Postanowienie III Kow 417/22/s la Hożlona POLA wr DO

--- STRONA 1 --- Sygn. akt III Kow 417/22/s la Hożlona POLA wr DO * . LEGE POSTANOWIENIE 13 czerwca 2022 roku Sąd Okręgowy w Płocku w III Wydziale Penitencjarnym i Nadzoru nad Wykonywaniem Orzeczeń Karnych - w składzie: - Przewodnicząca - Sędzia SO Joanna Cieślak bez udziału stron w sprawie skazanego P.H. syna G. po rozpoznaniu skargi skazanego na decyzję Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w Płocku z dnia 14 marca 2022 r. w przedmiocie wycofania skazanego z zatrudnienia odpłatnego na podstawie art. 7$1-2i1$5 kkw.w zw. zart. 121 $5k.k.w. postanawia: 1. zaskarżoną decyzję uchylić; 2. na podstawie $ 4 ust. 1 i 19 $ 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej Pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądzić od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w Płocku na rzecz adw. Adama Kłosińskiego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz 23 % podatku VAT od tej kwoty tytułem nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej skazanemu z urzędu; 3. na podstawie art. 624 $ 1 k.p.k. w zw. z art. 1 $ 2 k.kw. zwolnić skazanego od ponoszenia wydatków niniejszego postępowania, związanych z czynnościami wyznaczonego mu obrońcy z urzędu. Uzasadnienie Decyzją z 14 marca 2022 r. Zastępca Dyrektora Zakładu Karnego w Płocku podjął decyzję o wycofaniu skazanego P.H. syna G. z odpłatnego zatrudnienia, z przyczyn związanych z funkcjonowaniem zakładu karnego oraz jego bezpieczeństwa. Podniósł, iż jak wynika z notatki służbowej skazany w dniu 04 marca 2022 r. prezentował negatywne zachowanie przejawiające się m. in odmową wykonania polecenia przełożonego. Takie zachowanie prezentowane przez skazanego miało negatywny wpływ na atmosferę w oddziale półotwartym (k - 5, k- 7). Z decyzją o wycofaniu z zatrudnienia nie zgodził się skazany, wnosząc skargę, kwestionując jej zasadność i zgodność z obowiązującymi przepisami prawa (k - 2 - 2v). --- STRONA 2 --- Powyższa skarga została poparta również przez obrońcę skazanego - wyzńaczonego z urzędu. Obrońca skazanego zaskarżył powyższą decyzje w całości zarzucając jej obrazę przepisów postępowania tj. art. 7 k.p.k, błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonej decyzji oraz obrazę przepisów prawa materialnego wyrażoną w art. 143 $ 1 k.k.w. w zw. z art. 121 $ 5 k.k.w. Podnosząc powyższe obrońca skazanego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji ( k - 17 - 20). m Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Skarga skazanego doprowadziła do uchylenia zaskarżonej decyzji, chociaż nie do końca z powodów w niej wskazanych. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zaskarżona decyzja Zastępcy Dyrektora Zakładu Karnego w Płocku była zgodna z prawem w rozumieniu art. 7 $ 1 k.k.w. albowiem znajdowała swoje umocowanie w art. 121 $ 5 k.k.w., dającym dyrektorowi uprawnienie do wycofania skazanego z zatrudnienia - dyrektor zakładu karnego może cofnąć zgodę na zatrudnienie skazanego lub wykonywanie przez niego pracy zarobkowej z przyczyn związanych z funkcjonowaniem zakładu karnego, a zwłaszcza z jego bezpieczeństwem. Z notatki służbowej sporządzonej przez funkcjonariusza zakładu karnego w Płocku z dnia 04 marca 2022 r. wynikało, iż skazany tego dnia w godzinach rannych nie wyszedł do pracy informując, że źle się czuje. O sytuacji powyższej powiadomiono Dział Zatrudnienia i służbę zdrowia. Około godziny 10:00 doszło do sytuacji, w której skazany po opuszczeniu celi nie chciał do niej wrócić, nie reagował też na polecenia założenia maseczki ochronnej. Sytuacja powyższa zakłóciła przebieg służby w oddziale I, funkcjonariusz zmuszony był do zamknięcia pozostałych osadzonych w celach mieszkalnych. W związku z zaistniałą sytuacją skazany został poinformowany o wystąpieniu do Dyrektora Zakładu Karnego z wnioskiem o wymierzenie mu kary dyscyplinarnej, który to wniosek de facto sporządzono. 04 marca 2022r. P.H. telefonicznie zgłosił do sądu penitencjarnego niemożność dostania się od 3 marca do lekarza, oświadczył, że ma temperaturę, dreszcze, boli go gardło ( III Pen 219/22). Z odpowiedzi Dyrektora udzielonej w tej sprawie 18 marca 2022.r wynika, iż skazany 7 marca 2022r. był konsultowany przez lekarza, zgłaszał bóle głowy i stawów, otrzymał stosowne leczenie farmakologiczne i zwolnienie lekarskie ( pismo k 4 akt III Pen 219/22). Skazany w postępowaniu dotyczącym wniosku o wymierzenie kary dyscyplinarnej ( k 15) przyznał się do popełnionego przekroczenia. Podkreślić należy, że P.H. w rozmowie był krytyczny odnośnie swojego zachowania z marca 2022r. wykazywał skruchę, przepraszał i deklarował, iż więcej się takie zachowanie nie powtórzy. Skazany wskazywał też, że doszło do nieporozumienia. Ze względów wychowawczych oraz z uwagi na --- STRONA 3 --- zaprezentowaną krytyczną postawę skazanego wobec przekroczenia dyscyplinarnego, Zastępca Dyrektora Zakładu Karnego w Płocku decyzją z 17 marca 2022 r. przeprowadził ze skazanym rozmowę ostrzegawczą i odstąpił od wymierzenia kary. Oczywiście odstąpienie od wymierzenia kary dyscyplinarnej nie powoduje niezgodności z prawem wycofania z zatrudnienia albowiem generalnie były to dwie odrębne od siebie decyzje. Jednakże przy rozpoznawaniu skargi na decyzję o wycofaniu z zatrudnienia nie można pomijać okoliczności, które w dużej mierze legły u podstaw odstąpienia od ukarania. Podkreślić trzeba, że skazany przyznał się do winy, zadeklarował poprawę postępowania i tego, ze taka sytuacja więcej się nie powtórzy. P.H. wyjaśnił też, że 4 marca 2022r. doszło do nieporozumienia. Odnosząc się z kolei do okoliczności samego zdarzenia z 4 marca 2022r. podawane przez skazanego stwierdzić trzeba, że w dużej mierze znajdują one potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Cała sytuacja z odmową wykonania polecenia przełożonego miała niewątpliwie miejsce w czasie, gdy skazany zgłaszał dolegliwości chorobowe. 4 marca 2022r. skazany wykonał telefon do sądu ze skarga na brak możliwości dostania się do lekarza natomiast 7 marca 2022r. po wizycie u lekarza otrzymał leki i zwolnienie lekarskie. W ocenie sądu okoliczności towarzyszące zdarzeniu z 4 marca 2022r. a przede wszystkim postawa skazanego zaprezentowana wobec przekroczenia, uzasadniają uchylenie zaskarżonej decyzji. Wysokość wynagrodzenia obrońcy jest zgodna ze wskazanym w części dyspozytywnej zarządzenia rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości i odpowiada nakładowi pracy tegoż obrońcy. Ustalona kwota wynagrodzenia uwzględnia złożone przez obrońcę pisma procesowe, co mimo braku udziału w posiedzeniu, co nie było możliwe z uwagi na jego niejawny charakter, daje podstawy do jej zasądzenia. W tym przypadku, co oczywiste, nie ma zastosowania zasada podwyższenia wynagrodzenia w zależności od ilości terminów posiedzeń. Skazanego zwolniono od ponoszenia wydatków niniejszego postępowania, związanych z nieopłaconą pomocą prawną udzieloną z urzędu przez adwokata, mając na uwadze jego trudną sytuację materialną związaną z odbywaniem kary w jednostce penitencjarnej. Z tych względów postanowiono, jak na wstępie.