Postanowienie IV Kow 1008/22/s a.a.POSTANOWIENIE 29 kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitenc

--- STRONA 1 --- ODZIEŻ SZASAA | KRD Koi EL * 1.Sygn. akt IV Kow 1008/22/s a.a.POSTANOWIENIE 29 kwietnia 2022 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku IV Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący — sędzia SO Marek Zaniewski iiipo rozpoznaniu skargi skazanego S. $. na decyzję dyrektora Aresztu Śledczego w H. z 12 kwietnia 2022 r. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art. 141a $ I k.k.w. pod konwojem funkcjonariuszy Służby Więziennej na podstawie art. 7 $ 21 S k.k.w. postanawia: zmienić zaskarżoną decyzję w ten sposób, że wskazać, że skazany W trakcie korzystania zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariuszy Służby Więziennej może korzystać z odzieży własnej, w pozostałym zakresie zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy. Decyzją z 12 kwietnia 2022 r. dyrektor Aresztu Śledczego w H. udzielił skazanemu S. S. zezwolenie na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art. 141 a $ I k.k.w. pod konwojem funkcjonariuszy Służby Więziennej celem uczestnictwa w uroczystości chrztu wnuka. Powyższą decyzję zaskarżył obrońca skazanego, zarzucając jej: - naruszenie art. 7 k.p.k. W zw. z art. 92 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. w zw. z art. 1 $ 2k.k.w. polegające na oparciu orzeczenia jedynie na części materiału dowodowego niekorzystnego dla skazanego przekroczeniu granicy swobodnej oceny dowodów, na których oparto rozstrzygnięcie w przedmiocie udzielenia zezwolenia na czasowe opuszczenie Aresztu Śledczego w H. w konwoju funkcjonariuszy Służby Więziennej wobec skazanego S. $., : - dyrektor a quo pomija, że skazany po puszczeniu Aresztu Śledczego będzie przebywał w swoim domu rodzinnym, w otoczeniu osób najbliższych, które mogą zostać uznane za osoby godne zaufania zaś sazany deklaruje należyte wykorzystanie przepustki, - brak jest jakichkolwiek dowodów potwierdzających negatywną prognozę kryminologiczno — społeczną, zaś postawa skazanego jest poprawna, należycie żachowuje się w warunkach izolacyjnych, ma świadomość konieczności odbycia kary pozbawienia wolności oraz. chce się ubiegać o warunkowe przedterminowe zwolnienie z odbycia reszty kary pozbawienia wolności, co wskazuje na pozytywną prognozę kryminologiczną, A nadto: - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenie, mający wpływ na jego treść, polegający na niewłaściwym przyjęciu, że wobec skazanego S. S. zachodzi negatywna prognoza kryminologiczno- społeczna, w sytuacji gdy jego postawa i zachowanie w jednostce penitencjarnej kształtuje się poprawnie, przestrzega regulaminu, a jego sytuacja życiowa uzasadnia przypuszczenie, że mimo braku konwoju funkcjonariuszy Służby Więziennej będzie przestrzegał zasad czasowego opuszczenia Aresztu Śledczego. " Wniósł o zmianę decyzji i udzielenie skazanemu S. S. zezwolenia na samodzielne czasowe opuszczenie Aresztu --- STRONA 2 --- . . Śledczego w H. w dniach 29 kwietnia 2022 r. do 3 maja 2022 r. Sąd penitencjarny ustalił i zważył, co następuje: Skarga obrońcy skazanego jest zasadna jedynie w zakresie, w jakim zmierza do uchylenia obowiązku korzystania przez niego z zezwolenia na czasowe opuszczenie zakładu karnego z odzieży skarbowej. Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.k.w skarga służy na decyzję wydaną z naruszeniem prawa, a takowego naruszenia Sąd penitencjarny w przedmiotowej sprawie nie stwierdził. Stosownie do treści art. 141 a $ 1 k.k.w. dyrektor zakładu karnego może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariusza Służby Więziennej, osoby godnej zaufania lub samodzielnie, na czas nieprzekraczający 5 dni, w celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz w innych wypadkach szczególnie ważnych dla skazanego. W dyspozycji ww. przepisu nie ujęto wytycznych w oparciu, o które należałoby rozstrzygać o tym, czy skazany, w przypadku spełnienia ku temu przesłanek, winien korzystać z zezwolenia na czasowe opuszczenie jednostki penitencjarnej samodzielnie czy w asyście funkcjonariuszy Służby Więziennej. Oczywistym był jednak, że asysta funkcjonariuszy SW mogła być uznana za konieczną w przypadku niemożności postawienia wobec wnioskującego o przedmiotowe zezwolenie pozytywnej prognozy kryminologiczno- społecznej. W stosunku do skazanego S. $. nie można postawić takiej pozytywnej prognozy. Odbywa on karę 11 lat pozbawienia wolności orzeczoną za nielegalny transport na dużą skałę substancji psychotropowych przez granicę Euroazjatyckiej Wspólnoty (...) to jest za przestępstwa z art. 55 ust. 3 art. 56 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Termiń końca tej kary jest jeszcze bardzo odległy — przypada na 3 czerwca 2029 r., a zachowanie, które prezentuje w trackie jej odbywania jest oceniane jako niczym się niewyróżniające iraczej biernej w stosunku do procesu resocjalizacji. Odbywa karę w systernie zwykłym. Wzgląd na wszystkie te okoliczności nie pozwala na obdarzenie skazanego zaufaniem, a przez to na udzielenie mu zezwolenia na samodzielne opuszczenie jednostki penitencjarnej w celu udziału w uroczystości Chrztu swojego wnuka. Skazany popełniając przestępstwo tak wielkiej wagi winien zdawać sobie sprawę, że trafi do zakładu karnego i to na długie lata, a w konsekwencji przyjdzie mu się zmierzyć z rozłąka z bliskimi i niemożnością uczestniczenia w uroczystościach rodzinnych. Jako, że uroczystość Chrztu wnuka została uznana za okoliczność „ ważną” w rozumieniu art. 141 a $ | k.k.w. winien otrzymać możliwość wzięcia w niej udziału, aczkolwiek w asyście funkcjonariuszy Policji. Odnosząc się do kwestii odzieży, w której skazany ma skorzystać w trakcie opuszczenia jednostki penitencjarnej w trybie art. 141a $ I kw. należy stwierdzić, iż w tym przedmiocie decyzja dyrektora Aresztu nie była słuszna. Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z 21 grudnia 2016 roku w sprawie regulaminu organizacyjno - porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności w $ 36 wskazuje, iż korzystając z przepustek lub zezwolenia na opuszczenie zakładu kamnego, skazany używa własnej odzieży, bielizny i obuwia, Jeżeli są one zniszczone lub nieodpowiednie ze względu na porę roku, zakład karny wydaje w tym celu skazanemu do użytku odpowiednie odzież, bieliznę łub obuwie. Dlatego mając na uwadze powyższe Sąd zmienił w tym zakresie decyzję dyrektora Aresztu Śledczego w H.. W pozostałym zakresie Sąd nie dopatrzył się, aby zaskarżona decyzja naruszała istniejącą regulację prawną, przy czym nie przekraczała także granic swobodnego uznania. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.