Postanowienie III Kow 428/22/s

--- STRONA 1 --- Sygn. akt III Kow 428/22/s * POSTANOWIENIE Dnia 11 maja 2022 roku Sąd Okręgowy w Płocku, II Wydział Penitencjarny i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych - w składzie: Przewodniczący - Sędzia SO Jacek Wojciechowski bez udziału stron po rozpoznaniu w sprawie skazanego A.C. s. J. skargi skazanego na decyzję Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w Płocku z 22 marca 2022 roku w przedmiocie wycofania skazanego z nieodpłatnego zatrudnienia w Zakładzie Karnym w Płocku na podstawie art. 781-218 5kk.w. w zw. zart. 121 $ 5k.k.w. postanawia: uchylić zaskarżoną decyzję Uzasadnienie Zastępca Dyrektora Zakładu Karnego w Płocku w dniu 22 marca 2022 r. podjął decyzję o wy- cofaniu skazanego A.C. s. J. z zatrudnienia nieodpłatnego ze względów bezpieczeństwa jed- nostki (k: 8), przy czym powodem był fakt, że przeprowadzone w dniu 21 marca 2022 r. ba- danie osadzonego na obecność środków odurzających w organizmie dało wynik pozytywny (k: 6, k: 10). Jednocześnie w adnotacji lekarza sporządzonej dzień później, tj. 23 marca 2022 r. stwierdza Się, że na wynik badania mogły mieć wpływ leki przyjmowane przez osadzone- go (k: 6, k: 10 v.). Decyzją z dnia 31 marca 2022 roku Zastępca Dyrektora Zakładu Karnego w Płocku odstąpił od wymierzenia skazanemu kary dyscyplinarnej (k: 11 - 12).Pismem z 25 marca 2022 r. (data wpływ) skargę na powyższą decyzję wniósł skazany, kwestionując w tre- ści uzasadnienia jej zasadność i wskazując na swoje właściwe zachowanie w jednostce, w tym w miejscu wykonywania zatrudnienia (k: 2). Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga skazanego A.C. zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zawarte w niej argumen- ty oraz ustalenia poczynione przez Sąd z 'urzędu stanowiły przesłankę do uznania, iż decy- zja Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w Płocku z 22 marca 2022 r. okazała się być nie- zgodna z prawem w rozumieniu art. 7 s k.k.w. i w takim wypadku Sąd Penitencjarny był władny ją uchylić. --- STRONA 2 --- Rzecz jasna w dacie wydania tejże decyzji (działanie prewencyjne) nie było znane stanowisko lekarza, jednak w świetle jego treści należało jednoznacznie uznać, iż decyzja ta była błędna, bowiem przypuszczenia, że skazany mógł jednak użyć środka odurzającego, nie mogą uzasadniać wadliwej, w świetle całokształtu materiału dowodowego, decyzji w materii wycofania osadzonego A.C. z zatrudnienia. Z tych względów postanowiono, jak na wstępie.