Wyrok Ill KKN 340/00

--- STRONA 1 --- Z _ ___H Z_\/ KK 50304  tekst Tekst orzeczenfa pochodzi z bazy orzeczeri Segdu Najwyzszego dostepnej pod adresem flttp;/£ma.£w.5n.,Ql Wyrok Sqdu Najwyiszego z dnia 22 czelwca 2004 r. V KK 50104 Kara iqczna nie moze stwarzaé wiekszych dolegliwoéci od tych, ktére wiqzaiyby sis; z koiejnym wykonaniem poszczegélnych wyrokbw. Uprzednio orzeczone kary iqczne nie sq pozbawione znaczenia ze wzglgdu na stan powagi rzeczy osqdzonej, czy tez pozostawienie "éladu" poprzedniej kaly iqcznej, istotnego dla ksztaitowania w wyroku iqcznym nowych granic kary iqcznej. A LEX nr 109520 109520 : &[I.._Bfi Skiad orzekajqcy Przewodniczqcy: Sedzia SN Henryk Gradzik. Sedziowie SN: Jézef Skwierawski, Roman Sqdej (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Krajowej: Aleksander Henzog. Sentencja  Sad Najwyzszy w sprawie Wiesiawa D. 0 wydanie wyroku iqcznego po rozpoznaniu w lzbie Karnej na rozprawie w dniu 22 czerwca 2004 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sqdu Okrggowego z dnia 4 listopada 2003 r., utrzymujqcego w mocy wyrok Sqdu Rejonowego z dnia 26 czerwca 2003 r., uchyla zaskarzony wyrok Sqdu Okrqgowego i przekazuje sprawl; temu sqdowi do ponownego rozpoznania w postgpowaniu odwoiawczym. . Uzasadnienie faktyczne ' " '  ' " " Sad Rejonowy, po rozpoznaniu wniosku Wieslawa D. 0 poiqczenie prawomocnych wyrokéw skazujqcych, wyrokiem iapznym z dnia 26 czezwca 2003 r. poiqczyi orzeczone wobec skazanego trzema wyrokami kary pozbawienia wolnoéci i kary grzywny  i w rniejsce orzeczonych nimi kar, wymierzyi kare iaczn:1 pozbawienia wolnosci w wysokoéci 5 lat oraz kare fqcznq grzywny w wymiarze 50 stawekdziennych, po 20 ziotych kazda. " Jednoczeénie wyrokiem tym Said Rejonowy umorzyi postepowanie 0 objgcie wyrokiem iqcznym koiejnych dwéch wyrokéw skazujacych Wiesiawa D. . P0 rozpoznaniu apelacji wniesionej od powyzszego wyroku iqcznego przez skazanego, Sqcl Okregowy wyrokiem z dnia 4 iistopada 2003 r. apeiacjg uznai za oczywiécie bezzasadna i utrzymai w mocy zaskarzony wyrok. ' Kasacjlg od wyroku Sqdu Okregowego, w trybie a11..521 k.p.l<., na korzyéé skazanego, wniési Prokurator Generalny. Zarzucii on Sqdowi Okrggowemu razqce i majqce wpiyw na treéé wyroku naruszenie a1:L_&£i.§J. i<.k., polegajqce na orzeczeniu wobec skazanego kary iacznej pozbawienia wolnosci wyzszej od sumy kar orzeczonych w wyrokach objetych wyrokiem iqcznym. Prokurator Generalny wniési 0 uchyienie w zaskarzonej czeéci wyroku Sqdu Okrqgowego i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania temvu sqdowi w postepowaniu odwoiawczym. Uzasadnienie prawne < Sqci Najwyzszy rozwazyi, co nastepuje: Kasacia na uwzglgdnienie zasiugiwaia. Said Okrggowy w uzasadnieniu swojego wyroku wprost stwierdzii, ze juz po jego wydaniu dostrzegi, iz jest on dotkniety biedem, ktdry maze zostaé "naprawiony" jedynie po przeprowadzeniu postepowania kasacyjnego. Praktycznie caie uzasadnienie swego orzeczenia Sqd odwoiawczy poéwigcii na wskazanie swojego uchybienia, polegajqcego na tym, ze przy uwzglednieniu poszczegblnych kary orzeczonych w wyrokach, ktérych poiqczenia dokonaiSe1d pierwszej instancji, najwyzszq mozliwq byio wymierzenie kary pozbawienia wolnoéci w wysokoéci 4 lat i 9 miesigcy. Said Okrggowy wskazai, ze poiqczeniu podlegaiy kary: 1) roku i 6 miesigcy z wyroku Sagdu Rejonowego, jaki zapadi w sprawie IV K 869/99; 2) roku i 3 miesiecy pozbawienia wolnoéci z wyroku tegoz Sqdu w sprawie IV K 1739i98  i to wiaénie odnoénie tego wyroku omyikowo jako podiegajqcq iqczeniu przyjegto kare roku i 10 miesigcy pozbawienia woinoéci (przy czym kara roku i 3 miesigcy to kara ia1czna,orzeczona tym wyrokiem, obejmujqca Kare roku za jeden czyn oraz kare 0 miesiecy System lnformacji Prawnej Lex (Lex Omega) 2012014 Stan prawny programu: 20140610 Z _ _W ,_\/ KK 50304 -tekst Tekst orzeczenia pochodzi z bazy orzeczeń Sądu Najwyższego dostępnej pod adresem fltip;/Ĺu¿ra¿w.5fl.,ol Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2004 r. V KK 50104 Kara łączna nie może stwarzać większych dolegliwości od tych, które wiązałyby się z koiejnym wykonaniem poszczególnych wyroków. Uprzednio orzeczone kary łączne nie są pozbawione znaczenia ze względu na stan powagi rzeczy osądzonej, czy też pozostawienie "śladu" poprzedniej kary łącznej, istotnego dla kształtowania w wyroku łącznym nowych granic kary łącznej. . LEX nr 109520 109520 : arżt_„8fi Skład orzekający Przewodniczący: Sędzia SN Henryk Gradzik. Sędziowie SN: Józef Skwierawski, Roman Sądej (sprawozdawca). Prokurator Prokuratury Krajowej: Aleksander Herzog. Sentencja - Sąd Najwyższy w sprawie Wiesława D. o wydanie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 22 czerwca 2004 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 4 listopada 2003 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 26 czerwca 2003 r., uchyla zaskarzony wyrok Sądu Okręgowego i przekazuje sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. .- Uzasadnienie faktyczne ` " ' ' ' " " Sąd Rejonowy, po rozpoznaniu wniosku Wiesława D. o połączenie prawomocnych wyroków skazujących, wyrokiem łącznym z dnia 26 czerwca 2003 r. połączył orzeczone wobec skazanego trzema wyrokamí kary pozbawienia wolności i kary grzywny - i w miejsce orzeczonych nimi kar, wymierzył karę łączną pozbawienia wolności w wysokości 5 lat oraz karę łączną grzywny w wymiarze 50 stawek -dziennych, po 20 złotych każda. " Jednocześnie wyrokiem tym Sąd Rejonowy umorzył postępowanie o objęcie wyrokiem łącznym kolejnych dwóch wyroków skazujących Wiesława D. . Po rozpoznaniu apelacji wniesione] od powyższego wyroku łącznego przez skazanego, Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 4 listopada 2003 r. apelację uznał za oczywiście bezzasadną i utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. ' Kasację od wyroku Sądu Okręgowego, w trybie a11._521 k.p.k., na korzyść skazanego, wniósł Prokurator Generalny. Zarzucił on Sądowi Okręgowemu razące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie ar:t„_&6„.§J. k.k., polegające na orzeczeniu wobec skazanego kary łącznej pozbawienia wolności wyższej od sumy kar orzeczonych w wyrokach objętych wyrokiem łącznym. Prokurator Generalny wniósł o uchylenie w zaskarżonej części wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania temu sądowi w postępowaniu odwoławczym. Uzasadnienie prawne « Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: Kasacja na uwzględnienie zasług iwała. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu swojego wyroku wprost stwierdził, że już po jego wydaniu dostrzegł, iż jest on dotknięty błędem, który może zostać "naprawiony" jedynie po przeprowadzeniu postępowania kasacyjnego. Praktycznie całe uzasadnienie swego orzeczenia Sąd odwoławczy poświęcił na wskazanie swojego uchybienia, polegającego na tym, że przy uwzględnieniu poszczególnych kary orzeczonych w wyrokach, których połączenia dokonał Sąd pierwszej instancji, najwyższą możliwą było wymierzenie kary pozbawienia wolności w wysokości 4 lat i 9 miesięcy. Sąd Okręgowy wskazał, że połączeniu podlegały kary: 1) roku i 6 miesięcy z wyroku Sądu Rejonowego, jaki zapadł w sprawie IV K 869/99; 2) roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności z wyroku tegoż Sądu w sprawie IV K 1739ƒ98 - i to własnie odnośnie tego wyroku omyłkowo jako podiegającą łączeniu przyjęto karę roku i 10 miesięcy pozbawienia woinosci (przy czym kara roku i 3 miesięcy to kara łącznaorzeczona tym wyrokiem, obejmująca karę roku za jeden czyn oraz karę Si miesięcy System Informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 20r'2014 Stan prawny programu: 2014-06-10 ' _ _ _ ____V KK 5QfU4 -TEKSÊ Tekst orzeczenia pochodzi z bazy orzeczeń Sądu Najwyższego dostępnej pod adresem J_1tÍp;[ńā¿uai¿.fin.pi Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2004 r. V KK 50i04 Kara łączna nie może stwarzać większych dolegliwości od tych, które wiązałyby się z koiejnym wykonaniem poszczegolnych wyroków. Uprzednio orzeczone kary łączne nie są pozbawione znaczenia ze względu na stan powagi rzeczy osądzonej, czy też pozostawienie "śladu" popmedniej kary łącznej, istotnego dla kształtowania w wyroku łącznym nowych granic kary łącznej. - LEX nr' 109520 100520 : aĽt..Ę0 Skład orzekający Przewodniczący: Sędzia SN Henryk Gradzik. Sędziowie SN: Jozef Skwierawski, Roman Sądej Ĺsprawozdawcaj. Prokurator Prokuratury Krajowej: Aleksander Herzog. Sentencja - Sąd Najwyższy w sprawie Wiesława D. c wydanie wyroku łącznego po rozpoznaniu w Izbie Karne] na rozprawie w dniu 22 czerwca 2004 r., kasacji, wniesione] przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 4 listopada 2003 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego z dnia 26 czerwca 2003 r., uchyla zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego i przekazuje sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. _- Sąd Rejonowy, po rozpoznaniu wniosku Wiesława D. o połączenie prawomocnych wyroków skazujących, wyrokiem łącznym z dnia 26 czerwca 2003 r. połączył orzeczono wobec skazanego trzema wyrokamí kary pozbawienia wolności i kary grzywny - i w miejsce orzeczonych nimi kar, wymierzył karę łączną pozbawienia wolności w wysokosci 5 lat oraz karę łączną grzywny w wymiarze 50 stawek -dziennych, po 20 złotych każda. ' Jednocześnie wyrokiem tym Sąd Rejonowy umorzył postępowanie o objęcie wyrokiem łącznym kolejnych dwoch wyrokow skazujących Wiesława D. _ Po rozpoznaniu apelacji wniesione] od powyższego wyroku łącznego przez skazanego, Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 4 iistopada 2003 r. apeiację uznał za oczywiście bezzasadną i utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. ' Kasację od wyroku Sądu Okręgowego, w trybie a.r:t._52_1. k.p.k., na korzyść skazanego, wniósł Prokurator Generalny. Zarzucił on Sądowi Okręgowemu rażące i mające wpływ na treśc wyroku naruszenie ar:L_0.0..§_'L k.k., polegające na orzeczeniu wobec skazanego kary łącznej pozbawienia wolności wyższej od sumy kar orzeczonych w wyrokach objętych wyrokiem łącznym. Prokurator Generalny wniosł o uchylenie w zaskarżonej części wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy w tym zakresie do ponownego rozpoznania temu sądowi w postępowaniu odwoławczym. Uzasadnienie prawne - Sąd Najwyższy rozważył, co następuje: Kasacja na uwzględnienie zasług iwała. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu swojego wyroku wprost stwierdził, że już po jego wydaniu dostrzegł, iż jest on dotknięty błędem, który może zostać "naprawiony" jedynie po przeprowadzeniu postępowania kasacyjnego. Praktycznie całe uzasadnienie swego orzeczenia Sąd odwoławczy poświęcił na wskazanie swojego uchybienia, polegającego na tym, ze przy uwzględnieniu poszczegolnych kary orzeczonych w wyrokach, których połączenia dokonał Sąd pierwszej instancji, najwyższą możliwą było wymierzenia kary pozbawienia wolności w wysokości 4 lat i 9 miesięcy. Sąd Okręgowy wskazał. ze połączeniu podlegały kary: 1) roku i 0 miesięcy z wyroku Sądu Rejonowego, jaki zapadł w sprawie IV K 869i90; 2) roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności z wyroku tegoż Sądu w sprawie IV K 1?39i08 - i to właśnie odnośnie tego wyroku omyłkowo jako podłegającą łączeniu przyjęto karę roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności (przy czym kara roku i 3 miesięcy to kara łącznaorzeczona tym wyrokiem, obejmująca karę roku za jeden czyn oraz karę S miesięcy System Informacji Prawnej Lex (Lex Omega) 20r'2014 Stan prawny programu: 2014-00-10 --- STRONA 2 --- _ _________ ___ _ ___________ _ VKK50104;_1ekSt pozbawienia wolnoéci za czyn drugi); . 3) dwoch iat pozbawienia wolnoéci orzeozona wyrokiem Sqdu Rejonowego w sprawie IV K 204101. W tej sytuacji, jak wskazai Sad Okrogowy, orzeczenie wobeo Wiesiawa D. kary w wysokoéci 5 lat pozbawienia wolnoéci, nastqpi1o z przekroczeniem gornej granicy okreélonej w a_Lt._8_6_§__'L k.k. W pe%ni ten wywod podzielajqo, Prokurator Generalny wnios1 kasacjo, ograniczajap sie w jej uzasadnieniu do powtorzenia argumentacji zawartej ju2 w uzasadnieniu wyroku Sqdu Okrogowego. Wniosek zawarty w kasacji  0 uchylenie wyroku Sadu Okreggowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu sagdowi  zasiugiwai na uwzglednienie, choé nie sposéb nie dostrzec, Ze zagadnienia, jakie wy1aniaja1 sie na tle tej sprawy wcale do tak oczywistych nie naleza. Stojqc na gruncie utrwalonej i dominujqcej dotychczas wjudykaturze Sqdu Najwyzszego interpretacji a1:t._8,6_§_1 k.k., trzeba stwierdzié, Ze w zaskarzonych kasacjq O|Z€CZ8FIi3C|‘l doszio do naruszenia granic okreélonych w pierwszym z tych przepiséw. lnterpretacja ta, ktorej wyrazem jest chooby w.y|'_oJ$ Sqdu Najwyiszego z 6 wrzeénia 2000 r., odwoiuje sing do takich racji, jak te, iz kara iagczna nie moze stwarzaé win;kszych doiegliwoéci od tych, ktore wia1za1yby sio z kolejnym wykonaniem poszczegolnych wyrokow oraz te, iz uprzednio orzeczone kary iqczne nie sq pozbawione znaczenia ze wzglgdu na stan powagi rzeczy osqdzonej, czy tez pozostawienie "éladu" poprzedniej kary 1qcznej, istotnego dia ksztaitowania w wyroku iqcznym nowych granic kary iqcznej (sygn. Ill KKN 340/00  LEX nr 51106). W uzasadnieniu tego wyroku przytoczono takze szereg innyoh orzeczefi, ktorych  wobec wskazania Zrodia  nie ma potrzeby przywoiywao. Taka wykiadnia ad._8_6_§J. k.k. |eg1a rowniez u podstaw postanowienia Sqdu Naiwyzszego z dnia 4 listopada 2003 r., w ktorym stwierdzono, ze "brak warunkow do wydania wyroku iqcznego, w rozumieniu a_Lt__5Z2. k.p.k., to nie tyiko brak przesianek materialnoprawnych okreélonych wa|1._8_5 k.k., niezbqdnych do orzeczenia kary iqoznej, lecz rowniez sytuacja, w ktorej wydanie wyroku iqoznego byioby mozliwe po rozwiqzaniu wczesniej orzeczonej kary 1a_oznej, ale zastosowanie pmqczenia innych niz poprzednio kar nie byioby dla skazanego korzystniejsze" (OSN KW 20041116). Sqd Okrogowy, jak mozna wnosié z uzasadnienia zaskarzonego kasacjq wyroku, podziela wiaénie ten kierunek wyk1adz1i a|:t._8_6_§_‘l. k.k., ale na skutek popeinionego przy rozpoznaniu apelacji biodu faktograficznego, wyda1 wobec Wies1awa D. wyrok mniej korzystny, anizeiiby wyda1, gdyby blodu nie popeinii. Nadto w dotychozasowyoh rozwazaniaoh Sqdow obu instancji caikowicie pominigty zostai ten aspekt oceny warunkow iqczenia dotychczasowych wyrokow skazujqoych Wies1awa D., ktory wy1ania sie na tle zacytowanego stanowiska Sqdu Najwyzszego w postanowieniu z dnia 4 iistop,ada 2003 r. Trzeba bowiem dostrzec, 2e w dotyohczasowym ukiadzie procesowym, nawet wymierzenie skazanemu kary iqoznej w wysokoéci 4 lat i 9 miesiocy pozbawienia wolnoéci, takze prowadziioby do pogorszenia jego sytuacji, w s_toSUn.ku do tej, iaka by1a przed wydaniem pzzedmiotowego wyroku 1a1oz'riego. Suma podlegajécych wykonaniu kar pozbawieniawolnoéci przed wydaniem tego wyroku wynosiia bowiem 6 lat i 7 miesiocy, a po jego wydaniu  7 lat i 2 miesiqce. Pizy zaiozeniu wymierzenia kary pozbawienia wolnoéci w wysokoéci 4 lat i 9 miesiocy, suma ta wynosiiaby 6 Iat_i 11 miesiecy. Nie nalezy przy tym zapominaé, Ze wszczecie postepowania o wydanie wyroku iqcznego nastqpflo z inicjatywy samego Wies1awa D. . . W tej sytuacji uohylehie wyroku Sqciu Okrggowego byio konieczne, co impiikowaio tez przekazanie sprawy temu Sqdowi do ponownego rozpoznania w postepowaniu odwoiawczym. Poniewaz przy ponownym rozpoznaniu Said odwo1awczy bqdzie zobowiqzany do dokonania analizy i rozwazenia wszystkich warunkow do orzeczenia kary iqcznej (allt. i09_§_'L k.p.k.), wystepujqcych w reaiiach niniejszej sprawy, a immaneninie zwiqzanych z postawionym w kasacii zarzutem, konieczne by1o uchylenie zaskarzonego wyroku w caioéci, a nie tylko w odniesieniu do wymierzonej kary iqcznej pozbawienia wolnoéci. Tylko takie rozstrzygniocie umozliwia nalezyte ponowne rozpoznanie sprawy, uwzglodniajqce i eliminujqoe wszelkie konsekwencje dotychczasowych uchybiefl. System lnformacii Prawrlej Lex [Lex Omega) 2012014 Stan prawny programu: 20140610 _ _________ ___ _ ____,______ _ VKK 50.104 ;tekst pozbawienia wolności za czyn drugi); . 3) dwóch iat pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w sprawie IV K 204i01. W tej sytuacji, jak wskazał Sąd Okręgowy, orzeczenie wobec Wiesława D. kary w wysokości 5 lat pozbawienia wolności, nastąpiło z przekroczeniem górnej granicy okreśłonej w a_r1t._8_6_§__'L k.k. W pełni ten wywod podzielając, Prokurator Generalny wniósł kasację, ograniczając się w jej uzasadnieniu do powtórzenia argumentacji zawartej już w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego. Wniosek zawarty w kasacji - o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu sądowi - zasługiwał na uwzględnienie, choć nie sposób nie dostrzec, że zagadnienia, jakie wyłaniają się na tle tej sprawy wcale do tak oczywistych nie należą. Stojąc na gruncie utrwalonej i dominującej dotychczas wjudykaturze Sądu Najwyższego interpretacji ar:t„_8„6_§_1 k.k., trzeba stwierdzić, ze w zaskarzonych kasacją orzeczeniach doszło do naruszenia granic określonych w pierwszym z tych przepisów. interpretacja ta, której wyrazem jest chocby wyrąok Sądu Najwyższego z 6 września 2000 r., odwołuje się do takich racji, jak te, iż kara łączna nie może stwarzać większych dolegliwości od tych, które wiązałyby się z kolejnym wykonaniem poszczególnych wyroków oraz te, iż uprzednio orzeczone kary łączne nie są pozbawione znaczenia ze względu na stan powagi rzeczy osądzonej, czy też pozostawienie "śladu" poprzedniej kary łącznej, istotnego dia kształtowania w wyroku łącznym nowych granic kary łącznej (sygn. Ill KKN 340/00 - LEX nr 51106). W uzasadnieniu tego wyroku przytoczono także szereg innych orzeczeń, których - wobec wskazania źródła - nie ma potrzeby przywoływać. Taka wykładnia a.d._8_6_§J. k.k. legia rowniez u podstaw postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2003 r., w którym stwierdzono, że "brak warunków do wydania wyroku łącznego, w rozumieniu a_Ľt__512. k.p.k., to nie tylko brak przesłanek materialnoprawnych określonych wa|1._8_5 k.k., niezbędnych do orzeczenia kary łącznej, lecz również sytuacja, w której wydanie wyroku łąoznego byłoby możliwe po rozwiązaniu wczesniej orzeczonej kary łącznej, ale zastosowanie połączenia innych niż poprzednio kar nie byłoby dla skazanego korzystniejsze" (OSN KW 2004i'1i6). Sąd Okręgowy, jak można wnosić z uzasadnienia zaskarżonego kasacją wyroku, podziela właśnie ten kierunek wykładni a.Ľt._8_6_§_'l. k.k., ale na skutek popełnionego przy rozpoznaniu apelacji błędu faktograficznego, wydał wobec Wiesława D. wyrok mniej korzystny, aniżełiby wydał, gdyby błędu nie popełnił. Nadto w dotychczasowych rozważaniach Sądów obu instancji całkowicie pominięty 'został ten aspekt oceny warunków łączenia dotychczasowych wyroków skazujących Wiesława D., który wyłania się na tle zacytowanego stanowiska Sądu Najwyższego w postanowieniu z dnia 4 listopada 2003 r. Trzeba bowiem dostrzec, że w dotychczasowym układzie procesowym, nawet wymierzenia skazanemu kary łącznej w wysokości 4 lat i 9 miesięcy pozbaw_ienia wolności, takze prowadziłoby do pogorszenia jego sytuacji, w stosunku do tej, jaka była przed wydaniem przedmiotowego wyroku łąoznego. Suma -podlegających 'wykonaniu kar pozbawienia 'wolności przed wydaniem tego wyroku wynosiła bowiem 6 lat i 7 miesięcy, a po jego wydaniu - 7 lat i 2 miesiące. Przy założeniu wymierzenia 'kary pozbawienia wolności w wysokosci 4 lat i 9 miesięcy, suma ta wynosiłaby 6 Iat_i 11 miesięcy. Nie należy przy tym zapominać, że wszczęcie postępowania o wydanie wyroku łącznego nastąpiło z inicjatywy samego Wiesława D. . . W tej sytuacji uchylenie wyroku Sądu Okręgowego było konieczne, co impiikowało też przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Ponieważ przy ponownym rozpoznaniu Sąd odwoławczy będzie zobowiązany do dokonania analizy i rozważenie wszystkich warunków do orzeczenia kary łącznej (art. 569_§_'L k.p.k.), występujących w reałiach niniejszej sprawy, a immanentnie związanych z postawionym w kasacji zarzutem, konieczne było uchylenie zaskarzonego wyroku w całości, a nie tylko w odniesieniu do wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności. Tylko takie rozstrzygnięcie umożliwia należyte ponowne rozpoznanie sprawy, uwzględniające i eliminujące wszelkie konsekwencje dotychczasowych uchybień. System informacji Prawnej Lex [Lex Omega) 20i2014 Stan prawny programu: 2014-06-10 __ _ __ __ V KK 5ÜiÜ4 :js-_'¦šSĽ pozbawienia wolności za czyn drugi); _ 3) dwoch iat pozbawienia wolności orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w sprawie IV K 204i01. W tej sytuacji, jak wskazał Sąd Okręgowy, orzeczenie wobec Wiesława D. kary w wysokosci 5 lat pozbawienia wolności, nastąpiło z przekroczeniem gomej granicy okreśionej w ar:t_8_E`›_§__'l k.k. W pełni ten wywod podzielając, Prokurator Generalny wniośł kasację, ograniczając się w jej uzasadnieniu do powtórzenia argumentacji zawartej już w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego. Wniosek zawarty w kasacji - o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania temu sądowi - zasługiwał na uwzględnienie, choć nie sposob nie dostrzec, że zagadnienia, jakie wyłaniają się na tle tej sprawy wcale do tak oczywistych nie należą. Stojąc na gruncie utrwalonej i dominującej dotychczas wjudykaturze Sądu Najwyższego interpretacji ał:t.._8fi_§_1 k.k., trzeba stwierdzić, że w zaskarżonych kasacją orzeczeniach doszło do naruszenia granic określonych w pierwszym z tych przepisow. interpretacja ta, ktorej wyrazem jest choćby trzjuąok Sądu Najwyższego z 6 września 2000 r., odwołuje się do takich racji, jak te, iż kara łączna nie może stwarzać większych doiegliwości od tych, ktore wiązałyby się z kolejnym wykonaniem poszczegolnych wyrokow oraz te, iż uprzednio orzeczone kary łączne nie są pozbawione znaczenia ze względu na stan powagi rzeczy osądzonej, czy też pozostawienie "śladu" poprzedniej kary łącznej, istotnego dia kształtowania w wyroku łącznym nowych granic kary łącznej (sygn. Ill KKN 340i00 - LEX nr 51106). W uzasadnieniu tego wyroku przytoczono także szereg innych orzeczeń, ktorych - wobec wskazania zrodla - nie ma potrzeby przywoływać. Taka wykładnia aĽt_8_6_§__“L k.k. legła rownież u podstaw postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 listopada 2003 r., w ktorym stwierdzono, że "brak warunkow do wydania wyroku łącznego, w rozumieniu a_r1L_512 k.p.k., to nie tylko brak przesłanek materialnoprawnych określonych war:t._S_5 k.k., niezbędnych do orzeczenia kary łącznej, lecz rownież sytuacja, w ktorej wydanie wyroku łącznego byłoby możliwe po rozwiązaniu wcześniej orzeczonej kary łącznej, ale zastosowanie połączenia innych niż poprzednio kar nie byłoby dla skazanego korzystniejsze" (OSN KW 2004i1iS). Sąd Okręgowy, jak można wnosić z uzasadnienia zaskarżonego kasacją wyroku, podziela właśnie ten kierunek wykładni ŁĹŠJ k.k., ale na skutek popełnionego przy rozpoznaniu apelacji błędu faktograficznego, wydał wobec Wiesława D. wyrok mniej korzystny, aniżeiiby wydał, gdyby błędu nie popełnił. Nadto w dotychczasowych rozważaniach Sądow obu instancji całkowicie pominięty 'został ten aspekt oceny warunkow łączenia dotychczasowych wyrokow skazujących Wiesława D., ktory 'wyłania się na tle zacytowanego stanowiska Sądu Najwyższego w postanowieniu z dnia 4 listopada 2003 r. Trzeba bowiem dostrzec, że w dotychczasowym układzie procesowym, nawet wymierzenia skazanemu kary łącznej w wysokości 4 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności, także prowadziłoby do pogorszenia jego sytuacji, w stosunku do tej, jaka była przed wydaniem przedmiotowego wyroku łącznego. Suma -podlegających wykonaniu kar pozbawienia 'wolności przed wydaniem tego wyroku wynosiła bowiem B lat i 7 miesięcy, a po jego wydaniu - T lat i 2 miesiące. Przy założeniu wymierzenia 'kary pozbawienia wolności w wysokości 4 lat i 9 miesięcy, suma ta wynosiłaby 6 lati 11 miesięcy. Nie należy przy tym zapominać, że wszczęcie postępowania o wydanie wyroku łącznego nastąpiło z inicjatywy samego Wiesława D. _ _ W tej sytuacji uchylenie wyroku Sądu Okręgowego było konieczne, co impłikowało też przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Ponieważ przy ponownym rozpoznaniu Sąd odwoławczy będzie zobowiązany do dokonania analizy i rozważenia wszystkich warunkow do orzeczenia kary łącznej (art. 5fi_9_§_'t k.p.k.j, występujących w reaiiach niniejszej sprawy, a immanentnie związanych z postawionym w kasacji zarzutem, konieczne było uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, a nie tylko w odniesieniu do wymierzonej kary łącznej pozbawienia wolności. Tylko takie rozstrzygnięcie umożliwia należyte ponowne rozpoznanie sprawy, uwzględniające i eliminujące wszelkie konsekwencje dotychczasowych uchybień. System informacji Prawnej Łez [Lex Omega) 2002014 Stan prawny programu: 2014-05-10