Wyrok IV Ca 664

--- STRONA 1 --- Sygn. akt IV Ca 664/12 1 '4» 1»  ;~,~ . ,3! fig;$5‘ ¢=~=t> .~ WYROAKA W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POIJSKIEJ Dnia 08 kwietnia 2013 r. Sa,d Okrvggowy WarszawaPraga w Warszawie IV Wydzizfi Cywilny Odwoiawczy W sldadzie: _ Przewodniczqcy . Sa=;dzia SO Wojciech Szczqska (sprawozdawca) Segdziowie  SO Maigorzata TruskolaskaZuczek —  SR (del.) Pawe} Iwaniuk Protokolant asystent sgdziego Karolina Ilkowska — Urbauiska p0 rozpoznaniu W dniu 08 kwietnia 2013 r. w Warszawie na rozprawie _  ‘ ' sprawy z powédztwa A. ' S V przefiwko _)Skarb0wi Pafistwa reprezentowanemu przéz Dyrektora Aresztu §ledczeg0 9 Q J 0 zapiatc; na skutek apelacji powoda ” od wyroku Sa,du Rejonowego dla Warszawy PragiPélnoc W Warszawie z dnia 26 stycznia 2012 r., vsygn. akt II C 54/'10 ~ oddala apelacjq --- STRONA 2 --- Sygn. akt IV Ca 664512 UZASADNIENIE . Powéd A I ‘ Si ‘ vs,/ni6sI 0 zasgdzenie na jego rzecz 0d pozwanego Skarbu Paxistwa — Dyrektora Aresztu Sledczego I => ° ‘ kwoty 50 000 2% tytuiem zadoééuczynienia oraz 10 000 21 na cel Sp0Iecz§1y — Fundacja Ewy Biaszczyk ,,A kogo”. Pozwany w"nic'>s% 0 oddalenie powédztwa i zasagdzenie na jego rzecz od powoda kosztéw procesu. I ' ' Wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r. Sqd Rejonowy dia Warszawy PragiPéinoc w Warszawie oddalil powédztwo, nie obciqzajqc powoda kosztfini procesu. Segd Rejonowy ustaliI, i2 powéd by} pozbawiony wolnoéci 0d 20 maja 2005 r. do 20 Iistopada 2011 r. Przed uprawomocnicniem sic; Wyroku skazujqcego powoda na kare; pozbawienia wolnoéci zgiosil on W Areszcie Sledczym Q ~ G F’ do karty ewidencji widzefi 6 bliskich mu oséb: maik¢, k0nl<ubine;, brata “i jego zone; oraz cziorfiaéw fodziny ojca. Osoby te zostaiy takze wpisane do analogicznej karty p0 rozpocztpciu przez powoda odbywania kary W Zakladzie Kamym. Najc2=';éciej odwiedzaly powoda matka i Ifonkubina, widzenia odbywzfly sic; 2 reguly raz w miesiqcu. Podczaspobytu W Areszcie Sleclczym ( 9 ‘F  2 _ , w czerwcu 2009 r. powéd ztozyi Wniosek 0 dopisanie karty ewidencyj ne_] Widze A". . J..  dalekiego krewnego oraz D . ‘ W  ' ~ serdecznego kcIegi. Osoby te w korespondencji z powodem deklarowaly chqé od go. Dy1'ekt0rAresztu §ledczeg0  {~ =  _  nie uwzglz;d.niI wni0Skup0W0da1n1e wyrazil zgody na o'€l'WiBTi'ZTE1nie g0_fifiéZ"'W§kaZfin—Y6HWY'Zéj"I1“I'&;ZC2y2"fi;"N%1_t¢‘Z1'6T§§/Zj¢"pUW(it1‘W‘ dniu.,_Q9 lipca 2009 r. Wni6s% skargg do Sqdu Okrggowego WarszawaPraga W Warszawie. Skargaxzostaia przckazana do Sqdu Okrqgowego W Lodzi. Dnia 30 Wrzeénia 2009 Sgdzia Wydziahl VII Pcnitencjarnego tego Sqdu odpowiedzizfl na skarge; powoda przedstawiajqc stanowisko, Ze zaskarzona decyzja jest prawidiowa. W dacie orzekailia przez Sa,d Rejonowy powéd byi zarej estrowany jako bezrobotny, bez prawa do zasflku.  Sad Rejonowy nie dal wiary zeznaniom powoda w czgéci dotyczqcej jego bliskich relacji z A. J. i D ' W ' ., jako Wyiqcznie g0I0sIOW11ym. Wniosek dowodowy powoda 0 dohgczenie karty widzefl na okolicznoéé, Ze nie byly one czgste, zostai oddalony, bowiem zdaniem Sqdu Rejonowcgo okolicznoéé p0z0stawaIa bez znaczenia dla oceny zasadnoéci powédztwa. Sa,d Rejonowy miaI na uwadze, Ze powéd dochodzil od pozwanego zaplaty zadoééuczynienia za naruszenie jego débr osobistych polegajqce na uniemofzliwianiu kontaktu z osobami bliskirni. Podstawa, prawns; roszczenia sq przepisy art. 23 kc, 24 § 1 kc i art. 448 kc. Zdaniem Sa,du Rejonowégo nie zostaly spelnione ustawowe przes%anl<i waru.nl<uja,ce odpowiedzialnoéé za naruszenie débr osobistych powoda. Sa,d Rejonowy uznal, 12 skoro powédztwo 0 zadoééuczynienie osoba, ktércj dobra osobiste zostalzy naruszone, moze wytoczyé wyIa,cznie przeciwko temu, kto dane dobro narusz}/I swoim dziahlniem lub zaniechaniem, niezgodnym z obowiqzujqcymhprawem, to mozliwosié przypisania powodowi legitymacji czyrmej, a pozwanemu legitymacji biernej uzaleznione jest 0d zaistnicnia naruszenia obovviqzujqcego p0rza1dl<u_prawneg0 poprzez niezgodne z prawcm clzialanie lub zaniéchanie pozwanego. Sad Rejonowy pocldai analizie przcpisy art. I02 pkt. 2 kkw, art. 105 § 1 kkw i art. 105a § 4" kkwi uznal, Zedziaianie polegajgce na uniemozliwieniu widzenia --- STRONA 3 --- powoda z A". . '. J  _ i D ' W ' mogtoby byé postrzegane jako naruszajace prawo powoda, o ile stanowiioby naduzycie przez dyrektora aresztu sledczego uprawniefi przyznanych mu W art. 105a § 4 kkw i prowadzitoby do nieuzasadnionego ograniczenia prawa powoda, wynikajaoego z art. 105 § 1 kkw. Bytoby tak Wowczas, gdyby wskazani W5/Zej mezczyini byli ,,cz1onkami rodziny” lub .,inn}/mi osobami bliskimi” — W przeciwnym Wypadku odmowa zezwolenia na widzenia powoda z nimi miescitaby sie w granicach uprawnieri dyrektora aresztu sledczego. . Dla okreslenia, kto naIeZy do ,,rodziny i innych osob bliskich” Sad Rej onowy odwoiai sie do detinicji osob najbliiszych, zawartej w art. 115 § 11 kk. i uznai, Ze powod nie wykazai, by A" Jr i D . ' W< nalezeli do tych oséb, mimo 2e to na nim spoczywai ciezar dowodu. Powod nie przedstawil dyrektorowi aresztu siedczego, w ktorym przebywat, argumentaoj i majacej uzasadnié, 2e mezczyini ci sa czionkami jego rodziny, bada Iaczy go z nimi szczegolna wioi emocjonalna. Zdaniem Sadu Rejonowego nie do przyjecia jest teza powoda, i2 brak jest po stronie administracji zak1adu karnego mozliwosoi ograniczenia jego prawa do widzenia z osobami, ktore WS1(2tZ8.1 jako osoby bliskie, przy braku jakiegokolwiek uzasadnienia powoda w tym zakresie, bowiem oznaczaioby to swobodny dostep do powoda kazdej wskazanej przez niego osoby trzeciej, co staioby W oczywistej sprzecznosci z sama istota odbywania kary izolacyjnej. W ocenie Sadu Rejonowego natura kary pozbawienia wolnosci winna przernawiaé za scisia interpretacja prawa osadzonego do ,,utrzymyWa.nia wiezi z rodzina i innymi osobami bliskimi”, zatem wiei biiskosci musi mieé charakter silny, emocjonainie odpowiadajacy wieziom z osobami najblizszymi w rozumieniu art. 115 § 11 kk. Powod istnienia takiej relacji bliskosci nie wykazat. Zdaniem Sadu Rejonowego odmowa uwzglednienia Wniosku powoda o zgode nna widzenia Z A ' J. i D ‘ W nie stanowi naruszenia art. 8 ust. 2 Konwencji 0 ochronie praw cziowieka i podstawowych Wartosci. Zastosowany przez dyrektora aresztu sledczego przepis art. 105a § 4 kkw jest proporcjonalny do realizowanego uzasadnionego celu i wpisuje sie W margines swobody, pozostawiony Polsce, jako stronie tej konwencji. \ Poniewaz powod nie wykazat, aby wskazani Wyzej mezczyini kwalifikowali sie do grona rodziny lub innych osob bliskich, brak zgody dyrektora aresztu sledczego na Widzema z nimi W pe1ni odpowiadai prawn, co wyklucza odpowiedzialnosé pozwanego, przewidziana w art. 448 kc i musiaio prowadzié do oddalenia powodztwa. Mimo tego, Ze powod przegrat spor, Sad Rejonowy 2 mocy art. 102 kpc nie obciazyi go kosztarni procesu, z uwagi na to, Ze jest on osoba bezrobotna, co do ktorej orzeozono o niepehlosprawnosci. ' ' Powod Wniosi apelacje od wyroku Sadu Rejonowego i zaskarzywszy go w caiosci zadai jego zmiany i uwzglednienia powoclztwa w caloéci. Zaskarzonemu orzeczeniu zarzucit naruszenie art. 23 kc i art. 24 kc w zw. Z art. I02 pkt. 2 kkw i art. 448 kc ,,przez ich niewtasciwe zastosowanie i interpretacje i W konsekwencji uznanie, Ze pozwany nie namszyi dobr osobistych powoda, tj; jego godnosci, czci praz traktowanie powoda, odbywajacego kare pozbawienia woinosci, W sposob okmtny, uniemozliwiajac Widzefi z osobami dla powoda bliskimi”, ponadto zarzucit ,,naruszenie i obraze przepisow procesowych dotyczacych przedmiotu i oceny dowodow tj. art. 210 kpc w zwiazku z art. 227 kpc, oraz wadliwe sporzadzenie wyroku opartego na oéwiadczeniach pozwanego a takize upartym, pomijanym przez Sad a przywotanym przez powoda zapisie kodeksowym w art. 102 pkt. 2 kkw oraz art. 205 § 1 kkw, a takze oatkowitym pomijaniu dowodow zglaszanych przez powoda”. Powod zarzucil takie ,,b1edna interpretacje przepisow prawa ujetych w art. 115 § 11 kk i twierdzenie, ii ustawodawca miai to samo na uwadze tj. osoby najbliisze, do ktorych zaliczyi najbiiisza rodzina, dokonujac zapisu w art. 102 pkt. 2 l<1<w”, oraz ,,odrzuce1iie wszystkich wnioskow dowodowych powoda”. " Pozwany nie zaj a1 stanowiska wobec apelacji.  Sad Okregowy zwazyi, co nasteptije: _ 1 --- STRONA 4 --- Apelaoja nie jest zasadna, bowiem zaskarzony Wyrok, mimo czesoiowo biednego uzasadnienia odpowiada prawu. Racje ma powod, zarzucajac Sadowi Rejonowemu, i2 pojecie ,,inne osoby bliskie”, zawarte W art. 102 pkt. 2 kkw, alt. 105 § 1 kkw i art. 105a § 4 kkw, niezasadnie utozsamia z pojeciem ,,osob najblizszych”, zdefiniowanyoh wart. 115 § 11 kk. Sad Okregowy podziela stanowisko Kazimierza Postulskiego, autora Komentarza do Kodeksu karnego Wykonawczego (Wyd. Woiters Kluwer Polska, 2012), i2 ,,pojecie ,,cz1one1< rodziny i inna osoba biiska” (art. 102 pkt. 2 kkw) nie jest tozsame Z pojeciem osoby najblizszej, ktore definiuje art. 115 § I1 kk. Nie ma on W tym przypadku zastosowania. (. . .) Rowniez krag osob biiskich jest szerszy, niz wymieniony W art..115 § 11 kk, w ktérym mowi sie tyiko o osobach najblizszych. O biiskoéci decyduje wiec sytuacja faktyczna konkretnego przypadku, a nie skatalogowana W ustawie.” Powyisze oznacza, i2 brak jest podstaw prawnych do tego, aby co_ do zasady przyjmowaé, i2 do Widzenia z osobami nie nalezacyrni do osob najblizszych w rozumieniu art. 115 § 11 kk mial zastosowanie przepis art. 105“a\§ 4 kkw, tzn. skazany moie otrzymaé widzenie 2 takimi osobami tylko. za zezwoleniem dyrektora Zakiadu karnego. Nie oznacza to jednak, Ze kazda osoba, wskazana przez skazanego jako osoba bliska, moze kontaktowaé siq: "z nim przez widzenia bez koniecznosci uzyskania zgody dyrektora zakiadu karnego. Gdyby tak miaio byé, ustawodawca nie zawariby W omawianej ustawie przepisu art. 105a § 4 kkw, ktory ogranicza prawo skazanego do widzefi. Przyjecie, 2e Widzenie z kazda osoba Wskazana przez skazanego jako bliska dla niego nie Wymaga zgody dyrektora zakiadu kamego oznaczatoby, ze przepis art. 105a § 4 kkw jest zbedny. Przepis ten ustanawia dwie odmiemiie traktowane kategorie osob, z jakimi skazany moze utrzymywaé kontakt poprzez Widzenia — czionkowie rodziny i inne osoby bliskie, Widzenie Z ktorymi nie Wymaga zgody dyrektora zaktadu karnego, oraz osoby nie mieszczace sie W tym kregu, do Widzezi z ktoryrni ma zastosowanie art. 105a .§ 4 kkw. O ile to, czy osoba wskazana przez skazanego jest czionkiem jego rodziny stanowi okoiicznosé iatwa do ustalenia, o tyle zakwalifikowanie jej do kategorii osob bliskich, poza oczywistymi przypadkarni, obejmujacymi np. osoby jrozostajace W konkubinacie, wymaga przedstawienia przez zainteresowanych odpowiedniej argumentacji majacej na colu Wykazanie, Ze Iaczy ich szczegolna relacja bliskoéci. W niniej szej sprawie powod nie uzasadnii przekonujaco, Ze osoby wskazane Dyrektorowi Aresztu §1edczego ' E =* ~' _  sa dla niego biiskie. Wobec powyzszego brak byio podstaw do uznania, i2 osoby te mogiy odbywaé z nim Widzenia bez zgody Dyrektora Aresztu §iedczego .'<= we .‘\’ .. Odmowa, W ttybie art. 105a § 4 kl(W, zezwoienia na Widzenia z nimi nie inogia zatem automatycznie skutkowaé naruszeniem dobra osobistego powoda W postaci prawa do utrzymywania kontaktow z osobami bliskimi. Rozwazaé mozna jedynie, czy odmowa zgody na widzenia W trybie art. 105a § 4 kkw byia naiezycie uzasadniona. Zdaniem Sadu Okregowego nie stanowi prawidiowego uzasadnienia odmowy zezwolenia na Widzenie powoiywanie jako podstawy tej odmowy faktu uprzedniego tyznczasowego aresztowania jednej Z osob, Wskazanych przez powoda. Powod nie Wykazai jednak, by odmowa widzenia z Wskazanymi przezefi osobami, ktorych relacji Z nim nie sposob uznaé za szczegolnie biiskie (powod okolicznosci tej nie probowai nawet udowodnic), ktora mozna uznaé za arbitralna, skutkowala naruszeniem jego dobr osobistych. Sad Rejonowy oddalajao powodztwo nie naruszyt zatem art. 23 kc, 24 kc w zw. z art. 102 pkt. 2 kkw i art. 448 kc. r Niezrozumiaiy jest zarzut ,,caikowitego pomijania” przez Sad Rejonowy .,doWodoW zgiaszanych przez powoda”. Powod zgiosiiwniosek o doiaczenie akt Sadu Okregowego w Lodzi Wydziaiu VI Penitencjarnego, dotyczacych jego skargi na odmowo Widzefi (k. 99) i akta te zostaty do akt niniejszej sprawy doiaczone, a Sad Rejonowy dopuslcit dowod z dokumentow zawartych W tych aktach ,,na okolicznosé skarg skiadanych przez powoda i sposobu ich rozstrzygniecia” (k. 106). Poinadtorpowod wniosi o dopuszczenie dowodu z karty --- STRONA 5 --- Widzefi ,,na okolicznosé tego, Ze nie miai czesto widzefi” i oswiadczyi, Ze innych Wnioskow dowodowych nie zgiasza (k. 1.08). Zgodnie z przepisernart. 22? kpc przedmiotem. dowodu sa fakty majace dia rozstrzygniecia sprawy istotne znaczenie. Brakjest podstaw do uznania, i2 okreslenie czestotiiwosci widzefi, ktore miai powod z caionkami rodziny i osobami bliskimi, miaio istotne znaczenie dla rozstrzygniecia niniejszej sprawy, ktorej przedrniotem ‘oyio zarzucane przez powoda naruszenio jego dobr osobistych poprzez bezprawna odmowe zgody na Widzenia z innymi wskazanymi przez powoda osobami. Oddalajac zatem ten wniosek dowodowy powoda Sad Rejonowy nie naruszyt art. 227 kpc. Bezzasadny jest, blizej nie uzasadniony, zarzut naruszenia art. 210 kpc. Majac powyzsze na uwadze Sad Okregowy 2 mocy art. 385 kpc oddaiii apelacje. \