§Centrum Prawa KarnegoWykonawczego
← Powrót do orzecznictwa
zmiany grupy i podgrupy klasyfikacyjnej

Postanowienie IL Kow 967/22 Postanowienie I Dnia 26 września 2022r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie II Wydział Karny Sek

zmiany grupy i podgrupy klasyfikacyjnej

Teza / krótkie omówienie

zmiany grupy i podgrupy klasyfikacyjnej

Treść orzeczenia

--- STRONA 1 --- | . ! Sygn. akt IL Kow 967/22 Postanowienie I Dnia 26 września 2022r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie II Wydział Karny Sekcja do spraw Penitencjarnych i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodniczący : sędzia Artur Pelc Protokolant : st. sekr. sądowy Joanna Wróblewska-Ślusarz przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie Bogdana Guni po rozpoznaniu w dniu dzisiejszym na posiedzeniu w Sądzie Okręgowym w Rzeszowie w drodze wideokonferencji z Zakładem Karnym w Rzeszowie skargi skazanego G. F. s. L. na decyzję Dyrektora Zakładu Karmego w D. o wymierzeniu kary dyscyplinarnej oraz na decyzję Komisji Penitencjarnej Zakładu Karnego w D. w przedmiocie zmiany grupy i podgrupy klasyfikacyjnej na podstawie art. 7 $ 5 kkw postanawia utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję Uzasadnienie Decyzją z dnia 14 czerwca 2022 r. Zastępca Dyrektora Zakładu Karnego w D. wymierzył skazanemu G. F. karę dyscyplinarną w postaci pozbawienia --- STRONA 2 --- " + A 2 | . | możliwości otrzymywania paczek żywnościowych na okres 3 miesięcy zaś Komisja Penitencjarna tego Zakładu Karnego zakwalifikowała skazanego z podgrupy R/2 na podgrupę R/l i skierowała go do odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego za popełnione w dniu 12 czerwca 2022 r. przekroczenie dyscyplinarne polegające na wdaniu się w konflikt i naruszenie nietykalności cielesnej innego skazanego, tj. naruszenie art. 116 $ 1 pkt 1 k.k.w. iart. 108 $2 k.k.w. Powyższa decyzja została zaskarżona przez skazanego, który stwierdził, że prawdziwą przyczyną ukarania było „niedostosowanie się do nacisku przez wychowawcę”, który usiłował namówić go do napisania innego oświadczenia niż to, które sporządził. Skazany zapewnił, że nie zrobił nic złego, jedynie nie zgodził się na zmianę oświadczenia pod wpływem nacisku wychowawcy. Wobec powyższego domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji. Ze sprawozdania z czynności wyjaśniających przeprowadzonych na okoliczność przedmiotowej skargi (k. 7-8) wynika, że osadzony G. F. w dniu 12.06.2022 r. poinformował oddziałowego, że w trakcie sprzątania celi mieszkalnej nr 43 przewrócił się i uderzył o stolik, w wyniku czego doznał rozcięcia skóry pod lewym okiem i sporządził oświadczenie takiej treści. Podjęte czynności profilaktyczne w celu zweryfikowania tej informacji i ustalenia stanu faktycznego, w tym zapoznano się z zapisem monitoringu obrazu z korytarza oddziału oraz rozmów z pozostałymi mieszkańcami celi nr 43, wychowawca stwierdził inny przebieg zdarzenia. Ustalił, że skazany F. wszczął konflikt ze skazanym M. A. z celi nr 52, po czym w celi nr 43 doszło do naruszenia nietykalności cielesnej skazanego A. przez G. F. Ustalono, że obaj skazani aktywnie brali udział w konflikcie i dążyli do jego eskalacji. W wyniku szarpaniny, do której doszło na skutek prowokującego zachowania skazanego F., upadł on i doznał obrzęku oraz rozcięcia skóry pod lewym okiem wskutek uderzenia w stolik. Podczas składania wyjaśnień w dniu 14.06.2022 r. przed --- STRONA 3 --- iP . : h . wychowawcą, skazany G. F. początkowo twierdził, że się poślizgnął i niechcący uderzył się. Później przyznał się do uczestnictwa w konflikcie i do szarpaniny z osadzonym A. Wychowawca ocenił, że wina skazanego była niewątpliwa, potwierdzono ją w toku czynności wyjaśniających. Zastępca dyrektora ZK w D. przy rozpoznawaniu przedmiotowego wniosku o ukaranie, zapoznał się z dokumentacją osobową i całością materiału dowodowego oraz wysłuchał skazanego, który przyznał się do popełnienia powyższego przewinienia. Zastępca Dyrektora uznał winę skazanego i wymierzył mu za to przekroczenie karę dyscyplinarną w postaci pozbawienia możliwości otrzymywania paczek żywnościowych na okres 3 miesięcy, pouczając jednocześnie o prawie | zaskarżenia tej decyzji w trybie art. 7 k.k.w. To negatywne zachowanie skazanego G. F. pozwoliło na uznanie przez wychowawcę, że przestał on dawać gwarancję dalszego właściwego funkcjonowania w zakładzie karnym typu półotwartego i dlatego w projekcie oceny okresowej zawnioskował o przeklasyfikowanie skazanego z podgrupy R- 1/p i skierowanie do dalszego odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego. Po zapoznaniu się w dniu 14.06.2022 r. z projektem oceny okresowej oraz całością dokumentacji osobopoznawczej skazanego i jego wysłuchaniu, Komisja Penitencjarna, mając na uwadze negatywną prognozę penitencjarną i brak postępów w resocjalizacji podjęła ona decyzję o skierowaniu skazanego do zakładu karnego typu zamkniętego. G. F., pouczony uprzednio o prawie do złożenia skargi na tę decyzję, skorzystał z niego i mimo wcześniejszego przyznania się do winy w treści wyjaśnień przed wychowawcą i Zastępcą Dyrektora, w treści skargi zaprzeczył popełnieniu przewinienia, wskazując na naciski kierowane w jego stronę przez wychowawcę. Wychowawca w pisemnych wyjaśnieniach stwierdził, że skazany żadnego oświadczenia mu nie składał i nie wpływał on w żaden sposób na skazanego, zaś prawdziwą wersję --- STRONA 4 --- zdarzeń potwierdzono po przeanalizowaniu zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie. G. F. w toku postępowania nie dokonał żadnej refleksji, ani nie dążył do okazania skruchy, zaś z treści notatki osobopoznawczej w CBDOPW z dnia 29.06.2022 r. sporządzonej przez psychologa ZK_w R. wynika, że skazany G. F. w dalszym ciągu pozostaje bezkrytyczny wobec całego zdarzenia i przyczyn „degradacji”. Po przeprowadzeniu czynności wyjaśniających stwierdzono, że decyzję Komisji Penitencjarnej Zakładu Karnego w D. z dnia 14.06.2022 r. o skierowaniu skazanego do odbywania kary w zakładzie karnym typu zamkniętego, podjęto na podstawie należytej oceny zachowania skazanego, a wymierzona kara była właściwa i adekwatna do ciężaru gatunkowego dokonanego przekroczenia dyscyplinarnego przez G. F. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Skarga skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 7 $ 1 kkw. skazany może zaskarżyć do Sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt 3 - 6, 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. G. F. swoim zachowaniem w stosunku do innego skazanego w dniu 12.06.2022r.naruszył art. 116 $ 1 pkt 1 kkw. Wymierzona za to zachowanie kara dyscyplinarna w postaci pozbawienia możliwości otrzymywania paczek żywnościowych okres 3 miesięcy zgodna jest z treścią art. 143 $ 1 pkt 4 kkw. Art. 144 $ 1 kkw stanowi, że kary dyscyplinarne określone w art. 143 $ 1 pkt 4 — 8 wymierza dyrektor zakładu karnego, a inne kary - również osoba przez niego upoważniona. Z wniosku o wymierzenie kary dyscyplinarnej (k. 12) wynika, że dopełniono obowiązków określonych w art. 144 $ 2, 3, 4 kkw, art. 145 $ 1, 2 --- STRONA 5 --- / : | / kkw, w szczególności w zakresie: dokładnego określenia przekroczenia popełnionego przez skazanego, wysłuchania skazanego, zapoznania się z opinią wychowawcy. " Również powyższa decyzja została wydana przez właściwy organ, w wymaganej formie. Skazanego pouczono o sposobie i terminie jej zaskarżenia. Odnośnie zaskarżonej decyzji komisji penitencjarnej w przedmiocie zmiany grupy i podgrupy, to również w zakresie klasyfikacji skazanych, na początku należy zaznaczyć, że głównym zadaniem komisji jest realizacja przyznanych jej uprawnień określonych w art. 7681 kkw w drodze podejmowanych decyzji oraz przez dokonywanie ocen i wyrażanie opinii. Komisja penitencjarna, dokonując ocen okresowych w postępach skazanego, bierze pod uwagę przede wszystkim takie kryteria jak: stosunek skazanego do popełnionego przestępstwa, stopień przestrzegania przez niego porządku i dyscypliny, stosunek do podejmowanego zatrudnienia, charakter kontaktów skazanego z rodziną i wywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego, zachowanie wobec innych skazanych i przełożonych, zmiany w zachowaniu się w okresie od ostatniej oceny. Decyzja w przedmiocie klasyfikacji skazanego obejmuje skierowanie do właściwego ze względu na rodzaj i typ zakładu karnego oraz skierowanie do właściwego systemu odbywania kary — (art. 76 $ 1 pkt 1 i 2 k.k.w.). Należy uznać, że ów proces cechuje się pewnego rodzaju dynamiką, co oznacza, że tzw. klasyfikacja początkowa może ulec zmianie. Stosownie do $52 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 grudnia 2016 r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia wolności, Dz.U.2016.2231, decyzję klasyfikacyjną należy zweryfikować niezwłocznie po ujawnieniu się nowych okoliczności mających wpływ na --- STRONA 6 --- . 6 H ) klasyfikację, a zwłaszcza po uzyskaniu wyników badań osobopoznawczych, w tym psychologicznych i psychiatrycznych. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd stwierdza, że komisja penitencjarna, wydając decyzję o przeklasyfikowaniu skazanego G. F., spełniła wszystkie wymogi prawne, mianowicie zapoznała się z projektem oceny okresowej, wnioskami w niej zawartymi, a także z kompletem dokumentacji osobopoznawczej skazanego. Komisja przyjęła negatywną prognozę penitencjarną wobec G. F., wysłuchała jego wyjaśnień. Został on również pouczony o przysługującym mu prawie zaskarżenia przedmiotowej decyzji. Mając jednocześnie na uwadze stanowisko wyrażane w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu (np. Korgul przeciwko Polsce — skarga nr 36140/11), Sąd dokonał również analizy zaistniałej sytuacji pod kątem oceny materiału dowodowego i współmierności wymierzonej kary. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że G. F. pozostaje bezkrytyczny wobec swego zachowania, ponadto w toku czynności wyjaśniających podał nieprawidłowy przebieg zdarzenia. Wymierzając karę dyscyplinarną, należy też mieć na uwadze poważny rodzaj przekroczenia dyscyplinarnego, bowiem dopuszczanie się przemocy w celu rozwiązania konfliktów jest niedopuszczalne i zasługuje na pełne potępienie poprzez zastosowanie adekwatnej kary. Odnośnie wymierzonej kary, niewątpliwie jest ona dolegliwa dla skazanego, jednak ten element winien być oczywistą konsekwencją jakiejkolwiek kary. Kara ta w świetle powyższego nie może być uznana, za rażąco niewspółmierną do przypisanego zachowania G. F. Ponieważ skazany nie. wykazał by zaskarżona decyzja była niezgodna z prawem, a tylko wówczas skarga mogłaby zasługiwać na uwzględnienie stosownie do powołanego wyżej przepisu art. 7 $ 5 kkw — Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na mocy powołanych tam przepisów.

Słowa kluczowe

#orzeczenie#Postanowienie#Sąd Okręgowy w Rzeszowie#IL Kow 967/22 Postanowienie I Dnia 26 września 2022r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie II Wydział Karny Sek#art. 7 k.k.w.#art. 2 pkt#art. 7681 kkw