Postanowienie Ill ZP 27/00

--- STRONA 1 --- __ __ _ __ _______ __j__ ____ II1 CK 266102 tekst Wyrok Sadu Najwyiszego z dnia 16 styoznia 2004 r. lil CK 266102 1. Wynikajace z art. 212 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. 0 gospodarce nieruchomoéciami prawo do zaliozenia wartoéci pozostawionych nieruchomoéci stanowi jedyna dopuszczaina forme rekompensaty pozoétawionych nieruchomoéci. Wykluczona zatem jest wypiata ekwiwalentu pienieznego za pozostawione nieruchomoéci. Uprawnienia do takiego ekwiwalentu nie da sia w szczegolnoéci wywieéé z tzw. umow republikanskich. 2. Wykiadni art. 212 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. 0 gospodarce nieruchomoéciami, wykiuczajacej odpowiedzialnoéé deliktowa wobec osoby uprawnionej z powodu pozbawienia jej mozliwoéci zakupu dziaiki, budynku lub lokalu na warunkach okreélonych w tyrn przepisie, nie da sia pogodzié z gwarancjami Konwencji o ochronie Praw Cziowieka i Podstawowych Woinoéci oraz Konstytucji. Jednym z przejawow ochrony praw majatkowych zarowno cywilnych, jak pubiicznych jest przyznanie uprawnionemu odszkodowania obejmujacego uszczerbek majatkowy spowodowany naruszeniem jego prawa w wyniku czynu niedozwolonego. Odmowienie takiej ochrony wynikajacemu z art. 212 ustawy o gdspodarce nieruchomoéciami. prawu do zaliczenia wartoéci pozostawionych nieruchomoéoi naruszaioby wiac niewatptiwie przewidziana w art. 64 ust. 2 Konstytucji rowna dia wszystkich ochrone praw majatkowyoh. Jezeli zatem osobe majaca prawo Wynikajace z art. 212 ustawy 0 gospodarce nieruohomoéciami pozbawiono moznoéci realizacji tego prawa w nastepstwie postepowania noszacego __znamiona czynu niedozwolonego, moze ona domagaé sie naprawienia wynikiej dla niej stad szkody. Oczywiéoie, ciazar dowodu wyrzadzenia szkody oraz wysokoéci poniesionej szkody spoczywa na tej osobie (art. 6 k.c.).  LEXnr163999 " 163999 : ai:t.J2J2 Sktad orzekajqcy '  Przewodniczacy: Sedzia SN Kazimieiz Zawada (spr.). Sedziowie SN: Bronistaw Czech, lwona Koper. Sentencja " " Sad Najwyzszy w sprawie z powodztwa Janiny K. przeciwko Skarbowi Pafistwa  Prezydentowi Miasta K. 0 zapiate, po rozpoznaniu na rozprawie w lzbie Cywilnej w dniu 16 styoznia 2004 r. kasacji powodki od wyroku Sadu Apelacyjnego w K. z dnia 25 styoznia 2002 r., uohyla zaskarzony wyrok i przekazuje sprawe Sqdowi Apelacyjnemu w K. do ponownego rozpoznania i rozstrzygniaoia o kosztach postepowania kasacyjnego. Uzasadnienie faktyczne V Janina K. w uzasadnieniu pozwu 0 zasadzenie 165.000 zt od Skarbu Parfistwa  Prezydenta Miasta K. wskazaia, 2e nie jest w stanie zrealizowaé na terenie K. przysiugujacego jej na podstawie atL2.12 ustawy z dnia 21 sierpnia 199? r. o gospodarce nieruchomoéciami (iedn. tekst: Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.  dalej: u.g.n.} prawa do zaliczenia" mienia 0 wartoéci 165.000 zi, pozostawionego na ziemiach nalezacych obecnie do Ukrainy, na poczet ceny sprzedazy nieruchomoéci Skarbu Pafistwa. < Sad Apelacyjny zaskarzonym w catoéci wyrokiem oddalii apelacje powodki od oddatajacego powodztwo wyroku Sadu Okregowego z dnia 12 paidziernika 2001 r. W oceniej Sadu Apelacyjnego, przewidziane w 1I.|:t._2l2 u.g.n. prawo do zaliczenia wartoéci nieruchomoéci pozostawionych na terenach niewchodzacych w skiad obecnego obszaru paifistwa na poczet optat za uzytkowanie wieczyste albo na poczet ceny sprzedazy dziaiki budowlanej, budynkow lub iokali stanowiacyoh wtasnoéé Skarbu Pafistwa jest jedyna dopuszczalna forma rekompensaty pozostawionych nieruchomoéoi. Wykluczona zatem jest wypiata ekwiwalentu pienieznego za pozostawione nieruchomoéci. Nie moga tego zmienié znane powszechnie trudnoéci w realizacji wspomnianego prawa do zaliczenia. W zwiazku z tymi 1IUdI‘lOSCiElmi nie ma w szczegolnoéci podstaw do przyjecia, ze Skarb Paflstwa nie zapewniajac kazdemu uprawnionemu mozliwoéci zakupu nieruchomoéci z zaiiczeniem na poczet ceny wartoéci nieruchomoéci pozostawionych staje sie zobowiazany do wypiaty odszkodowania z tytuiu czynu niedozwolonego. W skardze kasacyjnej powodka podniosia, Ze wyrok Sadu Apeiacyjnego zostai wydany z naruszeniem J i Li_S_L__Z oraz ad. 551 List. 1 i o&t._2 Konstytucji oraz ail. 1 Protokoiu nr 1 Konwencji o Ochronie Praw Cziowieka i Podstawowych Wolnoéci. Istota skargi kasacyjnej jest twierdzenie 0 koniecznoéci uwzgladnienia przy ocenie Zadania System lnformacji Prawnej Lex (Lex Omega} 2012013 Stan prawny programu: 20130525 __ __ _ __ _ Ill CK 2l5'3r'Ü2 - tekst Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2004 r. lłl CK 266r02 1. Wynikające z art. 212 ustawy z dnia 21 sierpnia 199? r. o gospodarce nieruchomościami prawo do zaliczenia wartości pozostawionych nieruchomości stanowi jedyną dopuszczałną formę rekompensaty pozostawionych nieruchomości. Wykluczona zatem jest wypłata ekwiwalentu pieniężnego za pozostawione nieruchomości. Uprawnienia do takiego ekwiwalentu nie da się w szczególności wywieśó z tzw. umów republikańskich. 2. Wykładni art. 212 ustawy z dnia 21 sierpnia 109? r. o gospodarce nieruchomościami, wykiuczającej odpowiedzialność deliktową wobec osoby uprawnionej z powodu pozbawienia jej mozliwości zakupu działki, budynku lub lokalu na warunkach określonych w tym przepisie, nie da się pogodzić z gwarancjami Konwencji o ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz Konstytucji. Jednym z przejawów ochrony praw majątkowych zarówno cywilnych, jak publicznych jest przyznanie uprawnionemu odszkodowania obejmującego uszczerbek majątkowy spowodowany naruszeniem jego prawa w wyniku czynu niedozwolonego, Odmowienie takiej ochrony wynikającemu z art. 212 ustawy o gospodarce nieruchomościami. prawu do zaliczenia wartości pozostawionych nieruchomości naruszałoby więc niewątpiiwie przewidżianą w art. 64 ust. 2 Konstytucji równą dla wszystkich ochronę praw majątkowych. Jeżeli zatem osobę mającą prawo wynikające z art. 212 ustawy o gospodarce nieruchomościami pozbawiono możności realizacji tego prawa w następstwie postępowania noszącego _znamiona czynu niedozwolonego, może ona domagać się naprawienia wynikłej dla niej stąd szkody. Oczywiście, ciężar dowodu wyrządzenia szkody oraz wysokości poniesionej szkody spoczywa na tej osobie (art. 0 k.c.). '- LEXnr1'd3999 ' 163999 :aflll2 Skład orzekający ` - Przewodniczący: Sędzia SN Kazimierz Zawada (spr.). Sędziowie SN: Bronisław Czech, lwona Koper. Sentencja ` " Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Janiny K. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta K. o zapłatę. po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 16 stycznia 2004 r. kasacji powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 25 stycznia 2002 r., uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu w K. do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. Uzasadnienie faktyczne _ Janina K. w uzasadnieniu pozwu o zasądzenie 155.000 zł od Skarbu Panstwa - Prezydenta łyliasta K. wskazała, że nie jest w stanie zrealizować na terenie K. przysługującego jej na podstawie a:t._2..1.2 ustawy z dnia 21 sierpnia 199? r. o gospodarce nieruchomościami Ĺiedn. tekst: Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm. - dalej: u.g.n.} prawa do zaliczenia' mienia o wartości 165.000 zł, pozostawionego na ziemiach należących obecnie do Ukrainy, na poczet ceny sprzedaży nieruchomości Skarbu Państwa. - Sąd Apelacyjny zaskarżonym w całości wyrokiem oddalił apelację powódki od oddałającego powództwo wyroku Sądu Okręgowego z dnia 12 pażdziernika 2001 r. W ocenie Sądu Apelacyjnego, przewidziane w a.Ľl:._.2;i2 u.g.n. prawo do zaliczenia wartości nieruchomości pozostawionych na terenach niewchodzących w skład obecnego obszaru państwa na poczet opłat za użytkowanie wieczyste albo na poczet ceny sprzedaży działki budowlanej, budynków lub iokali stanowiących własność Skarbu Państwa jest jedyną dopuszczalną formą rekompensaty pozostawionych nieruchomości. Wykluczona zatem jest wypłata ekwiwalentu pieniężnego za pozostawione nieruchomości. Nie mogą tego zmienic znane powszechnie trudności w realizacji wspomnianego prawa do zaliczenia. W związku z tymi trudnościami nie ma w szczególności podstaw do przyjęcia, ze Skarb Państwa nie zapewniając każdemu uprawnionemu możliwości zakupu nieruchomości z zaiiczeniem na poczet ceny wartości nieruchomości pozostawionych staje się zobowiązany do wypłaty odszkodowania z tytułu czynu niedozwolonego. W skardze kasacyjnej powód ka podniosła, że wyrok Sądu Apeiacyjnego został wydany z naruszeniem a.ł:L2.Ż|_.usI.__1. i 1¿ş_L_2 oraz ą i us_t,„_2 Konstytucji oraz a_r1._'L Protokołu nr 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Istotą skargi kasaoyjnej jest twierdzenie o konieczności uwzględnienia przy ocenie żądania System Informacji Prawnej Lex [Lex Omegaj 20r'2r_Ii13 Stan prawny programu: 2013-05-25 --- STRONA 2 --- ~ m CK 266102 ' tekst powodki takze wspomnianych wyzej przepisow. W przeciwnym bowiem razie wnikajace z a|:t.J2J2 u.g.n. prawo powodki w sytuacji niemoznoéci jego zreaiizowania na terenie K. staje sie prawem iluzorycznym. Uzasadnienie prawne Sad Najwyzszy zwazyt, co nastepuje: . Nalezy podzieiié zapatrywanie Sqdu Apelacyjnego, ze wynikajace z aLt._212 u.g.n. prawo do zaliczenia wartosci pozostawionych nieruchomoéci stanowi  jezeli pominqé wprowadzony niedawno j ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjaiizacji i prywatyzacji przedsiebiorstw pafistwowych (jedn. tekst: Dz. U. 2 2002 r. Nr 171, poz. 1397 ze zm.)  jedyna dopuszczalna forme rekompensaty pozostawionyoh nieruchomosci. Wykluczona zatem jest wypiata ekwiwalentu pienieznego za pozostawione nieruchomosci. Uprawnienia do takiego ekwiwaientu nie da sie W szczegolnosci, jak wykazano w uzasadnieniu mttfllsu Sadu Najwyzszego z dnia 21 listopada 2003 r., I CK 323f02, jeszcze niepubI., wywiesé z tzw. umow rep'ubIiI<a:‘1skich. Nie mozna sie natomiast zgodzié z Sadem Apelacyjnym w zakresie, w jakim wykluczyt on w ogoie wzgledem osoby uprawnionej odpowiedziainosé z tytuiu czynu niedozwolonego w przypadkach pozbawienia tej osoby mozliwosci zakupu dziaiki, budynku Iub Iokaiu na warunkach okreslonych w arL..2.12. u.g.n. Wynikajace 2 a£t_2J2 u.g.n. prawo do zaliczenia wartoéci pozostawionych nieruchomoéci jest w najnowszym orzeoznictwie kwalifikowane, w élad za niektorymi wypowiedziami doktryny jako prawo majatkowe publiczne, o swoistej funkcji srodka urnarzania okreslonych zobowiqzan pienieznych (Wm Trybunatu Konstytucyjnego z dnia 19 grudnia 2002 r., K 33102, OTKA 2002, nr' ?, poz. 9? oraz powoiywany juz wypoig Sadu Najwyzszego z dnia 21 listopada 2003 r., I CK 323!02). Taka jego kwalifikacja jest jednoznaczna z objeciem go miedzy innymi gwarancjami a.ct.__1 Protokoiu nr 1 Konwencji o Ochronie Praw Cziowieka i Podstawowych Wolnoéci oraz ochronq przewidziana w i Konstytuoji. Wykiadni 3Ji._212 u.g.n. wykiuczajacej odpowiedzialnosé deliktowa wobec osoby uprawnionej z powodu pozbawienia jej mozliwosci zakupu dziaiki, budynku Iub Iokatu na warunkach okreslonych w tym przepisie nie da sia pogodzio 2 wspomnianymi wyzej gwarancjami Kqmmencji oraz Jednym z przejawow ochrony praw majatkowych zarowno cywilnych, jak pubiicznych jest przyznanie uprawnionemu odszkodowania obejmujaoego uszczerbek majatkowy spowodowany naruszeniem jego prawa w wyniku ozynu niedozwoionego. Odmowienie takiej ochrony wynikajacemu z an. 212 u.g.n. prawu do zaliozenia wartosci pozostawionyoh nieruchomosci naruszaioby wiec niewatpliwie przewidziana w ant. 6§LLLs_t..2 Konstytucji rowna dia wszystkich ochrona praw majatkowych. _ Jezeli zatem osobe majaca prawo wynikajqce 2 a.tL_2;I2 u.g.n. pozbawiono moznosci reaiizacji tego prawa w nastepstwie postepowania noszacego znamiona czynu niedozwolonego, moze ona domagaé sie naprawienia wynikiej dla niej stad szkody. Oczywisoie oiezar dowodu wyrzadzenia szkody oraz wysokosci poniesionejszkody spoczywa na tej sobie (adj k.c.). Kwestia mozliwosci powoiania sie na ozyn niedozwolony ma w niniejszej sprawie szozegolne znaozenie ze wzgledu na wystapienie w jej toku okoiicznosci, ktorych Sad Apelacyjny nie mogi uwzglednié, a ktore powinny byo w niej uwzglednione. Otoz Trybunai Konstytucyjny mtmlsiem z dnia 19 grudnia 2002 r., K 33102, uznat J u.g.n. w zakresie, w jakim wytacza on mozliwoso zaliczania wartosci mienia pozostawionego w zwiazku z wojna rozpoczeta w 1939 r. na poczet ceny sprzedazy nieruchomosci rolnych stanowiacych wlasnosé Skarbu Panstwa, za niezgodny z , a ponadto uznat za niezgodne z ]$QI]§.I.)LI.I.I.Qj.Q przepisy fi u.g.n., att._11 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomoéciami rolnymi Skarbu Panstwa oraz o zmianie niektorych innych ustaw (Dz. U. 2 1994 r. Nr 1, poz. 3) i flfi ustawy z dnia 30 maja 1996 r. 0 gospodarowaniu nieruchomosoiami rolnymi Skarbu Panstwa oraz o Agenoji Mienia Wojskowego (Dz. U. Nr 90, poz. 405 ze zm.). Jakkolwiek wymienione normy i przepisy zostaiy wyeliminowane z porzadku prawnego dopiero z dniem ogioszenia tego wyroku w "Dzienniku Ustaw" (BIL II_90._usI;._3 Konstytucji), to jednak w rozpoznawanych po tym dniu sprawach wczeéniejsze przypedki odmowy zaliczenia wartosci pozostawionych nieruchomosci na Vpoozet ceny sprzedazy nieruchomoéci Skarbu Panstwa z przyczyn przewidzianyoh w tych normach i przepisach nalezy uwazaé za dziaiania bezprawne ze wzgledu na wsteczne co do zasady skutki orzeczen Trybunaiu (por. a.r:I:_1_9_0_LLstA Konstytucji, a z orzecznictwa Sqdu Najwyzszego  postanowteote z dnia 7 grudnia2000 r., Ill ZP 27/00, OSNP 2001, nr 10, poz. 331, ugmmaiez dnia 7 sierpnia 2002 r., Ill PZP 15/02, OSNP 2002, nr 23, poz. 563, motto}; z dnia 30 stycznia 2003 r., V CKN 1626/00, niepubl., ocinwate z dnia 3 Iipca 2003 r., III CZP 45103, niepub|., jIJ{y_LQJ$ z dnia 9 pazdziernika 2003 r., I CK 150l02, niepubl.). Jednoczesnie dziaiania takie, jezeli miaty miejsce po wejéciu w Zycie mega uzasadniaé odpowiedzialnosé odszkodowawcza organow wladzy pubiicznej na podstawie a£t._4;IZ k.c. interpretowanego w zgodzie z a.i:t...lZmLL$l_1 Konstytucji. Stan prawny bowiem, bedqcy nastepstwem orzeozenia w wyioku Trybunatu Konstytucyjnego z dnia 4 grudnia 2001 r., SK 18l2000 (OTK 2001, nr 8, poz. 256), iz ar:t.A_11 I<.c. rozumiany w ten sposéb, ze Skarb Pafistwa ponosi odpowiedzialnoso za szkode wyrzadzona_ przez niezgodne z prawem dziaiania funkcjonariusza panstwowego pzzy wykonywaniu powierzonej mu ozynnosoi, jest zgodny z a|:t._ZLust._1 Konstytuoji, ma zastosowanie takze w sprawach o naprawienie szkody wynikiej ze zdarzenia zaistniaiego plzed ogtoszeniem tego wyroku w "Dzienniku Ustaw", a po wejsciu w Zycie }$D.Il&II¥iUQ,ii (por. np. mmoig Sadu Najwyzszego z dnia 9 paidziernika 2003 r., I CK 150102, oraz w[§L[Q_K Sadu Najwyzszego z dnia 21 listopada 2003 r., V CK 50103, niepubI.). Zadanie powodki 'ze wzgledu na fakty pzzytaczane dla jego uzasadnienia, a mianowioie uniemoziiwienie jej System Informacji Prawinéjr Lek (Lax Omega) 2012013 Stan prawny programu: 20130525 ' Ill CK 26'5i'02 - tekst powódki także wspomnianych wyżej przepisow. W przeciwnym bowiem razie wnikające z ar:L2J2 u.g.n. prawo powódki w sytuacji niemożności jego zrealizowania na terenie K. staje się prawem iluzorycznym. Uzasadnienie prawne Sąd Najwyższy zważył, co następuje: . Należy podzielić zapatrywanie Sądu Apelacyjnego, że wynikające z ar:t_2j2 u.g.n. prawo do zaliczenia wartości pozostawionych nieruchomości stanowi - jeżeli pominąć wprowadzony niedawno a ustawy z dnia 30 sierpnia 1006 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (jedn. tekst: Dz. U. z 2002 r. Nr 'ł?1, poz. 1307 ze zm.) - jedyną dopuszczalną formę rekompensaty pozostawionych nieruchomości. Wykluczona zatem jest wypłata ekwiwalentu pieniężnego za pozostawione nieruchomości. Uprawnienia do takiego ekwiwaientu nie da się w szczególności, jak wykazano w uzasadnieniu ugttcisu Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2003 r., I CK 323f02, jeszcze niepubl., wywieść z tzw. umów republikańskich. Nie można się natomiast zgodzió z Sądem Apelacyjnym w zakresie, w jakim wykiuczył on w ogóle względem osoby uprawnionej odpowiedzialność z tytułu czynu niedozwolonego w przypadkach pozbawienia tej osoby możliwości zakupu działki, budynku lub lokału na warunkach określonych w ar.t..2J2 u.g.n. Wynikające z ar;t._2J2 u.g.n. prawo do zaliczenia wartości pozostawionych nieruchomości jest w najnowszym orzecznictwie kwalifikowane, w ślad za niektórymi wypowiedziami doktryny jako prawo majątkowe publiczne, o swoistej funkcji środka umarzania określonych zobowiązań pieniężnych (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 grudnia 2002 r., K 33r'02, OTK-A 2002, nr 7, poz. 0? oraz powoiywany już wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2003 r., I CK 323102). Taka jego kwalifikacje jest jednoznaczne z objęciem go między innymi gwarancjami art.__1 Protokołu nr 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz ochroną przewidzianą w a|:t_6¿i_u_st.2 Konstytucji. Wykładni a.r:t_2J2 u.g.n. wykluczającej odpowiedzialnosc deliktową wobec osoby uprawnionej z powodu pozbawienia jej możliwości zakupu działki, budynku lub lokatu na warunkach określonych w tym przepisie nie da się pogodzić z wspomnianymi wyżej gwarancjami oraz Jednym z przejawów ochrony praw majątkowych zarówno cywilnych, jak pubiicznych jest przyznanie uprawnionemu odszkodowania obejmującego uszczerbek majątkowy spowodowany naruszeniem jego prawa w wyniku czynu niedozwoionego. Odmówíenie takiej ochrony wynikającemu z art. 212 u.g.n. prawu do zaliczenia wartości pozostawionych nieruchomości naruszałoby więc niewątpliwie przewidziana w art. 6±us_t..2 Konstytucji równą dia wszystkich ochronę praw majątkowych. _ Jeżeli zatem osobę mającą prawo wynikające z a.d._2;I2 u.g.n. pozbawiono możności realizacji tego prawa w następstwie postępowania noszącego znamiona czynu niedozwolonego, może ona domagać się naprawienia wynikłe] dla niej stąd szkody. Oczywiście ciężar dowodu wyrządzenia szkody oraz wysokości poniesionejszkody spoczywa na tej sobie (atL6 l<.c.}. Kwestia możliwości powołania się na czyn niedozwolony ma w niniejszej sprawie szczególne znaczenie ze względu na wystąpienie w jej toku okoliczności, których Sąd Apelacyjny nie mógł uwzględnić, a które powinny byc w niej uwzględnione. Otóż Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 10 grudnia 2002 r., K 33:02, uznał Ą u.g.n. w zakresie, w jakim wyłącza on możliwośc zaliczania wartości mienia pozostawionego w związku z wojną rozpoczętą w 1030 r. na poczet ceny sprzedaży nieruchomości rolnych stanowiących własność Skarbu Państwa, za niezgodny z , a ponadto uznał za niezgodne z Konstytucją przepisy m u.g.n., att.J1 ustawy z dnia 20 grudnia 1003 r. o zmianie ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Oz. U. z 1004 r. Nr 1, poz. 3) i á ustawy z dnia 30 maja 1006 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o Agencji iylienia Wojskowego (Dz. U. Nr 00, poz. 405 ze zm.}. Jakkolwiek wymienione normy i przepisy zostały wyeliminowane z porządku prawnego dopiero z dniem ogłoszenia tego wyroku w "Dzienniku Ustaw" (art. j00zust._3 Konstytucji), to jednak w rozpoznawanych po tym dniu sprawach wcześniejsze przypadki odmowy zaliczenia wartości pozostawionych nieruchomości na poczet ceny sprzedaży nieruchomości Skarbu Państwa z przyczyn przewidzianych w tych normach i przepisach należy uważać za działania bezprawne ze względu na wsteczne co do zasady skutki orzeczeń Trybunału (por. a.r:t_L0_0_ust._4. Konstytucji, a z orzecznictwa Sądu Najwyższego - postanowienie z dnia 7 grudnia 2000 r., Ill ZP 2?.ł00, OSNP 2001, nr 10, poz. 331, ttcbrctałez dnia ? sierpnia 2002 r., lll PZP 15r'02, OSNP 2002, nr 23, poz. 563, wyrok z dnia 30 stycznia 2003 r., V CKN 1626i00, niepubl., Ltcbwafi z dnia 3 lipca 2003 r., Ill OZP 45t03, niepubl., rtąttols z dnia 0 pażdziernika 2003 r., I CK 150i02, niepubl.). Jednocześnie działania takie, jeżeli miały miejsce po wejściu w życie mogą uzasadniac 'odpowiedzialność odszkodowawczą organów władzy pubiicznej na podstawie a11t._é'ŁL"?; k.c. interpretowanego w zgodzie z a_tt.__ZZ_.JJ„&t._'t Konstytucji. Stan prawny bowiem, będący następstwem orzeczenia w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 grudnia 2001 r., SK 18i'2000 (OTK 2001, nr 0, poz. 256), iż an. 4111 k.c. rozumiany w ten sposób, że Skarb Państwa ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną przez niezgodne z prawem działania funkcjonariusza państwowego przy wykonywaniu powierzone] mu czynności, jest zgodny z an, II ust. 1 Konstytucji, ma zastosowanie także w sprawach o naprawienia szkody wynikłe] ze zdarzenia zaistniałego przed ogłoszeniem tego wyroku w "Dzienniku Ustaw", a po wejściu w życie i {por. np. ugrmk Sądu Najwyższego z dnia 0 pażdziernika 2003 r., I CK 150!02, oraz wljulok Sądu Najwyższego z dnia 21 listopada 2003 r., V CK 50t03, niepubl.). Żądanie powódki 'ze względu na fakty przytaczane dla jego uzasadnienia, a mianowicie uniemożiiwienie jej System Informacji Prawnej- Lek' (Lek Omega) 20ƒ2013 Stan prawny programu: 201305-25 --- STRONA 3 --- '___ _ __ __________ _ ____________ _ __ _ __ Iii CK 2661102  tekst zrealizowanie na terenie K. swego prawa wynikajajcego z a.r:t.212 u.g.n., powinno byé ocenione takze z punktu widzenia przepisow o czynach niedozwolonych, w szczegolnosci z punktu widzenia wskazanego wczesnieja1:tAJ1 k.c. Z przedstawionych przyczyn Sad Najwyzszy na podstawie aLt_3EiLl3“§_1 k.p.c. orzeki jak w sentenoji. System Informacji Prawnej Lex [Lax Omega) 2012013 Stan prawny programu: 20130525 ' Ill CK 2E56r'Ü2 - tekst zrealizowanie na terenie K. swego prawa wynikającego z a.rIL2l2 u.g.n., powinno być ocenione także z punktu widzenia przepisów o czynach niedozwolonych, w szczególności z punktu widzenia wskazanego wcześniej aritśjl k.c. Z przedstawionych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie ai;t.J30;3_-l3*§_1 k.p.c. orzekł jak w sentencji. System lnformacji_Prawnej Lex (Lex Omega) 20i'2013 Stan prawny ptogramu: 2013-05-25 _ _ _