Postanowienie III Wz 570/00

--- STRONA 1 --- il AKz' 943/00 k Postanowienie Dnia 18 października 2000r Sąd Apelacyjny w Gdańsku - 1! Wydział Karny w składzie : Przewodniczący SSA Roman Sądej protokolant : Agnieszka Szymańska przy udziałe Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku: Marii Baran, po rozpoznaniu w sprawie A c «, skazanego wyrokiem Sądu Rejonowego w Białogardzie na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z arl 145 $$2i 3kkz 196%, zazalenia wniesionego przez dyrektora zakładu kamego, ' na postanowienie Sądu Okręgowego w Słupsku z dnia 25 września 2000r. (sygn. III Wz 570/00) o odmowie warunkowego przedterminowego zwolnienia , na podstawie art, 437 $ | kpk postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie Uzasadnienie Sąd odwoławczy podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji, iz w dalszym ciągu me wystąpiły podstawy do udzielenia skazanemu warunkowego zwolnienia z odbycia reszty orzeczonej kary pozbawienia wolności Bezspornie. co podkreśla! skarzący w zażaleniu, wszelkie okoliczności związane z warunkami i właściwościami osobistymi skazanego, a takze ze sposobem jego funkcjonowania i zachowania podczas odbywania kary, przemawiają na jego korzyść. co dostrzegał równiez Sąd pierwszej instancji. Tym niemniej, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, Sąd uznał, że nie zostały dotychczas zrealizowane wszystkie cele orzeczonej wobec skazanego kary, a w szczególności te związane z adekwatnością kary do społecznej szkodliwości popełnionego czynu oraz z prewencją ogólną. a w konsekwencji i indywidualną Autor zażalenia zajął natomiast stanowisko, że w odniesieniu do A ” D „ wszystkie cele kary zostały już osiągnięte, a „nadmierne eksponowanie [przez Sąd Okręgowy - dop SA] charakteru przestępstwa, jako negatywnej przesłanki prognoży . kryminologicznej, nie znajduje oparcia w przepisach prawa karnego" (str 2 zazalenia) --- STRONA 2 --- Nie wdając się w tym miejscu w szersze rozważania teoretyczne o zakresie stosowania instytucji warunkowego przedterminowego zwolnienia i intencji ustawodawcy w tej mierze, irzeba stwierdzić, że już sam przepis art. 77 $ I kk powołuje wśród przesłanek uwzględnianych przy rozważaniu o warunkowym zwolnieniu „okoliczności popełnienia” przestępstwa Taki zwrot ustawowy wyraźnie nawiązuje do konieczności rozważania nie tlko elementów związanych z warunkami i właściwościami osobistymi , sprawcy przestępstwa, jego postawą przed i po jego popełnieniu, ale również elementów związanych z samym przestępstwem i jego stopniem szkodliwości społecznej. Oczywiście art. 77 kk nie może być interpretowany w oderwaniu od innych przepisów części ogólnej kodeksu karnego, w szczególności tych dotyczących dyrektyw wymiaru kary [art. 56 kk]. W innej rzecz jasna ' płaszczyźnie niż o karze orzeka sąd merytorycznie sprawę rozpoznający, ale również sąd penitencjarny orzekający. o warunkowym zwolnieniu, powinien brać pod uwagę rozmiar odbytej już części kary i oceniać ją również pod kątem adekwatności i współmierności do „okoliczności popełnienia” przestępstwa, a także realizacji przez karę potrzeby należytego kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, o czym wprost stanowi art. 53 $Tkk Dlatego ustawodawca pozostawił sądowi w każdym przypadku fakultatywność decyzji o warunkowym zwolnieniu, aby mogły być uwzględnione wszelkie okoliczności dotyczące odbywanej kary, związane nie tylko z osobą sprawcy, ale i czynem za który kara ta została orzeczońa 7 7 . _ Aczkolwiek w toku postępowania wykonawczego na plan pierwszy wysuwają się kwestie związane z indywidualno - prewencyjnymi celami kary, co podkreślał skarżący, powołując się na przepisy art. 67 kkw, to jednak są kategorie spraw, gdzie ten „drugi plan” moze miec znaczenie decydujące Taką kategorią są właśnie sprawy dotyczące tragicznych wypadków komunikacyjnych, popełnianych przez nietrzeźwych kierowców, Przestępstwa te stanowią także osobiste tragedie dla sprawców, których postawy życiowe i właściwości osobiste bardzo często stawiają ich w jak najlepszym świetle Do takich też sprawców nalezy A 7? Trudno jednak pomniejszać znaczenie stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości takich czynów, a w ślad za tym konieczności poniesienia zań stosownie surowych konsekwencji karnych, rozciągających się również na etap wykonania orzeczonej kary | W tym stanie rzeczy pozostaje Sądowi Apełacyjnemu powtórzyć stanowisko wyrazone juz w postanowieniu z 6 czerwca br., iż nadał w stosunku do A 1C ' „decyzja o warunkowym zwolnieniu bylaby; obEqAit przedwczesna” (li AKz! 417/00) PSA ' . 5 ww sjsśm i uzy x Hierownó" ng 4TKE p