Postanowienie III Kow 531/21/s POSTANOWIENIE 11 czerwca 2021 r. Sąd Okręgowy w Płocku

--- STRONA 1 --- * Sygn. akt III Kow 531/21/s POSTANOWIENIE 11 czerwca 2021 r. Sąd Okręgowy w Płocku, III Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych - w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Joanna Cieślak w sprawie skazanego P. P. syna J. po rozpoznaniu skargi skazanego na decyzję zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w P. z dnia 08 kwietnia 2021 r. w przedmiocie ukarania skazanego karą pozbawienia możliwości otrzymania paczek żywnościowych na okres 3 miesięcy na podstawie art. 781-2i$85 k.kw.w zw. zart. 143 $ 1 pkt 4 k.k.w, art.116 $ 1 ust1 k.k.w. postanawia zaskarżoną decyzje zmienić w ten sposób, że wymiar kary ustalić na 2 (dwa) miesiące. Uzasadnienie Decyzją zastępcy dyrektora Zakładu Karnego w P. z 08 kwietnia 2021r. skazany P. P. został ukarany karą pozbawienia możliwości otrzymania paczek żywnościowych na okres 3 miesięcy - art. 143 $ 1 pkt 4 k.k.w. ( decyzja k 8) - za przekroczenie dyscyplinarne polegające na odmowie wejścia do wskazanej celi mieszkalnej bez konkretnego powodu. Przekroczenie miało miejsce 26 marca 2021r. Skazany, w terminie ustawowym 7 dni, złożył skargę na powyższą decyzję, wskazując, że sytuacja z 26 marca 2021r. która powtórzyła się 30 marca 2021r. polegała na tym, że został zmuszony do wejścia do celi, która miała być celą niepalącą, jednak przebywały w nim osoby palące ( k 2 ). Skazany podniósł, że czuje się pokrzywdzony cała zaistniałą sytuacją, ponieważ osoba mająca być niepalącą nadal używała wyrobów tytoniowych, na co on się nie godził. W piśmie z 15 kwietnia 2021r. —- data wpływu - skazany zarzucił wychowawcy KJ. - --- STRONA 2 --- * autorowi wniosku o wymierzenie kary dyscyplinarnej- umyślne znęcanie się nad jego osobą (k 4 ). Dyrektor Zakładu Karnego w P. wypełniając dyspozycję art. 7 $ 3 k.k.w. nie -przychylił się do skargi (k-7). Skarga skazanego, co do istoty nie zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ zawarte w niej argumenty nie mogą stanowić podstawy do uznania, iż zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem w rozumieniu art. 7 $ 1 k.kw. lub niezasadna (art.148 $ 1 k.k.w.), jednakże skarga ta spowodowała zmianę decyzji w zakresie wymiaru kary. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, wina skazanego nie budzi żadnych wątpliwości. Zarówno z wniosku o wymierzenie kary, jak i skargi samego skazanego wynika, iż bezspornym jest, że P. P. 26 marca 2021r. odmówił wejścia do wskazanej celi mieszkalnej bez konkretnego powodu. Według wpisu zawartego we wniosku o wymierzenie kary dyscyplinarnej skazany oznajmił, że nie wejdzie do celi i koniec. Skazany w wyjaśnieniach przyznał się do przekroczenia i przeprosił za swoje zachowanie. Odnosząc się do argumentacji wskazanej w skardze wskazać należy, że 26 i 30 marca 2021r. w celi z P. P. osadzeni byli R. W. T. K. ( k 11). Z informacji nadesłanych przez Zakład Karny wynika, że skazany T. K. 3 grudnia 2020r. oświadczył, że przestał palić i poprosił o przemieszczenie na celę niepalącą k 12. Z kolei R. W. oświadczenie, jak wyżej złożył 30 listopada 2020r. ( k 13). W świetle powyższego jednoznacznie stwierdzić należy, że skazany 26 marca 2021r. odmówił wykonania polecenia wejścia do wskazanej celi, co niewątpliwie wyczerpuje znamiona przekroczenia dyscyplinarnego. Skazany mając zastrzeżenia do sposobu rozmieszczenia w celi powinien ten problem rozwiązać inaczej niż przez odmowę wejścia do celi, co niewątpliwie jest naruszeniem art. 116 $ 1 k.k.w. Orzeczona kara mieści się w katalogu kar dyscyplinarnych (art.143 $ 1 pkt 4 kk.w.) jednakże zdaniem sądu jej wymiar jest nieadekwatny do stopnia --- STRONA 3 --- * zawinienia i okoliczności czynu i powoduje, że karę uznać należy za rażąco surową. W ocenie sądu przy uwzględnieniu wszystkich przesłanek mających F wpływ na wymiar kary, karą adekwatną zapewniającą realizację nałożonych na nią celów jest pozbawienie możliwości otrzymania paczek żywnościowych na okres 2 miesięcy. Z tych względów postanowiono jak na wstępie.