Decyzja IL.I Kow.

--- STRONA 1 --- AJ A UWAG O5T7Y! . - * 2 Sygn. akt IL.I Kow. (...) Dnia 13.04.2021r. . Sąd Okręgowy w Słupsku Sekcja ds. Penitencjarnych i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych w składzie: ' Przewodniczący — Sędzia SO w Słupsku Witold Galewski po rozpoznaniu na posiedzeniu w/m sprawy w przedmiocie skargi osadzonego Z. G. s. W, na decyzję z-cy Dyrektora Aresztu Śledczego w S. (brak daty wydania decyzji ) z przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art.141a$ Lkkw. na podstawie art.7 $ 1, 2 i 5 kkw postanawia: 1. uchylić zaskarżoną decyzję z-cy Dyrektora Aresztu Śledczego w S. (brak daty wydania decyzji ) z przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art. J412$ Lkkw. 2. zwolnić osadzonego od wydatków za postępowanie odwoławcze, Z-ca Dyrektora Aresztu Śledczego w S. odmówił udzielenia osadzonemu zezwolenia na opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art,141a$1kkw. Na przedmiotową decyzję osadzony złożył skargę. We wniosku jak i skardze osadzony wskazał, że podczas pobytu poza jednostką penitencjarną chce zabezpieczyć swoją własność. Wskazał, że wykonanie takich czynności jest dla niego ważne. Skarga co do zasady zasługuje na uwzględnienie. Skargę w dniu.8.02.2021r. przesłano do Dyrektora Aresztu Śledczego w S. w celu odniesienia się do okoliczności podnoszonych na wydaną odmowną decyzję, Zauważyć należy w piśmie z dnia 8.02.202.Ir, skierowanym do Dyrektora Aresztu Śledczego w S. zwrócono się o wyjaśnienie czy skarga osadzonego z dnia 28,01.2021r. jest skarga złożona w trybie art. 7kkw i podjęcie w tym zakresie stosownych działań. Zwrócono się także o nadesłanie odpisu zaskarżonej decyzji. Z nadesłanej w dniu 3.03.3021r. odpowiedzi z dnia 3.03.2021r. z.cy Dyrektora Aresztu Śledczego w S. wynika, że na ten fakt nie zwrócono uwagi i udzielono odpowiedzi jak w trybie nadzoru penitencjarnego. Wskazać należy, że w tym okresie osadzony przebywał już w innej jednostce penitencjarnej. W dniu 3.03.2021r. z-ca Dyrektora Aresztu Śledczego w S. udzielił odpowiedzi o następującej treści : „Nawiązując do pisma Sądu Okręgowego w Słupsku Sekcji ds. Penitencjarnych i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych z dnia 8 lutego 2021 r, W sprawie o sygn. akt il 1 Pen (...) dot, skargi osadzonego Z. G. s. W., z dnia 28 stycznia 2021 r., wyjaśniam co następuje: Osadzony przebywa w warunkach izolacji więziennej od dnia 25 września 2019 r., z czego w Areszcie Śledczym w S. ostatnio rozmieszczony był w okresie od dnia I września 2020 r. do dnia 27 stycznia 2021, W dniu 27 stycznia 2021 r, starszy wychowawca działu penitencjarnego Aresztu Śledczego w S. sporządził projekt oceny okresowej skazanego, w treści którego wskazał, że mieszkańcy miejscowości, w której zamieszkuje skarżący informowali, iż skazany nadużywał alkoholu pod wpływem którego był agresywny, wulgatny, nieobliczalny, wszczynał awantury, bez przyczyny zaczepiał młode kobiety w kierunku których kierował zwroty powszechnie uznawane za wulgarne, W przeszłości, przebywając na wolności, osadzony nie dotrzymał warunków ustanowionych --- STRONA 2 --- (7 . przez sąd i nadal popełniał przestępstwa w postaci notorycznego łamania zakazu prowadzenia pojazdów oraz NN pod wpływem alkoholu. Z tej przyczyny nastąpiło również odwołanie warunkowego zwolnienia udzielonego skarżącemu w 2009 r.. Do odbycia kary skazany został doprowadzony, jest mało krytyczny wobec swoich działań. Wedle funkcjonariusza, powyższe _ świadczy o braku właściwej samodyscypliny w warunkach wolnościowych. U skarżącego stwierdzono zespół zależności alkoholowej, lecz pomimo tego nie podejmował próby leczenia, jest bezkrytyczny wobec nałogu ponieważ nie czuje się uzależniony, twierdzi, że może kontrolować swoje picie. Uprzednio wielokrotnie karany. Pierwszy pobyt osadzonego w zakładzie karnym miał miejsce już w'1981 r.. Aktualnie jest to kolejny pobyt w warunkach izolacji, stopień demoralizacji skazanego należy określić jako znaczny. Skarżący nie wyciąga doświadczeń z dotychczasowego swojego postępowania. Po spożyciu alkoholu zachowuje się agresywnie i nieobliczalnie stanowiąc poważne zagrożenie dla społeczności lokalnej, jednocześnie nie widzi nic złego w swoim postępowaniu. Był skazany za obrazę sądu poprzez stawienie się na posiedzenie pod wpływem alkoholu. Z opinii psychologicznej z dnia 16 kwietnia 2020 r., sporządzonej w związku z postępowaniem przed Sądem Okręgowym w S, w sprawie udzielenia przerwy w karze wynika, że rokowania co do przestrzegania przez osadzonego zasad porządku prawnego są niewystarczające. Dlatego też starszy wychowawca działu penitencjarnego Aresztu Śledczego w S., po przeanalizowaniu wskazanych czynników prognostycznych, prognozę kryminołogiczno-społeczną skarżącego określił jako negatywną. Udzielenie osadzonemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego w trybie art. 141a $ 1 Kodeksu karnego wykonawczego (Dz. U z 2021 r., poz. 53) nie byłoby zasadne z przyczyn obiektywnych. Mając powyższe na uwadze, skargę osadzonego proponuję uznać za bezzasadną. Jednocześnie informuję iż toczka osobopoznawcza oraz akta ewidencyjne osadzonego aktualnie znajdują się w Sądzie Apelacyjnym w G.”. Zauważyć trzeba, że osadzony złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na opuszczenie jednostki penitencjarnej w trybie art.141a$1kkw. Wskazał, że podczas pobytu poza jednostką penitencjarną chce zabezpieczyć swoją własność. Wskazał, że wykonanie takich czynności jest dla niego ważne. Na przedmiotowym wniosku widnieje decyzja z-cy Dyrektora Aresztu Śledczego w S. „odmowa”, Obok tej decyzji brak jest daty jej wydania i zapisu o pouczeniu osadzonego o sposobie i terminie zaskarżenia tej decyzji. Przypomnieć trzeba, że art.14la$lkkw stanowi, że dyrektor zakładu karnego może udzielić skazanemu zezwolenia na opuszczenie zakładu karnego pod konwojem funkcjonariusza Służby Więziennej, osoby godnej zaufania lub samodzielnie, na czas nieprzekraczający 5 dni, w celu odwiedzenia poważnie chorego członka rodziny, uczestnictwa w pogrzebie członka rodziny oraz w innych wypadkach szczególnie ważnych dla skazanego. Należy stwierdzić że w przedmiotowej sprawie Z-ca Dyrektora był uprawniony do wydania decyzji w trybie art.7$3kkw. Jednakże wydanie przez organ wskazany w art. 2 pkt 5 kkw, decyzji w trybie art.7$3kkw łączy się z realizacją określonych obowiązków. Przepis art.7 $3 kkw między innymi stanowi że decyzję ogłasza się lub doręcza wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym osadzonemu prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi, Przesłanki wymienione muszą być spełnione łącznie. Analiza załączonej do akt sprawy zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że zostało w sprawie naruszone prawo osadzonego do skutecznej obrony. Skoro przepis wprost nakłada obowiązek sporządzenia uzasadnienia decyzji to oznacza, że powinno zawierać odniesienie się do okoliczności podnoszonych przez osadzonego i wykazanie przyczyn czy też powodów dla których: wniosek osadzonego nie może być uwzględniony. Osadzony powinien zostać zapoznany z argumentacją odmawiającą uwzględnienia jej wniosku w stopniu umożliwiającym zaskarżenie wydanej decyzji. Osadzony ma prawo wiedzieć dlaczego zabezpieczenie mienia nie jest okolicznością uzasadniającą udzielenie jej zczwolenia na opuszczanie zakładu karnego w trybie art. 141a$lkkw. Te okoliczności muszą wynikać z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Nadto, osadzony ma prawo do odniesienia się w ewentualnej skardze do każdego argumentu zaprezentowanego w uzasadnieniu decyzji. W przedmiotowej sprawie uzasadnienie decyzji nie zostało sporządzone. Stwierdzić ponownie należy, Że przepis art.7 $3 kkw nakłada na organ wydający decyzję między innymi obowiązek pisemnego uzasadnienia decyzji. W przedmiotowej sprawie nie jest możliwie ustalenie czym kierował się organ wydający decyzję czyli tzw. podmiot fachowy. Jedynie dla zasady przypomnieć należy, że racjonalny ustawodawca nawet na osadzonego w przepisie art.682kkw nałożył obowiązek należytego uzasadnienia wniosku, skargi lub prośby. Dodać trzeba, że gdy decyzja nie ma uzasadnienia lub uzasadnienie decyzji nie zawiera niezbędnych elementów, to nie można go skontrolować ani rzeczowo ustosunkować się do zarzutów zgłoszonych w skardze. Uzasadnienie decyzji powinno także spełniać --- STRONA 3 --- . + funkcję perswazyjną, to jest wyłuszczać powody podjęcia decyzji, by osadzony mógł przekonać się o jej słuszności, a także funkcję kontrolną, to jest przedstawiać instancji odwoławczej podstawy do sprawdzenia tej słuszności. Tej oceny nie zmienia fakt, iż pismo z dnia 3.03.202 r. z-cy Dyrektora Aresztu Śledczego w S. zawiera argumentację, która ma przemawiać za utrzymaniem zaskarżonej decyzji w mocy. Rzecz w tym, że ta argumentacja zaprezentowana Sądowi penitencjarnemu nie była wcześniej znana osadzonemu a przez to składając skargę osadzony nie mógł się odnieść do okoliczności wskazanych w tym piśmie. Zatem, uwzględnienie dodatkowej argumentacji zawartej w przedmiotowej odpowiedzi przez Sąd penitencjarny naruszałoby rażąco zasadę równości stron w postępowaniu wykonawczym. W tych warunkach należało postanowić jak na wstępie i uchylić zaskarżoną decyzję z uwagi na naruszenie elementarnego prawa osadzonego do obrony. Na podstawie art.616$2 pkt 2kpk w zw. z art.624$ Lkpk zwolnić osadzonego od wydatków za postępowanie odwoławcze. NY