoż szczególnego w swym trybie zezwolenia. --- STRONA 2 --- * Pamiętać należy, że ocena okoliczności, na które skazany się powołuje w kontekście spełnienia przesłanek z art. 141 a $ 1 k.k.w. nie może pozostawać wyłącznie w jego gestii, ale musi podlegać ocenie obiektywnej. Obiektywna ocena musi zaś uwzględniać tę prawidłowość, że ograniczenie, które napotyka osoba odbywająca karę pozbawienia wolności w sferze swojego życia osobistego bądź rodzinnego są naturalnymi i koniecznymi następstwami pobytu w zakładzie karnym, ogrywającymi zarazem ważną rolę w realizacji celów kary. Skazany wchodząc po raz kolejny na drogę przestępstwa winien się liczyć z ujemnymi konsekwencjami swojego zachowania 'w tym również dla życia rodzinnego. Niezależnie od tego stwierdzić należało, że z wywiadu środowiskowego znajdującego się w aktach sprawy TV K. (...pr wynika, iż konkubina skazanego nie pozostaje bez środków do życia, otrzymuje świadczenie 500 + zasiłek rodzinny w wysokości 95 zł. korzysta z zasiłków celowych z opieki społecznej, jak też miała otrzymywać alimenty na syna w kwocie 300 zł. Otrzymuje też pomoc materialną od swoich rodziców i matki skazanego. Zresztą konkubina skazanego może się przecież zwrócić do opieki społecznej właściwej dla jej miejsca zamieszkania o przyznanie jej dodatku mieszkaniowego. Nie ulega zatem wątpliwości, iż kilkudniowy pobyt skazanego w miejscu zamieszania w żaden sposób nie poprawi w sposób zasadniczy sytuacji materialnej jego rodziny, Sąd penitencjarny podziela też stanowisko dyrektora aresztu co do występowania po stronie skazanego negatywnej prognozy kryminologiczno-społecznej, co do właściwego wykorzystania udzielonego mu zezwolenia, jeśli się weźmie pod uwagę nagminne naruszania przez niego porządku prawnego i znaczny stopień jego demoralizacji, okoliczności i charakter czynu za który odbywa orzeczoną 'karę pozbawienia wolności, jak też niepowrót z zatrudnienia poza jednostką penitencjarną w trakcie poprzedniego odbywania przez niego kary pozbawienia wolności w 2012 r. Dlatego też Sąd Okręgowy nie uwzględnił skargi skazanego, przyjmując że zaskarżona przez niego decyzja jest decyzją słuszną, nienaruszającą obowiązujących przepisów prawa ani granic swobodnego uznania.