Wyrok Ill K197

--- STRONA 1 --- __fi___t_W it _* IV KKN 310199 Ztekst Wyrok Sadu Najwyzszego z dnia 5 czerwca 2000 r. IV KKN 310199 Nie mozna dokonywaé w postapowaniu odwoiawczym, bez jakiegokolwiek uzupeinienia przewociu sadowego, przeciwstawnej sadowi pierwszej instancji oceny dowodow bez wykazania w sposob dalece przekonywajacy dlaczego ocena dowodow dokonana przez Sad pieiwszej instancji, zgodnie z zasada okreélona w art. 4 § 1 dkpk (art. 7 kpk), byia biadna i wynikaia z naruszenia okreélonych przepisow postepowania. LEX nr 51083 51083 : anti; aII.$.52 Sktad orzekajqcy Przewodniczacy: SSN Lidia Misiurkiewicz (spr.). Sactziowie SSN: Henryk Gradzik, Jozef Medyk. Protokolant: Jolanta Grabowska. Uzasadnienie faktyczne Sad Rejonowy w Gliwicach, wyrokiem 2 dnia 26 stycznia 1998 r. sygn. Ill K197, uznat Bronistawa G. za winnego tego, 2e w okresie od 2 lutego 1996 r. do 4 kwietnia 1996 r., clziatajqc przestapstwem ciagiym, przywiaszczyi kwota 111.350 2% stanowiqceiskiadnik wspolnoéci maiieflskiej Bronisiawa i Bozeny G., przy czym kwota ta stanowiia mienie znacznej wartoéci i za to na podstawie art. 204 § 1 i 31 kk z 1969 r. skazai go na kara 1 roku i 6 miesiacy pozbawienia wolnoéci i 150 ziotych grzywny, przy czym wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolnoéci zawiesit oskarionernu na okres 3 lat préby. Nadto Sad zobowiazai Bronistawa G. do zaptaty na rzecz Bozeny G. kwoty 56.6?5 2% w terminie miesiaca od uprawomocnienia sia wyroku. ' Powyiszy wyrok zaskarzyi obrofica oskarzonego zarzucajqc: '  obrazg przepisow postapowania  art. 3 § 3 kpk, 182 kpk i 372 § 1 kpk (2 1969 r.)  biaol w ustaleniach faktycznych przyjatych za podstawa orzeczenia przez uznanie, ze oskarzony dopuécii sia przestapstwa opisanego w art. 204 § 1 i 31 kk (2 1969 r.). ‘Sad Wojewodzki w Katowicach, po rozpoznaniu sprawy z powodu apelacji wniesionej przez obrohca oskarzonego wyrokiem z dnia 7 iipca 1998 r. sygn. VI} Ka/98 zmienitzaskarzony wyrok Sadu pierwszej instancji i uniewinnii Bronistawa G. od popetnienia przypisanego mu czynu, podnoszac w uzasadnieniu wyroku, Ze "ocena materiatu dowodowego zebranego w niniejszej sprawie, dokonana przez Sad I instancji nie byta wiaéciwa". Ten wyrok Sqdu Wojewbdzkiego zaskariyt w trybie kasacji  Prokurator Wojewédzki w Katowicach oraz peinomocnik Oskariycielki posiikowej  Bozeny G. Prokurator w kasacji zarzucii "razace naruszenie przepisow postepowania majace istotny wptyw na treéé orzeczenia a to: ‘ '1) art. 406 § 2 kpk poiegajace na uzasadnieniu wyroku Sqdu odwoiawczego, przy zmianie wyroku Sadu I instancji w sposbb nieodpowiadajacy wymaganiom tegoz przepisu, albowiem zastqpienie zaskarzonego orzeczenia swoim wtasnym rozstrzygniaciem wymaga szczegéiowej analizy materiaiow dowodowych, w szczegélnoéci zas winno wyrainie wskazywaé zarowno to, dlaczego Sad oclwoiawczy uznai ustalenia Sqdu I instancji za biadne, jak i to, jakie fakty sad odwotawczy uznatza udowodnione, na jakich w tej mierze opart sia dowodach i dlaczego nie uznai dowodow przeciwnych (art. 372 kpk  arg. 2 art. 406 § 2 w zw. z art. 407 kpk), 2} art. 313 § 1 kpk w zw. z art. 337 § 1 kpk poprzez niewyjaénienie wszystkich istotnych okolicznoéci sprawy, a w szczegolnoéoi czy éwiadek Marek P. przestuchiwany na rozprawie w dniu 28.04.1997 r. istotnie sktadat zeznania odmienne niz w dniu 14.08.1997 r., czy tez w protokole rozprawy (k. 94) nastapita oczywista omyika pisarska, co do daty spotkania tego swiadka 2 oskarzycieika posiikowa, ktérq to kwestia nalezato rozstrzygaé poprzez odczytanie temu éwiadkowi zeznafi sktadanych poprzednio, wobec wystapujacych w nich sprzecznoéci, 3) art. 357 kpk polegajacych na poczynieniu ustalefi faktycznych na podstawie czaéci materiaiu dowodowego oraz cfowodow, ktore nie byiy ujawnione w toku rozprawy giownej albowiem protokoi przesiuchania éwiadka Marka P. w dniu 28.04.1997 r. na rozprawie przed innym sadem, nie zostal ujawniony". Podnoszac powyzsze 2ar2uty Prokurator wniost 0 "uchylenie zaskarzonego wyroku i przekazanie sprawy Saclowi Wojewédzkiemu w Katowicach do pqnownego rozpoznania". System |nform’aoj'i'P'rawnej'Lex (Lex Omega) 26i2’O’1*§§t'a? prawny programlilii 201 30?31 i Wńfiw Í, „ rv kkn 810199 -,tekst Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2000 r. IV KKN 310.199 Nie można dokonywać w postępowaniu odwoławczym, bez jakiegokolwiek uzupełnienia przewodu sądowego, przeciwstawnej sądowi pierwszej instancji oceny dowodów bez wykazania w sposób dalece przekonywający dlaczego ocena dowodów dokonana przez Sąd pierwszej instancji, zgodnie z zasadą określoną w art. 4 § 'i dkpk (art. 7 kpk), była błędna i wynikała z naruszenia określonych przepisów postępowania. LEX nr 51083 51083 : attli aII.ś„ä2 Skład orzekający Przewodniczący: SSN Lidia Misiurkiewicz (spr.). Sędziowie SSN: Henryk Gradzik, Józef Medyk. Protokolant: Jolanta Grabowska. Uzasadnienie faktyczne Sąd Rejonowy w Gliwicach, wyrokiem 2 dnia 26 stycznia 1998 r. sygn. Ill K197, uznał Bronisława G. za winnego tego, że w okresie od 2 lutego 1996 r. do 4 kwietnia 1996 r., działając przestępstwem ciągłym, przywłaszczył kwotę 111.350 zł stanowiącejskładnik wspólności małżeńskiej Bronisława i Bożeny G., przy czym kwota ta stanowiła mienie znacznej wartości i za to na podstawie art. 204 § 1 i 31 kk z 1969 r. skazał go na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 150 złotych grzywny, przy czym wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wołności zawiesił oskarzonernu na okres 3 lat próby. Nadto Sąd zobowiązał Bronisława G. do zapłaty na rzecz Bożeny G. kwoty 56.675 zł w terminie miesiąca od uprawomocnienia się wyroku. ` Powyższy wyrok zaskarżył obrońca oskarżonego zarzucając: ` - obrazę przepisów postępowania - art. 3 § 3 kpk, 182 kpk i 372 § 1 kpk (z 1969 r.) - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia przez uznanie, że oskarżony dopuścił się przestępstwa opisanego w art. 204 § 1 i31 kk (z 1969 r.). 'Sąd Wojewódzki w Katowicach, po rozpoznaniu sprawy z powodu apelacji wniesione] przez obrońcę oskarżonego wyrokiem z dnia 7 iipca 1998 r. sygn. Vll Ka/98 zmienił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji i uniewinnił Bronisława G. od popełnienia przypisanego mu czynu, podnosząc w uzasadnieniu wyroku, że "ocena materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie, dokonana przez Sąd l instancji nie była właściwa". Ten wyrok Sądu Wojewódzkiego zas karżył w trybie kasacji - Prokurator Wojewódzki w Katowicach oraz pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej - Bożeny G. Prokurator w kasacji zarzucił "rażące naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść orzeczenia a to: * 1) art. 406 § 2 kpk polegające na uzasadnieniu wyroku Sądu odwoławczego, przy zmianie wyroku Sądu I instancji w sposób nieodpowiadający wymaganiom tegoż przepisu, albowiem zastąpienie zaskarzonego orzeczenia swoim własnym rozstrzygnięciern wymaga szczegółowej analizy materiałów dowodowych, w szczególności zaś winno wyraźnie wskazywać zarówno to, dlaczego Sąd odwoławczy uznał ustalenia Sądu I instancji za błędne, jak i to, jakie fakty sąd odwoławczy uznał za udowodnione, na jakich w tej mierze oparł się dowodach i dlaczego nie uznał dowodów przeciwnych (art. 372 kpk - arg. 2 art. 406 § 2 w zw. z art. 407 kpk), 2) art. 313 § 1 kpk w zw. 2 art. 337 § 1 kpk poprzez niewyjaśnieníe wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a w szczególności czy świadek Marek P. przesłuchiwany na rozprawie w dniu 28.04.1997 r. istotnie składał zeznania odmienne niż w dniu 14.08.1997 r., czy też w protokole rozprawy (k. 94) nastąpiła oczywista omyłka pisarska, co do daty spotkania tego świadka 2 oskarżycielką posiłkową, którą to kwestię należało rozstrzygać poprzez odczytanie temu świadkowi zeznań składanych poprzednio, wobec występujących w nich sprzeczności, 3) art. 357 kpk polegających na poczynieniu ustaleń faktycznych na podstawie części materiału dowodowego oraz dowodów, które nie były ujawnione w toku rozprawy głównej albowiem protokół przesłuchania świadka Marka P. w dniu 28.04.1997 r. na rozprawie przed innym sądem, nie został ujawniony". Podnosząc powyższe zarzuty Prokurator wniósł 0 "uchylenie zaskarzonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Wojewódzkiemu w Katowicach do ponownego rozpoznania". System |nform'acjiPrawnej7Lex (Lex Omega) Żöižüřišfiśtzan prawny programüžf 201 3-07-31 Í --- STRONA 2 ---  IV KKN 310199  tekst Kasacja peinomocnika oskarzycielki posiikowej ma nastepujaca treéé: "jako petnomocnik oskarzycielki posiikowej Bozeny G. zaskar2am wyrok Sadu Wojewddzkiego kasacja powoiujac sie na razace naruszenie prawa w caiosci i wnoszez 1) 0 zmiane zaskarzonego wyroku przez utrzymanie wyroku Sadu Rejonowego w Gliwicach w mocy i uznanie oskarzonego Bronisiawa G. winnym popeinienia przestepstwa zarzucanego mu w akcie osi<ar2enia". ' Uzasadnienie prawne Sad Najwyzszy zwazyi, co nastepuje: Jeéli chodzi o kasaoje peinomocnika 0skar2ycieIki positkowej to 2 uwagi na sformutowany w niej zarzut, a w zasadzie brak konkretnego zarzutu, nalezaio ja pozostawié bez rozpoznania, a kosztami zwiazanymi 2 ta kasacja obciazyé oskariycielke positkowa. Kasacja Prokuratora jest zasadna. Sad odwoiawczy dokonujac wiasnej, odmiennej od Sadu Rejonowego, oceny dowodow uczynit to w sposob daiece nieprzekonywajecy 2 naruszeniem zasad postepowania; uzasadnienie orzeczenia nie odpowiada wymogom art. 406 § 2 kpk z 1969 r., a pizeciwstawne Sadowi Rejonowemu ustalenia faktyczne przez danie wiary wyjasnieniom oskarzbnego, a nie jak uczynii to Sad pierwszej instancji  pokrzywdzonej, jest dowolna, a nie swobodna ocena dowodow. Argumenty jakie przytoczyi sad odwotawczy dyskwalifikujac ocene dowodéw dokonana przez Sad pierwszej instancji, w tym zeznah pokrzywdzonej sa dalece nieprzekonywajace jesli zwazy sie, 2e dla tego Sadu prawdziwosé wyjasniefi oskarzonego wynika 2 zeznari swiadkow, ktorym oskarzony mowil, 2e 2 pieniedzmi pobranymi 2 banku podzietit sie 2 Zone (éw. P., E. i S.W., S.S.). Zaden 2 tych éwiadkow faktu tego nie widziai. Nie mozna dokonywao w postepowaniu odwoiawczym, bez jakiegokotwiek uzupeinienia przewodu sadowego, przeciwstawnej sadowi pierwszej instancji oceny dowodow bez wykazania w sposob dalece przekonywajacy dlaczego ocena dowodbw dokonana przez Sad pierwszej instancji, zgodnie 2 zasada okreslona w art. 4 § 1 dkpk (art. T kpk), byta btedna iwynikaia 2 naruszenia okreslonyoh przepiséw postepowenia. _ Zdaniem Sadu odwoiawczego zeznaniom pokrzywdzonej przecza zeznania, swiadkow, ktorych wiedza na temat rozliczeh matzonkow oparta jest wyiacznie na relacjach oskarzonego, a nadto niewiarygodnosé zeznafi pokrzywdzonej ma wynikaé 2 zeznarfi swiadka Marka P., ktory sktadajac dwukrotnie w stadium postepowania sadowego zeznania podai dwie odmienne daty spotkania z Bozena G. Sad odwotawczy dokonai oceny zeznafi tego éwiadka w oparciu o zeznania‘ ktbre  jak siusznie podnosi prokurator  nie zostaiy u}awnione (k. 94).  ' Jeéii przy pierwszym przesiuchaniu przed Sadem Rejonowym w zeznaniach swiadka pojawita sie data 25.03.1996 r. (k. 94), a podezas kolejnego  drugiego przestuchania (k. 123), podobnie jak w postepowaniu przygotowawczym (k. 64) data 25.06.1996 r., to wobec sprzecznosci w tym zakresie zeznania swiadka powinny byé ujawnione, a obowiazkiem Sadu byte wyjasnienie tej sprzecznoéci przez wyegzekwowanie od swiadka przyczyn tej ewentualnej sprzecznosci, czy byé moze btednego omytkowego zapisu w protokole rozprawy. Sad pierwszej instancji tego nie uczynii, a Sad odwotawczy powotat sie na fragment zeznania, ktorym jako dowodem nie dysponowai wobec jego nieujawnienia. W tych warunkach stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarzonego kasacja orzeczenia, 2e zeznania éwiadka Marka P. przecza zeznaniom pokrzywdzonej jest stwierdzeniem dowolnym, opartym na niepeinym dowodzie na nieujawnionej i niewyjasnionej sprzecznoéci. Jeéli Sad odwotawczy dokonuje odmiennej niz Sad pierwszej instancji oceny dowodéw, to musi to bye ocena peina, wszechstronna, a motywy wyroku powinny speiniaé wymogi nie tytko art. 406 § 2 dkpk (art. 457 § 2 kpk), ale rowniez art. 372 § 1 dkpk (art. 424 § 1 kpk). Przy czym na Sadzie odwoiawczym spoozywa bezwzgledny obowiazek rzeczowego, opartego na wszechstronnej analizie catoksztaitu materiaiu dowodowego, wykazania dlaczego ocena dowodow dokonana przez Sad piezwszej instancji byia btedna i wykraczaia poza granice swobodne} oceny dowodow. Uzasadnienie Sadu odwoiawczego wymogow tych nie spetnia. Z tych tez powodow  uznajac kasacje prokuratora za zasadna  Sad Najwyzszy uchylit zaskarzony wyrok i przekazat sprawe Sadowi Okregowemu w Katowicach do ponownego rozpoznania w postepowaniu odwoiawczym. System lnformecji Prawfiej Lex (Lex Omega) 2e:2o1*3*s1an3fawny programut 20130?3T ” ‘G . IV KKN 3'l{1r'99 -tekst Kasacja pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej ma następującą treść: “jako pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej Bożeny G. zaskarżam wyrok Sądu Wojewódzkiego kasacją powołując się na rażące naruszenie prawa w całości i wnoszę: 1) o zmianę zaskarzonego wyroku przez utrzymanie wyroku Sądu Rejonowego w Gliwicach w mocy i uznanie oskarżonego Bronisława G. winnym popełnienia przestępstwa zarzucanego mu w akcie oskarżenia". " Uzasadnienie prawne Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Jeśli chodzi o kasację pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej to z uwagi na sformułowany w niej zarzut, a w zasadzie brak konkretnego zarzutu, należało ją pozostawić bez rozpoznania, a kosztami związanymi z tą kasacją obciążyć oskarzycielkę posiłkową. Kasacja Prokuratora jest zasadna. Sąd odwoławczy dokonując własnej, odmiennej od Sądu Rejonowego, oceny dowodów uczynił to w sposób dalece nieprzekonywający z naruszeniem zasad postępowania; uzasadnienie orzeczenia nie odpowiada wymogom art. 406 § 2 kpk z 1969 r., a przeciwstawne Sądowi Rejonowemu ustalenia faktyczne przez danie wiary wyjasnieniom oskarżonego, a nie jak uczynił to Sąd pierwszej instancji - pokrzywdzonej, jest dowolną, a nie swobodną oceną dowodów. Argumenty jakie przytoczył sąd odwoławczy dyskwalifikując ocenę dowodów dokonaną przez Sąd pienrrszej instancji, w tym zeznań pokizywdzonej są dalece nieprzekonywające jeśli zważy się, że dla tego Sądu prawdziwość wyjaśnień oskarżonego wynika z zeznań świadków, którym oskarżony mówił, że z pieniędzmi pobranymi z banku podzielił się z żoną (św. P., E. i S.W., S.S.). Żaden 2 tych świadków faktu tego nie widział. Nie można dokonywać w postępowaniu odwoławczym, bez jakiegokoiwiek uzupełnienia przewodu sądowego, przeciwstawnej sądowi pierwszej instancji oceny dowodów bez wykazania w sposób dalece przekonywający dlaczego ocena dowodów dokonana przez Sąd pienivszej instancji, zgodnie z zasadą określoną w art. 4 § 1 dkpk (art. 7 kpk), była błędna iwynikała z naruszenia określonych przepisów postępowania. _ Zdaniem Sądu odwoławczego zeznaniom pokrzywdzonej przeczą zeznania, świadków, których wiedza na temat rozliczeń małżonków oparta jest wyłącznie na relacjach oskarżonego, a nadto niewíarygodnośó zeznań pokrzywdzonej ma wynikać z zeznań świadka Marka P., który składając dwukrotnie w stadium postępowania sądowego zeznania podał dwie odmienne daty spotkania z Bożeną G. Sąd odwoławczy dokonał oceny zeznań tego świadka w oparciu o zeznania, które -jak słusznie podnosi prokurator - nie zostały ujawnione (k. 94). - ' Jeśłi przy pierwszym przesłuchaniu przed Sądem Rejonowym w zeznaniach świadka pojawiła się data 25.03.1996 r. (k. 94), a podczas kolejnego - drugiego przesłuchania (k. 123), podobnie jak w postępowaniu przygotowawczym (k. 64) data 25.06.1996 r., to wobec sprzeczności wtym zakresie zeznania świadka powinny być ujawnione, a obowiązkiem Sądu było wyjaśnienie tej sprzeczności przez wyegzekwowanie od świadka przyczyn tej ewentualnej sprzeczności, czy być może błędnego omyłkowego zapisu w protokole rozprawy. Sąd pierwszej instancji tego nie uczynił, a Sąd odwoławczy powołał się na fragment zeznania, którym jako dowodem nie dysponował wobec jego nieujawnienia. W tych warunkach stwierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarzonego kasacją orzeczenia, że zeznania świadka Marka P. przeczą zeznaniom pokrzywdzonej jest stwierdzeniem dowolnym, opartym na niepełnym dowodzie na nieujawnionej i niewyjaśnionej sprzeczności. Jeśli Sąd odwoławczy dokonuje odmiennej niż Sąd pierwszej instancji oceny dowodów, to musi to być ocena pełna, wszechstronna, a motywy wyroku powinny spełniać wymogi nie tyiko art. 406 § 2 dkpk (art. 457 § 2 kpk), ale również art. 372 § 1 dkpk (art. 424 § 1 kpk). Przy czym na Sądzie odwoławczym spoczywa bezwzględny obowiązek rzeczowego, opartego na wszechstronne] analizie całokształtu materiału dowodowego, wykazania dlaczego ocena dowodów dokonana przez Sąd pierwszej instancji była błęd na i wykraczała poza granice swobodnej oceny dowodów. Uzasadnienie Sądu odwoławczego wymogów tych nie spełnia. Z tych też powodów - uznając kasację prokuratora za zasadną - Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w Katowicach do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. syeiem rnfermäeji Prewñej Lex (Lex omega) zsiżoiísienířàwny pregfeme: 2018-07-3? " 7