Postanowienie IL.I. Kow

--- STRONA 1 --- KA . * Sygn. akt IL.I. Kow (...) Dnia 30 marca 2021 roku Sąd Okręgowy w Słupsku II Wydział Karny - Sekcja ds. Penitencjarnych i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: Przewodnicząca sędzia Małgorzata Ziółkowska po rozpoznaniu na posiedzeniu w Sądzie Okręgowym w S.skargi osadzonego 7. $. ($.) syna F. na decyzję Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w K. z dnia 27 stycznia 2021 roku o ukaraniu karą dyscyplinarną w postaci pozbawienia możliwości otrzymywania paczek żywnościowych na okres 3 miesięcy. na podstawie art. 7 $ 1, 21 5 kk.w. postanowił: uchylić zaskarżoną decyzję Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w K. z dnia 27 stycznia 2021 roku o ukaraniu osadzonego T. S. (S.) syna F. karą dyscyplinarną w postaci pozbawienia go możliwości otrzymywania paczek żywnościowych na okres 3 miesięcy Decyzją z. dnia 27 stycznia 2021 roku Zastępca Dyrektora Zakładu Karnego w K. ukarał osadzonego T. S. karą dyscyplinarną pozbawienia możliwości otrzymywania paczek żywnościowych na okres 3 miesięcy. Z treści wniosku o ukaranie wynika, że T. S. zarzucono, że w dniu 26 stycznia 2021 roku „Ww osadzony miał pozytywny wynik testu na obecność środków odurzających. lub substancji psychotropowych ( (...))". Z treści wydanej decyzji wynika z kolei, że wskazana powyżej kara została osadzonemu wymierzona „za przekroczenie: zażycie niedozwolonych środków (naruszenie art. I 16a pkt 4 KKW)". T. S. na wyżej przywołaną decyzję — w terminie ustawowym — złożył skargę, W treści wskazanego środka zaskarżenia podniósł on. że nie zażywał środków niedozwolonych, zarzucając — między innymi - że mimo zakwestionowania przez badanego wyników testu, nie przeprowadzono badania krwi, którego przeprowadzenia osadzony już wówczas żądał. Dyrektor Zakładu Karnego w K. zaskarżoną decyzję podtrzymał, czemu dał wyraz w skierowanym do Sądu Okręgowego piśmie. W piśmie tym wskazał przy tym, że wobec T. $. użyto testu „multidrug 12” i wobec faktu zakwestionowania przez niego wyniku testu — badanie testowe powtórzono, ponownie otrzymując wynik pozytywny. Dyrektor jednostki penitencjarnej zaakcentował przy tym, że osadzony zakwestionował wynik badania, a nie sposób jego przeprowadzenia; nadto akcentując, że nie odnotowano, by T. S$. wnioskował o przeprowadzenie badania krwi. Wobec powyższego wywiedzioną skargę skierowano do rozpoznania. Sąd rozważył, co następuje: Na wstępie rozważań zaakcentować trzeba, że zgodnie z treścią art. 7 $ 1 k.k.w. osadzony może zaskarżyć do sądu decyzję organu wymienionego w art. 2 pkt 3-6 i 10 z powodu jej niezgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z powyższego wynika zatem, że powodem zaskarżenia do sądu decyzji organu wymienionego w art. 2 pkt 3-6 i 10 k.k.w. może być włącznie jej niezgodność z.prawem. W piśmiennictwie prawniczym przyjmuje się przy tym — a co pozostaje stanowiskiem w pełni akceptowanym przez sąd orzekający w przedmiotowej sprawie — że „sprzeczność z. prawem”, jako przesłankę zaskarżenia decyzji organu postępowania wykonawczego, należy rozumieć szeroko. Chodzi tu o niezgodność nie tylko z! przepisami kodeksu karnego wykonawczego lub innej ustawy będącej podstawą decyzji, ale też o naruszenie samowykonalnych przepisów ratyfikowanych umów międzynarodowych, bezpośrednio stosowanych przepisów konstytucji, a także przepisów rozporządzeń i innych aktów zawierających normy prawne (Z. Hołda (w:) Z. --- STRONA 2 --- . Hołda, K. Postulski, Kodeks karny wykonawczy... s. 82, T. Kalisz, Skarga na decyzje organów wykonawczych... s. 155, S. Lelental, Kodeks karny wykonawczy..., 2010, s. 99). Chodzi przy tym o przepisy zarówno prawa materialnego, jak i prawa procesowego. Wywiedziona skarga okazała się zasadną o tyle, że w konsekwencji jej wywiedzenia doszło do uchylenia zaskarżonej decyzji. Na wstępie podkreślania wymaga, że udokumentowany przebieg postępowania skutkującego wydaniem wobec osadzonego T. S. w dniu 27 stycznia 2021 roku zaskarżonej decyzji nie pozostawia wątpliwości, iż podstawą dowodową tegoż ukarania były wyniki przeprowadzonych w odniesieniu do T. S. dzień wcześniej testów na obecność środków odurzających i substancji psychotropowych w organizmie. Równocześnie w przedmiotowej sprawie ustalono jednak — w oparciu o analizę protokołu z przebiegu badania na obecność alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych w organizmie skazanego z dnia 26 stycznia 2021 roku - że T. S. zakwestionował wynik przeprowadzonego badania testowego. Z protokołu tego wynika bowiem, że w punkcie 8. druku osadzony zamieścił zapis o treści: „Nie zgadzam się z wynikiem Testu”. Co więcej, faktu zakwestionowania przez osadzonego wyniku testu nie zakwestionował Dyrektor Zakładu Karnego w K., czemu dał wyraz w skierowanym do Sądu Okręgowego w S. piśmie z dnia 17 marca 2021 roku, w którym zamieszony został zapis o treści: „Skazany zakwestionował wynik testu (nie sposób jego wykonania), więc badanie powtórzono - ponownie uzyskując wynik pozytywny!” Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że sposób przeprowadzania badań osób skazanych odbywających kary pozbawienia wolności w jednostkach penitencjarnych na zawartość w organizmie środków odurzających oraz substancji psychotropowych reguluje Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 stycznia 2012 roku w sprawie sposobu przeprowadzania badań na obecność alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych w organizmie skazanego pozbawionego wolności, ich dokumentowania i weryfikacji (tekst jednolity Dz.U 201.420). Wymieniony akt prawny w $2 ust. 1 stanowi, że badanie w celu ustalenia w organizmie skazanego obecności środka odurzającego lub substancji psychotropowych wykonuje się za pomocą testów znajdujących się w wyposażeniu jednostek organizacyjnych Służby Więziennej. Z kolei — a co w realiach przedmiotowej sprawy najistotniejsze - w $4 ust. 1 wymienionego rozporządzania wskazano: „W_wypadku gdy skazany kwestionuje wyniki badań, o których mowa w $1 i 2, poddaje się go badaniom laboratoryjnym”. W przedmiotowej sprawie — jak to powyżej wskazano — poza sporem pozostawał fakt, że T. 8. zakwestionował wynik badania testowego na zawartość środków odurzających i substancji psychotropowych w jego organizmie, które to badanie przeprowadzono w dniu 26 stycznia 2021 roku; co w świetle $4 ust. I wymienionego powyżej rozporządzania nakładało na administrację jednostki penitencjarnej obowiązek poddania skazanego badaniom laboratoryjnym. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że przywołany powyżej $4 ust. I wymienionego rozporządzania jest w swej wymowie jednoznaczny, zawierając sformułowanie „poddaje się go badaniom laboratoryjnym”. Podkreślania w tym miejscu wymaga, że — w świetle analizowanego przepisu — omawiany obowiązek po stronie administracji jednostki penitencjarnej powstaje niezależnie od tego, czy sam skazany wprost sformułuje żądanie poddania go badaniom laboratoryjnym. I już tylko dla porządku odnotowania w tym miejscu wymaga, że T. $. w treści skargi wskazał, że domagał się przeprowadzenia badania krwi (czego mu odmówiono), którego to żądania w istocie (jak z kolei akcentował Dyrektor Zakładu Karnego w K. w piśmie z dnia 17 marca 2021 roku) nie odnotowano. Równocześnie jednak a czego sąd penitencjarny w przebiegu swych rozważań nie tracił z pola widzenia — ani w protokole dokumentującym przeprowadzenie badania testowego, ani też w żadnym innym dokumencie z tych zamieszczonych w załączonej teczce osobopoznawczej T. S. nie odnotowano, by (w sytuacji zakwestionowania wyniku badania testowego) administracja jednostki penitencjarnej skierowała T. S, na badanie laboratoryjne, a on odmówił swojej zgody na poddanie się takowemu badaniu. W tych okolicznościach, wobec ustalenia nieuczynienia przez administracji jednostki penitencjarnej zadość obowiązkowi wynikającemu z $4 ust 1 z Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 stycznia 2021 roku w sprawie sposobu przeprowadzania badań na obecność alkoholu, środków odurzających lub substancji psychotropowych w organizmie skazanego pozbawionego wolności, ich dokumentowania i weryfikacji (tekst jednolity Dz.U 2018.420) — w tym konkretnym przypadku zaskarżoną decyzję należało uchylić, co niniejszym postanowieniem sąd uczynił.